«ΕΓΩ ΓΡΑΙΚΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ, ΓΡΑΙΚΟΣ ΘΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ»

«Στὶς 24 Ἀπριλίου, ὁ αἰχμάλωτος Ἀθανάσιος Διάκος, μὲ ἀνοιχτὲς τὶς πληγές του, αἱμόφυρτος, μεταφέρεται στὴν Λαμία.…Ἡ ποινὴ ποὺ τοῦ ἐπιβλήθηκε ἦταν θάνατος διὰ ἀνασκολοπισμοῦ καὶ ἐκτελέστηκε τὴν ἴδια μέρα». Οἱ Ἥρωες τοῦ ᾽21 ἀνασκολοπίστηκαν, σφάχτηκαν, κατακρεουργήθηκαν, κάηκαν, γιὰ νὰ διαφεντεύουν τὸν πατρίδα καὶ τὴν μοίρα της οἱ ΟΥΤΙΔΑΝΟΙ ΤΗΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ, ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ, ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΩΝ.

.         […] Ἡ Στερεὰ καἡ Πελοπόννησος βρίσκονται σἐπαναστατικἀναβρασμὸ καὶ τὰ κακὰ μαντάτα δὲν ἀργοῦν νὰ φθάσουν στὸν Χουρσίτ. Ὁ Πασὰς τῆς Πελοποννήσου βρίσκεται στὴν Ἤπειρο ἐπικεφαλῆς στρατευμάτων γιὰ νὰ τιμωρήσει τὸν Ἀλὴ Πασά, ποὺ δείχνει τάσεις αὐτονομίας ἀπὸ τὸν Σουλτάνο. Ὁ Χουρσὶτ διατάσσει τὸν Ὀμὲρ Βρυώνη καὶ τὸν Κιοσὲ Μεχμὲτ νὰ καταστείλουν τὴν Ἐπανάσταση στὴ Ρούμελη καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ προχωρήσουν ἀπὸ δύο κατευθύνσεις πρὸς τὴν Πελοπόννησο γιὰ τὴν ἄρση τῆς πολιορκίας τῆς Τριπολιτσᾶς. Στς 17 πριλίου ο δύο πασάδες μ 8.000 νδρες στρατοπεδεύουν στ Λιανοκλάδι, λίγα χιλιόμετρα ξω π τὴν Λαμία. κίνδυνος εναι μεγάλος γι τος παναστατημένους λληνες.
.             Οἱ ὁπλαρχηγοὶ τῆς περιοχῆς συσκέπτονται στὸ χωριὸ Καμποτάδες (20 Ἀπριλίου 1821) καὶ ἀποφασίζουν νὰ ὑπερασπιστοῦν ὅλες τὶς διαβάσεις τοῦ Σπερχειοῦ (Ἀλαμάνας), διαμοιράζοντας τοὺς 1500 ἄνδρες ποὺ διαθέτουν, ὥστε νὰ ἀποκόψουν τὴν πρόσβαση τῶν Τούρκων πρὸς τὰ Σάλωνα καὶ τὴν Λιβαδιά. Τὸ ἐναλλακτικὸ σχέδιο τοῦ Γιάννη Δυοβουνιώτη γιὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετώπιση τῶν Τούρκων στὸν Γοργοπόταμο ἀπορρίπτεται. Ἔτσι, ὁ Πανουργιᾶς Πανουργιᾶς μὲ 600 ἄνδρες ὀχυρώνεται στὰ ὑψώματα τῆς Χαλκωμάτας, ὁ Δυοβουνιώτης καταλαμβάνει τὴν χαράδρα τοῦ Γοργοποτάμου μὲ 400 ἄνδρες καὶ ὁ Διάκος μὲ 500 ἄνδρες θὰ ἀντιμετώπιζε τὸν ἐχθρὸ στὴν ξύλινη γέφυρα τῆς Ἀλαμάνας (Σπερχειοῦ), πλησίον τῶν Θερμοπυλῶν.
.             Τὸ πρωὶ τῆς 23ης Ἀπριλίου οἱ Τοῦρκοι ἐπιτίθενται ταυτόχρονα καὶ στὰ τρία σώματα τῶν ἐπαναστατῶν. Ὁ Πανουργιᾶς καὶ ὁ Δυοβουνιώτης ὑποχρεώνονται νὰ ὑποχωρήσουν, πρὸ τῶν ὑπερτέρων δυνάμεων τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη, μὲ συνέπεια ὁ κύριος ὄγκος τῶν Ὀθωμανῶν ὑπὸ τὸν Κιοσὲ Μεχμὲτ νὰ ἐπιπέσει ἐπὶ τοῦ Διάκου στὴν Ἀλαμάνα. Ὁ Διάκος ἀρνεῖται νὰ φύγει καὶ νὰ σωθεῖ, ὅπως τὸν προέτρεψαν οἱ συμπολεμιστές του, καὶ ὡς ἄλλος Λεωνίδας μὲ μόνο 48 ἄνδρες μένει καὶ πολεμᾶ μέχρις ἐσχάτων. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μάχης, τὸ σπαθί του σπάει κι ἕνα ἐχθρικὸ βόλι τὸν τραυματίζει στὸν δεξιὸ ὦμο, στὸ ὁποῖο κρατᾶ τὸ πιστόλι. Πέντε Ἀλβανοὶ ὁρμοῦν στὸ χαράκωμά του καὶ τὸν συλλαμβάνουν αἰχμάλωτο.
.             Ὁ ἐπίλογος τῆς μάχης γράφεται τὴν ἑπομένη ἡμέρα. Στὶς 24 Ἀπριλίου, ὁ αἰχμάλωτος Ἀθανάσιος Διάκος, μὲ ἀνοιχτὲς τὶς πληγές του, αἱμόφυρτος, μεταφέρεται στὴν Λαμία. Οἱ Ὀθωμανοὶ τοῦ προτείνουν νὰ προσκυνήσει καὶ νὰ συνεργαστεῖ μαζί τους.  Ὁ Διάκος ὑπερήφανα ἀρνεῖται: «Ἐγὼ Γραικὸς γεννήθηκα, Γραικὸς θὲ νὰ πεθάνω», φέρεται νὰ τοὺς ἀπάντησε. Ὁ ἑλληνικῆς καταγωγῆς Ὀμὲρ Βρυώνης δὲν θέλησε νὰ τὸν σκοτώσει, ἀφοῦ τὸν γνώριζε πολὺ καλὰ ἀπὸ τὴν αὐλὴ τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ καὶ ἐκτιμοῦσε τὶς ἱκανότητές του. Ἐπέμενε, ὅμως, ὁ Χαλήλμπεης, σημαίνων Τοῦρκος τῆς Λαμίας, ὁ ὁποῖος ἔπεισε τὸν Κιοσὲ Μεχμέτ, ἱεραρχικὰ ἀνώτερο τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη, ὅτι ὁ Διάκος θὰ ἔπρεπε νὰ τιμωρηθεῖ παραδειγματικά, ἐπειδὴ εἶχε σκοτώσει πολλοὺς Τούρκους.
.             Ἡ ποινὴ ποὺ τοῦ ἐπιβλήθηκε ἦταν θάνατος διὰ ἀνασκολοπισμοῦ καὶ ἐκτελέστηκε τὴν ἴδια μέρα. Προτοῦ ξεψυχήσει, ὁ Διάκος λέγεται ὅτι εἶπε τὸ περίφημο αὐτοσχέδιο τετράστιχο: “Για ἰδὲς καιρὸ ποὺ διάλεξε/ὁ χάρος νὰ μὲ πάρει/τώρα π᾽ ἀνθίζουν τὰ κλαδιὰ/καὶ βγάζει ἡ γῆς χορτάρι”.

 

ΠΗΓΗ: sansimera.gr

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA code