Τι μεγάλο δώρο απ’ το Θεό να ακούς κατηγορίες και να μη σε αγγίζει τίποτε!

Σχετική εικόνα

Ο πλέον συκοφαντημένος άγιος!

Είπε Γέρων : Τι μεγάλο δώρο απ’ το Θεό
να ακούς κατηγορίες
και να μη σε αγγίζει
τίποτε!

Όχι επειδή κάνεις κάποιο αγώνα
ή πιέζεσαι ή παρακαλάς
ή προσεύχεσαι.

Μα επειδή ζεις αλλού,
είσαι σε άλλο κλίμα
και άλλη ατμόσφαιρα.

Κατανοείς καλά ότι ο άλλος,
αν δεν είναι συντονισμένος
με το Θεό
και την αγάπη Του,
είναι φυσικό να κάνει
λάθος εκτιμήσεις,
και να λέει λόγια
που δεν έχουν καμία σχέση
με την αλήθεια.

Στη Φιλοκαλία
διαρκώς τονίζεται,
ότι η άγνοια των ανθρώπων
θολώνει το νου,
και δημιουργεί μπερδεμένους λογισμούς.

Το πιο μεγάλο μυστικό
για να κατανοείς τους άλλους,
να ερμηνεύεις τις πράξεις τους,
και κυρίως να μη διαλύεσαι,
είναι :
1. Να ζεις εσύ αλλού.
Στο ¨αλλού¨ της θείας Παρουσίας.
και
2. Να έχεις επίγνωση
της ανθρώπινης άγνοιας
που ταλαιπωρεί όλους μας.

 

Ο θρήνος της ελληνικής υπερηφάνειας!


Αποτέλεσμα εικόνας για η ελλαδα διαλυεται

Ο θρήνος της ελληνικής υπερηφάνειας!

Αντιστράτηγος (ε.α) Νικόλαος Ταμουρίδης

Ελλάδα, έτος 2017 μετά Χριστόν! Έτος θαυμαστόν!

Έτος υπερηφάνειας! Επιτέλους εμείς οι νεοέλληνες νοιώθουμε υπερήφανοι!

Υπερήφανοι για τα ‘’δημοκρατικά’’ μας αισθήματα. Υπερήφανοι για τον »ανθρωπισμό» μας! Υπερήφανοι για τον »διεθνισμό» μας!

Υπερήφανοι για τις πολύχρωμες gay παρελάσεις! Οι στρατιωτικές και οι μαθητικές πρέπει να καταργηθούν γιατί τονώνουν το εθνικό φρόνημα!

Υπερήφανοι γιατί ονομάζουμε τα Σκόπια »Μακεδονία». Σιγά το πράμα!

Υπερήφανοι γιατί ουσιαστικά παραδώσαμε τα νησιά μας σε δυτικούς και ανατολικούς αλλοεθνείς κι αλλόθρησκους! Τι κι αν χύθηκαν ποταμοί αίματος για να ελευθερωθούν;

Υπερήφανοι που στο Αιγαίο και στη Θράκη αλωνίζουν οι Τούρκοι! Τι κι αν αποτελούν προπύργια του Ελληνισμού;

Υπερήφανοι γιατί στα σχολειά μας επιτέλους επικρατεί αναρχία, βιάζεται η αγία μας γλώσσα, καταργούνται τα θρησκευτικά, οι άριστοι στιγματίζονται. Τι τη θέλουμε την εθνική παιδεία;

Υπερήφανοι γιατί διώξαμε από τη χώρα το μείζον των Ελληνικών επιχειρήσεων. Τι κι αν η ανεργία στη χώρα καλπάζει;

Υπερήφανοι που εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μας επιστήμονες μετανάστευσαν στο εξωτερικό για να επιζήσουν. Τι πειράζει; Το δημογραφικό μας πρόβλημα θα το λύσουν οι ξένοι!

Υπερήφανοι γιατί υπογράφουμε ταπεινωτικές συμφωνίες για να πάρουμε δανεικά. Τι κι αν υποθηκεύουμε το μέλλον των επόμενων γενεών; Εμείς να ‘μαστε καλά.

Υπερήφανοι γιατί επιτέλους γκρεμίσαμε τα εθνικά μας τείχη για να περάσουν εκατοντάδες χιλιάδες ξένοι στη χώρα μας. Και επιπλέον γιατί σε χρόνο μηδέν τους στεγάζουμε, τους σιτίζουμε και τους επιδοτούμε. Τι πειράζει που χιλιάδες Έλληνες κοιμούνται στο δρόμο ή κάτω απ’ τα γεφύρια και ψάχνουν στα σκουπίδια για το καθημερινό τους φαγητό;

Υπερήφανοι γιατί (υποκριτικά;) δακρύσαμε, γιατί κλάψαμε για τα τους δύστυχους πρόσφυγες και μετανάστες! Ας τους δώσουμε λοιπόν τώρα την ελληνική ιθαγένεια για να τους απαλύνουμε τον πόνο. Έτσι, σύντομα θα έχουμε άλλο ένα εκατομμύριο ‘’έλληνες’’ στη χώρα μας! Τι πειράζει που αυτοί δεν θα έχουν με εμάς καμία κοινή καταγωγή, κοινή θρησκεία, κοινή ιστορία, κοινή πολιτιστική κληρονομιά, κοινά ιδεώδη, κοινά εθνικά χρώματα; Αρκεί που έδρασαν και πάλι τα ευαίσθητα ελληνορθόδοξα αισθήματά μας, ακούγοντας τα κλάματα των κροκοδείλων στα σύγχρονα πλυντήρια εγκεφάλων που μας καθηλώνουν καθημερινά με τις ώρες στον άνετο καναπέ μας!

Υπερήφανοι που κάνουμε ότι ακριβώς λένε τα πολιτικά και δημοσιογραφικά ζόμπι, που έξω από τις υγρές κρυψώνες τους κελαηδούν στα ζεστά τηλεοπτικά παράθυρα και ο απόλυτος φαρισαϊσμός των ΜΜΕ αγγίζει το απόγειό του.

Υπερήφανοι που υπακούσαμε στα κελεύσματα αυτών που καθημερινά κατηγορούμε ότι έχουν έρθει στη χώρα μας και υποχρεώνουν τους αδύναμους πολιτικούς μας να πουλάνε ότι πολύτιμο έχουμε και να αποδομούν κάθε πυλώνα ισχύος του έθνους.

Υπερήφανοι γιατί επιτέλους χτυπάμε αυτή τη μισητή Ορθοδοξία! Αυτός είναι ο μεγάλος εχθρός του συστήματος! Γι αυτό λοιπόν, έξω από το Σύνταγμα της χώρας! Γι αυτό λοιπόν, τζαμιά! Τζαμιά και μιναρέδες παντού, να εξαφανιστούν οι εκκλησιές και τα καμπαναριά!

Υπερήφανοι γιατί ως Ελληνική Εκκλησία αφήσαμε ακατήχητο το λαό μας, έρμαιο του σύγχρονου άκρατου αμοραλισμού!

Υπερήφανοι για την πολιτική μας ορθότητα! Γιατί εμείς δεν είμαστε ‘’οπισθοδρομικοί’’ ή ‘’αναχρονιστικοί’’ ή »ομοφοβικοί» ή ‘’ξενοφοβικοί’’. »Είμαστε όλοι πρόσφυγες»! Είμαστε »αλληλέγγυοι»!

Τώρα πλέον είμαστε αληθινά υπερήφανοι!

 Γιατί σ’ αυτά τα χώματα, τα ποτισμένα από αρχαία και πρόσφατα αίματα προγόνων, ο ελληνισμός χάνεται, η ορθοδοξία διαλύεται!

 Τώρα πλέον, μπορούμε να θρηνήσουμε το μέλλον της Ελλάδας. Έτσι κι αλλιώς, μάθαμε να κλαίμε…

 

 

Αντιστράτηγος (ε.α) Νικόλαος Ταμουρίδης                                       Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

Μέλος Διοικούσας Επιτροπής Ελεύθερης Πατρίδας

 

Ο θάνατος του Φώτη Κόντογλου και η θαυμαστή «πληροφορία» από τον Άγιο Εφραίμ…

Ο Φώτης Κόντογλου γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας 
στις 8 Νοεμβρίου 1895 και πέθανε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 1965. 

