Κύριε, δώσε δύναμη …

Σχετική εικόνα

Κύριε, δώσε δύναμη σε όσους έχουν δυσκολίες … Εξοικονόμησε όλους όσους είναι στο δρόμο … Δώστε υγεία σε όσους είναι άρρωστοι … Δώστε θερμότητα σε εκείνους που είναι κρύοι … Δώστε φαγητό σε όσους είναι πεινασμένοι … Δώστε ένα χαμόγελο για όσους έχουν πικρία και θλίψη … Δώσε μια καλή ψυχή σε κάποιον που είναι μόνος … Και δώσε μας όλη την πίστη και την ευγνωμοσύνη στην καρδιά μας ..

 

Παγκοσμιοποίηση και οικουμενισμός

Σχετική εικόνα
Μ.Ε. Λαγκουβάρδου

Στη συζήτηση που έγινε στην Αμερική μεταξύ του πρωθυπουργού της Ελλάδος αείμνηστου Γεωργίου Παπανδρέου και του τότε προέδρου των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον, για το Κυπριακό, ο Γεώργιος Παπανδρέου είπε, ότι το Σύνταγμα της Ελλάδος δεν επιτρέπει την παραχώρηση εδάφους της χώρας σε άλλη χώρα. Ο Τζόνσον απάντησε στον Έλληνα πρωθυπουργό με τη φράση « γ…. το Σύνταγμα»!
Η χαρακτηριστική αυτή στάση των δύο πολιτικών ηγετών δείχνει το είδος της εξουσίας στην οποία πίστευαν, ο μεν πρώτος στην εξουσία με ηθικά όρια κι ο δεύτερος στην εξουσία δίχως ηθικά όρια. Ανάλογη είναι και η στάση των θρησκευτικών ηγετών του Δυτικού Κόσμου και των επισκόπων της Ορθοδοξίας. Η πίστη στο είδος της εξουσίας χωρίς ηθικά όρια στον πολιτικό τομέα γέννησε την παγκοσμιοποίηση στο εμπόριο και στην πολιτική και στον θρησκευτικό τομέα γέννησε τον οικουμενισμό στη θρησκεία. Οικουμενισμός είναι η παγκοσμιοποίηση στη θρησκεία.

Η παγκοσμιοποίηση κι ο οικουμενισμός μοιάζουν γιατί κι οι δυο αυτές έννοιες έχουν κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα την απόλυτη εξουσία στην οποία καταλήγει η δύναμη των αρχόντων (πολιτικών ή θρησκευτικών) χωρίς ηθικά όρια. Η Ορθοδοξία παραμένει πιστή στη Διδασκαλία του Χριστού, ότι ο θέλων πρώτος είναι πρέπει να είναι πάντων έσχατος. Οι επίσκοποι δεν είναι «θρησκευτικοί ηγέτες» ούτε οι πατριάρχες είναι αρχηγοί εκκλησιών, όπως αρέσκονται να ονομάζονται όσοι από αυτούς παρασύρθηκαν απ΄ την παγκοσμιοποίηση στη θρησκεία, δηλαδή τον οικουμενισμό.
Στην Ορθοδοξία το γνώρισμα ανωτερότητας είναι η αγιότητα και όχι η κοσμική εξουσία. Για τους ορθοδόξους χριστιανούς οι τιμές και οι διακρίσεις των κληρικών σαν να είναι κοσμικοί άρχοντες ( π.χ. ο επίσκοπος φέρει τον βαθμό του στρατηγού, στον πατριάρχη αποδίδονται τιμές αρχηγού κράτους κ.α.) είναι ακατανόητες και εντελώς ξένες προς την Ορθόδοξη Διδασκαλία και την Παράδοση των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας.
‘Όπως η παγκοσμιοποίηση καταργεί την ουσία της Αλήθειας, που είναι η καθολικότητα αυτής, δηλαδή η ισχύς της σε όλους τους ανθρώπους και σε όλες τις εποχές και την αντικαθιστά με την δια των όπλων καταναγκαστική επιβολή , έτσι κι ο οικουμενισμός καταργεί την πίστη στην αληθινή θρησκεία και την αντικαθιστά με την δύναμη των θρησκευτικών αρχόντων να επιβάλλουν τη θέλησή τους ,ακόμα και contra στους κανόνες της Εκκλησίας. Παντού ισχύει η δύναμη χωρίς ηθικά όρια, τόσο στην παγκοσμιοποίηση όσο και στον οικουμενισμό, που είναι όπως είπαμε το ίδιο πράγμα, η μεν πρώτη στην πολιτική και στο εμπόριο ο δε δεύτερος στη θρησκεία.
Από φιλοσοφική άποψη τόσο η παγκοσμιοποίηση όσο και ο οικουμενισμός είναι μια άλλη μορφή του μηδενισμού στον οποίο κατέληξε στην πράξη ο ορθολογισμός των Δυτικών λαών, με την έμφυτη βουλησιαρχία τους, η οποία τους χαρακτηρίζει: «Αν δεν κάνετε εκουσίως αυτό που σας λέμε, κακό για λογαριασμό σας, γιατί θα το κάνετε ακουσίως». Με αυτά τα λόγια συνόψισε τη λατρεία των Αγγλοσαξώνων για τη δύναμη δίχως ηθικά όρια, ο διάσημος Γάλλος συγγραφέας Ρομαίν Ρολλάν , σε άρθρο του γραμμένο τη δεκαετία του 1920.
«Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη σωτηρία» πρεσβεύουν οι οικουμενιστές. « Όλες οι θρησκείες είναι αληθινές» δηλώνουν ακόμα και «ορθόδοξοι» επίσκοποι , όσοι από αυτούς μολύνθηκαν απ΄ την αίρεση που συγκεντρώνει όλες τις αιρέσεις , τον οικουμενισμό και μέμφονται την Ορθοδοξία, γιατί παραμένει «αγκυλωμένη» στην πίστη της, ότι ο μόνος αληθινός Θεός είναι ο Ιησούς Χριστός.
‘Όταν οι Έλληνες ζηλεύουμε τους Δυτικούς με τον ορθολογισμό τους, ( και με το μηδενισμό τους), δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Γιατί αν όπως λένε οι οικουμενιστές όλα είναι αληθινά, αρκεί να κατέχουν αυτοί την οποιαδήποτε εξουσία, τίποτα δεν είναι αληθινό π.χ. αν η απολυταρχία είναι το αληθινό πολίτευμα και η δημοκρατία το ίδιο, τότε κανένα από τα δυο αυτά πολιτεύματα δεν είναι αληθινό.
Αν οι απλοί άνθρωποι δεν πιστεύουν πια στην πολιτική και στους πολιτικούς αυτό οφείλεται στο ότι η πολιτική έπαψε να είναι αυτό που το ίδιο το όνομά της περιγράφει, η δραστηριότητα του πολιτισμένου με την έννοια του μορφωμένου ή όπως λέμε σήμερα καλλιεργημένου ανθρώπου. Σ’ αυτό το σημείο της έκπτωσης κατάντησε η πολιτική , ώστε κανείς πια δεν πιστεύει ότι οι πολιτικοί αγαπούν τους πολίτες και αγωνίζονται για την υλική και πνευματική τους ευημερία.
Με τον ορθολογισμό τους ντρέπονται ακόμα και να μιλήσουν για καλοσύνη, για αγάπη, για φιλανθρωπία και φιλοπατρία και γενικά για τις αρετές. Η μόνη σχέση που απομένει για να συνδέει την πολιτική και τους πολιτικούς με τον πολίτη είναι η οικονομική σχέση ως δικαίωμα προσδοκίας.
Η πνευματική απογύμνωση των αρχόντων δίνει το χειρότερο παράδειγμα στους νέους, οι οποίοι με αυτά τα πρότυπα δεν πιστεύουν πουθενά και οδηγούνται στην απελπισία. Πενταπλασιάστηκαν τα τελευταία χρόνια στη Δύση οι αυτοκτονίες των νέων.
Και ενώ περιμένουμε απ΄ την Εκκλησία τη φώτιση , δυστυχώς μια μερίδα επισκόπων, ασπάστηκε τις ιδέες του Οικουμενισμού αντί να επιβλέπει (φωτίζει) και να εμβαθύνει στην πίστη των πατέρων της Εκκλησίας ανταλλάσσει την αγάπη για τη φίλη Ορθοδοξία με τη μίμηση των Δυτικών, τους οποίους αντιγράφει με την πεποίθηση ότι με αυτόν τον τρόπο ακολουθεί την εξέλιξη και την πρόοδο. Όλο αυτόν τον καιρό που έχουν στη διάθεσή τους να μελετούν και να προσεύχονται , τον ξοδεύουν σε διοικητικά και κυρίως οικονομικά ενδιαφέροντα , όπως οι κοσμικοί εκείνοι άρχοντες, που όπως λέει το Ευαγγέλιο «καταδυναστεύουν τους λαούς».
Τι είναι λοιπόν η εξέλιξη και η πρόοδο στη σκέψη αυτών των ζηλωτών του οικουμενισμού επισκόπων, που τους κάνει να βλέπουν την πίστη των πατέρων τους, ως αγκύλωση απ΄ την οποία πρέπει η Ορθοδοξία να απελευθερωθεί, για να μην είναι εμπόδιο στην ενότητα με τους παπικούς και με τις άλλες θρησκείες του κόσμου; Πώς βλέπουν την ενότητα των εκκλησιών, όπως την ονομάζουν; Ενότητα είναι να συμφωνήσουν οι «αρχηγοί»; Κι η Ορθοδοξία που δεν έχει αρχηγό, αλλά έχει το συνοδικό σύστημα των επισκόπων; Λησμόνησαν ότι στην εκκλησία δεν έχουν ισχύ οι αρχηγοί, αλλά οι άγιοι; Υπάρχει αγιοσύνη κόντρα στη διδασκαλία του Χριστού και στους κανόνες της Εκκλησίας;.

