Θα πρέπει να μη στενοχωριέσαι για ό,τι σου γίνεται. Γιατί με τη στενοχώρια δημιουργείς διάφορες σωματικές αρρώστιες

Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου 
   Νὰ ξέρεις, παιδί μου, τίποτε δὲν ἔγινε εἰκῆ (= ἄσκοπα, κατὰ βούληση) καὶ ὡς ἔτυχε. Ὅλα ἔχουν τὸν σκοπό τους. Καὶ τίποτα δὲν γίνεται χωρὶς νὰ ὑπάρχει αἰτία. Οὔτε μία πευκοβελόνα δὲν πέφτει ἀπὸ τὸ πεῦκο ἂν δὲν θέλει ὁ Θεός. Γι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ μὴ στενοχωριέσαι γιὰ ὅ,τι σου γίνεται. Ἔτσι ἁγιαζόμαστε.
     Νά! Ἐσὺ στενοχωριέσαι μὲ τὰ πρόσωπα τοῦ σπιτιοῦ σου καὶ βασανίζεσαι πότε μὲ τὴ γυναίκα σου καὶ πότε μὲ τὰ παιδιά σου. Αὐτὰ εἶναι ὅμως ποὺ σὲ κάνουν καὶ ἀνεβαίνεις πνευματικὰ ψηλά…
    Ἂν δὲν ἤσαν αὐτοί, ἐσὺ δὲν θὰ προχωροῦσες καθόλου. Σοῦ τοὺς ἔχει δώσει ὁ Θεὸς γιὰ σένα.
    Μὰ θὰ μοῦ πεῖς -συνέχισε ὁ Γέροντας- εἶναι καλὸ νὰ ὑποφέρουμε ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους μας;
    Ἔ! Ἔτσι τὸ θέλει ὁ Θεός. Καὶ ἐσὺ εἶσαι εὐαίσθητος πολύ, καὶ ἀπὸ τὴ στενοχώρια σου, σοὺ πονάει τὸ στομάχι σου καὶ ἡ κοιλιά σου ἐκεῖ χαμηλά.
    – Ναί, μὰ εἶναι κακό, Παππούλη, νὰ εἶναι κάποιος εὐαίσθητος;
    – Ναί, εἶναι κακὸ νὰ εἶναι κανεὶς πολὺ εὐαίσθητος σὰν ἐσένα, γιατί μὲ τὴ στενοχώρια δημιουργεῖς διάφορες σωματικὲς ἀρρώστιες. Δὲν ξέρεις ἀκόμα ὅτι καὶ ὅλες οἱ ψυχικὲς ἀρρώστιες εἶναι δαιμόνια;
    – Ὄχι…
    – Ἐ, μάθε τὸ τώρα ἀπὸ μένα…
 

Ἀναδοχὴ (υἱοθεσία) παιδιῶν ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια: Τὸ κέρατον ἐστεφανωμένον!

 π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου

«…καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα,
καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας»
(Ἀποκ. ιγ΄ 1).

Οἱ ἡλικιωμένοι (ὄχι ὑπέργηροι) ἄνθρωποι θὰ ἐνθυμοῦνται ἀσφαλῶς ὅτι λίγες δεκαετίες πρίν, ἕνας ποὺ ἦταν ὁμοφυλόφιλος κρυβόταν, ἔκρυβε τὸ πάθος του, ντρεπόταν τὴν κοινωνία, ἔκανε, ὅ,τι ἔκανε, κρυφά. Ἤξερε πὼς «κινεῖ τὴν αἰδῶ» (ἐξ οὗ καὶ κίναιδος, κατὰ μία ἐτυμολογικὴ ἐκδοχή), προκαλεῖ δηλαδὴ τὸ δημόσιο αἴσθημα· γι’ αὐτὸ καὶ φυλαγόταν.

Μετὰ ἄρχισε νὰ ξεθαρρεύσει, νὰ ξεπερνᾶ τὴν αἰδῶ, νὰ γίνεται ξεδιάντροπος κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον, νὰ μὴ λογαριάζει τὴν κοινωνία, τῆς ὁποίας βέβαια τὰ ἤθη εἶχαν ἤδη ἀμβλυνθεῖ.

Σὲ ἕνα πιὸ προχωρημένο στάδιο, σὲ μία πιὸ «μοντέρνα» καὶ «ἀπελευθερωμένη» ἐποχὴ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὄχι μόνον δὲν κρυβόταν, ὄχι ἁπλῶς δὲν ντρεπόταν, ἀλλὰ καὶ τὄχε καμάρι (gay pride)!

Τὰ τελευταῖα χρόνια κατ’ ἐξόχως προκλητικὸ τρόπο κάποιοι ἐκ τῆς λεγομένης «gay κοινότητος» ἀνέπτυξαν καὶ ἀκτιβιστικὴ δράση, ἵνα τὰ ἀθέμιτα ὡς νόμιμα καθιερωθοῦν καὶ ἀποδεκτὰ γενοῦν. Μέχρι καὶ χρήματα δόθηκαν σὲ μὴ ὁμοφυλόφιλους γιὰ νὰ λάβουν μέρους σὲ κάποιο gay pride. Καὶ ἐπέτυχαν δυστυχῶς πολλά. Τοὺς βοήθησαν σ’ αὐτό, βλέπετε, καὶ κάποιοι ψυχολόγοι — ὄχι ἡ ἐπιστήμη τῆς ψυχολογίας, ἀλλὰ κάποιοι ἀπὸ τοὺς ψυχολόγους, ἀφοῦ εἶναι γνωστὸ ὅτι ἀσφαλῶς καὶ δὲν συμφωνοῦν ὅλοι. Ἀκόμη καὶ θεολόγοι, τῆς δυτικῆς κατὰ κανόνα θεολογικῆς σκέψεως, ἔσπευσαν νὰ γίνουν ἀρεστοὶ μὲ σχετικὰ συγγράμματα καὶ νὰ φανοῦν in.

Μέχρι ποὺ φθάσαμε βῆμα-βῆμα καὶ μὲ καλὰ μελετημένες, κλιμακούμενες κινήσεις νὰ συζητεῖται σήμερα ἡ ἐκδοχὴ υἱοθεσίας (τὸ ὀνομάζουν ἀναδοχή, λὲς καὶ ἀλλάζει κάτι· προσπαθοῦν καὶ πάλι νὰ χρυσώσουν τὸ χάπι, ὅπως σὲ κάθε παρόμοια περίπτωση, σ’ ἐκείνη τῆς ἀμβλώσεως, ἐπὶ παραδείγματι, ποὺ ὀνομάζουν οἱ ἀθεόφοβοι «διακοπὴ κυήσεως» ἢ «λύση κυήσεως»· τὰ δὲ «ἐκτρωτικὰ χάπια» ἀποκαλοῦν θαυματουργικά, διότι ἐπιφέρουν πολὺ «ἀποτελεσματικὴ ἐκκένωση τοῦ περιεχομένου τῆς μήτρας» — ὡσὰν ὁ ἱερὸς ἐκεῖνος χῶρος νὰ εἶναι ἀποθήκη ἀποβλήτων καὶ ὄχι ὁ πρόναος τῆς ζωῆς)· υἱοθεσίας λοιπὸν παιδιῶν (ἵλεως γεννοῦ, Κύριε!) ἐκ μέρους ἀλλαξοδρομούντων κατὰ τὸ γεννετήσιον ἀνθρώπων.

Τὸ κέρατον ἐστεφανωμένον!

Ὑστερόγραφον.
Θὰ τὸ πῶ μὲ πόνο ψυχῆς. Δὲν ἔχω τίποτε μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Πνευματικά μου παιδιὰ εἶναι, καὶ ἐξομολογῶ κάποιους. Ὡς εἰκόνες Θεοῦ ζῶντος τοὺς βλέπω. Καὶ γι’ αὐτοὺς σταυρώθηκε ὁ Χριστός. Δὲν θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου λιγώτερο ἁμαρτωλὸ ἀπὸ κανέναν. Ὅλοι ἔχουμε πάθη, ἀδυναμίες, πτώσεις. Ὅμως, ἂς ἀγωνιζόμαστε γι’ αὐτά. Ὄχι νὰ θέλουμε καὶ νὰ τὰ στεφανώσουμε!

