Μέχρι να χρεωθεί, να διαβάσει τη δικογραφία και … να την αρχειοθετήσει, θα παρέμβει ο «Εισαγγελέας» της Αγάπης! Χάριν παιδείας. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!

Ζητείται εισαγγελέας…

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Στην δημοκρατία των μειοψηφιών, όπου πρώτη θέση κατέχει η σημερινή κυβέρνηση, έχει γίνει καθεστώς (με την υποστήριξη νεοφανών νομικών – κοινοβουλευτικών παρεμβάσεων) και πάντα στο όνομα της πολιτικής ορθότητας η άσκηση επιβολής πίεσης στην πλειονότητα των πληθυσμών προκειμένου να γίνουν αποδεκτές ιδεοληπτικές ή άλλες ονειρώξεις.

Φυσικά, στο όνομα της δημοκρατίας, της υποστήριξης της διαφορετικότητας και της ανοχής σε ιδεολογικές θέσεις ή τρόπους ζωής που όχι μόνο δεν συνάδουν με ελληνική κοινωνία, αλλά σε πλείστες όσες των περιπτώσεων προσβάλλουν βάναυσα ή και παραποιούν την πραγματικότητα ώστε να καταστεί δυνατή η υλοποίηση της όποιας ιδεοληψίας.

Πρόσφατο παράδειγμα η γνωστή πλέον παρέλαση των διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού ατόμων, που είναι και γνωστή ως gay parade. Αξίζει να σταθούμε σε αυτήν, για να μεταφέρουμε μια λογική καταγγελία συμπολίτη μας, η οποία ζητάει την παρέμβαση των αρμοδίων αρχών και δη της Δικαιοσύνης…

Θέλω να παρέμβει άμεσα εισαγγελέας…
Δεν ανέχομαι σαν ΕΛΛΗΝΑΣ/ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ/Η να χλευάζονται τα ιερά μου σύμβολα…
Δεν μ΄ ενδιαφέρει πως εκθέτει ο καθένας το σώμα του και το τι φοράει, τι πιστεύει, πως την βρίσκει, κλπ. αρκεί να μην υποτιμά την πίστη μου…
Το πλάσμα που φορούσε σαν μπροστέλα τον Σταυρό και ΄Αγιο της Εκκλησίας μας θέλω να τιμωρηθεί αυστηρά…
Αν τολμούσε να το κάνει στις μωαμεθανικές χώρες δεν θα υπήρχε τώρα… Αλλά δεν μ΄ενδιαφέρει αυτό…
θέλω να τιμωρηθεί όπως ορίζει ο νόμος και το Σύνταγμα της πατρίδος μου και όπως θα έπρεπε να τιμωρηθώ και εγώ, αν προσέβαλα οποιαδήποτε μειονότητα με οποιονδήποτε τρόπο…

Και τι μπορεί άραγε να αντιτάξει κανείς στο αίτημα ενός πολίτη, ο οποίος ζητά την παρέμβαση εισαγγελέα για να προστατευθεί από την άσκηση ψυχολογικής βίας αλλά και την προσβολή του θρησκευτικού του φρονήματος, την οποία στηρίζει αναφανδόν η παρούσα (ίσως και η επόμενη) κυβέρνηση, είτε προς άγραν ψήφων είτε για άλλους σκοπούς.

Και εάν δεν υπάρχει κάποιος εισαγγελέας που να διαπιστώνει παράβαση του νόμου περί προσβολής του θρησκευτικού φρονήματος των πολιτών, τότε ίσως θα πρέπει να υπάρχει κάποιος δικαστικός που να αναγνωρίσει την προσβολή του εθνικού συμβόλου, όπως αυτή έγινε δημοσίως και επί ώρες στο περυσινό gay parade (μέχρι τώρα δεν υπήρξε κάποιος ευαίσθητος δικαστικός…!).
Πρόσφατα η κυβέρνηση -δια των οργάνων της- για την περίπτωση της τοποθέτησης της Ελληνικής Σημαίας σε ελληνικό ακριτικό νησί του Αιγαίου (κοντά στους Φούρνους και 55 χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνοτουρκικά σύνορα) δήλωσε πως η τοποθέτηση του Εθνικού Συμβόλου αποτελούσε πράξη εξωτερικής πολιτικής, ενώ ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της παρούσας κυβέρνησης δήλωσε πως όποιος τοποθετεί μια σημαία την υπερασπίζεται…
Το ερώτημα που τίθεται, όμως, είναι: Μπορεί κάποιος να παραποιεί ή να καταστρέφει το Εθνικό Σύμβολο και να μην τιμωρείται από το νόμο; Γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση υπήρξε ανοχή (από τις αρμόδιες αρχές); Στην δημοκρατία της πολιτικής ορθότητας που ζούμε σήμερα υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά; Και αν ναι, μπορεί η παρούσα κυβέρνηση ή εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης να ανακοινώσουν αυτά τα «μέτρα» και τα «σταθμά»; Αν δεν μπορούν να υπερασπιστούν τα όσα ορίζει ο νόμος, μήπως θα έπρεπε να παραιτηθούν;

Και ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει ασκηθεί καμία εισαγγελική παρέμβαση (προανάκριση ή δίωξη) για τις δύο (μόνο) αυτές περιπτώσεις (προσβολή της δημοσίας αιδούς, προσβολή εθνικού συμβόλου, προσβολή θρησκευτικού συναισθήματος κ.α.) και με δεδομένη την γενική κυβερνητική αρχή (και σταθερή πολιτική γραμμή) όχι μόνο να προσβάλλεται το εθνικό και το θρησκευτικό φρόνημα του πληθυσμού της Ελλάδας, αλλά μέσα στα πλαίσια της Παγκοσμιοποίησης να εφευρίσκονται συνεχώς διάφοροι τρόποι επίθεσης προς στον Ορθόδοξο Χριστιανισμό και όσους θρησκεύουν ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, θεωρούμε σωστό να αποσαφηνίσουμε πως ο κύριος στόχος της παρούσας κυβέρνησης, των άθεων και εθνομηδενιστών (πέρα από την μετατροπή της Ελλάδας σε μια αποικία αέναου χρέους), είναι και ένας σιωπηλός (αλλά ορατός) πόλεμος κατά της θρησκευτικής πίστης των Ελλήνων, η οποία αποτελεί δομικό στοιχείο του Ελληνισμού και ισχυρότατο ιστορικό παράγοντα που (όποτε οι συνθήκες το απαίτησαν) λειτούργησε στον μέγιστο βαθμό υπέρ του Ελληνικού Έθνους.

Με απλά λόγια, την πίστη μας πολεμάνε και καλούμαστε να την υπερασπιστούμε. Οι πράξεις μας θα αποτελέσουν ομολογία πίστεως ή η ανοχή, η αδιαφορία και η απραξία μας την άρνησή της.
Και οι μόνοι που θα αποφασίσουμε γι αυτό, είμαστε εμείς και όχι η πολιτική ορθότητα με την οποία βιάζουν όχι μόνο την λογική, αλλά και την ίδια την φύση…
Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί, αν πραγματικά θέλουμε, μπορούμε…

 

https://kostasxan.blogspot.com/2018/06/blog-post_184.html
 

Εάν ευρεθείς «εις θυμόν δικαστού», επικαλέσου τις πρεσβείες του Οσίου Ονουφρίου. Έχει και αυτή τη χάρη!

