“Θέλω τον πατέρα Παϊσιο”.. – δεν είναι εδώ πήγε να αγοράσει τσιγάρα…

 


Αγίου Γέροντος Παϊσίου  Αγιορείτου ~ Λόγοι Γ,
  Πνευματικός Αγώνας
Μια φορά ένα παιδί δευτέρας γυμνασίου ήρθε στο Καλύβι και χτύπησε το σιδεράκι στην πόρτα. Είχα ένα τσουβάλι γράμματα να διαβάσω, αλλά είπα, ας βγω να δω τι θέλει…
“Τι είναι, παλληκάρι;” του λέω. “Αυτό είναι το Καλύβι του πατρός Παϊσίου; με ρωτάει. Θέλω τον πατέρα Παϊσιο”. “Αυτό είναι, αλλά αυτός δεν είναι εδώ. πήγε να αγοράσει τσιγάρα“, του λέω.

“Φαίνεται κάποιον πήγε να εξυπηρετήσει“, μου λέει με καλό λογισμό. “Για τον εαυτό του πήγε να τα αγοράσει, του λέω. Του είχαν τελειώσει και έκανε σαν τρελλός για τα τσιγάρα. Εμένα με άφησε εδώ μόνον μου και ούτε ξέρω πότε θα γυρίσει. Αν δω ότι αργεί, θα σηκωθώ να φύγω“…

Βούρκωσαν τα μάτια του και με καλό πάλι λογισμό είπε: “Τον κουράζουμε τον Γέροντα“.

“Τι τον θέλεις; “, τον ρωτάω. “Την ευχή του θέλω να πάρω“, μου λέει. “Τι ευχή να πάρεις, μωρέ! Αυτός είναι πλανεμένος. δεν έχει χαϊρι. εγώ τον ξέρω καλά…

Μην περιμένεις άδικα, γιατί, κι όταν γυρίσει, θα είναι νευριασμένος, ίσως είναι και μεθυσμένος, επειδή πίνει κιόλας“…

Αλλά εκείνο έβαζε συνέχεια καλό λογισμό!

“Τέλος πάντων, του λέω, εγώ θα περιμένω λίγο ακόμη, τι θέλεις να του πω; “. “Έχω ένα γράμμα να του δώσω, μου λέει, αλλά θα περιμένω να πάρω την ευχή του“.

Είδατε; Ό,τι του έλεγα, το έπαιρνε με καλό λογισμό. Άλλοι τόσα διαβάζουν, κι εκείνο, παιδάκι δευτέρας γυμνασίου, να έχει τόσο καλούς λογισμούς!

Να του χαλάς τον λογισμό και να βγάζει πιο καλό συμπέρασμα. Το θαύμασα!

Πρώτη φορά είδα τέτοιο πράγμα!
*Ιερομονάχου Ισαάκ: Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου.
Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, Λόγοι (Τομ. Γ’, Πνευματικός Αγώνας).
Πηγή: 1myblog.pblogs.gr

Αυτά που ήδη άρχισαν!

 

Έτος 2030 μ.χ.

…Ένα συγκλονιστικό κείμενο

Αποτέλεσμα εικόνας για ο χριστιανισμος διωκεται

Ένας ιερέας κατεβαίνει τα σκαλιά μιας υπόγειας κρύπτης. Δεν φοράει σταυρό και ράσα καθώς στην Ελλάδα έχει απαγορευτεί να δείχνεις φανερά το οποιοδήποτε θρησκευτικό σύμβολο.

Το σκεπτικό του νόμου ήταν ότι σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία που συνυπάρχουν πολλές θρησκευτικές ομάδες κανένας δεν πρέπει να δείχνει θρησκευτικά σύμβολα δημοσίως για να μην προσβάλει τον συνάνθρωπο του. Ο Ιερέας βγάζει με τρεμάμενο χέρι μια Αγία Γραφή.

Είναι παλιά και κιτρινισμένη από την πάροδο του χρόνου. Πολλές σελίδες της είναι σε κακή κατάσταση και δύσκολα διαβάζονται.

Έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία της Αγίας Γραφής και οι παραβάτες διώκονται αυστηρά και ο λόγος της απαγόρευσης της ήταν ότι κρίθηκε ως προπαγανδιστικό κείμενο που σκοπό είχε να διαφθείρει την Ελληνική κοινωνία και να την τάξει εναντίον της παγκόσμιας ειρήνης που πρέσβευε η νέα εποχή. Κυκλοφορούσαν βέβαια ακόμα κάποια «αντίτυπα» αλλά ήταν παραλλαγμένα και είχε αφαιρεθεί από μέσα ότι θεωρήθηκε προσβλητικό για την νέα εποχή και την νέα παν-θρησκεία.

Ο Ιερέας ετοιμάζει την κολυμβήθρα. Είναι να βαφτίσει έναν άνθρωπο εκείνη την ημέρα Χριστιανό. Όμως η κολυμβήθρα δεν είναι όπως την ξέρουμε. Είναι ουσιαστικά μια μεγάλη μεταλλική μπανιέρα και ο λόγος είναι ότι αυτός που θα βαφτιστεί δεν είναι νήπιο αλλά ενήλικας. Έχει καταργηθεί ο νηπιοβαφτισμός προ πολλού. Υπήρχε μεγάλη πολεμική στο ζήτημα αυτό και είχαν γίνει πολλά επεισόδια. Το κύριο επιχείρημα εναντίον του νηπιοβαφτισμού ήταν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν ήταν σωστό κατά την νέα-τάξη ο άνθρωπος να βαφτίζεται με το ζόρι όταν είναι νήπιο. Μετά την ενηλικίωση του ας αποφασίσει τι θέλει να κάνει. Έτσι από το 2020 οι Έλληνες δεν μπορούσαν πλέον να βαφτίσουν τα παιδιά τους. Έπρεπε να περιμένουν να αποφασίσει το ίδιο το παιδί.

Ωστόσο πολύ λίγοι Έλληνες πλέον αποφάσιζαν να βαφτιστούν έστω και ενήλικες. Ο λόγος απλός: Τα παιδιά φεύγαν από την οικογένεια νωρίς και πλέον δεν ήταν δυνατό οι γονείς να διδάξουν στα παιδιά τους τις αρχές και την πίστη. Και οι δυο γονείς δουλεύανε νυχθημερόν με αποτέλεσμα τα παιδιά να πηγαίνουν από πολύ μικρή ηλικία σε ολοήμερα σχολεία στα οποία σχολεία τους γινόταν η ανατροφή που ήθελε η νέα εποχή. Το μάθημα των θρησκευτικών είχε πλέον καταργηθεί σαν μάθημα που δίχαζε τους μαθητές και οι εικόνες είχαν αφαιρεθεί από τις σχολικές αίθουσες. Η πρωινή προσευχή είχε αντικατασταθεί με ένα τραγουδάκι που αποτελούσε τον σχολικό ύμνο της νέας εποχής: “όλοι οι άνθρωποι ένα χρώμα μια φυλή μια θρησκεία μια γλώσσα…”. Η ιστορία πλέον είχε αλλάξει και διδασκόντουσαν μόνο κεφάλαια που δεν δημιουργούσαν εθνικές η θρησκευτικές αντιπαραθέσεις. Σε αυτό το κλήμα ο νέος ήταν αδύνατο να μάθει για τον Χριστό…

Ο Ιερέας σχεδόν δακρυσμένος ξεκινάει το μυστήριο. Θυμάται ακόμα τους παλαιούς τρόπους ο γέρο-Ιερέας και κάθε φορά που καλείται να τελέσει κάποιο μυστήριο στους λίγους εναπομείναντες Χριστιανούς η μνήμη του ανασύρει γεγονότα παλαιότερων εποχών. Θυμάται όταν ο τόπος ήταν Ορθόδοξος και οι Έλληνες τελούσαν περήφανοι τα μυστήρια στις Εκκλησίες. Τώρα οι Εκκλησίες έχουν καταργηθεί. Κατασπαταλούσαν το δημόσιο χρήμα είπαν και τις κλείσανε. Οι δημοσιογράφοι φωνάζανε στα κανάλια ότι οι παπάδες έχουν κλέψει πολλά και πρέπει να πληρώσουν. Έτσι όχι μόνο η νέα εποχή έκλεισε τις δημόσιες Εκκλησίες αλλά φορολογούσε υπέρογκα και όποιον επιχειρούσε να ανοίξει μια ιδιωτική. Με την έλλειψη μεγάλου αριθμού πιστών κανείς ιερέας πλέον δεν μπορούσε να καλύψει το έξοδο και έτσι οι εναπομείναντες ιερείς αναγκαζόντουσαν και τελούσαν τα μυστήρια σε σπίτια.

Άλλωστε τα περισσότερα μυστήρια είχαν πλέον απαγορευτεί να τελούνται δημοσίως υπό το πρόσχημα της θρησκευτικής ελευθερίας: Ο αγιασμός των υδάτων δεν τελούταν πλέον γιατί στις θάλασσες υπήρχαν και νεκροί που δεν ήταν Χριστιανοί και προφανώς δεν θα θέλανε να αγιαστούν. Στις λειτουργίες πλέον απαγορεύτηκε να μνημονεύεται ο Στρατός γιατί δεν ήταν όλοι οι φαντάροι Χριστιανοί. Πλέον στην ορκωμοσία της βουλής δεν υπήρχε ιερέας αφού οι βουλευτές δεν ήταν όλοι Χριστιανοί και απαγορεύτηκε το μνημόσυνο των νεκρών με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να μας βεβαιώσει κάποιος που έχει πεθάνει αν ήταν Χριστιανός μέχρι το τέλος της ζωής του η όχι οπότε στην περίπτωση που λίγο πριν πεθάνει άλλαξε γνώμη και έγινε παγανιστής είναι σπίλωση της μνήμης του να του κάνει μνημόσυνο ο παπάς.

Πόσο είχε αλλάξει ο κόσμος! Ο γέρο-Ιερέας έχει τελειώσει το μυστήριο. Δεν μπορούν βέβαια να του δώσουν κάτι ως αντάλλαγμα οι λιγοστοί πιστοί που βρίσκονται εκεί καθώς πλέον το χρήμα έχει καταργηθεί και την θέση του έχει πάρει ένα τσιπάκι στο χέρι η στο μέτωπο. Με αυτό μόνο μπορείς να κάνεις συναλλαγές και όσοι λιγοστοί δεν το έχουν πάρει περνάνε δύσκολα. Μόνο ευχαριστώ μπορούν να του πουν και να του φιλήσουν το χέρι. Και ο γέρο Ιερέας τους δίνει την ευχή του: “Δύναμη παιδιά μου. Σύντομα, πολύ σύντομα θα είμαστε κοντά στον κύριο. Δεν έχει πολύ ακόμα ο κόσμος αυτός και εμείς δεν είμαστε του κόσμου τούτου. Πάμε αλλού,σε έναν κόσμο που θα είμαστε μαζί με τον γλυκό Ιησού…”

Ίσως το κείμενο φανεί υπερβολικό σε κάποιον αλλά αν αποκωδικοποιήσουμε το τι επιτέλους ζητάνε οι πολέμιοι της Ορθοδοξίας θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά είναι η απώτερη επιδίωξη τους. Όμως μπορούν να γίνουν

ΑΝ τους αφήσουμε οι Χριστιανοί να συνεχίσουν το έργο τους. Και λέω ΑΝ γιατί ΔΕΝ θα τους αφήσουμε με την βοήθεια του Θεού. Έτσι λοιπόν η απάντηση μας στο εν λόγο περιστατικό και στα όσα Αντίχριστα δρομολογούνται στην Ελλάδα είναι μία:

Δεν θα τους περάσει. Η Ελλάδα είναι Ορθόδοξη και έτσι θα παραμείνει.

Αμήν+

«Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικά για την καταστροφή τῆς Ἑλλάδος…»(Αγ.Πορφύριος)

 
Αποτέλεσμα εικόνας για ελλαδα

«Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικά για την καταστροφή τῆς Ἑλλάδος…»


«Αρχίσανε απο την γλώσσα, οσο ξεπέφτει η γλώσσα, τόσο ξεπέφτει ο λαός…»

 Άγιος Πορφύριος 

(Το Σημειωματάριο ενός υποτακτικού 16/1/1982)

Πυρ κατά βούληση από τον Ν. Ταμουρίδη! Ο λαός μας θα ξεσηκωθεί θεριεύοντας και αγνοώντας το φόβο

 

Η Ελλάς δεν διατρέχει μόνο πολιτική κρίση, πνευματική κατάπτωση και οικονομική δυσφορία. Ένας κοινωνικός συγκλονισμός βρίσκεται στα πρόθυρα έκρηξης.

Η αρχή έχει δώσει τη θέση της στην αναρχία, η τάξη στην αταξία, η δικαιοσύνη στην αδικία, η σωφροσύνη στην φαυλότητα, η αριστεία στην ανικανότητα, η λογική στην παραφροσύνη.

 Αξίες και ιδανικά χάνονται, η βία και ο φανατισμός κυριαρχούν παντού, τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται, η εθνική ταυτότητα εκφυλίζεται, οι άνθρωποι μετατρέπονται σε »μαζάνθρωποι», η ηθική αναλγησία βασιλεύει, οι αδυναμίες και τα πάθη κυβερνούν!

Σε όλα τα σημεία του ορίζοντος φαίνονται τα προδρομικά σημεία της απόλυτης καταστροφής.

Τα εθνικά μας δίκαια παραχωρούνται σαν να είναι ασήμαντα οικόπεδα του κάθε τυχάρπαστου πολιτικού.

Ο δημόσιος πλούτος δεν διοχετεύεται στην εγχώρια παραγωγή αλλά παραδίδεται στους ξένους και εξέρχεται στην αλλοδαπή.

Ο μεγαλύτερος πλούτος της χώρας, το μέλλον της, τα παιδιά της, σε κατάσταση απόγνωσης, μεταναστεύουν επίσης στην αλλοδαπή.

 Η ελληνική κοινωνία υποφέρει από το ψέμα, την ανέχεια και την παραμέληση και συνθλίβεται από την μαζική παρουσία αλλοεθνών και αλλοθρήσκων.
Ο λαός φτωχοποιείται. Όλο και περισσότεροι Έλληνες οδεύουν στα συσσίτια. Άλλοι ψάχνουν στα σκουπίδια για την καθημερινή τους τροφή. Εικόνες που παλαιότερα φάνταζαν επιστημονικής φαντασίας γίνονται καθημερινότητα.

Η κατάσταση πλέον δείχνει ότι ο κίνδυνος της πείνας θα κρούει σε λίγο μαζικά τις θύρες της κοινωνίας. Ο πόνος θα εισέλθει στο βαθύτερο σημείο του κοινωνικού σώματος. Τότε είναι που θα ακουσθεί η οξεία κραυγή των αμνών!Το αποτέλεσμα θα είναι ένας εκρηκτικός συγκλονισμός του κοινωνικού οικοδομήματος. Ο δε κοινωνικός συγκλονισμός θα φέρει πολιτική καταιγίδα.

Οι θλιβεροί πολιτικοί που μας κυβερνούν ας έχουν κάτι στο νου τους. Τα άτομα καθ’ αυτά είναι το ασθενέστερο αντικείμενο του κόσμου. Τα άτομα όμως συλλογικά, η κοινωνία, είναι το ισχυρότερο θηρίο του κόσμου.

Και ο λαός μας, αυτός ο φιλειρηνικός λαός, θεριεύοντας και αγνοώντας το φόβο, θα ζητήσει διέξοδο, θα ξεσηκωθεί!

Και ο ξεσηκωμός της ελληνικής κοινωνίας θα σαρώσει σε παραλήρημα χαράς!

Νίκος Ταμουρίδης
Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

Συμβουλή γέροντος …

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κανω το σταυρο μου

Πριν αποφασίσετε για κάποια κακή πράξη, σταυρώστε 
τον εαυτό σας με το σημάδι 
του Σταυρού και προσευχηθείτε στον Κύριο  και θα χάσετε κάθε επιθυμία να διαπράξετε αυτήν την αμαρτία.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΕΜΕΝΗ ΤΗΝ ΚΥΡΑ-ΜΗΛΙΑ

 

Λόγος υϊκός, λόγος επικήδειος

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου

 Για τον καθένα η μάνα είναι «μάννα» και, βεβαίως, και η Μηλιά για μένα. Η Μηλιά, του Θεοχάρη Ακρίτα, της Μυροφόρας του Πρωτόπαπα και των Πρωτοπαπάδων. Η Μηλιά, ύστερα, του Νικόλα του Μασούρα, του αλετράρη, που τη νυμφεύθηκε μετά την πρόωρη χηρεία του.

Πριν πω ο,τιδήποτε για τη μάνα μας, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η Μηλιά ήταν κόρη της Μυροφόρας, που προαναφέραμε, της γνωστής ως «Θεοχάραινας» της Κάτω Ζώδειας. Και τούτο, γιατί η γιαγιά μου η Μυροφόρα άφησε μνήμη οσίας γυναικός. Και, όπως η ίδια είπε στην αδελφή της Μάρθα (σήμερα 99 ετών!), σε μεταθανάτια ολοφώτεινη εμφάνισή της σ’ αυτήν: «Ο Χριστός με κατέταξε με τις παρθένες κι ας έκαμα τέσσερα παιδιά. Η παρθενία δεν είναι αυτό που νομίζετε. Έγκειται στον νου. Κι εγώ πρόσεχα τον νου μου από τα 33 μου χρόνια, οπόταν έχασα τον άνδρα μου». Η μάνα μου, από την πρώτη στιγμή που εισήλθε στο σπίτι του μακαριστού πατέρα μας, έμελλε να γίνει μητέρα, μητέρα των δύο ορφανών παιδιών του, του Ανδρέα μας και του Μιχάλη μας. Μία λεπτομέρεια, την οποία είναι καλά να την έχουν υπόψη τους οι σύγχρονες γυναίκες. Συνέχεια ανάγνωσης