ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ «ΚΥΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ» ΚΕΡΚΥΡΑΣ 1910-1979 – Θαυμαστά περιστατικά από τον βίον της…

1) Μαρτυρία Ηγουμένης Αναστασίας Καστρινού († 2004)
Ένα βράδυ η Γερόντισσα αισθανόταν αγωνία. Περί τας 03.00 π.μ. εισήλθε στον ναόν με το κομβοσχοινάκι της στα χέρια και μετ’ ολίγον εξήλθεν. 
«Διαβάσατε μόνες σας την ακολουθίαν· πάω γρήγορα να σώσω δύο ψυχές», 
είπε στις μοναχές. 
Επήρε αξημέρωτα το πρώτο πρωινό λεωφορείο για την πόλι. 

Μόλις απεβιβάσθη στην πόλι, εκάθησε σε ένα μπαούλο για να ξαποστάση. Το μπαούλο ανήκε σε κάποιον νέο, ο οποίος παρατηρούσε την Γερόντισσα λίαν τεταραγμένος. 
Τότε η Γερόντισσα του απεκάλυψε ότι είχε διαπράξει παλαιότερα ένα έγκλημα. 
«Όντως», παρεδέχθηκε ο νεαρός. 
«Όταν ήμουν νήπιο, έμεινα ορφανός μητρός. Όταν δε έγινα δέκα τριών ετών και ο αδελφός μου ένδεκα ο πατέρας μου παντρεύτηκε μία δύστροπο γυναίκα η οποία κυριολεκτικώς μας εβασάνιζε. Μη υποφέροντας την αδικία κατέφυγα στην Αθήνα όπου δυστυχώς έμπλεξα με κακές συναναστροφές. Σε κάποια δε στιγμή παροξυσμού διέπραξα ένα στυγερό έγκλημα για το οποίο τιμωρήθηκα με δεκαπενταετή κάθειρξι. Μα εσύ πώς το κατάλαβες;» 
«Μου το ‘πεν η Παναγία», 
απήντησε ταπεινά η Γερόντισσα. 
«Ξέρεις τι πάω να κάμω τώρα; Σπεύδω στο χωριό να ξεκάμω τον πατέρα μου. Δεν φθάνει που ξαναπανδρεύθηκε και εξ αιτίας του γάμου του εταλαιπωρήθηκα, τώρα με αδικεί και στο μοίρασμα της περιουσίας». 
«Όχι, παιδί μου, εσύ είσαι καλός άνθρωπος παρ’ όλα τα λάθη σου», 
είπεν η Γερόντισσα. Του ωμίλησε με αγάπη, τον ενουθέτησε και γαλήνευσε την τετραυματισμένη του ψυχή. 
«Αποκλείεται να είσαι καλογρηά. Είσαι η Παναγία η ίδια», 
της είπε ο νεαρός. 
«Όχι παιδί μου, μια απλή καλογρηά, η πιο τελευταία του κόσμου είμαι. Η Παναγία όμως με έστειλε να σε προλάβω από το κακό το οποίο επρόκειτο να κάμης».
Ο νεαρός έπεσε πρηνής και καταφιλούσε τα πόδια της. Εκείνη τότε τον συνώδευσε μέχρι την Μονή της Πλατυτέρας για να εξομολογηθή. Μόλις ετελείωσε από τον πνευματικό την ερώτησε: 
«Μπορώ τώρα να καλογερέψω;». 
«Βεβαίως, μέχρι και Άγιος να γίνης», 
ανταπήντησε με καλωσύνη η Γερόντισσα....
2) Μαρτυρία Αρχιμανδρίτου Πολυκάρπου Ζερβού

 Προλαμβάνει το φονικό…

Στο χωριό Αργυράδες ζούσε ένας ευλαβής νεανίας ο οποίος εργαζόταν στο οικογενειακό αρτοποιείο αυτού. 
Όταν δε ήλθε σε νόμιμη ηλικία αρραβωνιάστηκε μια κόρη η οποία δυστυχώς ήταν ζωηρή και ατίθαση και εγένετο σκάνδαλο για την μικρή κοινωνία του χωριού. 
Παρ’ όλες τις συστάσεις του νέου, η κοπέλλα παρέμενε αδιόρθωτη γι’ αυτό και ο νέος της ανεκοίνωσε την αμετάκλητη απόφασί του όπως διαλυθή ο αρραβώνας. Η νεαρά έσπευσε να το ανακοινώση στους οικείους της, ο δε πατήρ και ο αδελφός της εσχεδίασαν μυστικώς να δολοφονήσουν τον νέο.
Κατ’ εκείνη την νύκτα η Γερόντισσα το επληροφορήθηκε στην προσευχή της και αμέσως μόλις εξημέρωσε, αφού γονυκλινής ασπάσθηκε την θαυματουργόν εικόνα, ανήσυχος εξήλθε του ναού.
«Πού πηγαίνεις, Γερόντισσα, πρωί – πρωί;» 
την ερώτησε η αδελφή Νεκταρία κύπτουσα για να πάρη την ευχή της. 
«Πάω να προλάβω ένα φονικό, παιδί μου» 
απήντησε η Γερόντισσα εξερχόμενη της μοναστηριακής μάνδρας.
Μετά από λίγο η Γερόντισσα έφθασε στο αρτοποιείο και ανεκοίνωσε στον έκπληκτο νέο τα περί διαλύσεως του αραβώνος του. 
«Η Παναγία μού είπε, παιδί μου, να μην διαλύσης τον αρραβώνα διότι ο πατήρ και ο αδελφός της κοπέλλας σχεδιάζουν να σε φονεύσουν με ενέδρα. Να την υπανδρευθής και να την συμβουλεύσης μετ’ αγάπης και υπομονής. Αν δεν αλλάξη διαγωγή και δεν πορευθή κατά πώς θέλει ο Θεός, τότε Εκείνος πριν περάση ένα έτος θα την πάρη με φυσικό θάνατο».
Ο άγνωστος στην Γερόντισσα νέος ήταν ευσεβής και καλόγνωμος και επείσθηκε στα λόγια της. Υπεσχέθηκε ότι θα κάμη υπακοή στην εντολή της Παναγίας. Δεν διέλυσε τον αρραβώνα, ενυμφεύθη την κοπέλλα και καθημερινώς την ενουθέτει.
Εις μάτην όμως. Εκείνη πεισματικά δεν υπήκουε στις παραινέσεις του συζύγου της.
Μετά την παρέλευσι ενός έτους ασθένησε ξαφνικά και εκοιμήθη κατά τους λόγους της Γεροντίσσης.
Το επόμενο έτος ο νέος ενυμφεύθηκε άλλη νέα και έγινε ένας αξιοζήλευτος πολύτεκνος οικογενειάρχης…
 
3) Μαρτυρία Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Μαμάλου

Προλέγει το μέλλον των δύο εξαδέλφων…

Κατά το έτος 1958, δύο αγοράκια 12-13 ετών, ο Αναστάσιος Μάμαλος και ο εξάδελφός του Γρηγόριος επεσκέφθησαν την Κυράν και εζήτησαν την Γερόντισσα Αναστασία. Η αδελφή Αγγελική έσπευσε να ενημερώση την Γερόντισσα η οποία κατ’ εκείνη την ώρα εργαζόταν στους αγρούς.
Η Γερόντισσα χωρίς καλά-καλά να ιδή τα παιδιά, άρχισε να φωνάζη: 
«Καλώς τον Ανάσταση και τον Γρηγόρη. Δυό παιδάκια, δυό αρνάκια, και τα δυο τα χρυσά μου θα φορέσουν τα ρασάκια. Το ένα θα τα κρατήση και το άλλο θα τα πετάξη». 
Αυτό και έγινε με την πάροδο του χρόνου….
Ύστερα από χρόνια ο Ανάστασης και κατόπιν Ιουστίνος μοναχός, εχειροτονήθη διάκονος και εσκέφθη να προσκυνήση την Κυράν και να ιδή και την Γερόντισσα. Τηλέφωνο στην Κυράν δεν υπήρχε. Όμως από το τηλέφωνο του ουρανού, η Γερόντισσα επληροφορήθηκε την επίσκεψι του διακόνου και έσπευσε να τον συναντήση στην διασταύρωσι του δρόμου έξωθεν της Μονής, βαστάζουσα αναμμένο θυμιατήρι… Όταν δε εχειροτονήθη ιερεύς, επισκεπτόμενος και πάλιν την Μονή, ευρήκε την Γερόντισσα να τον αναμένη στην διασταύρωσι βαστάζουσα το Ιερόν Ευαγγέλιο….
Κάθε επίσκεψις στην Κυράν διά τον ιερομόναχον Ιουστίνον ήταν και μία έκπληξις. 
Σήμερα που διακονεί ως Ηγούμενος στην Ιερά Μονή της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος παρά το φρέαρ του Ιακώβ εις Νεάπολι της Σαμάρειας ενθυμείται με ιδιαίτερη συγκίνησι τα ανωτέρω συμβάντα και δέεται υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της Γεροντίσσης Αναστασίας…
 
4) Μαρτυρία Γέροντος Ευφρόσυνου Κουτλουμουσιανού

Για την Γερόντισσα Αναστασία μας ωμίλησε και διά της από 26ης Οκτωβρίου 2010 επιστολής του ο σεβαστός Μοναχός Ευφρόσυνος, Γέρων του ιστορικού Κουτλουμουσιανού κελλίου του Τιμίου Προδρόμου, παρά τας Καρυάς του αγιωνύμου Όρους Άθω. Ο Γέρων Ευφρόσυνος εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας Κερκύρας. Τρεις φορές επισκέφθηκε την Κυράν και μας κατέθεσε τα εξής:

«…Όταν φθάσαμε στο μοναστήρι, δεν γνώριζα την Γερόντισσα και παρ’ όλες τις περιγραφές που μου είχαν κάνει, δεν φαντάστηκα ότι η γυναίκα που μας είχε υποδεχθεί ήταν η Γερόντισσα. Ήταν ξυπόλητη και ρακένδυτη, σαν ζητιάνα έμοιαζε. Στην ερώτησή μου, «πού είναι η Γερόντισσα;», μού είπε ότι «εγώ είμαι», της έβαλα μετάνοια και της φίλησα το χέρι. Μου είπε: «Σας περίμενα από χθες!». Πράγματι το πρόγραμμα ήταν να πάμε την προηγούμενη ήμερα αλλά βρήκαμε κάποιο εμπόδιο….
Φαινόταν ταπεινή και μέσα στη φτώχεια της είχε κάτι το ωραίο, το κατά Θεόν ελκυστικό, δεν σε απωθούσε η μορφή της. Πήγαμε στην Εκκλησία και μετά με πήγε στο κελλί της που ήταν απ’ ό,τι ενθυμούμαι σε ένα κελλάρι με βαρέλια λαδιού χωρίς θέρμανση. Το κρεβατάκι της ήταν απλό χωρίς στρώμα και είχε δίπλα στο πέτρινο μαξιλάρι της δύο-τρία βιβλία, την «Κλίμακα» και άλλα δύο. «Εδώ κοιμάμαι» μού είπε «σόμπα δεν ανάβω, προσεύχομαι όσο μπορώ, διαβάζω και μετά κοιμάμαι. Φάρμακα δεν παίρνω, όταν αρρωστήσω φυλάγομαι στο κελλί μου μέχρι να περάση το κρύωμα». Όλα αυτά η μακαρία Γερόντισσα, μού τα έδειξε γιατί ήμουν αρχάριος μοναχός και χρειαζόμουν πνευματική τόνωση. «Μιλάτε πολύ με τον άλλο μοναχό» μού είπε. Όντως με τον άλλο μοναχό μιλούσαμε πολύ γιατί είμασταν όλη μέρα μόνοι μας στο ησυχαστήριο της Περίθειας που ανήκει στην Ιερά Μονή Πλατυτέρας, τη μετάνοια μου. 
«Να κάνετε προσπάθεια να μην μιλάτε και να λέτε την ευχή. Έτσι θα βοηθηθής πνευματικά. Την μία ημέρα να μιλά ο ένας με τους προσκυνητές και ο άλλος να σιωπά, την άλλη ο άλλος μέχρι να συνηθίσετε στην σιωπή και να αγαπήσετε την προσευχή. Κρέας στο ησυχαστήριο να μην τρώτε. Όσπρια να τρώτε που δίνουν δύναμη για τα διακονήματα και υγεία στον οργανισμό». 
Την επόμενη φορά που επισκεφθήκαμε το μοναστήρι η Γερόντισσα απουσίαζε, όμως η αδελφή Νεκταρία έκανε ανάγνωση από τις Κατηχήσεις του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου στον κατάμεστο από γυναίκες ναό της Μονής. Η ατμόσφαιρα ήταν κατανυκτική και αφού προσκυνήσαμε, φύγαμε ωφελημένοι.
Άλλοτε κάποιοι γνωστοί μου μού έστειλαν στο ησυχαστήριο έναν φίλο μου από τα παλιά να με επηρεάση να εγκαταλείψω την καλογερική χάριν σπουδών. Εκείνος έπιασε έναν αδελφό και τον επηρέασε. Και οι δυο μαζί μου μίλησαν και με κούρασαν ψυχικά. Ο Γέροντάς μου απουσίαζε για να εξομολογηθώ και τότε δήλωσα ότι επιθυμώ να δω την Γερόντισσα για να με συμβουλεύση. Με οδηγό τον φίλο μου την άλλη μέρα την επισκέφθηκα και πριν προλάβω να της πω τι με απασχολούσε, μού είπε: 
«Πρόσεχε παιδί μου, αυτός που σε έφερε εδώ είναι κηφήνας. Μακριά απ’ αυτόν. Κάθησε στο μοναστήρι σου μέχρι να έρθει ο Γέροντάς σου. Αν κανείς αγωνισθεί φιλότιμα και καθαρίσει τον εαυτό του από τα πάθη του, τότε μπορεί να ωφελήσει και τους άλλους». 
Ο λόγος της είχε ροή και ήταν μεστός πνευματικών παραινέσεων. Το Πνεύμα του Θεού που χαρίτωνε τα λεγόμενά της με στήριξε, με παρηγόρησε και έτσι παρέμεινα στο μοναστήρι μου. Ας έχουμε την ευχή της…».
Ιερομονάχου
Δημητρίου Καββαδία
Βίος και Πολιτεία της Ασκήτριας Αναστασίας
της Ιεράς Μονής «Κυρά των Αγγέλων» Κερκύρας,
1910-1979
Εκδόσεις
«Ορθόδοξος Κυψέλης»
 
https://amfoterodexios.blogspot.gr/
 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA code