Χάνεται η Ορθόδοξη Πίστη μπροστά στα μάτια μας. Το χρέος της Ιεραρχίας

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ

Τὸ χρέος τῆς Ἱεραρχίας

  1. Θεομάχοι καὶ ἐκκλησιομάχοι ξερριζώνουν ἀξίες καὶ θεσμούς.

Ὁ τίτλος αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου προῆλθε ἀπὸ τροποποίηση μιᾶς σοβαρῆς ἐκτίμησης ποὺ ἔκανε μητροπολίτης τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς, βλέποντας τὸν κατήφορο ποὺ ἔχει πάρει ἡ χώρα μας, ὁ ὁποῖος δὲν πρόκειται νὰ σταματήσει, ἂν ὁ Θεὸς δὲν ἐπέμβει, γιὰ νὰ ἀνακόψει τὴν καταστροφικὴ αὐτὴ πορεία.

 

Ὁ ἴδιος μητροπολίτης παλαιότερα εἶχε τιτλοφορήσει σχετικὸ ἄρθρο, ἐκφράζοντας τὴν ἴδια ἀγωνία, μὲ τὸ γνωστὸ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Ἱστορία λατινικὸ λόγιο, τροποποιημένο ὡς πρὸς τὸν ἀποδέκτη τοῦ ἐρωτήματος, ὅπου ἀντὶ τοῦ ἐρωτώμενου ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Πέτρο Χριστοῦ «Quo vadis Domine?», ἐρωτᾶ τώρα ὁ μητροπολίτης τὴν Ἑλλάδα «Quo vadis Graecia?», δηλαδή «Ποῦ πηγαίνεις Ἑλλάδα;»

Πρόκειται γιὰ τὸν μητροπολίτη Περιστερίου κ. Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὴν εἰδησεογραφία τοῦ Διαδικτύου σὲ ὁμιλία ποὺ ἐξεφώνησε στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὰ Νέα Σεπόλια (26 Σεπτεμβρίου) εἶπε: «Ἡ πατρίδα μας χάνεται κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μας. Μὴν τὰ ρίχνουμε ὅλα στοὺς ἄλλους, ἔχουμε καὶ ἐμεῖς εὐθύνη, νὰ τὰ ρίχνουμε στὴν ἀκηδία μας»[1]. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ἡ τέλεσις ἁγιασμοῦ ἢ ἑσπερινοῦ δὲν ἀποτελοῦν εἰδήσεις. Αὐτονόητο γιά τὸν κληρικὸ εἶναι ἡ τέλεσις λατρευτικῶν πράξεων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προβληθοῦν οἱ τελοῦντες αὐτονόητα πράγματα;

Αποτέλεσμα εικόνας για agrypnia sto orow

ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Γιὰ ἕνα ἁγιασμὸ 31 φωτογραφίες διαφημιστικὲς σὲ ἐκκλησιαστικὴ ἱστοσελίδα. Ναί, καλὰ διαβάσατε, 31 φωτογραφίες γιά ἕνα ἁγιασμό!

Πόση ὥρα κρατάει ἕνας μικρὸς ἁγιασμός; Ἔπρεπε κάθε λεπτό του καὶ κάθε λεπτομέρειά του ν’ ἀπαθανατισθοῦν καὶ τὸ «ἄλμπουμ» ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἁγιασμό ν’ «ἀνεβῆ» σέ «σάϊτ»; Μὴ ρωτῆστε, ποιὸς εἶναι ὁ ἀγιασμός αὐτός, διότι θά… ἀδικήστε τούς ἄλλους. Παντοῦ σχεδὸν τὸ ἴδιο γίνεται!

Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Σηλυβρίας Αἰμιλιανός, σοβαρὸς ἐπίσκοπος, μὲ ἀποστολικὸ περιεχὸμενο καὶ μὲ καθόλου ἐξωτερικὴ κουφότητα, ἔλεγε ἐπανειλημμένως:

«Φαντάζεσθε ἰατρικὸ περιοδικὸ νὰ δημοσιεύη φωτογραφίες ἰατροῦ, πού ἐξετάζει ἄρρωστο μὲ τὰ ἀκουστικὰ του ἢ τοῦ παίρνει τὴν πίεσι; Μὰ κάτι τέτοια γιὰ τὸν ἰατρὸ εἶναι αὐτονόητα. Τὰ αὐτονόητα ἢ πράξεις ἐπαγγελματικῆς ρουτίνας δὲν ἀποτελοῦν εἰδήσεις…

Στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας γιατί αὐτὴ ἡ κουφότητα; Αὐτονόητο γιὰ τὸν ἱερέα ἢ γιὰ τὸν ἐπίσκοπο εἶναι ἡ τέλεσις ἑνὸς ἁγιασμοῦ ἢ ἑνὸς ἑσπερινοῦ. Αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν εἰδήσεις γιὰ δημοσίευσι σὲ ἐκκλησιαστικὰ περιοδικὰ ἢ γιὰ προβολή. Δὲν εἶναι ἔκτακτες εἰδήσεις, πού χρῆζουν λαμπρᾶς προβολῆς».

Ἡ τέλεσις ἁγιασμοῦ ἢ ἑσπερινοῦ δὲν ἀποτελοῦν εἰδήσεις. Αὐτονόητο γιά τὸν κληρικὸ εἶναι ἡ τέλεσις λατρευτικῶν πράξεων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προβληθοῦν οἱ τελοῦντες αὐτονόητα πράγματα;

Κάποτε τὴν κουφότητα γιά πολλὲς φωτογραφίες τὴν συναντούσαμε μόνο σὲ γάμους καὶ βαπτίσια. Καὶ τότε μᾶς φαινόταν ὑπερβολικό τό φαινόμενο καὶ ἐν πολλοῖς… ἀσεβές! Τὸ μυστήριο καταντοῦσε γελοιότητα. Τὸ θαῦμα μετατρεπόταν σὲ φανταχτερὸ θέαμα. Ἡ προσευχὴ γινόταν ἐπιδεικτικὴ φασαρία. Καὶ φυσικὰ τώρα τὸ κακὸ ἔχει παραγίνει. Ὁ ναὸς μεταβάλλεται σὲ «στούντιο». Καὶ οἱ μετέχοντες προσέχουν τὴν κάμερα τοῦ «βίντεο» καὶ τῶν φωτογράφων!

Έ, λοιπόν, τὸ ἀσεβὲς αὐτὸ φαινόμενο κυριαρχεῖ πλέον καὶ στὸν ἑσπερινὸ καὶ στὴ θεία λειτουργία καὶ στὶς χειροτονίες καὶ στὶς… μοναχικὲς κουρές! Ἡ θεία κοσμιότητα ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὴν ἐπιδεικτικὴ κοσμικότητα.

Ὁ σεμνὸς λειτουργός, ἔχοντας συνείδησι τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου πού διακονεῖ, τρέμει ἀπὸ φόβο καὶ ἱερὸ δέος. Καὶ φυσικὰ λαμβάνει τὰ μέτρα του, νὰ περιφρουρήση τὴ μυσταγωγία.

Τὸ «μηδεὶς ἀμύητος εἰσίτω» ἰσχύει πολὺ περισσότερο γιά τὶς φωτογραφίες: «Μηδεὶς φωτογράφος εἰσίτω»!

Ἔξω ἡ ἐπιδειξιομανία! Μέσα ἡ ἱερότητα καὶ ἡ εὐλάβεια!

