ΤΟ ΑΠΡΟΟΠΤΟ

Διαρκώς συμβαίνουν στην ζωή μας απρόοπτα.
Έρχεσαι στο μοναστήρι για να βρης πνευματική ζωή, και συναντάς κακούς. Είναι απρόοπτο….

Ζητάς κελλί από την πλευρά του μοναστηριού που δεν έχει υγρασία, το αποκτάς, διαπιστώνεις όμως ότι η θάλασσα σου προκαλεί αλλεργία, οπότε δεν μπορείς να χαρής ούτε την ημέρα ούτε την νύχτα. Αμέσως θα σου πη ο λογισμός, σήκω να φύγης. Είναι απρόοπτο….

Σε πλησιάζω με την ιδέα ότι είσαι καλός άνθρωπος και βλέπω ότι είσαι ανάποδος. Απρόοπτο.

Παρουσιάζονται συνεχώς απρόοπτα ενώπιόν μας, διότι έχομε θέλημα και επιθυμίες.
Τα απρόοπτα είναι αντίθετα προς το θέλημα και την επιθυμία μας, γι’ αυτό και μας φαίνονται απρόοπτα, στην ουσία όμως δεν είναι.

Διότι άνθρωπος που αγαπά τον Θεόν προσδοκά τα πάντα και λέγει πάντοτε «γενηθήτω το θέλημά Σου».
Θα έρθη βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; «Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον».

Επειδή αυτά κοστίζουν στην σαρκικότητά μας, γι’ αυτό εμείς τα βλέπομε ως απρόοπτα.

Για να μην ταράσσεσαι λοιπόν κάθε φορά και στεναχωριέσαι, για να μην αγωνιάς και προβληματίζεσαι, να τα περιμένης όλα, να μπορής να υπομένης ότι έρχεται.

Πάντα να λες, καλώς ήλθες αρρώστια, καλώς ήλθες αποτυχία, καλώς ήλθες μαρτύριο.

Αυτό φέρνει την πραότητα, άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρχη καμία πνευματική ζωή.

πηγή 

 

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΜΠΟΔΙΟ…

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για να κοινωνήσεις κατὰ τη γνώμη μου είναι η ασπλαχνία και η κατάκριση των άλλων .
Μπορεί να νηστεύεις και να εκκλησιάζεσαι .
Να τηρείς τοὺς κανόνες της Ἐκκλησίας και να κάνεις πολλὰ ποὺ μυρίζουν λιβάνι . Γι’ αὐτὸ καί απατούν – ξεγελούν και σε κάνουν να χάνεις το δρόμο .
Ἐσύ βέβαια , κάνεις πολλά . Να το πούμε αὐτό . Το ξέρω . Εύγε . Μα αν δὲν τηρείς και την πρώτη εντολὴ της αγάπης πως θα ενωθείς με αυτόν πού είναι η αγάπη ;
Ἂν δὲν μπορείς να χωνέψεις την πεθερά σου , να μιλήσεις στα παιδιά σου , να συγχωρέσεις τη μάνα σου , να κατανοήσεις τον πατέρα σου , να ενωθείς με την σύζυγό σου , να τηλεφωνήσεις στον αδερφό σου για ναμπείς μία κουβέντα γλυκιά τι να τα κάνω όλα τ’ άλλα όπως π.χ πρόσφορα , κόλλυβα , λάδια , θυμιάματα , ἀρτοκλασίες κι ἀλάδωτες νηστείες ; 
Ὁμιλίες και κηρύγματα ποὺ μένουν μόνο λόγια , λόγια , λόγια …
Ὅλα κούφια .
Ονόματα γραμμένα στὰ χαρτιὰ «ὑπὲρ ὑγείας» καί ξεγραμμένα ἀπ’ τὴν καρδιὰ μετ’ ασπλαχνίας . Πάρ’ το ἀπόφαση καί κατάλαβέ το . Δὲν είναι πίστη αυτὸ ποὺ έχεις .
Κι άμα σε πόνεσα συγχώρα με ποὺ θα στὸ πω μα κι ἐγὼ αὐτὸ ἤθελα .
Να πονέσεις .
Για να βγεί απὸ μέσα σου το πύον ποὺ περνάς για αγιασμό …

π. Α. Σ.

 

Συγκλονιστική αφήγηση για την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγ.Νεκταρίου

Διαβάζουμε,την συγκλονιστικήν αφήγηση του αιωνοβίου Αρχιμανδρίτου Τιμοθέου Καλαμπερίδη, για την Ανακομιδή των ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου (Α’ Ανακομιδή το έτος 1921, Β’ 1923, Γ’ 1927, Δ’ 1953):
-Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος: Στο Μοναστήρι ήλθα τον Οκτώβριο του 1952, σε ηλικία 55 ετών. Τον επόμενο χρόνο –συγκεκριμένα στις 2 Σεπτεμβρίου 1953– έγινε η Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου.
Η Ανακομιδή –που αποφασίσθηκε το καλοκαίρι– έγινε αφού σουρούπωσε. Θα ήταν 8 με 9, βραδάκι πιά. Δεν είχαμε ηλεκτρικά• Με τα λούξ δουλεύαμε. Όλοι, γύρω–τριγύρω, με αναμμένες λαμπάδες και κεριά.
Στην αρχή διαβάσθηκε η Ακολουθία. Αφού βγάλαμε τα άγια λείψανα, τα τοποθετήσαμε σε λεκάνες. Τα πλύναμε με ροδόσταμο και άλλα αρώματα. Σε ορισμένα Λείψανα ήταν το ύφασμα κολλημένο πάνω. Τα καθαρίσαμε. Κάναμε Παννυχίδα και τα τοποθετήσαμε στο Ναό για προσκύνημα. Η ευωδία που χυνόταν ολόγυρα, δεν γίνεται να περιγραφεί! Τι πράγμα ήταν αυτό, καταπληκτικό!
Τα τοποθετήσαμε στην μέση του Ναού. Την Κάρα και τα υπόλοιπα Λείψανα. Βάλαμε και την αρχιερατική μίτρα, την πατερίτσα και τα δικηροτρίκηρα. Περνούσε ο κόσμος και ασπαζόταν με συγκίνηση. Ξέχασα να σου πω, ότι ο Δεσπότης είπε σε μένα και στον π. Αμφιλόχιο Μακρή να φροντίσουμε για τον ευτρεπισμό των Λειψάνων.
 

Η οργή του Πούτιν: Γιατί ο Βαρθολομαίος επέλεξε την Ουκρανία στη διαμάχη της με τη Μόσχα;

Ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος αποχωρεί από την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι – Πηγή: Greek American News Photo Agency