12 Ιουνίου και η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη του Οσίου Ονουφρίου.
 Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος ονουφριος
Στην τελευταία ένθερμη προσευχή που ο  έκανε ο όσιος προ τῆς τελευτῆς του μαρτυρεί ότι του έταξε ο Θεός πως θα ελεεί όποιον τον επικαλείται  στην προσευχή του προς τον Θεό λέγοντας:
Παντοδύναμε Κύριε δια πρεσβειών του Αγίου Ονουφρίου ελέησόν με.
Ακολουθεί η προσευχή:
«Ὕψιστε Θεὲ καὶ ἀόρατε, οὗ ἡ δύναμις ἀνεξιχνίαστος καὶ ἡ δόξα ἀκατανόητος καὶ ἀνέκφραστος, καὶ τὸ ἔλεος ἄπειρον καὶ ἀμέτρητον, ὑμνῶ, εὐλογῶ, προσκυνῶ καὶ δοξάζω Σε, Ὃν ἐπόθησα ἐκ νεότητός μου καὶ Σοὶ ἠκολούθησα.
Ἐπάκουσόν μου, πρὸς Σὲ γὰρ ἐκέκραξα, ὅτι ἐπεῖδες τὴν ταπείνωσίν μου, ἔσωσας ἐκ τῶν ἀναγκῶν τὴν ψυχήν μου, οὐ συνέκλεισάς με εἰς χεῖρας ἐχθρῶν, ἀλλ’ ἔστησας ἐν εὐρυχώρῳ τοὺς πόδας μου.
 Δέομαί Σου, Κύριέ μου· τῇ Σῇ δεξιᾷ σκέπασόν με, ἵνα μὴ ταραχθῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ τοὺς δαίμονας, ὅταν ἐξέρχεται ἐκ τοῦ σώματος, ἀλλὰ παράλαβε αὐτὴν δι’ ἁγίων Ἀγγέλων Σου καὶ κατάτακον αὐτὴν ἔνθα ἐπισκοπεῖ τὸ φῶς τοῦ προσώπου Σου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ καὶ δεδοξασμένος εἰς τοὺς αἰῶνας.
 Μνήσθητι Πανοικτίρμον καὶ Πολυέλεε τοῦ πιστοῦ λαοῦ Σου. Καὶ ὅστις εὑρεθῆ εἰς κίνδυνον θαλάσσης ἢ εἰς θυμὸν δικαστοῦ ἢ εἰς ἄλλην τινὰ στενοχωρίαν, καὶ Σὲ ἐπικαλεσθῇ λέγων·
 Παντοδύναμε Κύριε, διὰ πρεσβειῶν τοῦ δούλου σου Ὀνουφρίου ἐλέησόν με, παρακαλῶ τὴν βασιλείαν Σου, καθὼς μοῦ ἔταξες ἐπάκουσον  τῆς δεήσεως αὐτοῦ.
 Κύριε εἰς χεῖρας Σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου»
Για τον βίο του Αγίου μπορείτε να βρείτε πληροφορίες στη διεύθυνση:
 

Κουίζ: Να βρείτε το συγγραφέα του κειμένου και την εποχή του

Σχετική εικόνα
Πολλοί αναγνώστες μού γράφουνε, παρακαλώντας με, και μά­λιστα ξορκίζοντάς με, να γράψω για να χτυπήσω την ανηθικότητα, που δέρνει την κοινωνία, προ πάντων τη νεολαία, και που «τη σερ­βίρουν τα σινεμά», όπως μου γράφουνε.
Φωνάζουνε: «Υψώσετε τη φωνή σας!».
Ένας σπουδαστής μου γράφει από την Αγγλία:
«Μη σταματήσετε αυτόν τον ωραίον αγώνα, μην πτοηθήτε από τις επιθέ­σεις.
Υπάρχουν βέβαια πολλοί αντίπαλοι, αλλά και πολλοί θαυμα­στές του ωραίου σας έργου.
Σας χρειαζόμαστε για να δώσετε φτε­ρά στις καρδιές μας, που είναι γεμάτες κενό και απαισιοδοξία».
Καημένοι άνθρωποι, πόση σημασία δίνετε στο πρόσωπό μου και σ’ αυτά που γράφω!
Τί φωνή να υψώσω, που είναι βραχνιασμένη και αδύνατη, και χάνεται μέσα στον κυκεώνα της σημερινής ζω­ής;
Όχι φωνή, αλλά και τ’ αστροπελέκι να κρατά στα χέρια του κανένας σήμερα, και να το σφενδονίζει για να κάνει τους ανθρώ­πους ν’ αλλάξουνε δρόμο, πάλι τίποτα δεν θα κάνει.
Ο ίδιος ο ά­γιος Γιάννης ο Πρόδρομος, το ερημοπούλι της ερήμου, που τον φοβόντανε οι αμαρτωλοί, γιατί τους έλεγε «γεννήματα εχιδνών», κι αυτός μάταια φώναζε.
Η φωνή του χανότανε μέσα στην έρημο, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».
Και πότε;
Τον καιρό που υπήρχα­νε ακόμα κάποια αυτιά να τον ακούσουνε, κι απλές καρδιές για να τον καταλάβουνε.
Όχι εμείς που χρειαζόμαστε δασκάλεμα, και που έχουμε τόσα στην καμπούρα μας!
Πώς να γίνουμε δάσκαλοι για τους άλλους;
Γεμίζουμε χαρτιά με μυριάδες λόγια, μα τί το όφελος;
Ο κόσμος τραβά τον δρόμο του και δεν σκοτίζεται από κη­ρύγματα.
Κι αν δώσει προσοχή και κανένας στα γραψίματά μας, μπορεί να θυμώσει που χαλάσαμε την ησυχία του, και να πει πως είμαστε υποκριτές, ψευτογιασμένοι, κουκουβάγιες που βγαίνουνε α­πό τα χαλάσματα του παλιού καιρού.
Σήμερα οι άνθρωποι είναι τέ­τοιοι, που μήτε το κήρυγμα του αγίου Κοσμά του Αιτωλού δεν θάκανε τίποτα.
Λοιπόν, ας το πάρουμε απόφαση.
Το κακό δεν περιορίζεται πια με τίποτα, με κανένα τρόπο, με καμμιά δύναμη.
Όσοι μιλού­νε και γράφουνε για να φέρουνε στον ίσιο δρόμο τους πολλούς που ξεστρατίσανε, ας ξέρουμε πως δέρνουνε τον αγέρα, είναι «αέρα δέροντες», που έλεγε και ο απόστολος Παύλος.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε!

 
Προσευχή του Αγίου Επισκόπου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Οι εχθροί με έχουν οδηγήσει μέσα στην αγκάλη Σου περισσότερο, από ό,τι οι φίλοι μου. Οι φίλοι με έχουν προσδέσει στην γη, ενώ οι εχθροί με έχουν λύσει από την γη και έχουν συντρίψει όλες τις φιλοδοξίες μου στον κόσμο.

Οι εχθροί με αποξένωσαν από τις εγκόσμιες πραγματικότητες και με έκαναν έναν ξένο και άσχετο κάτοικο του κόσμου. Όπως ακριβώς ένα κυνηγημένο ζώο βρίσκει ασφαλέστερο καταφύγιο από ένα μη κυνηγημένο, έτσι και εγώ, καταδιωγμένος από τους εχθρούς, έχω εύρει το ασφαλέστερο καταφύγιο, προφυλασσόμενος υπό το σκήνωμά Σου, όπου ούτε φίλοι ούτε εχθροί μπορούν να απωλέσουν την ψυχή μου.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! 
Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Αυτοί μάλλον, παρά εγώ, έχουν ομολογήσει τις αμαρτίες μου ενώπιον του κόσμου.

Αυτοί με έχουν μαστιγώσει, κάθε φορά που εγώ είχα διστάσει να μαστιγωθώ.

Με έχουν βασανίσει, κάθε φορά που εγώ είχα προσπαθήσει να αποφύγω τα βάσανα.

Αυτοί με έχουν επιπλήξει, κάθε φορά που εγώ είχα κολακεύσει τον εαυτό μου.

Αυτοί με έχουν κτυπήσει, κάθε φορά που εγώ είχα παραφουσκώσει με αλαζονεία.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου σοφό, αυτοί με αποκάλεσαν ανόητο.

Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου δυνατό, αυτοί με περιγέλασαν σαν να ήμουν νάνος.

