Αρσενικά, Θηλυκά, Ουδέτερα και άλλα φύλα

07102017

Αρσενικά, Θηλυκά, Ουδέτερα και άλλα φύλα

Πρωτοπρεσβυτέρου Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Κάποιοι από τους σημερινούς επιστήμονες ψυχολόγους πιστεύουν ότι οι άνθρωποι δεν είναι άνδρες ή γυναίκες, αλλά υπάρχει ένα ευρύ φάσμα φύλων ανάλογα με το DNA, τις ορμόνες, τις κοινωνικές επιρροές ή τον ψυχικό τους κόσμο.

Έτσι ο κάθε άνθρωπος εάν σεβόμαστε την ελευθερία του και δεν είμαστε «ομοφοβικοί» μπορεί στην ταυτότητά του να δηλώσει άρρεν, θήλυ ή ουδέτερος. Επειδή και εγώ είμαι προοδευτικός, όπως θέλουν να είναι όλα τα σύγχρονα κράτη, θα ήθελα στην ταυτότητά τους και οι παιδεραστές και οι κτηνοβάτες και τέλος πάντων ό,τι νοιώθει ο καθένας να το δηλώνει, ώστε να μπορεί ο κάθε γονιός να προφυλάσσει τα παιδιά του απ’ όλους αυτούς που θεωρεί επικίνδυνους. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας για το Σχέδιο Νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ανοιχτή επιστολή

Ανοιχτή  επιστολή διαμαρτυρίας για το Σχέδιο  Νόμου  για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου.

Προς:

κ. Σταύρο Κοντονή, Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

κ. Κων/νο Γαβρόγλου, Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Βουλευτές  Ελληνικού  Κοινοβουλίου

Αξιότιμοι Κύριοι,

Με την παρούσα επιστολή διαμαρτυρίας, ως  μέλος  της ορθοδόξου Εκκλησίας και ως ελληνίδα πολίτις και μητέρα με τέσσερα  παιδιά,  εκφράζω  τη βαθιά μου ανησυχία και την αντίθεσή μου (που εξ’ όσων γνωρίζω  αποτελεί πραγματική  ανησυχία και αντίθεση και πολλών άλλων) για την επιχειρούμενη επικείμενη ψήφιση από τη  Βουλή των Ελλήνων του Σχεδίου  Νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, επειδή με το παραπάνω σχέδιο νόμου:

  1. Kαταστρατηγείται ο νόμος του Θεού στην Αγία  Γραφή «και εποίησεν ο θεός τον άνθρωπον, κατ΄εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ  εποίησεν αυτούς» (Γεν. Α,27) και αναιρείται  η διδασκαλία των αγίων Πατέρων και του Κανονικού Δικαίου της Εκκλησίας για τον γάμο και την οικογένεια.
  2. Δέχεται ένα ακόμα χτύπημα ο γάμος ως εκκλησιαστικό γεγονός σταθερής αγαπητικής σχέσης και κοινωνίας ενός άνδρα με μια  γυναίκα και υπονομεύεται η οικογένεια ως συνεκτικό διαχρονικά στοιχείο  της ελληνικής κοινωνίας στη βάση του σχήματος πατέρας-άνδρας/μητέρα-γυναίκα/παιδιά, αγόρια-κορίτσια.
  3. Αναιρείται στην πράξη η έννοια του προσώπου ως μοναδικού και ανεπανάληπτου τρόπου υπάρξεως του παιδιού.
  4. Αναιρείται η αλήθεια ότι το φύλο, ως σημαντικό στοιχείο εξατομικεύσεως του ανθρώπου, διέπεται από την αρχή της μη ελεύθερης επιλογής, της σταθερότητας και της μη μεταβλητότητας με βάση τα οποία το φύλο ούτε επιλέγεται ελεύθερα, ούτε και μεταβάλλεται ελεύθερα.
  5. Εισάγεται το παράδοξο, να έχει το άτομο το δικαίωμα στην αναγνώριση της ταυτότητας φύλου (με δικαίωμα αλλαγής και 2η φορά), όπως την αισθάνεται ανεξάρτητα από το βιολογικό φύλο, ενώ είναι γνωστό  ότι φύλο χωρίς αναφορά σε βιολογικά γνωρίσματα δεν υπάρχει.
  6. Δεν υπολογίζονται οι σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχολογία και την αγωγή των παιδιών τα οποία θα βιώνουν τη σύγχυση φύλου όταν τα ίδια θα αλλάζουν φύλο, αλλά και όταν αργότερα θα γίνουν  τα ίδια γονείς  και θα διαχέουν στα παιδιά τους την ίδια σύγχυση φύλου.
  7. Παρακάμπτεται η δυνατότητα συμβολής της ιατρικής επιστήμης στην επίλυση προβλημάτων που συναρτώνται με το θέμα αυτό  κάτι που αντίκειται στη λογική και δε συμβαίνει σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
  8. Επιδεικνύεται μια προφανής έλλειψη υπευθυνότητας όταν το δικαίωμα αλλαγής φύλου θα δίνεται σε παιδιά για τα οποία  σε άλλα θέματα ο νόμος αναγνωρίζει το ελαφρυντικό του ανηλίκου ή της μετεφηβικής ηλικίας όταν προκύπτουν πράξεις που έγιναν με απουσία κριτικής σκέψης ή επιπολαιότητας.
  9. Πλήττεται  η ασφάλεια δικαίουκαι η βεβαιότητα ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που πράττει, συναλλάσσεται, επικοινωνεί, συνάπτει σχέσεις μέσω διαδικτύου, επισκέπτεται χώρους αβάτου όπως το Άγιο Όρος   ή  παρανομεί.
  10. Δημιουργούνται με τη μεγάλη μυστικότητα που καθιερώνεται στο θέμα αυτό, κίνδυνοι αποφυγής εκπληρώσεως των υποχρεώσεων του ατόμου που αλλάζει φύλο και απόκρυψης σημαντικού στοιχείου της προσωπικότητας που μπορεί να επηρεάσει τις διανθρώπινες σχέσεις  σε πλαίσιο έλλειψης διαφάνειας.

Για τους παραπάνω λόγους ζητώ την απόσυρση του παραπάνω νομοσχεδίου.

Πάτρα 6/10/2017

Σοφία Ριζογιάννη

Μητέρα με τέσσερα παιδιά

 

http://aktines.blogspot.gr/2017/10/blog-post_53.html#more

 

Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Ἀνατολῆς

Ἡ Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στήν Ἀνατολή ἱδρύθηκε ἀπό τόν ὁσιομάρτυρα Ἅγιο Δαμιανό τόν 16ον αἰῶνα, καί ἀνασυστάθηκε ἀπό μία ὁμάδα μοναζουσῶν τό ἔτος 2000 μ.Χ.. Τό μοναστῆρι εὑρίσκεται στίς πλαγιές τοῦ ὄρους Κίσσαβος (Ὄσσα), τέσσερα χιλιόμετρα ἀπό τό χωριό Ἀνατολή Ἁγιᾶς, σέ μία ἀπόσταση περίπου μίας ὥρας ταξιδιοῦ ἀπό τήν Λάρισα, σέ ὑψόμετρο 1080 μέτρων. Ἡ Ἱερά Μονή περιλαμβάνει σήμερα κτηριακά, τό Παλαιό Μοναστῆρι, τά Νέα Οἰκοδομήματα, τήν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Δαμιανοῦ, τό Ἀσκητήριο τοῦ Ἁγίου Δαμιανοῦ καθώς ἐπίσης τήν Κτηνοτροφική Μονάδα μέ τίς πέριξ τῆς Μονῆς Καλλιέργειες.

Ἡ μοναστική αὐτή κοινότητα ὀρθοδόξων μοναχῶν ἀπό διάφορες χῶρες, ἐπιβεβαιώνει ἐμπράκτως ὅτι στήν Ὀρθοδοξία δέν γίνονται διακρίσεις ἔθνους, φυλῆς καἰ γλῶσσας.

Ἡ λειτουργική ζωή ἀποτελεῖ τό κέντρο τῆς καθημερινῆς ζωῆς τῆς μοναστικῆς κοινότητας.

Τήν λειτουργική ζωή συμπληρώνουν διακονήματα καθώς καί ἡ φροντίδα τῶν καλλιεργειῶν και τῶν ἐκτροφῶν τῆς κτηνοτροφικῆς μονάδας, πού βοηθοῦν στήν συντήρηση τῆς Μονῆς καί τήν ἐξασφάλιση των ἀπαραιτήτων «πρός τό ζῆν», ἐνῶ ταυτόχρονα ἀποτελοῦν παραδοσιακές μοναστηριακές ἐργασίες καί ἔμπρακτη ἔκφραση σεβασμοῦ πρός τόν Κτίστη Τριαδικό Θεό.

 απόσπασμα απο  60΄Λεπτά Ελλάδα Ορεινά χωριά του Κισσάβου,η ιστοσελίδα της Μονής εδω
 

Αθυμία και μελαγχολία. Τα αίτιά τους.

Ο Θεός, με την πανάγαθη και πάνσοφη βουλή Του, τα οικονομεί όλα για το συμφέρον μας. Όσο για την αθυμία που σας κυριεύει καμιά φορά, αυτή οφείλεται στη σωματική σας αδυναμία. Η αδυναμία, όταν διαρκεί για πολύ, δημιουργεί στη ψυχή μια αίσθηση εγκαταλείψεως απ’ όλους, αίσθηση που γεννάει στη καρδιά φόβο και μελαγχολία.
Αλλά μην ξεχνάτε ποτέ πως ο Θεός είναι κοντά σας. Όλοι είμαστε παιδιά Του. Αποπαίδια δεν έχει. Και κανέναν δεν αφήνει. Όλα για το καλό μας τα παραχωρεί, ακόμα και τις πιο μεγάλες συμφορές. Νομίζω πως το έχετε αντιληφθεί, γι’ αυτό παραδώσατε ήδη με εμπιστοσύνη τον εαυτό σας και τη ζωή σας στα χέρια Του. Όποιος ελπίζει στο Θεό, αξιώνεται να λάβει το έλεός Του.
Να επικαλείστε τη μεσιτεία της Κυρίας Θεοτόκου. Και όταν μελαγχολείτε, να ψάλλετε τα δυό τούτα τροπάρια της:
«Μακαρίζομέν σε πάσαι αι γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· εν σοι γαρ ο αχώρητος Χριστός ο Θεός ημών χωρηθήναι ηυδόκησε. Μακάριοι εσμεν και ημείς προστασίαν σε έχοντες· ημέρας γαρ και νυκτός πρεσβεύεις υπέρ ημών και τα σκήπτρα της βασιλείας ταις σαις ικεσίαις κρατύνονταν διό ανυμνούντες βοώμέν σοι· Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου».
«Σε το απόρθητον τείχος, το της σωτηρίας οχύρωμα, Θεοτόκε Παρθένε, ικετεύομεν τας των εναντίων βουλάς διασκέδασον του λαού σου την λύπην εις χαράν μετάβαλε· υπέρ ειρήνης του κόσμου πρέ­σβευε· ότι συ ει, Θεοτόκε, η ελπίς ημών».

 

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου «Χειραγωγία στην Πνευματική ζωή», εκδ. Ι. Μ. Παρακλήτου

 

Εἶναι ὁ Χριστὸς τὸ κέντρο τῆς ζωῆς μας;

Εἶναι ἡ ζωή μας χριστοκεντρική; Βλέπουμε σὲ κάθε στιγμή της τὸν Χριστὸ μπροστά μας, νὰ μᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ κατευθύνει τὰ βήματά μας; Γιὰ κάθε μας πράξη καὶ ἐνέργεια θέτουμε τὸ ἐρώτημα, ἂν αὐτὴ θὰ ἀρέσει στὸν Χριστό μας; Ἐγκαταλείπουμε τὸ ἐγώ μας καὶ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ θυσιασθοῦμε γιὰ τοὺς συνανθρώπους μας; Μποροῦμε μὲ παρρησία νὰ ἀναφωνοῦμε αὐτὸ ποὺ φώναζε μὲ στεντόρεια φωνὴ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. β΄ 20); 
Πόσοι ἀπὸ ἐμᾶς ἔχουμε ἀποθέσει τὸν ἑαυτό μας, τὰ προβλήματά μας, τὶς ἀγωνίες μας, τὶς βιοτικές μας μέριμνες, τὴν ὑγεία μας στὸν Χριστό μας; Πόσοι ἀπὸ ἐμᾶς ἔχουμε νεκρωθεῖ γιὰ τὸν κόσμο καὶ ζοῦμε μόνο γιὰ τὸ Σωτήρα μας Χριστό; Πόσοι μποροῦμε νὰ τοῦ λέμε: Λοιπόν, δὲν ζῶ πλέον ἐγώ, ὁ παλαιὸς ἑαυτός μου, ἀλλὰ ζεῖς μέσα μου Ἐσύ, ὁ γλυκύτατος Χριστός μου. Πόσοι ἀπὸ ἐμᾶς μποροῦμε νὰ ἀνοίξουμε διάπλατα τὴν πόρτα τῆς καρδιᾶς μας στὸν Χριστό, προκειμένου νὰ μπεῖ Ἐκεῖνος καὶ νὰ κατοικήσει μέσα μας; Πόσοι ἀπὸ ἐμᾶς παραδίδουμε τὸ τιμόνι τῆς ζωῆς μας στὸν Σωτήρα μας Ἰησοῦ ἀναγνωρίζοντάς τον ὡς σταθερὸ κυβερνήτη μας, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει ὅπου Ἐκεῖνος θέλει καὶ ὄχι ὅπου ἐμεῖς ἐπιθυμοῦμε;

Συνέχεια ανάγνωσης