Ιστορική συμφωνία: Χωρίζουν Εκκλησία-Κράτος -Εκτός Δημοσίου οι ιερείς

Ιστορική μεν (με την έννοια της ουσιαστική αλλαγής σχέσεων), πλην όμως  λανθασμένη ιστορική επιλογή. 

Άραγε, η Σύνοδος της Ιεραρχίας (όχι απλά η ΔΙΣ) ρωτήθηκε;

Ο λαός της  Εκκλησίας, βέβαια, ποίμνιο είναι, τι γνώμη μπορεί να έχουν τα πρόβατα;

Είναι πολύ απλό. 

Γιατί ζητήθηκε από την πλευρά της Εκκλησίας  ένα τέτοιο θέμα να γίνει αντικείμενο δημοψηφίσματος;

Ο Ενορίτης

 

Το διμερές σύμφωνο μεταξύ Πρωθυπουργού και Αρχιεπισκόπου, είχε αποκαλύψει κατ' αποκλειστικότητα το iefimerida.gr. Ας σημειωθεί ότι το Σύμφωνο που θα υπογραφεί είναι μια διαδικασία ανεξάρτητη από τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε το iefimerida.gr πρόκειται για συμφωνία που θα ορίζει τα περιουσιακά της Εκκλησίας και το μισθολογικό. Το Σύμφωνο θα ορίζει ότι στο εξής οι περίπου 10.000 ιερείς δεν θα είναι πλέον δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά θα πληρώνονται από τα ταμεία της Εκκλησίας. Θα συστ

ΕΔΩ

Βλ. και

Πρόεδρος Κληρικών Ελλάδος: Ερήμην μας η συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου, θα πολεμήσουμε να μην περάσει

Υ.Γ. ένα σχόλιο του Τρελο-γιάνη

Όταν σού δίνει διαζύγιο καί παύει νά αναγνωρίζει τόν Κύριο Ιησού ως Κύριο τού Συντάγματος ( άρθρο 3) καί εσύ τόν επαινείς καί ευχαριστείς δημόσια σέ κοινό διάγγελμα σάν νά έχεις απέναντί σου τόν Αλέξιο Κομνηνό εγώ τί νά πώ καί εσύ τί δέν καταλαβαίνεις ;;
 

Μας τα έγραψε ο Σοφοκλής πριν 2500 χρόνια

Ζούμε στην ατμόσφαιρα της Αντιγόνης του Σοφοκλέους και αντιλαμβανόμαστε στην περίπτωση του άταφου ήρωα Κ. Κατσίφα, το διαχρονικό ηθικό δίδαγμα αυτής της μεγάλης ιστορίας αιώνων σε όλη της τη διάσταση . Είναι ο μόνος τρόπος για να εκδικηθεί ο άδικος τύραννος έναν νεκρό, στερώντας του ακόμα και το θείο δικαίωμα τού ενταφιασμού.

Μας τα έγραψε ο Σοφοκλής πριν 2500 χρόνια και είναι σαν σήμερα που η Αντιγόνη, σαν την Ερμιόνη την αδελφή του Κατσίφα, απαιτεί την ταφή του νεκρού αδελφού της, σαν ηρωίδα μιας νέας τραγωδίας. Που επικαλείται τον θείο νόμο του Ελέους και της Μακροθυμίας απέναντι στη σκληρότητα και την απανθρωπιά της ανθρώπινης και δη της Αλβανικής κτηνωδίας. Πείτε με «ρατσιστή», αλλά είμαι βέβαιος, ότι ποτέ δεν θα συμπεριφέρονταν με αυτό τον τρόπο οι Έλληνες ακόμα και σε έναν εχθρό τους. Ο Αχιλλέας λύγισε από τα δάκρυα του γερο Πριάμου και του έδωσε τον νεκρό του γιο, τον Έκτορα, για να τον θρηνήσει. Οι Αλβανοί όμως τον Κατσίφα τον αφήνουν άταφο και σκυλεύουν τη μνήμη του. Δε συγκινούνται αυτοί από τα καυτά δάκρυα των γέρων γονιών του. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά. Ακόμα και αν δεν είναι μόνο η διαφορά DNA μεταξύ μας, είναι σίγουρα η αβυσσαλέα διαφορά του πολιτισμού, του ήθους και της νοοτροπίας, που είναι και τα σπουδαιότερα.

Αν αυτό που συμβαίνει με τον για όγδοη ημέρα άταφο Κωνσταντίνο, δεν είναι απόδειξη της συλλογικής βάρβαρης ψυχοσύνθεσης αυτού του αγνώμονος λαού, τότε τι είναι; Αν δεν πρόκειται για μια περιύβριση νεκρού, εξακολουθητική και προσβλητική, τότε τι άλλο; Αν δεν πρόκειται για μια ανίερη σύμπραξη Αλβανών και «Ελλήνων» προδοτών, σιωπηλών συνένοχων της αλβανικής αγριότητας τότε τι; Οι Αλβανοί φοβούνταν τον Κατσίφα ζωντανό. Όμως, νεκρό τον τρέμουν περισσότερο. Είναι ξεκάθαρο.

Στο πρόσωπο του νεκρού Κατσίφα προσβάλλεται ο ίδιος ο πολιτισμός. Προσβάλλεται σύσσωμος ο Ελληνισμός. Η περιφρόνηση και ο εμπαιγμός γίνονται εναντίον κάθε Έλληνα ξεχωριστά. Ενάντια σε εσάς και σε εμένα. Όλα αυτά θα μείνουν αναπάντητα; Για πόσο ακόμα αυτή η χώρα που λέγεται Ελλάδα, θα τηρεί μια παθητική, αν όχι και ύποπτη αφωνία; Ως πότε οι Αλβανοί θα μας κατουράνε και εμείς θα νομίζουμε ότι ψιχαλίζει;;
Γ.Γ.Γ

 

Κάνε το δωμάτιό σου κελί…

έργον αγιογραφου ΑΡΓΥΡΟΥΛΑΣ ΘΑΝΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ

 

Είπε ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος:

«Εάν κάποιος θέλει να αγιάσει και για κάποιο λόγο δεν μπορεί να πάει σε μοναστήρι ας μετατρέψει το δωμάτιο του σε κελί.
Εκεί κρυφά από τους ανθρώπους ας κάνει όλα τα πνευματικά του καθήκοντα, δηλ. ακολουθίες, αναγνώσεις, μετάνοιες, κομποσχοίνια κ.λπ. Ένας, για παράδειγμα, μπορεί να πηγαίνει στο ναό να κοινωνεί και μετά να γυρίζει στο σπίτι του και να συμπεριφέρεται όπως οι ερημίτες στα κελιά τους. Δόξα τω Θεώ υπάρχουν πολλοί τέτοιοι στον κόσμο, μπροστά στους οποίους ντρεπόμαστε εμείς που ονομαζόμαστε μοναχοί».

Πρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Νέον Γεροντικόν

σελ 37

 

«Μόνο για την βιογραφία που έγραψες του όσιου Γεωργίου Καρσλίδη συγχωρέθηκαν οι μισές αμαρτίες…»

…Δεν θα ήθελα όμως να κλείσω την παρούσα προσθήκη, δίχως να αναφερθώ σε ένα προσωπικό γεγονός.
Όταν πολιός, σεβάσμιος, χαρισματούχος Αγιορείτης Γέροντας μελέτησε το βιβλίο -ας σημειωθεί ότι τον έχει εικονογραφήσει και τον τιμά από καιρό ως άγιο- και συναντηθήκαμε, με αγκάλιασε, με ασπάστηκε και μου είπε: «Μόνο για την βιογραφία που έγραψες του όσιου Γεωργίου Καρσλίδη συγχωρέθηκαν οι μισές αμαρτίες…».
Τώρα που ο Γέροντας κοιμήθηκε μπορούμε να αναφέρουμε το όνομά του. Πρόκειται για τον πνευματοφόρο Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη.


Ο Γέροντας Γεώργιος σήμερα ζει στις καρδιές όλων ως άγιος και ο τάφος του αποτελεί προσκύνημα. Η ευχή του ας μας συνοδεύει όλες τις ημέρες της ζωής μας.

»π. Γεώργιος Καρσλίδης, ο προορατικός Γέροντας»
Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου

https://proskynitis.blogspot.com

 

Είμαστε χώμα και στο χώμα θα καταλήξουμε.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΡΥΦΗ ΕΥΛΆΒΕΙΑ

Είπε γέρων.

Κρύψε το κομποσκοίνι σου και μη το σβαρνάς στα δάχτυλα σου δήθεν… Μην κάνεις τόσες μετάνοιες για να σε πούνε πιστό και σταυρούς μεγάλους. Μη μεγαλοπιάνεσαι και πορώνεσαι ότι κάποιος είσαι… είσαι ότι είμαι κι εγώ… και όλος ο κόσμος… Είμαστε χώμα και στο χώμα θα καταλήξουμε.