Ήθελα να `μαι εισιτήριο στην τσέπη σου

Ήθελα να `μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου
ό, τι αγγίζεις να `χει κάτι κι από μένα
να `μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου
που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα

Ήθελα να `μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να `μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Ήθελα να `μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου
η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου
να `μαι η πρώτη ρουφηξιά απ’ το τσιγάρο σου
κι η τελευταία η γουλιά απ’ το ποτό σου

Ήθελα να `μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να `μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Θα `θελα να `μαι αστραπή που σβήνει μες στο βλέμμα σου
πάνω στο χέρι η τυχερή γραμμή σου
να `μαι κρυμμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου
για να ξυπνάω τις φωτιές μες στο κορμί σου

Ήθελα να `μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να `μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

 

 

Αυτές οι προσευχές διαλύουν το φαρμάκι. Αυτές οι προσευχές μας δίνουν δύναμη, μας κάνουνε να ζούμε όντως, να θυμόμαστε καθημερινά «τι είναι Εκκλησία».

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.
Υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουνε την Εκκλησία σαν show. Κοιτάνε αριστερά-δεξιά τι φοράει ο ένας και ο άλλος, αν τ’ άμφια του παπά είναι ακριβά, αν έχει πολύ κόσμο στη λειτουργία.

 Υπάρχουν άνθρωποι που παν την Κυριακή στην Εκκλησία από συνήθεια, επειδή έτσι μας το παραδώσανε το πράγμα, να πηγαίνουμε στο ναό, να προσφέρουμε λουλούδια να στολιστούνε οι εικόνες ή ακόμα και χρήματα πια ώστε να ρθει το ανθοπωλείο να στολίσει βαρύτιμα τα εικονίσματα, κι οι προσφορές να ‘ναι μόνο αυτές: στολίζουμε την εικόνα με λουλούδια και σ’ αυτήν ούτε ένα δάκρυ δεν αφήσαμε ποτέ, ούτ’ ένα ευχαριστώ μα κι ούτ’ ένα συγγνώμη. Στολίζουμε τις εικόνες να γίνονται ‘φαντεζί’ κι έπειτα θα περάσουνε μέρες και τα λουλούδια του ανθοπωλείου θα βρωμίσουν, ετοιματζίδικα μες τα φυτοφάρμακα δείχνουν πόσο φαρμάκι έχουμε μέσα μας εμείς, πόσο φτηνές είν’ οι θυσίες μας εμπρός στου Θεού τα μάτια. 

Ξέρω ανθρώπους λοιπόν, τους έζησα από κοντά, που πιστεύουν ότι ο Θεός θέλει τέτοιες θυσίες και μόνο. 

Κάποτε, βρέθηκα σ’ ένα χωριό κι ο παπάς είχε παραγγείλει ορχιδέες απ’ την πόλη να στολίσει την εικόνα. Όταν μια γιαγιά έφερε λουλούδια απ’ το σπίτι της, ο νεαρός ιερέας της είπε «τι ‘ναι αυτά; Εγώ έχω τα καλύτερα». Κι όμως η γιαγιά του χωριού μεγάλωσε τα λουλούδια στο παρτέρι για την Παναγία, κι η θυσία της εφάνη στον Θεό ανώτερη απ’ όλα τα διαμάντια. 

Βλέπω ανθρώπους, δυστυχώς πολλούς, που βλέπουνε την Εκκλησία σαν να ‘ναι κοινωνικό club. 
Είδα όμως κι άλλους, λιγότερους, που κάθονται σε μια γωνιά στη λειτουργία και προσευχόμενοι κλαιν. Σαν τον τελώνη. Αυτές οι προσευχές διαλύουν το φαρμάκι. Αυτές οι προσευχές μας δίνουν δύναμη, μας κάνουνε να ζούμε όντως, να θυμόμαστε καθημερινά «τι είναι Εκκλησία».

π.Ι.
 

ΌΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ, Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΙΚΡΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ…

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και εσωτερικός χώρος
Γνώρισα τον π. Ιάκωβο Τσαλίκη, το 1990, με μια παρέα φίλων μου.
Τον συνάντησα 3 φορές, σε επισκέψεις που έκανα στο μοναστήρι του οσίου Δαβίδ.
Είχα μείνει το βράδυ εκεί, μας φιλοξένησαν οι πατέρες.
Μια απ’ αυτές ήταν με τη θεολογική σχολή, που έκανε επίσκεψη στο μοναστήρι.
Έλεγε συνέχεια ¨με συγχωρείτε, τέκνο μου¨, σε κάθε τρεις προτάσεις το έλεγε, και δημιουργούσε γύρω του ένα κλίμα ταπείνωσης, εμπιστοσύνης και οικειότητας.
Είχε επίσης χιούμορ, έλεγε πολύ όμορφα αστεία, ευχάριστα λόγια, που σου έπαιρναν το ψυχοπλάκωμα.
Οι γιαγιάδες των γύρω περιοχών που ήταν επίσκεψη, τον έπιαναν απ’ τον ώμο, λες κι ήταν ένας απλός ιερέας. Ήταν καταδεκτικός. Λίγοι καταλάβαιναν ότι ο άνθρωπος αυτός είναι ξεχωριστός και άγιος. Διότι ήταν απλός στο φέρσιμο.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Εκδήλωση για τις Νέες Ταυτότητες στη Λάρισα (21-10-2018)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ ΛΑΡΙΣΗΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ὁ Σύλλογος Πολυτέκνων Λαρίσης καί Περιχώρων καί τά συνεργαζόμενα Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα τῆς πόλης μας συνδιοργανώνουν ἐκδήλωση, πού θά πραγματοποιηθεῖ τήν Κυριακή 21 Ὀκτωβρίου 2018 καί ὥρα 7 μ.μ. στο Δημοτικό Ὠδεῖο Λάρισας, μέ θέμα:

Ἐνημέρωση γιά τίς νέες ταυτότητες

Ὁμιλητές εἶναι οἱ:

Χιωτακάκος Δημήτριος, Δρ. Ἠλεκτρονικῆς καί Ἐπικοινωνιῶν τοῦ Manchester Univer-sity καί Σύμβουλος Ἀνάπτυξης Ἀγορῶν,

Ἀδαμόπουλος Στάθης, οἰκονομολόγος-ἐκπαιδευτικός, Msc. χρηματοοικονομικῶν καί

Θανάσουλας Δῆμος, δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ.

Σᾶς προσκαλοῦμε στήν ἐνδιαφέρουσα καί ἐπίκαιρη αὐτή ἐνημερωτική ἐκδήλωση.

Μέ τιμή

Οἱ διοργανωτές