Αν φύγω μια μέρα, καλημέρα

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Θα φύγω μια μέρα

.

Ίσως φύγω στη κορφή ενός ανήφορου. Ενενήντα χρονώ χωρίς δόντια. Με τη γριούλα μου να βρίσκεται από πίσω μου, ελέγχοντας τα βήματα μου, το που πατάω μην πέσω ο χαρτοκούτης.

Τρία βήματα από πίσω μου, σε θέλω πριν φύγω. Πριν πω το «Νυν απολύεις», να κοιτάζεις το μήπως γλιστρήσω.

Κοίτα δω. Πάλι περπατάω σα μωρό. 90 χρονώ. Ενενήντα μείον τριάντα = εξήντα χρόνια καλημέρες μου, συνεχιστές προς εσένα. Μετά από τον Κύριο μου, αγάπησα εσένα.

Είπε, κάποτε, μία ποιήτρια, η Μαρία Λαού: «Αν μια μέρα δεν σας πω καλημέρα… θα σας το πουν τα πουλιά που κελαηδούν!».

Στην ανηφόρα έχω πει στα πουλάκια να σε λένε καλημέρα κάθε μέρα. Άμα φύγω μια μέρα…

Καλημέρα!

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/11/blog-post_10.html#more

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA code