Επιτέλους, να και ένας ιεράρχης που υψώνει το ανάστημά του στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον ελέγχει. Δεύτερος δεν υπάρχει;

Αποτέλεσμα εικόνας για κυθηρων σεραφειμ

Με αφορμή τις δραματικές εξελίξεις στους κόλπους της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας, και την «αιφνιδιαστική» ανακοίνωση της διακοπής των σχέσεων (Κοινωνίας σε Διεκκλησιαστικό και Διορθόδοξο αλλά και την διακοπή Μνημοσύνου του κ. Βαρθολομαίου, του Πατριαρχείου Μόσχας με την Πρωτόθρονη Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης την Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2018, (εξ αφορμής της εκπεφρασμένης αποφάσεως του Οικ. Πατριαρχείου να αποδώσει Τόμον Αυτοκεφαλίας εις την σχισματική Εκκλησιαστική κοινότητα της υπό τον Αρχ. Φιλάρετον και την αποστολή Πατριαρχικής Εξαρχίας εις την Ουκρανία, καλουμένης ως Εκκλησιαστικής Δικαιοδοσίας του Πατριαρχείου Μόσχας) ζητήσαμε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κηθύρων κ. Σεραφείμ να τοποθετηθεί επί του καίριου και φλέγοντος ζητήματος που ταλανίζει την παγκόσμιο Ορθοδοξία τους τελευταίους μήνες.

Ακολουθεί -άνευ σχολιασμού- η αποκλειστική βαρυσήμαντη δήλωση του Σεβάσμιου Ιεράρχη:

«Είμαι βαθύτατα λυπημένος στο άκουσμα της διακοπής Εκκλησιαστικής Κοινωνίας του Πατριαρχείου της Ρωσίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Εις αυτό το θλιβερό και αξιοθρήνητο αποτέλεσμα οδήγησε η εμμονή του Οικουμενικού Πατριαρχείου να εκχωρήσει την αυτοκεφαλία εις τους σχισματικούς της Ουκρανίας οι οποίοι είναι αποκεκομένοι από την Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία δηλ από όλα τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και τας κατά τόπους Αυτοκεφάλους Ορθοδόξους Εκκλησίες και αποτελούν την συντριπτική μειοψηφία του Ουκρανικού Λαού.

Μέχρι πρότινος το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανεγνώριζε μόνον την υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ονούφριο, Κανονική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησίαν και τώρα δια τους ιδικούς του λόγους αποδίδει την αυτοκεφαλία εις τους σχισματικούς της Ουκρανίας και παραθεωρεί την Κανονική Τάξη και την Κανονική Ορθόδοξο Αρχιεπισκοπή της Ουκρανίας την οποία και αναγνωρίζει όχι μόνον το Πατριαρχείο της Ρωσίας αλλά και όλες οι λοιπές κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Οι σχισματικοί ως γνωστόν δεν είναι Εκκλησία και η Κοινωνία μετ αυτών προσκρούει εις τους απαγορεύοντας αυτήν Θείους και Ιερούς Κανόνας, Αποστολικούς και Οικουμενικών Συνόδων.

Προς τι λοιπόν η εμμονή και επιμονή του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου δια την αναγνώρισιν των σχισματικών ως αυτοκεφάλου Εκκλησίας; και της Ούτω πως προκλήσεως σχισμάτων και διαιρέσεων, εν Τη Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία Του Χριστού Εκκλησία;

Δεν φθάνουν ως άλλως οι κλυδωνισμοί και οι ταραχές οι οποίες προεκλήθησαν και προκαλούνται από τας αποφάσεις της αποκληθείσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης (Ιούνιος 2016);

Και μάλιστα ως Εκκλησιών σε ομολογίες και Χριστιανικές κοινότητες ετεροδόξων..; Αλλά, και αυτή καλουμένη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος δεν παραθεωρήθηκε από την πρόσφατη απόφαση της Πατριαρχικής Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως η υπό όρους επιτρέπει τον δεύτερο γάμο διγαμία των κληρικών;

Εις το τελικό κείμενο της Συνόδου αυτής (σ.σ. της Κρήτης του 2016) το μυστήριο του γάμου και τα κωλύματα αυτού στην παράγραφο 4 περί των κωλυμάτων γάμου δεν αναγράφεται επί λέξη «η ιερωσύνη αυτή καθέ αυτή δεν αποτελεί κώλυμα γάμου αλλά όμως συμφώνως προς την ισχύουσαν κανονική παράδοσιν κανών 3ος της Πενθέκτης εν τρούλω Συνόδου μετά την χειροτονία κωλύεται η σύναψη της εις γάμου κοινωνία εις του κληρικούς;

Έκλληση θερμοτάτη και παράκληση εγκάριδα απευθύνουμε από τας εσχατιάς της Ελληνικής μας Πατρίδος την παραμεθώριον προς Νότον περιοχή των Κυθήρων και Αντίκυθήρων προς τον Πρωτόθρονον Πατριάρχην της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας κ.κ. Βαρθολομαίον να ανακόψει πρίμναν προς αποφυγήν νέων σχισμάτων και διαιρέσεων εις το Πανάγιο Σώμα του Χριστού και την Αγιωτάτη Ορθόδοξη Εκκλησίας μας.

Αντί των συμπροσευχών που διοργανώνει τον τελευταίο καιρό με τον Πάπα της Ρώμης και με αρχηγούς και εκπροσώπους ετεροδόξων ομολογιών και κοινοτήτων αλλά και αλοθρήκων ακόμη οι οποίες όχι μόνον δεν ωφελούν σε κάτι αλλά σκανδαλίζουν σοβαρά το Ορθόδοξο Χριστεπώνυμο Πλήρωμα, θα έπρεπε να κηρύξει Μετάνοιαν και επιστροφήν σύμπαντος του Ορθοδόξου Χριστιανικού Κόσμου εις «την Άπαξ παραδοθείσαν τοις Αγίοις Πίστην» εις την Διδαχήν του Κυρίου Υμών Ιησού Χριστού των Αγίων Αποστόλων των Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων Υμών, των Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας μας και την εν γένει Ορθόδοξη Παράδοση μας.

Εύχομαι από καρδίας σύνεση και εγρήγορησIν εν Πάσει εις τους Πνευματικούς Ταγούς της Αγίας μας Εκκλησίας προς αναχαίτισην και αντιμετώπιση της επερχομένης πνευματικής κρίσεως και αποφυγήν οδυνηρών επιπτώσεων και συνεπειών δια την Ενότητα της Αγιωτάτης Του Χριστού Ορθοδόξου Ποίμνης.

Γιατι είναι τοις Πάσοι γωστόν το του Αγίου Ιωάνου Χρυσοστόμου ότι «το σχίσμα ουδέ αίμα μαρτυρίου αποπλύνει» .

Σημείωση: Η Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων απέστειλε στην Romfea.gr την πλήρη δήλωση του Σεβασμιωτάτου – (ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ)

Πηγή: alexstefanopoulos.gr

 

Τελευταία γραμμή άμυνας, ένα συλλαλητήριο 1.000.000 ατόμων στο Σύνταγμα την ημέρα της ψηφοφορίας κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών


Του Σάββα Καλεντερίδη

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, επιστρέφοντας από την εξορία στις Σεϊχέλες, όπου είχε παραμείνει επί τρία χρόνια τιμωρούμενος για τον ένδοξο και ηρωικό αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959) στην Κύπρο, την 1η Μαρτίου 1959, και αφού είχε υπογράψει τις εκ του αποτελέσματος αποδειχθείσες προδοτικές Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, ανεφώνησε στο πλήθος που τον επευφημούσε το «Νενικήκαμεν», με το οποίο ο Φειδιππίδης ανήγγειλε στους Αθηναίους τη νίκη του Μαραθώνα.
Στην υποδοχή δεν μετείχε επίσημα η ΕΟΚΑ, αφού ο αρχηγός της Γεώργιος Γρίβας – Διγενής βρισκόταν σε κατάσταση απόγνωσης, λόγω των συμφωνιών που είχαν υπογραφεί, για τις οποίες είχε γράψει: «Η πικρία διά τους όρους της συναφθείσης συμφωνίας ήτο τοιαύτη, ώστε ψυχικώς η οργάνωσις δεν συμμετέσχεν εις την υποδοχήν ταύτην. Είμαι βέβαιος ότι και ο λαός εώρταζε απλώς την επάνοδον του εξορίστου εθνάρχου, χωρίς αι εκδηλώσεις αύται να έχουν καμμίαν σχέσιν με τας Συμφωνίας, τας οποίας κατ’ ουσίαν εδέχθη με κατήφειαν, χωρίς να γνωρίζη καλώς το περιεχόμενό των».Οσο για τον πρωθυπουργό της Ελλάδος Κ. Καραμανλή, είχε δηλώσει ότι η ημέρα υπογραφής των συμφωνιών «είναι η ευτυχέστερη μέρα της ζωής μου».
Τότε, ο πρέσβης της Ελλάδας στο Λονδίνο Γιώργος Σεφέρης είχε αντιταχθεί εγκαίρως στην υπογραφή των συμφωνιών αυτών, λέγοντας ότι «με αυτές θα φέρουμε τους Τούρκους στην Κύπρο». Δεκαπέντε χρόνια μετά, οι ίδιοι κύκλοι που έπεισαν Μακάριο και Καραμανλή να δεχτούν εκείνες τις προδοτικές συμφωνίες έπεισαν τον δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη να οργανώσει το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να βρεθούν στην Κύπρο, προκαλώντας χιλιάδες θύματα, νεκρούς, αγνοουμένους, τραυματίες, βιασθείσες γυναίκες και παιδιά, και 200.000 πρόσφυγες. Συνέχεια ανάγνωσης

 

~ «10 μετάνοιες για κάθε ένα από αυτά τα παιδιά, τους μαθητές σου, μπορείς να κάνεις;».

Σχετική εικόνα

Ήταν τρία περίπου χρόνια πριν από την κοίμηση του Αγίου Γέροντα Παϊσίου.
 
Μέχρι τότε είχα πάει στην Παναγούδα καμιά δεκαριά φορές.
Μπλεγμένος με ΖΕΝ και διαλογισμό, και αργότερα βαφτισμένος Πεντηκοστιανός, πήγα στον γέροντα για να ζητήσω βοήθεια.

Ο γέροντας με απεγκλώβησε στέλνοντας με πρώτα να εξομολογηθώ, και αργότερα να ηρεμήσω από τα αδιέξοδα που ένιωθα να με πνίγουν.

Κάποια από εκείνες τις φορές είχα πάει στον γέροντα με έναν συνάδελφο καθηγητή γυμνασίου.

Μας καλωσόρισε: 
-«Γειά χαρά βρε παλληκάρια,τι σας απασχολεί;»

-«Γέροντα είμαστε καθηγητές,και όσο κι αν προσπαθούμε,δεν μπορούμε να αγαπήσουμε όλους τους μαθητές το ίδιο. Κάποιοι απ’ αυτούς μας βγάζουν την ψυχή.»

-«Τι ώρα ξυπνάς βρε καλό παιδί για να πας στο σχολείο;;»

-«Περίπου 7:00»

-«Να ξυπνάς μισή ώρα πιο μπροστά,και να κάνεις δέκα μετάνοιες για κάθε ένα από αυτά τα παιδιά. Να δεις πόσο γρήγορα θα τα αγαπήσεις…»
 
Μάλαμας Μιχάλης
 
Β΄ ΤΌΜΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ
σελ 225
Μιχάλης Μάλαμας

https://amfoterodexios.blogspot.com/

 

 

Τα Καράβια Μου Καίω

Τα καράβια μου καίω
τα καράβια μου καίω τα καίω
δε θα πάω πουθενά.

Μπρος στα πόδια σου κλαίω
μη μ’αφήσεις σου λέω σου λέω
να σ’αφήσω ξανά.

Κι ας μη μου ’χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να ’βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.

Τα παιδιά στην κερκίδα
είναι η μόνη σου ελπίδα ελπίδα
πρωινός ουρανός

Σταυρωμένη πατρίδα
μες στα μάτια σου είδα αχ είδα
της ανάστασης φως.

Κι ας μη μου ’χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να ’βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.

Όποιος σε δει
για μια στιγμή
δίχως του πένθους
το μαύρο μανδύα.
Θα ’σαι εσύ
θεά γυμνή
η αμαρτία του
κι η τιμωρία.
Σαν οπτασία
για μια ζωή.

Κι ας μη μου ’χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
στην έρημη χώρα
ώσπου να ’βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.