Το παρακάτω περιστατικό αναφέρεται στις τελευταίες του στιγμές 
στο νοσοκομείο και την θαυμαστή πληροφορία που είχε η γυναίκα 
του από τον Άγιο Εφραίμ τον θαυματουργό.

-Περνούσε δύσκολες ημέρες στο νοσοκομείο ο αείμνηστος Φώτης 
Κόντογλου, και η γυναίκα του Μαρία Κόντογλου, ήταν γονατιστή 
και προσευχόταν για την θεραπεία του, επικαλούμενη τον Μεγάλο 
μας Άγιο Εφραίμ. 
Ας μην ξεχνάμε, ότι η αγιασμένη χείρα του χαρισματούχου 
αγιογράφου, είχε φιλοτεχνήσει την πρώτη εικόνα του Αγίου μας! 
Η Μαρία Κόντογλου περίμενε λοιπόν από τον Άγιο κάτι.

Και τι μεγαλύτερη βοήθεια θα μπορούσε να βρει απ’ αυτή, 
το να δει εκείνη ακριβώς την ώρα που προσηύχετο, την ψυχή του 
Φώτη Κόντογλου να την κρατά ο Άγιος Εφραίμ, και μέσα σε τόση 
δόξα να την οδηγεί στον Ουρανό!
Παραξενεύτηκε βλέποντας όλα αυτά! Τι τάχα να σήμαιναν; 
Κείνη την ώρα λοιπόν διέλυσε την απορία της κάποιο τηλεφώνημα
νοσοκομείο, που της ανακοίνωνε ότι ο άνδρας της πέταξε 
ανάλαφρα στον Ουρανό! 
Ο Άγιος ήταν στ’ αλήθεια ο συνοδός του!

Από το βιβλίο: 
«Οπτασίαι και Θαύματα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ του Θαυματουργού» 
– Γ΄τόμος (Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου – 
Όρος Αμώμων Αττικής).
πηγή/αντιγραφή
 

Αγιορείτες και «Αγιορείτες» – Δύο διαφορετικές φωνές από τον Άγιον Όρος του χθές και του σήμερα!

Σχετική εικόνα

Όταν οι αγιορείτες έλεγαν την σκάφη σκάφη και τα σύκα σύκα…

«Ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικᾶς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἠμῶν Πίστην»

 

Ἐν Ἁγίω Ὄρει τὴ 23η Ἰανουαρίου 1964 

Πρὸς τὸν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξον ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἅπαν το πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας 

Οἱ κάτωθι Ἁγιορεῖται Πατέρες, Καθηγούμενοι, Ἱερομόναχοι καὶ Μοναχοί, λαβόντες γνῶσιν διὰ τὰ ἐσχάτως τεκταινόμενα ἐναντίον τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου ἠμῶν Πίστεως ὑπὸ τῆς Παπικῆς Ἀνταρσίας καὶ τὰ φιλενωτικὰ συνθήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν συνεργατῶν του, διακηρύσσομεν στεντορεία τὴ φωνὴ ὅτι ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικᾶς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἠμῶν Πίστην, ἀκολουθοῦντες ὅσα προεφύτευσαν οἱ Θεηγόροι Προφῆται καὶ ἐδίδαξαν οἱ Θεοκήρυκες Ἀπόστολοι, ὅ των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αἱ ἑπτὰ ἅγιαι Οἰκουμενικοὶ Σύνοδοι καὶ αἱ Τοπικαὶ τοιαῦται, ἔχοντες ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀκρογωνιαῖον Λίθον Χριστὸν τὸν Θεὸν ἠμῶν καὶ ἐν γένει ἐμμένομεν εἰς ὅσα ἡ Ὀρθόδοξος ἠμῶν Πίστις διδάσκει εἴτε διὰ γραφίδος εἴτε διὰ τῆς Παραδόσεως, ἀποκρούοντες τὴν «Ἕνωσιν» ἢ «Ἑνότητα» ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν ἐσχάτως οἱ φιλενωτικοί. 

Ἐὰν οἱ Καθολικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ αἱρετικοὶ θέλουν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν, νὰ ἔλθουν αὐτοὶ προσπίπτοντες καὶ ζητοῦντες τὸ ἔλεος, ἀσπαζόμενοι εἰς τὸ ἀκέραιόν τα δόγματα καὶ Παραδόσεις τῆς….ἀμωμήτου ὀρθοδόξου ἠμῶν Πίστεως καὶ ὄχι νὰ τρέχωμεν ἠμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πρὸς τοὺς αἱρετικούς. 

Ποιοῦμεν ἔκκλησιν πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην νὰ παύση ἐξακολουθῶν τὰς φιλενωτικᾶς του ἐνεργείας, καθόσον, ἐὰν συνεχίση, θ’ ἀποκηρύξωμεν καὶ αὐτόν.

 Προσεπιδηλοῦμεν ὅτι θέλομεν ἀγωνισθῆ μέχρις ἐσχάτης ἠμῶν ἀναπνοῆς διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν μας, χύνοντες καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα μας ἐὰν τὸ καλέση ἡ ἀνάγκη, μιμούμενοι τοὺς ἀειμνήστους Προκατόχους μας καὶ ἀναφωνοῦντες μετὰ Ἰωσὴφ τοῦ Βρυεννίου, «Οὐκ ἀρνηθησόμεθά σου φίλη Ὀρθοδοξία, οὐ ψευσόμεθά σε πατροπαράδοτον σέβας, οὐκ ἀφιστάμεθά σου Μῆτερ Εὐσέβεια, ἐν σοῖ ἐγεννήθημεν καὶ σοὶ ζῶμεν καὶ ἐν σοῖ κοιμηθησόμεθα, εἰ δὲ καλέσειε καιρός, καὶ μυριάκις ὑπέρ σου τεθνηξόμεθα». 

Συγχαίρομεν τὸν Γεραρὸν Προκαθήμενον τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἅπασαν τὴν Ὀρθόδοξον Ἑλληνικὴν Ἱεραρχίαν διὰ τὴν σθεναρᾶν στάσιν τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας μας καὶ δηλοῦμεν ὅτι εἴμεθα παρὰ τὸ πλευρόν των.

Ὁ Καθηγούμενος τοῦ αγ. Διονυσίου Ἀρχιμ. Γαβριὴλ καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.
Ὁ Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου τοῦ ὁσίου Γρηγορίου Ἀρχιμ. Βησσαρίων καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.
Ὁ Καθηγούμενος τῆς ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἀρχιμ. Χαράλαμπος.
Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ι.Μ. Ξενοφῶντος Ἀρχιμ. Εὐδόκιμος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.
Οἱ Ἐπίτροποι τῆς Ι. Μονῆς τῶν Ἰβήρων Γ. Ἀγαθάγγελος, Προηγ. Μεθόδιος, Γ. Γερβάσιος. Ἀθανάσιος Ἰβηρίτης ἱερομ. Καὶ ἅπασα ἡ ἐν Χριστῷ ἠμῶν ἀδελφότης.
Θεοκλητὸς Μοναχὸς Διονυσιάτης, Ἡσυχαστήριον τοῦ Ἁγίου Γερασίμου.
Γαβριὴλ Ἱερομόναχος Πνευματικὸς
Γ. Γελάσιος Σιμωνοπετρίτης Γ. Ἠσύχιος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης
Γ. Νεόφυτος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης Ὁ Δίκαιός της Ι. Σκήτεως Ἰβήρων                       Ἱερομόναχος Νεῖλος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.
Προηγ. Κοσμᾶς Φιλοθεΐτης Α’ Ἐπίτροπος .
Ὁ Προηγ. Εὐμένιος Φιλοθεΐτης ὑπογράφει μ’ ὅλη του τὴν καρδιά.
Ὁ Γραμματεὺς Ι.Μ.Καρακάλου Γέρων Εὐθύμιος, Προϊστάμενος.
Οἱ ἐν Προβάτα ἠσυχασταὶ ἅγιοι Πατέρες. Ὅ του Ρωσικοῦ Κελλίου Τίμιος Σταυρός, Ἱερομ. Μητροφάνης. Ἱεροδιάκονος Δημήτριος καὶ Συνοδία.
 