Καὶ ἐπειδὴ μὲ τὰ σύγχρονα «κινητὰ» ὅλοι εἶναι φωτογράφοι, οἱ σχετικὲς ὁδηγίες ὀφείλουν νὰ εἶναι πιὸ συγκεκριμένες καὶ αὐστηρές. Καὶ νὰ καλύπτωνται βεβαίως καὶ ἀπὸ Συνοδικὲς ἐγκυκλίους.

http://aktines.blogspot.gr/2017/10/blog-post_3.html#more

 

39 φωτογραφίες!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για agrypnia sto batopedi

ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Φαντάζεστε τὸν Κύριό μας ν’ ἀνεβαίνη στὸ ὄρος γιὰ νὰ διανυκτερεύση (Λουκ. στ´ 12) «ἐν τῇ προσευχῇ», καὶ νὰ μὴν ἄρχιζη τὴν προσευχή Του, γιατί κάποιος… ἀπουσιάζει; Ποιός; Ἀκούγεται ἡ φωνὴ τοῦ Κυρίου (συγχώρεσέ μας, Κύριε, πού βάζουμε στὸ στόμα Σου τέτοια λόγια!):

—Πῶς ν’ ἀρχίσουμε τὴν ἀγρυπνία, ἀφοῦ δὲν ἦρθαν οἱ… φωτογράφοι; Περιμένετε λίγο. Ὅπου νἆναι, θὰ στηθοῦν καὶ θὰ προβάλουν τὴν προσευχή μας!…

Καὶ πάλι, συγχώρεσέ μας, Κύριε, γιὰ τὴν παρένθεσι αὐτοῦ τοῦ κοσμικοῦ λόγου στὴν ἱερή σου ἀγρυπνία, στὴν «ὑπερφυᾶ προσευχή» Σου! Ἀλλά, Κύριε, ἐμεῖς ἀνοίξαμε ἐκκλησιαστικὸ ἱστολόγιο στὸ «ἴντερνετ», καὶ μετρήσαμε 39 φωτογραφίες, ποὺ πρόβαλλαν ἀγρυπνία σέ Ἁγιορείτικη Μονή!

Εἶναι ἱερὴ καὶ ἔμπονη ἡ προσευχή μιᾶς ἀγρυπνίας. Ποιός, λοιπόν, τὴν ὥρα τῆς μυστικῆς προσευχῆς μεριμνᾶ γιὰ φωτογραφίες; Ποιὸς μέσα στὴ νύχτα κατὰ τακτὰ διαστήματα στέλνει φωτογραφίες καὶ σύντομα δελτία γιὰ τὸ ποῦ βρίσκεται ἡ ἀγρυπνία; Ὁπωσδήποτε αὐτὰ δὲν γίνονται μόνα τους. Καὶ πρὸ παντὸς δὲν γίνονται χωρὶς τὴν ἄνωθεν ἐντολὴ (μᾶλλον «εὐλογία»)!

Δὲν βλέπει ὁ ἡγούμενος ἢ ὁ χοροστατῶν ἐπίσκοπος τὴ βεβήλωσι τοῦ ἱεροῦ χώρου καὶ τῶν ἁγίων στιγμῶν;

Ὁ Κύριος μᾶς παραγγέλλει νὰ κρυφτοῦμε (νὰ κλειστοῦμε) στὸ «ταμιεῖον» μας (Ματθ. στ’ 6) καὶ ἐκεῖ, μακρυὰ ἀπό τά μάτια τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ φῶτα τῆς δημοσιότητας, τὴ φαντασμαγορία, νὰ προσευχηθοῦμε.

Δὲν ἰσχύουν τὰ λόγια αὐτὰ καὶ γιὰ τὸ «ταμιεῖον» τῆς καρδιᾶς μας καὶ γιὰ τὸ «ταμιεῖον» τοῦ κελλιοῦ μας καὶ γιὰ τὸ «ταμιεῖον» τῆς μονῆς μας καὶ γιὰ τὸ «ταμιεῖον» τῆς μυσταγωγικῆς λατρείας;

Ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐξέδωκε ἐγκύκλιο νὰ μὴ κατέρχωνται Ἁγιορεῖτες (κἄν εἰκόνας φέροντες!) ἄνευ ἰδικῆς τῆς ἄδειας. Δὲν ξέρουμε, ἂν εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἐγκυκλίου. Ὅμως ἡ Ἱ. Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὅρους, μὲ ὅποιο διοικητικὸ κῦρος διαθέτει, ἃς ἐκδώση ἀπόφασι νὰ ἀπαγορευθοῦν οἱ φωτογραφήσεις καὶ οἱ βιντεοσκοπήσεις τουλάχιστον τῶν ἱερῶν ἀγρυπνιῶν.

Ἄβατο εἶναι τὸ Ἅγιον Ὅρος μόνο στὶς γυναῖκες; Δὲν εἶναι ἄβατο στὴν κοσμικότητα, στὴν ἐπιδειξιομανία καὶ στὴ φαρισαϊκὴ λατρεία; Οἱ σεβάσμιοι πατέρες (καὶ ὑπάρχουν πολλοὶ καὶ στὸν Ἄθωνα) ἃς διαμαρτυρηθοῦν γιὰ τὴν παραβίασι τοῦ ἀσύλου τῆς προσευχῆς!

 

http://aktines.blogspot.gr/2017/10/39.html

 

Ο Θεός είναι εύσπλαχνος. Ναι. Μα είναι και δίκαιος. Έχει και ράβδαν σιδηράν.

Σχετική εικόνα

 

Άκουσε παιδί μου να σου ειπώ.
Η τελεία αγάπη είναι να πουλήσεις όλα σου τα πράγματα, να τα δώσεις ελεημοσύνη, και να πηγαίνεις και εσύ να βρεις κανέναν αυθέντη να πουληθείς σκλάβος. Και όσα πάρεις να τα δώσεις όλα.
Να μην κρατήσεις ένα άσπρο.
Ημπορείς να το καμεις αυτό να γίνεις τέλειος;
Βαρύ σου φαίνεται…

Δεν ημπορείς να το καμεις αυτό;
Κάμε άλλο: Μην πουληθείς εσύ σκλάβος. Μόνο πούλησε τα πράγματά σου. Δώσε τα ελεημοσύνη.
Το κάμνεις;
Ακόμη βαρύ σου φαίνεται και αυτό.

Ας έρθουμε παρακάτω:
Δεν μπορείς να δώσεις όλα σου τα πράγματα;
Δώσε τα μισά.
Δώσε από τα τρία ένα .
Δώσε από τα πέντε ένα.
Ακόμη βαρύ σου φαίνεται…

Κάμε άλλο: Δώσε από τα δέκα ένα.
Το κάμνεις;
Ακόμη βαρύ σου φαίνεται.

Κάμε άλλο: Μην κάμεις ελεημοσύνη.
Μην πουληθείς σκλάβος.

Ας έρθουμε παρακάτω:
Μην πάρεις το ψωμί του αδελφού σου.
Μην πάρεις το επανωφόρι του.
Μην τον κατατρέχεις.
ΜΗΝ ΤΟΝ ΤΡΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΣΟΥ.

Μήτε και αυτό το κάμνεις;
Ας έρθουμε παρακάτω.
Κάμε άλλο: Τόνε βρήκες τον αδελφό σου μέσα εις την λάσπη και δεν θέλεις να τόνε βγάλεις;

Καλά, δεν θέλεις να του κάμεις καλό.
Μην του κάμεις κακό.
Αφησέτονε…
Πώς θέλομεν να σωθούμεν αδελφοί μου, το ένα μας φαίνεται βαρύ, το άλλο βαρύ.
Πού να πάμε παρακάτω.
Δεν έχομε να κατεβούμεν.
Ο Θεός είναι εύσπλαχνος. Ναι.
Μα είναι και δίκαιος.
Έχει και ράβδαν σιδηράν.
Λοιπόν αν θέλομεν να σωθούμε, πρέπει να έχομεν την αγάπην εις τον Θεόν και εις τους αδελφούς μας.
Άγιος Κοσμάς Αιτωλός
 

Ὁ Κενός Τοῖχος

Σχετική εικόνα

 Κενός  Τοῖχος 

(Ἕνα παραμύθι γιά μεγάλους)

Δυὸ ἄντρες πολὺ σοβαρὰ ἄρρωστοι, ἦταν στὸ ἴδιο δωμάτιο ἑνὸς νοσοκομείου. Στὸν ἕναν ἐπιτρέπονταν νὰ μένει καθιστὸς μιά ὥρα τὸ ἀπόγευμα γιατί τὸν βοηθοῦσε νὰ φύγουν τὰ ὑγρὰ ἀπὸ τοὺς πνεύμονες.

Τὸ κρεβάτι του βρισκότανε ἀκριβῶς δίπλα στὸ παράθυρο τοῦ δωματίου. Ὁ ἄλλος ἄντρας ἔπρεπε νὰ βρίσκεται συνέχεια
ξαπλωμένος σὲ ἀκινησία καὶ ἕνας μεσότοιχος ποὺ βρισκόταν μεταξὺ τῶν κρεβατιῶν δὲν τοῦ ἐπέτρεπε νὰ κοιτάει ἔξω ἀπὸ τὸ παράθυρο.

Οἱ ἄντρες κατέληξαν νὰ μιλοῦν ἀτελείωτα. Μιλοῦσαν γιὰ τὶς συζύγους τους, τὶς οἰκογένειές τους, τὰ σπίτια τοὺς ,τὶς δουλειὲς τους ,τὴν θητεία τους στὸν στρατό, ἀκόμα καὶ γιὰ τὸ ποῦ εἶχαν πάει διακοπές. Κάθε ἀπόγευμα ὁ ἄντρας ποὺ τοῦ ἐπιτρεπόταν νὰ μένει καθιστὸς περιέγραφε στὸν συγκάτοικο του ὅλα ὅσα ἔβλεπε ἀπὸ τὸ παράθυρο τοῦ δωματίου.

Ὁ ἄντρας ποὺ βρισκόταν σὲ ἀναγκαστικὴ ἀκινησία ἄρχιζε νὰ καταλαβαίνει πὼς ζεῖ γι’ αὐτὲς τὶς μοναδικὲς ἀπογευματινὲς ὧρες ποὺ ἡ ἀποψή του μεγάλωνε καὶ ζωντάνευε ἀπὸ ὅλη τὴν δραστηριότητα καὶ τὰ χρώματα τοῦ ἔξω κόσμου.

Τὸ παράθυρο ἔβλεπε σὲ ἕνα πάρκο μὲ μιά θαυμάσια λίμνη. Πάπιες καὶ κύκνοι κολυμποῦσαν ἐκεῖ, καὶ τὰ παιδιὰ ἔπαιζαν μὲ μικρὰ μοντέλα σκαφῶν στὸ νερό. Νεαρὰ ζευγάρια περπατοῦσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στὰ ὑπέροχα λουλούδια ποὺ εἶχαν τὰ χρώματα τοῦ οὐράνιου τόξου. Τεράστια παλιὰ δέντρα στέκονταν μὲ χάρη ἐπάνω στὸ ἔδαφος καὶ μιά ὑπέροχη θέα τοῦ οὐρανοξύστη τῆς πόλης φαινόταν ἀπὸ μακριά.

Καθὼς ὁ ἄντρας δίπλα στὸ παράθυρο ἐξηγοῦσε ὅλες αὐτὲς τὶς ὄμορφες λεπτομέρειες, ὁ ἄντρας στὸ διπλανὸ κρεβάτι φαντάζονταν ὅλα αὐτὰ ποὺ ἄκουγε.

Ἕνα ἀπόγευμα ὁ ἄντρας ποὺ ἦταν δίπλα στὸ παράθυρο, περίγραφε μιά παρέλαση ποὺ περνοῦσε. Παρόλο ποὺ ὁ ἄντρας στὸ διπλανό κρεβάτι δὲν μποροῦσε νὰ ἀκούσει τὸν ἦχο τῆς μπάντας ,μποροῦσε καὶ μόνο μὲ τὰ μάτια τοῦ μυαλοῦ του νὰ δεῖ τοὺς κλόουν ποὺ χόρευαν, τὰ πολύχρωμα ἅρματα καὶ τὰ ὄμορφα διακοσμημένα αὐτοκίνητα καὶ ἄλογα.

Οἱ μέρες πέρασαν. Ὁ ἄντρας ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ ἀπὸ τὸ παράθυρο ἄρχισε νὰ ἐπιτρέπει σπόρους ἔχθρας νὰ ἀναπτύσσονται μέσα του. Ὅσο καὶ νὰ ἐκτιμοῦσε τὶς περιγραφὲς τοῦ συγκατοίκου του, εὔχονταν μέσα του νὰ ἦταν αὐτὸς ὁ ὁποῖος θὰ μποροῦσε νὰ δεῖ τὴν θέα ἀπὸ τὸ παράθυρο . Ἄρχισε νὰ ἀποστρέφεται τὸν συγκάτοικό του καὶ στὸ τέλος ὁ πόθος του νὰ εἶναι δίπλα στὸ παράθυρο τὸν ἔφερε σὲ ἀπόγνωση.

Ἕνα πρωινὸ σὲ μία ἐπίσκεψη τῆς νοσοκόμας στὸ δωμάτιο βρῆκε τὸν ἄντρα δίπλα στὸ παράθυρο νεκρό. Εἶχε πεθάνει εἰρηνικὰ μέσα στὸν ὕπνο του. Λυπημένα κάλεσε τοὺς νοσοκόμους καὶ ἀπομάκρυνε τὸ πτῶμα του.

Μετὰ ἀπὸ ἕνα χρονικὸ διάστημα γιὰ νὰ μὴν θεωρηθεῖ καὶ ἀπρέπεια ὁ ἄντρας ζήτησε νὰ μετακινηθεῖ στὸ κρεβάτι ποὺ βρισκόταν δίπλα στὸ παράθυρο .Ἐκείνη μὲ πολὺ προθυμία τὸν μετακίνησε καὶ φρόντισε νὰ εἶναι ἄνετος . Σιγά-σιγὰ στηρίχθηκε μὲ πόνο στὸν ἀγκώνα του νὰ σηκωθεῖ νὰ ρίξει μία ματιὰ στὸν ἔξω κόσμο. Επιτέλους θὰ μποροῦσε νὰ δεῖ τὸν ἔξω κόσμο καὶ ὅλες τὶς δραστηριότητές του.

   Αὐτὸ ποὺ εἶδε ἦταν ἕνας κενὸς τοῖχος !

Κάλεσε τὴν νοσοκόμα καὶ τὴν ρώτησε: πῶς μποροῦσε ὁ συγκάτοικός μου νὰ βλέπει ὅλα αὐτὰ πού μοῦ περιέγραψε; Πῶς μποροῦσε νὰ μοῦ μιλάει γιὰ τόση ὀμορφιὰ καὶ μὲ τόσες λεπτομέρειες, ὅταν αὐτὸ ποὺ φαίνεται ἀπὸ αὐτὸ ἐδῶ τὸ παράθυρο εἶναι ἕνας παλιὸς καὶ βρώμικος τοῖχος;

Καὶ ἡ νοσοκόμα τοῦ ἀπάντησε : Ὦ θεέ μου……..δὲν τὸ ξέρατε πώς ὁ πρώην συγκάτοικός σας ἦταν τυφλὸς ; Δέν μποροῦσε νὰ δεῖ κἄν τὸν τοῖχο, ἴσως ἤθελε νά σᾶς ἐνθαρρύνει.

Πηγή