 

 

Μόνο από σας, μητέρες καί πατέρες, τα παιδιά σας μπορούν να μάθουν το νόμο του Θεού, τον όποιο δεν τους διδάσκουν στα σχολεία…

….Μόνο από σας, μητέρες καί πατέρες, τα παιδιά σας μπορούν να μάθουν το νόμο του Θεού, τον όποιο δεν τους διδάσκουν στα σχολεία.

Καί μόνο τότε θα μπορέσουν να τον μάθουν αν, εσείς οι ίδιοι, θα μελετάτε με προθυμία το νόμο αυτό στίς εκκλησίες του Θεού, μαθαίνοντας τον από τους υπηρέτες του Θεού, τους ιερείς καί τους επισκόπους.

Να πηγαίνετε στους ιερούς ναούς τα παιδιά σας για να αναπνέουν, έστω καί για λίγο, τον αέρα του γεμάτου όχι μόνο με θυμίαμα αλλά καί μυστική χάρη των μεγάλων μυστηρίων, πού τελούνται σ’ αυτόν, καί τις προσευχές πολλών ανθρώπων.

Δώδεκα ολόκληρα χρόνια τρεφόταν μέσα στην ιερότητα του Ναού της Ιερουσαλήμ ή Ύπεραγία καί Αχραντος Παρθένος, ή «τιμιωτέρα των Χερουβείμ, καί ενδοξότερα άσυγκρίτως των Σεραφείμ».

Οι παντοδύναμες ενώπιον του Θεού πρεσβείες Της να σας βοηθήσουν στο μεγάλο αυτό έργο της αγωγής των παιδιών σας. Αμήν.

~Λόγος Αγ. Λουκά Κριμαίας εις τα Εισόδια της Θεοτόκου

Πηγή: Λειμώνας

το «σπιτάκι της Μέλιας»

 

 

Από τη συναυλία του Σταμάτη Σπανουδάκη στην Κέρκυρα για την επέτειο του θαύματος του Αγίου Σπυρίδωνος το 1716

 

 