~ «Αν έχεις πόλεμο με έναν άνθρωπο, ή θα νικηθείς ή θα νικήσεις. Αν έχεις πόλεμο, όμως, με την Εκκλησία…»


Φωτογραφία της Ηρώ-Ρούλα Γκαργκάσουλα.

Από πόσους πολεμήθηκε η Εκκλησία..
Αλλά ποτέ δεν νικήθηκε!
Πόσοι τύραννοι!
Πόσοι Στρατηγοί!
Πόσοι βασιλείς! (…)

Που είναι η Εκκλησία;
Υψώνεται υπεράνω του Ουρανού και λάμπει περισσότερο και από τον ήλιο. 

Είναι οδυνηρό νά κλωτσάει κανείς σε μυτερά καρφιά.
Δεν χαλάει τα καρφιά. Τα ποδιά του ματώνει. Τα κύματα δεν την διαλύουν την Πέτρα. 
Αυτά διαλύονται σε αφρό…
Τίποτε δεν εiναι δυνατότερο από την Εκκλησία, άνθρωπε.
Αν έχεις πόλεμο
με έναν άνθρωπο,
ή θα νικηθείς ή θα νικήσεις.
Αν έχεις πόλεμο, όμως,
με την Εκκλησία,
είναι αδύνατον να νικήσεις…
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
 

«Πεθαίνω εγώ, πεθαίνει ο κόσμος όλος».

Αποτέλεσμα εικόνας για ζησε το σημερα αποφθεγματα

 

Είπε Γέρων :Δεκάδες άνθρωποι, γνωστοί μου, τις τελευταίες δεκαετίες, πέθαναν περιμένοντας πολέμους, καταστροφές, επιδρομές, τη Δευτέρα Παρουσία, το τέλος του κόσμου, κάποιο χάραγμα το ’82, το ’99, το 2000, το 2012 και πάει λέγοντας.
Δεν χάρηκαν τη ζωή τους με τρόπο ουσιαστικό, δεν έζησαν την κάθε τους μέρα με απλότητα ενώπιον του Χριστού, παρά έτρεμαν και προσδοκούσαν φοβισμένα κι άρρωστα κάτι που τελικά δεν έγινε.
Μιλάμε για προφητείες, απειλές και σενάρια καταστροφής.

Από το 1983 τα θυμάμαι εγώ, τότε που ήμουν παιδί, στο γυμνάσιο.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που κράταγα τη λαμπάδα της Ανάστασης, κι αντί να χαρώ σαν παιδί την Ανάσταση και τη Ζωή, σκεφτόμουν φοβισμένος αυτό που είχε πρόσφατα προφητέψει ο τάδε γνωστός ή άγνωστος κι αόρατος αγιορείτης, ή άλλος πνευματικός άνθρωπος, ή το ημερολόγιο των Μάγια, των Ίνκας, του Νοστράδαμου και άλλων παρόμοιων, ότι ¨μετά το Πάσχα, ετοιμαστείτε, θα γίνει πόλεμος¨, ¨θα συγκρουστούμε με πλανήτες, κομήτες και άλλα πετούμενα¨!

Οράματα, θαύματα, αποκαλύψεις, αγγελοφάνειες κλπ, ήταν το φόντο όλων αυτών των καταστάσεων, που έρχονταν να τις κάνουν πιο ισχυρές, και να δώσουν κύρος αδιαμφισβήτητο.

Άντε να τολμήσεις να πεις ότι όλα αυτά δεν στέκουν ή είναι πλάνη ή είναι γέννημα αρρωστημένων μυαλών! Θα σε θεωρούσαν αυτόματα αιρετικό και πλανεμένο.
Και εννοείται ότι, κανείς απ’ αυτούς που τρομοκράτησαν τόσο και τόσο κόσμο με απειλές και υποσχέσεις προφητικές, δεν ζήτησε μετά την πανηγυρική του διάψευση δημοσίως συγγνώμη.
Κανείς απ’ αυτούς τους ανθρώπους που έλεγαν ¨αυτό είναι το τελευταίο μας ειρηνικό Πάσχα¨, ¨έρχεται πόλεμος¨, ¨μαζέψτε κονσέρβες¨, ¨αγοράστε κανα οικοπεδάκι να έχετε καμία κοτούλα¨ κλπ κλπ άπειρα, δεν κρίθηκε, δεν απολογήθηκε, δεν υπέστη συνέπειες.
Κανείς!!!

Γιατί όλα αυτά;
Διότι ο άνθρωπος αρέσκεται στις ελπίδες της επιφάνειας, που δεν αγγίζουν τις βαθιές χορδές και πτυχές της ψυχής του.
Θέλει σώνει και καλά στην εποχή του να γίνουν μεγάλα και τρομερά πράγματα, και μαζί με το δικό του βιολογικό τέλος να σημάνει και το τέλος του σύμπαντος.

¨Πεθαίνω εγώ, πεθαίνει ο κόσμος όλος¨.

Αυτό που κυκλοφορεί υποσυνείδητα στα έγκατα του ψυχισμού μου είναι αυτή η έννοια: ¨Ο κόσμος υπάρχει όσο υπάρχω εγώ¨.

Δεν μπορεί να χωνέψει ότι ¨ναι, κι εγώ θα πεθάνω, όπως τόσοι και τόσοι πέθαναν και πεθαίνουν, και η ζωή θα συνεχιστεί κανονικά, και θα υπάρχει μέλλον και συνέχεια για πολλές γενιές ακόμα. Χωρίς εμένα!! Το δέχομαι ταπεινά, μπαίνω στην ουρά, χαίρομαι τη ζωή μου όσο πάει ακόμα, και μετά θα παραδοθώ κι εγώ όπως οι πρόγονοί μου. Στη γη σωματικά, και στο Θεό ψυχικά¨.

Μια φορά, γύρω στο 2000, κάποιος πολύ θερμόαιμος με όλα αυτά τα θέματα με είχε τρομοκρατήσει πάλι, για το επερχόμενο τέλος, για καταστροφές και για το χάραγμα, και για κάθε λογής συμφορά.
Όμως ο ίδιος εκείνο ακριβώς τον καιρό, παραδόξως, έχτιζε σπίτι αρκετών εκατομμυρίων!!
Τη μισή μέρα την πέρναγε στα τηλέφωνα μιλώντας για απειλές πολέμων και παρόμοια σενάρια τρόμου, και την άλλη μισή μέρα έψαχνε μάρμαρα Πεντέλης για το μπάνιο, και φανταχτερούς πολυέλεους για το σαλόνι. Εκεί άρχισα κάπου να ψιλιάζομαι ότι κάτι δεν πάει καλά σε όλη αυτή την ιστορία, την αντιφατικότητα και σχιζοφρένεια που κρύβεται πίσω απ’ αυτές τις ¨αγωνίες¨.

Συμπέρασμα δικό μου, μα όχι υποχρεωτικά και δικό σου:
Ας χαρούμε την κάθε μέρα.
Ας είμαστε έτοιμοι να φύγουμε αν θέλει ο Θεός την κάθε μέρα.
Ακόμα και σήμερα.
Με ευγνωμοσύνη για το τώρα, απολαμβάνοντας τον άρτον ημών τον επιούσιον.
Προσευχή, εκκλησιαστική ζωή εσωτερικής καλλιέργειας και οχι διασπαστικής εξωστρέφειας.
Ταπείνωση, αγάπη, ένωση με το Χριστό δια των Μυστηρίων Του.

Νομίζω αυτά τα κλειδιά μάς άφησε ο Χριστός.
Και είναι αρκετά.

Κι όταν γίνει ό, τι γίνει, (δεν λέμε ότι δεν θα γίνει ό,τι είπε ο Χριστός), όποια κι αν είναι αυτή η στιγμή, θα κάνω ό, τι καλυτερο και φωτισμένο μπορώ, ζώντας μέσα στην κοινωνία και την Εκκλησία του Χριστού.
Για μένα, και για όσους αγαπώ.

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

 

«Δεύτερη ζωή δεν έχει…»

Αναρωτιέμαι μερικές φορές:
είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν;
Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Μούτρα. Νʼ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.
Τη μέρα, την κάθε σου μέρα.
Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.
Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές.
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου. Συνέχεια ανάγνωσης