 

http://www.inagk.gr/index.php/2016-12-13-19-02-16/pikaira-sygxrona

 

«1 το γεγονός, 3 οι αντιδράσεις. Εξωτερικά, η πρόκληση είναι η ίδια: η εξύβριση…”

Φωτογραφία του χρήστη Ἐγείρεσθε Ἄγωμεν Ἐντεῦθεν.
«…Είδα τρεις μοναχούς πού εξυβρίσθηκαν συγχρόνως. 
Ο πρώτος απ΄αυτούς δαγκώθηκε και ταράχθηκε, αλλά δεν ωμίλησε. 
Ο δεύτερος χάρηκε για τον εαυτό του, αλλά λυπήθηκε για τον υβριστή. 
Και ο τρίτος αφού αναλογίσθηκε την ψυχική βλάβη του υβριστού έχυσε θερμά δάκρυα. Έτσι έχεις εμπρός σου τον εργάτη του φόβου, τον μισθωτό και τον εργάτη της αγάπης». 
(Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος Λόγος η΄29)Ένα το γεγονός, τρείς οι αντιδράσεις. Εξωτερικά, η πρόκληση είναι η ίδια: η εξύβριση. 

Εσωτερικά, τρείς άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά στην ίδια πρόκληση. 
Δεν το λέει ο άγιος για να σου πει πόσο πλανεμένη μπορεί να είναι η όποια κρίση σου τις περισσότερες φορές, αφού σου διαφεύγει το βάθος, δηλαδή η αλήθεια. 
Εδώ τον ενδιαφέρει να τονίσει τη διαβάθμιση που υπάρχει στην αγιότητα: 
υπάρχει άγιος και υπάρχει και αγιότερος αυτού. 
Και πάει… λέγοντας. 
Τρείς είναι οι συνηθέστερες διαβαθμίσεις: 
η πρώτη που δούλου που γνώρισμα έχει τον φόβο: 
μένω στο θέλημα του Θεού, γιατί φοβάμαι μην τιμωρηθώ. 
Η δεύτερη του μισθωτού, που γνώρισμα έχει την ελπίδα της ανταπόδοσης: είμαι υπάκουος στον Θεό, γιατί περιμένω να με ανταμείψει με τα δώρα της Βασιλείας Του. 
Κι η Τρίτη του υιού, που γνώρισμα έχει την αγάπη: τηρώ το θέλημα του Θεού, γιατί τον αγαπώ. 
Και μαζί Του αγαπώ και την εικόνα Του τον άνθρωπο και κάθε περαιτέρω κτίσμα Του.

Οραματίζεσαι το τρίτο σκαλοπάτι; 

Καλά κάνεις, γιατί είναι το πραγματικά κανονικό: σ ’αυτό αναπαύεται πλήρως ο Θεός. Μα, το τονίζει πολλές φορές ο άγιος: κανείς δεν φθάνει στο τρίτο, αν δεν περάσει πρώτα από τα άλλα. 
Κανείς δεν πάει διαμιάς στην τελειότητα. 
Σιγά σιγά κτίζεται το πνευματικό οικοδόμημα της ψυχής. 
Λοιπόν, αγωνίζου για το πρώτο να είσαι σωστός δούλος του Θεού, κι από κει και πέρα θα δεις το ανέβασμα σου κατά ένα μυστικό και ανεπίγνωστο τρόπο. 
Με τρόπο που δεν το καταλαβαίνεις, θα παίρνεις τον φωτισμό του μισθωτού. 
Κι επιμένοντας και υπομένοντας θα σου δίνει στιγμές υιοθεσίας, μέχρις ότου παγιωθείς σ’ αυτήν.Η καθημερινότητα όμως σου «προδίδει» την αλήθεια της χριστιανικότητας σου: σε αμφισβητούν και νευριάζεις λίγο σε ελέγχουν και θέλεις να χαθούν οι ελεγκτές σου από προσώπου γης σε υβρίζουν και σπεύδεις να ανταποδώσεις, πολλές φορές και τρισχειρότερα, σε αδικούν και κινείς γη και ουρανό ή περιπίπτεις σε μαύρη κατάθλιψη. Μάλλον πρέπει να μετράς με αρνητικούς βαθμούς την «αγιότητα» σου.