Εκκλησία και Γένος εν αιχμαλωσία

Σε ολόκληρη τη μακρά περίοδο των έξι ή επτά αιώνων της κατοχής, τουλάχιστον μετά το 1204, η Ορθοδοξία αποτελεί τον κατ’ εξοχήν φορέα της διατήρησης της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων, ακριβώς διότι η ελληνική ιδιοπροσωπία, κατέναντι των των Τούρκων αλλά και των Λατίνων, αναδεικνύεται, πρωταρχικώς, ως θρησκευτική ιδιοπροσωπία. Τα εκατομμύρια των εξισλαμισθέντων της Μικράς Ασίας και των Βαλκανίων χάθηκαν οριστικά για την ελληνισμό. Συναφώς, ο ρόλος της Εκκλησίας υπήρξε αποφασιστικός: ο Ελληνισμός επιβίωσε διά της Ορθοδοξίας. Στη Δύση, η καθολική θρησκεία αποτέλεσε επί πολλούς αιώνες τον αντίπαλο της εθνικής συγκρότησης των ευρωπαϊκών λαών, ο διαφωτισμός θα στραφεί κατ’ εξοχήν εναντίον του Πάπα και της καθολικής Εκκλησίας, η δε εθνική ταυτότητα θα επιβεβαιωθεί, συχνά, μέσω της σύγκρουσης με την Εκκλησία.
Αντίθετα, ο ελληνικός κόσμος δεν αντιμετωπίζει μόνο μια διπλή κατοχή –την Τουρκοκρατία και τη Φραγκοκρατία–, αλλά και μια διττή πνευματική απειλή: Η τουρκική κατοχή είναι ταυτοχρόνως και ένα διαρκές εγχείρημα επιβολής του Ισλάμ, διά των εξισλαμισμών και του παιδομαζώματος, ενώ η φραγκική παρουσία δεν περιορίζεται στα κατεχόμενα εδάφη αλλά και επιχειρεί να μεταβάλει τον ελληνικό κόσμο σε θρησκευτικό-πνευματικό παράρτημα της Δύσης.
Παράλληλα, λοιπόν, με τη διαρκή αντίσταση στα μέτωπα των πολεμικών συγκρούσεων, ο Ελληνισμός θα διασωθεί ακουμπώντας στις μείζονες πνευματικές παρακαταθήκες του, στην ορθόδοξη πίστη, τη γλώσσα, τη συνείδηση της ιστορικής του διαχρονίας και, τέλος, τη λαϊκή παράδοση. Και η Εκκλησία, ως ο σημαντικότερος θεσμός του υπόδουλου γένους, θα διεξάγει έναν αδιάκοπο «διμέτωπο» αγώνα για να διασφαλίσει την ορθόδοξη-ελληνική ιδιοπροσωπία. 
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
https://amfoterodexios.blogspot.com/
 
 

Δεν σε φοβάμαι! Με την Ελλάδα εγώ ξυπνάω και κοιμάμαι

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
κρατάω μαχαίρι,
έχω στα στήθια μου τους στίχους του Σεφέρη,
έχω του Γκάτσου την Αμοργό,
έχω τον Κάλβο, τον Σολωμό.
Δε σε φοβάμαι.

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε Μελίνα,
έχω έναν ήλιο φυλαχτό απ’ τη Βεργίνα,
έχω τον Όλυμπο, τον Υμηττό,
το Παλαμήδι, την κυρά της Ρω.
Δε σε φοβάμαι.

Δε σε φοβάμαι,
δε σε φοβάμαι,
με την Ελλάδα εγώ ξυπνάω
και κοιμάμαι.

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε σου λέω,
έχω μια θάλασσα αγάπες στο Αιγαίο,
έχω στην Κρήτη έναν Θεό,
ένα ακρωτήρι κι ένα σταυρό.
Δε σε φοβάμαι.

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε απ’ τη μέση,
έχω ένα δέντρο στην Επίδαυρο φυτέψει,
έχω μια ορχήστρα κι ένα βωμό,
έχω το λόγο μου τον τραγικό.
Δε σε φοβάμαι.

Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος
Ερμηνεία: Μελίνα Ασλανίδου

 

Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος για τον Άγιο Σπυρίδωνα και το άφθαρτο λείψανό του

– Γέροντα, μπορεί ο άγιος Σπυρίδων να ζήτησε από τον Θεό να μείνει άφθαρτο το Λείψανό Του;
– Όχι, πώς μπορεί να γίνη αυτό; Οι Άγιοι δεν ζητούν τέτοια πράγματα. Ο Θεός οικονόμησε να μείνη άφθαρτο το Λείψανο, για να βοηθιούνται οι άνθρωποι. Και βλέπετε πως τα έχει οικονομήσει ο Θεός! Επειδή η Κέρκυρα, η Κεφαλονιά, η Ζάκυνθος είναι κοντά στην Ιταλία και εύκολα οι άνθρωποι θα μπορούσαν να παρασυρθούν από τον Καθολικισμό, έβαλε φράγμα εκεί πέρα τον Άγιο Σπυρίδωνα , τον Άγιο Γεράσιμο και τον Άγιο Διονύσιο.
 
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Στ΄, Περί Προσευχής, εκδ. Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2012, σελ. 110/
πηγή
 

ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ – ΞΥΠΝΗΣΤΕ

Εγκρίθηκε το σύμφωνο για την λαθρομετανάστευση.

Εγκρίθηκε επισήμως στο Μαρακές το Παγκόσμιο Σύμφωνο του ΟΗΕ για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική λαθροΜετανάστευση .

Για όσους γνωρίζουν αγγλικά.. παρακολουθήστε αυτό το βίντεο και θα μείνετε με το στόμα ανοιχτό για το τι πραγματικά θα ψηφιστεί σε λίγες ημέρες.

Σιγή ιχθύος από τα μεγάλα Ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης.. για ένα θέμα όπως το παγκόσμιο σύμφωνο λαθρομετανάστευσης. Εν κρυπτώ χωρίς να ενημερώσει κανέναν ο Τσίπρας.. πάει να το υπογράψει. Τι υπογράφει; Ουσιαστικά την κατάργηση των συνόρων!!

Το περιεχόμενο αυτού του Συμφώνου είναι ουσιαστικά η κατάργηση του «παράνομου» για κάθε μεταναστευτική κίνηση. Με την υπογραφή του η κάθε χώρα αναγνωρίζει το δικαίωμα του καθενός στη μετακίνηση.

Εγκριση αυτού του Pact επιβάλλει στις χώρες σεβασμό δικαιωμάτων των μεταναστών και καθιέρωση απαιτήσεών τους στη φροντίδα, στις όποιες κοινωνικές παροχές, στην προστασία και βέβαια στην απόδοση υπηκοότητας.

Πέραν του ότι ένα τέτοιο Σύμφωνο νομιμοποιεί απόλυτα την προτροπή για hijiria (μετακίνηση / μετανάστευση) που σύμφωνα με το Κοράνι αποτελεί εντολή του Προφήτη, αφαιρεί από τα κυρίαρχα κράτη – παρά κάποιους ισχυρισμούς – το δικαίωμα ανάπτυξης μιας ξεχωριστής μεταναστευτικής πολιτικής. Και το χειρότερο: Κάθε επικριτικό σχόλιο για τη μαζική λαθρομετανάστευση γίνεται ποινικό αδίκημα!

Δημιουργείται ένα καθεστώς αλλαγής θεσμικών πλαισίων. Εφόσον ο καθένας έχει δικαίωμα μετακίνησης όπου επιθυμεί, ντε φάκτο έτσι καταργούνται τα κρατικά σύνορα. Εύλογα αναδύονται σύνθετα νομικά και εθνικά ζητήματα.

Ούτε λίγο ούτε πολύ πρόκειται για μία διεθνή [υποτίθεται μη δεσμευτική]συμφωνία, όπου οι ευρωπαϊκές χώρες θα ανοίξουν τα σύνορα τους, για να καλοδεχτούν και να καλοφιλοξενήσουν δισεκατομμύρια «εποίκους», από Αφρική και Ασία!

Σας φαίνεται απίστευτο;
Σας φαίνεται παρανοϊκό;
Σας φαίνεται αυτοκαταταστροφικό για τα έθνη και τον πολιτισμό;
Πράγματι είναι!
Γι αυτό ετοιμάζονται να το ψηφίσουν με χέρια και με πόδια, όλοι οι Τσίπρες της Ευρώπης…

 

Η ομιλία τού Τσίπρα στο Μαρακές

Παγκόσμιο Σύμφωνο 2018-12-11 – ολοκληρωμένη μετάφραση v.1

 

http://ixnos.blogspot.com/2018/12/blog-post_48.html