Αδυνατώ, τους αγγέλους να τρομοκρατώ

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Σχετική εικόνα

 

Μία άστεγη έξω από το σπίτι μου. Όλο το πρωί ψαχουλεύει ένα πλαστικό μπουκάλι, κάτι χαρτιά, χαϊδεύει τα λουλούδια και αφαιρείται.

Με παιδεύει η σκέψη να τη ρωτήσω τι κάνει, μήπως δεν πρέπει να ψαχουλεύει τον κήπο μου. Τα χέρια της πλένει; Δεν ξέρω, τι κάνει. Πηγαινοέρχεται και ξανακάθεται.

Αν της μιλήσω, θα την τρομοκρατήσω. Θα το πάρει μαλωτικά το θέμα και θα φύγει.

Κατά βάθος, θέλω να μείνει.

Μέσα μου, λέω: «Τους αγγέλους να τρομοκρατώ;».

Το κάνουμε συχνά. Κάνουμε τα πάντα, τα αδύνατα δυνατά, να καταφέρουμε τα περιστέρια να ψοφήσουν, να πέσουνε μπρούμυτα έξω απ’ την αυλή μας.

Τα καταφέρνουμε συχνά. Τι άνθρωποι είμαστε πια;

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/08/blog-post_29.html#more

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA code