Η «εξομολόγησή» μου.

Αποτέλεσμα εικόνας για γενια παθητικοτητασ

Γράφει ο Ενορίτης.

Με τον τόσο γρήγορο και ξέφρενο κατήφορο των ηθών και των θεσμών, δεν προλαβαίνουμε να «χωνέψουμε» την αποκαθήλωση της Ελλάδας που ξέραμε, της Ελλάδας που μας παρέδωσαν οι γονείς μας και σε  εκείνους οι γονείς τους.

Το  αφύσικο νομιμοποιείται ως φυσικό και γίνεται κοινωνικά αποδεκτό. Η κανονικότητα θεωρείται αναχρονισμός. Έτσι, αφού με  χλιαρότητα «αντιδράσαμε» στο σύμφωνο συμβίωσης (=αποδόμηση του γάμου), με περισσότερη χλιαρότητα και αδιαφορία δεχθήκαμε το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων «ζευγαριών». Το αφύσικο της μειονότητας ήλθε να καταλάβει τη θέση της κανονικότητας της πλειοψηφίας.

Εσχάτως, με τέλεια παθητικότητα που συνιστά για πολλούς σημείο, αποδεχθήκαμε και την ανατροφή (έστω και με τη μορφή του ανάδοχου γονέα) παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Όποιος έχει ακόμα τα μυαλά του και δεν ήπιε το τρελό νερό της εποχής, αντιλαμβάνεται χωρίς πολλά-πολλά επιχειρήματα τι συνεπάγεται αυτό. Σε λίγο, με τέλεια παθητικότητα, θα δεχθούμε να επιβάλλουν νομοθετικά το γάμο των ομοφύλων και το πλήρες δικαίωμα υιοθεσίας. Εκεί πάει το πράγμα. Ήδη σε όλο τον κόσμο 2.000.000 παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε ομόφυλες «οικογένειες». Διαλύεται ο κατά την τάξη του Δημιουργού θεσμός της οικογένειας. Δημιουργείται από τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ο νέος άνθρωπος.

Ζούμε τον ολοκληρωτισμό των μειονοτήτων. Αυτό όμως δεν μας δικαιολογεί. Συνέχεια ανάγνωσης