Είσαι… κάτω από τη βάση! 
Οπότε το… «κιάλι», είναι το… πρώτο σκαλοπάτι. 
Πρέπει να προσγειωθείς! 
Δεν είσαι ακόμη ούτε… δούλος! 
Η μετάνοια και το πένθος είναι κι απ’ αυτήν την άποψη μονόδρομος σου…

~ π. Γεώργιος Δορμπαράκης από το βιβλίο:
«Μικρές Στάσεις στην Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου»


Ἐγείρεσθε Ἄγωμεν Ἐντεῦθεν

https://amfoterodexios.blogspot.gr/
 

Μὲ τὴ σιωπή, τὴν ἀνοχὴ καὶ τὴν προσευχὴ ὠφελοῦμε τὸν ἄλλον μυστικὰ

Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτη
Ὅταν βλέπουμε τοὺς συνανθρώπους μας νὰ μὴν ἀγαποῦν τὸν Θεό, στενοχωρούμαστε. Μὲ τὴ στενοχώρια δὲν κάνουμε ἀπολύτως τίποτα. Οὔτε καὶ μὲ τὶς ὑποδείξεις. Οὔτε αὐτὸ εἶναι σωστό. Ὑπάρχει ἕνα μυστικό· ἂν τὸ καταλάβουμε, θὰ βοηθήσομε.
Τὸ μυστικὸ εἶναι ἡ προσευχή μας, ἡ ἀφοσίωσή μας στὸν Θεό, ὥστε νὰ ἐνεργήσει ἡ χάρις Του. 
Ἐμεῖς, μὲ τὴν ἀγάπη μας, μὲ τὴ λαχτάρα μας στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θὰ προσελκύσουμε τὴν χάρη, ὥστε νὰ περιλούσει τοὺς ἄλλους, ποὺ εἶναι πλησίον μας, νὰ τοὺς ξυπνήσει, νὰ τοὺς διεγείρει πρὸς τὸ θεῖο ἔρωτα. 
Ή, μᾶλλον, ὁ Θεὸς θὰ στείλει τὴν ἀγάπη Του νὰ τοὺς ξυπνήσει ὅλους. Ὅ,τι ἐμεῖς δὲν… μποροῦμε, θὰ τὸ κάνει ἡ χάρις Του.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

«Να ξέρετε, οι νέοι που θα κρατηθούν σήμερα καθαροί θα αριθμηθούν με τους μάρτυρες της Εκκλησίας μας την ώρα της κρίσεως».

«Κάποτε είδα ένα φοιτητή, γνωστό ομοφυλόφιλο, που ήρθε να δη τον π. Παΐσιο. Με την συζήτηση ήρθε σε μετάνοια και άλλαξε η ζωή του. Μετά τον συναντούσα σε αγρυπνίες στην Θεσσαλονίκη. Στεκόταν πίσω από μια κολώνα και έχυνε άφθονα δάκρυα.

Έκλαιγε βουβά και ήρεμα. Θαύμασα το έλεος του Θεού και την μετάνοια του ανθρώπου, αλλά και την χάρη του Γέροντα που κατάφερνε «να εξαγάγη τίμιον από αναξίου» (Ιερ. 15:19). Τον συνάντησα πάλι στην «Παναγούδα» να φέρνη και άλλους ομοίους παραστρατημένους νέους, για να βοηθηθούν και αυτοί».
Ο Γέροντας τόνιζε ιδιαίτερα στους νέους την αγνότητα λέγοντας: «Να ξέρετε, οι νέοι που θα κρατηθούν σήμερα καθαροί θα αριθμηθούν με τους μάρτυρες της Εκκλησίας μας την ώρα της κρίσεως».

 Μαρτυρία ανωνύμου.
 

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΟ ΠΟΛΥΒΟΟ ΚΟΣΜΟ…

Κάθε χρονιά , προσμένοντας των μυροφόρων , η σκέψη πάει στις απλές και πολλές φορές και απλοϊκές εκείνες ψυχές, πού θα περάσουν από τον ναό ή κάποιο παρεκκλήσι και θα ακουμπήσουν με αγάπη και διακριτικότητα, ένα κεράκι, ένα λουλούδι, λίγα σπειριά λιβάνι σε κάποιο εικόνισμα του Χριστού ή της Παναγίας.

Συνέχεια ανάγνωσης