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

 Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κ. Βαρθολομαίος έλαβε χθες μία απόφαση, που τον φέρνει αντιμέτωπο με τον πιο ισχυρό άνδρα της Ρωσίας. Ήταν, χωρίς αμφιβολία, μία τολμηρή απόφαση, για την οποία, πιθανότατα, θα «εισπράξει» την οργή και του αυταρχικού προέδρου της Τουρκίας, του Ταγίπ Ερντογάν, που θα σπεύσει να βοηθήσει τον φίλο του, Βλαντιμίρ Πούτιν. Αυτοί οι δύο πλέον, βαδίζουν μαζί, υλοποιώντας τη στρατηγική συμφωνία που υπόγραψαν, και η οποία απομακρύνει όλο και περισσότερο την Τουρκία από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και γενικότερα τη Δύση. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο φέρεται να έχει αποφασίσει να προχωρήσει στην απόδοση της Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας, και παρά τις σφοδρές αντιρρήσεις της Μόσχας, η οποία δείχνει τη δυσαρέσκειά της σε κάθε ευκαιρία, ακόμα και με την κλοπή των προσωπικών δεδομένων των συνεργατών του κ. Βαρθολομαίου. Η Ρωσία θεωρεί την απόφαση πολιτική, όχι μόνο εκκλησιαστική, αφού το Οικουμενικό Πατριαρχείο φαίνεται να παρεμβαίνει υπέρ της Ουκρανίας στη διαμάχη της με τη Μόσχα, η οποία άφησε πίσω της και νεκρούς. Ο κ. Πούτιν έστειλε στο Φανάρι τον Πατριάρχη Μόσχας κ. Κύριλλο, ενώ και ο ίδιος τηλεφώνησε στον κ. Βαρθολομαίο, στην προσπάθειά του να τον αποτρέψει από το προσφέρει την Αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έπραξε αυτό που ζητούσε η συνείδησή του, χωρίς ενδεχομένως να λάβει υπόψη του τις συνέπειες, οι οποίες θα μπορούσαν να αποβούν εις βάρος του Ορθόδοξου Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, το οποίο -έτσι κι αλλιώς- δέχεται τρομερή πίεση από την τουρκική κυβέρνηση. Ας μην ξεχνάμε ότι εξαναγκάστηκε να «ευλογήσει» τα τουρκικά στρατεύματα που εισέβαλαν στη Συρία και να υπογράψει ανακοίνωση που στην ουσία στρεφόταν εναντίον του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Μαικ Πένς, και με την οποία υποστήριζε ότι δεν παραβιάζονται οι θρησκευτικές ελευθερίες στην Τουρκία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αναλήθεια από αυτή, αφού οι πάντες γνωρίζουμε ότι οι μη μουσουλμάνοι υποφέρουν στην Τουρκία. Πολλοί υποθέτουν, και δεν έχουμε στοιχεία να τους αμφισβητήσουμε, ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης επέλεξε το αμερικανικό στρατόπεδο σε τούτη τη διαμάχη της Ρωσίας με την Ουκρανία. Εάν συμβαίνει αυτό, οι Αμερικανοί πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να προστατεύσουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον κ. Βαρθολομαίο. Διότι η οργή του Πούτιν είναι δεδομένη και απέδειξε πως δεν χωρατεύει. Βέβαια, όπως αποκάλυψε η ιστοσελίδα μας, ο κ. Βαρθολομαίος προχώρησε και σε μία κίνηση, που «χρύσωσε» το χάπι στον Πατράρχη Κύριλλο. Η απόφαση για την Αυτοκεφαλία θα αφορά τους Ουκρανούς Ορθοδόξους, ενώ οι ρωσόφωνοι Ουκρανοί θα υπάγονται εκκλησιαστικά στο Πατριαρχείο Μόσχας. Ίσως αυτή η απόφαση μειώσει την οργή του αυταρχικού κ. Πούτιν, ο οποίος έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ της Τουρκίας. Εξυπηρετεί τον κ. Ερντογάν στον ανώτατο βαθμό και προχωρά σε νέες στρατιωτικές συνεργασίες που θα επηρεάσουν τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου. Γενικά ο Ελληνισμός, από τις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου, μέχρι και τον Οικουμενικό Πατριάρχη, έχει επιλέξει το αμερικανικό στρατόπεδο, κυρίως λόγω της στρατηγικής συμμαχίας της Μόσχας με την Άγκυρα. Οι σχέσεις της Αθήνας με τη Ρωσία είναι αυτό το διάστημα καταθλιπτικές, ενώ της Κύπρου χαρακτηρίζονται υποφερτές, επειδή ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης δεν αρνείται μερικές παραχωρήσεις στους ανθρώπους του κ. Πούτιν. Όμως, ανά πάσα στιγμή, μπορούν να πάρουν την κάτω βόλτα… Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δέχεται τρομακτικό «μπούλινγκ» από τους Ισλαμιστές του Ερντογάν, οι οποίοι το εκβιάζουν με όλους τους τρόπους. Αυτός ο εκβιασμός φτάνει και μέχρι την Ιερά Αρχιεπισκοπή της Αμερικής, αλλά και την Ομογένεια. Ένα μεγάλο κομμάτι της έχει αδρανοποιηθεί από το φόβο ότι ο Ερντογάν θα εκδικηθεί τους λίγους ορθόδοξους που απέμειναν στην Πόλη. Πρέπει κάποια στιγμή, αφού οι Αμερικανοί απέτυχαν να προστατεύσουν μέχρι σήμερα τον Φάρο της Ορθοδοξίας, να παρθούν κρίσιμες αποφάσεις, όποιες και αν είναι αυτές. Και οπωσδήποτε, πρέπει να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία της Ομογένειας, ώστε να ξαναγίνει αυτή που ήταν πριν πολλά χρόνια: Ισχυρή και ενωμένη για να μάχεται για τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Η ομηρία του Οικουμενικού Πατριαρχείου από την Τουρκία, καθιστά όμηρο και την Ομογένειά μας, η οποία τελευταία θύμισε τις παλιές ένδοξες εποχές με την υπόθεση του παγώματος των μαχητικών F-35 προς την Τουρκία και τους όρους που έθεσε η Αμερική στον Ερντογάν. Δεν γνωρίζουμε ακόμα πως θα αντιδράσει ο κ. Πούτιν και ο αγαπητός του ένοικος του Παλατιού της Άγκυρας, αλλά οι οιωνοί δεν είναι καθόλου καλοί για το Φανάρι… Ας το έχουμε υπόψη μας διότι θα χρειαστεί να σταθούμε δίπλα, με όλα τα ειρηνικά μέσα που διαθέτουμε, για να προστατεύσουμε το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

 

 

~ Ο άγιος της καρδιάς μας, ο Άγιος του αιώνα μας, ο Άγιος Νεκτάριος [έζησε εν διωγμώ, με συκοφαντίες, πίκρα και θλίψεις]… (3 Σεπτεμβρίου 1953, η Ανακομιδή Λειψάνων του…)


Ο άγιος της καρδιάς μας 
ο Άγιος του αιώνα μας
ο Άγιος Νεκτάριος
αέναος πρεσβύτης μας !

Σοφία Ντρέκου

1η Οκτωβρίου (1846) εγεννήθη ο Άγιος 
και εκοιμήθη την 9η Νοεμβρίου (1920).
3 Σεπτεμβρίου 1953, η Ανακομιδή Λειψάνων.
Η Αγιοκατάταξή του 5 Νοεμβρίου 1961.


Η Κάρα και τα περισσότερα Λείψανα του Αγίου, φυλάσσονται στη Μονή Αγίας Τριάδος Αιγίνης. Άλλα λείψανα του Αγίου βρίσκονται στο ομώνυμο Προσκύνημα Καμάριζας Λαυρίου και στο ομώνυμο Προσκύνημα Χανίων Κρήτης. 


Πόσες φορές αγαπητοί/ές αναγνώστες/στριες 
δεν μας συκοφάντησαν, δεν μας πετροβόλησαν 
με λόγια αδικίας, ψεύδη, ζήλειας και φθόνου; 
Και δη, «θρησκευτικά» πρόσωπα; 
Πόσες φορές δεν μας έριξαν λάσπη 
και σιωπήσαμε ανεβαίνοντας την ανηφόρα της σταύρωσης; 
Εδώ ολόκληρος Άγιος Νεκτάριος, 
ο Άγιος του Αιώνα μας συκοφαντήθηκε, 
λοιδορήθηκε, αδικήθηκε και πόσα ακόμη… 
και δεν μίλησε. 
Σε μας τους ασήμαντους μπροστά στον Άγιο 
δεν θα συμβούν;;;

Ο άγιος Νεκτάριος έζησε πάντα εν διωγμώ, με συκοφαντίες, πίκρα και θλίψεις. Για αυτό και ο Θεός οικονόμησε να τον αναδείξει στον κόσμο ως Άγιο Του, αμέσως μετά την κοίμηση του. Δεν μίλησε τότε στους διωγμούς ο Θεός. Αλλά κραύγασε στην κοίμηση με τα σημεία και τα θαυμάσια για να τον δοξάσει. Γιατί ο Θεός δεν ξεχνά αλλά πληρώνει τους δικαίους και μάλιστα πολλαπλάσια.


Ο ίδιος ο Άγιος Νεκτάριος μάς περιγράφει ότι: η Καταλαλιά είναι η κατηγόρια, η κακολογία. Κατάλαλος είναι αυτός που κακολογεί και κατηγορεί τον πλησίον του. Ο Μέγας Βασίλειος λέει «καταλαλιά είναι να μιλάς εναντίον ενός αδελφού που δεν είναι παρών, με σκοπό να τον συκοφαντήσεις, ακόμα και αν είναι αλήθεια αυτό που λες».

Για την συκοφαντία πάλι μας λέει ο Άγιος Νεκτάριος ότι: η Συκοφαντία είναι η ψεύτικη κατηγορία. Συκοφάντης είναι ο ψεύτης. Και κάποιος σοφός λέει «κανέναν άλλον να μη θεωρείς ψεύτη, παρά τον συκοφάντη. Γιατί μεταξύ ψεύδους και συκοφαντίας δεν υπάρχει καμία διαφορά». Συκοφάντη οι παλιότεροι και οι τωρινοί ονομάζουν τον διαβολέα και τον προσαγωγέα. Η γλώσσα του συκοφάντη μισεί την αλήθεια. Η συκοφαντία γκρέμισε νέους και γέροντες, άρχοντες και δυνάστες. Ο συκοφάντης χαίρεται πολύ περισσότερο, όσο με τις πράξεις του γίνεται δημοφιλής.

«Εμπιστευτείτε στο Θεό τον Αγαθό, τον Ισχυρό, τον Ζώντα, και Αυτός θα σας οδηγήσει στην ανάπαυση. Μετά τις δοκιμασίες ακολουθεί η πνευματική χαρά. Ο Κύριος παρακολουθεί όσους υπομένουν τις δοκιμασίες και τις θλίψεις για τη δική Του αγάπη. Μη λιποψυχείτε λοιπόν και μη δειλιάζετε. Δεν θέλω να θλίβεστε και να συγχύζεστε για όσα συμβαίνουν αντίθετα στη θέλησή σας, όσο δίκαιη κι αν είναι αυτή.[1]

«Ο άγιος Νεκτάριος στην προσωπική του προσευχή μιλούσε πολύ απλά στην Παναγία. Προσευχόταν μπροστά στο εικόνισμά Της, και του εμφανίστηκε πολλές φορές η Παναγία εκεί διότι έβλεπε την απλή καρδιά του. Άκουγε τον αναστεναγμό του. Έβλεπε τις αδικίες που δεχόταν. Ένιωθε το συντονισμό του αγίου Νεκταρίου με την αγάπη του Παιδιού Της. Ήξερε ότι είναι άνθρωπος της ουσίας, κι όχι της βιτρίνας.»[2]

agiow.Nektarios.o.agios.kardias.kai.tou.aiwna
Η εικόνα της Παναγίας, στο δωμάτιο του Αγίου Νεκταρίου 
στην Αίγινα, όπου προσευχόταν ο Άγιος. Έγινε κατά 
παραγγελία στους Αγιογράφους Δανιηλαίους.


Σε ικετεύω Δέσποινα, Σε, νυν, επικαλούμαι, 
Σε δυσωπώ Παντάνασσα, Σην χάριν εξαιτούμε. 
Θερμώς επικαλούμε Σε, Ναέ ηγιασμένε. 
Αντιλαβού μου, ρύσαι με, από τού πολεμίου, 
Και κλήρονομον δείξον με, ζωής της αιωνίου, 
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.


Ας υπομένουμε λοιπόν στις θλίψεις 
και στις συκοφαντίες και ο Ιησούς Χριστός 
και η Κυρία Θεοτόκος που τόσο ευλαβείτο 
και προσευχόταν ο Άγιος του Αιώνα 
και της καρδιάς μας, θα φωτίσουν την αλήθεια
σε κάθε αδικημένο και κυνηγημένο.


Στο ταπεινό του Εικόνισμα τον είδα να μου γνέφει
και να μου λέει ταπεινά αυτό να σου μηνύσω:
«Ποτέ παιδιά μην κάνετε, ό, τι κάναν σε μένα.
Αγάπη πάντα να έχετε, πείτε καμιά συγγνώμη.
 


Παραπομπές:
1. Από τη σειρά των φυλλαδίων «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»
της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής.
2. www.sophia-ntrekou.gr / Ποιημάτων Νέκταρ (+Βίντεο)

 
https://amfoterodexios.blogspot.com/