Κάθε φορά που θέλησα να καθοδηγήσω άλλους, αυτοί με έσπρωξαν στο περιθώριο.

Κάθε φορά που έσπευδα να πλουτίσω, αυτοί με εμπόδισαν με σιδηρά χείρα.

Κάθε φορά που είχα σκεφθεί ότι θα κοιμόμουν ειρηνικά, αυτοί με ξύπνησαν από τον ύπνο.

Κάθε φορά που προσπάθησα να κτίσω σπίτι για μία μακρά και ήρεμη ζωή, αυτοί το κατεδάφισαν και με έβγαλαν έξω.

Στ’ αλήθεια, οι εχθροί με έχουν αποσυνδέσει από τον κόσμο και άπλωσαν τα χέρια μου στο κράσπεδο του ιματίου Σου.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Ευλόγησέ τους και πλήθυνέ τους! Πλήθυνέ τους και κάνε τους ακόμη πιο σκληρούς εναντίον μου!

Ώστε η καταφυγή μου σε Σένα να μην έχει επιστροφή.ώστε κάθε ελπίδα μου στους ανθρώπους να διαλυθεί ως ιστός αράχνης.ώστε απόλυτη γαλήνη να αρχίσει να βασιλεύει στην ψυχή μου.ώστε η καρδιά μου να γίνει ο τάφος των δύο κακών διδύμων μου αδελφών: της αλαζονείας και του θυμού.ώστε να μπορέσω να αποθηκεύσω όλους τους θησαυρούς μου εν ουρανοίς.
 

α!  ώστε να μπορέσω για πάντα να ελευθερωθώ από την αυταπάτη, η οποία με περιέπλεξε στο θανατηφόρο δίχτυ της απατηλής ζωής.

Οι εχθροί με δίδαξαν να μάθω -αυτό που δύσκολα μαθαίνει κανείς- ότι ο άνθρωπος δεν έχει εχθρούς στον κόσμο, εκτός από τον εαυτό του!…

Μισεί κάποιος τους εχθρούς του μόνον όταν αποτυγχάνει να αναγνωρίσει ότι δεν είναι εχθροί, αλλά σκληροί και άσπλαχνοι φίλοι!…

Είναι πράγματι δύσκολο για μένα να πω ποιος μου έκανε περισσότερο καλό και ποιος μου έκανε περισσότερο κακό στον κόσμο: οι εχθροί ή οι φίλοι.

Γι’ αυτό, ευλόγησε, ω Κύριε, και τους φίλους μου και τους εχθρούς μου…  
 
 Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»

 

 

Οικουμενισμός, Ομοφυλοφιλία, Διάγνωση, Θεραπεία

     

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος  Ἀγγελακόπουλος

Ἐν Πειραιεῖ 8-6-2018

Σήμερα ὁ Σατανᾶς σηκώνει πάλι μὲ αὐθάδεια τὸ κεφάλι καὶ ἀπειλεῖ νὰ καταστρέψει ὅ,τι ὡραῖο, ὑψηλό, ἠθικό, πνευματικό, χριστιανικό, εὐαγγελικό, ἀποστολικό καί πατερικό, ἔχει κατορθωθεῖ κατὰ τὸ δισχιλιετὲς διάστημα τῆς ζωῆς καὶ δράσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Προσπαθεῖ νά ἐκτροχιάσει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν σκοπὸ τῆς δημιουργίας του ἀπὸ σῶμα καὶ ψυχή, ὕλη καὶ πνεῦμα, πού εἶναι ἡ ὑποταγὴ τῆς σάρκας στὸ πνεῦμα, ἡ πνευματοποίηση καὶ κατά χάριν θέωση τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὄχι τὸ ἀντίθετο, ἡ σαρκοποίηση, ἡ ὑποταγὴ τοῦ πνεύματος στὴ σάρκα. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀνατροπὴ τοῦ σχεδίου τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ὁ ἀντικείμενος Σατανᾶς θέλει τὸν ἄνθρωπο δοῦλο τῆς σάρκας, τῆς ἡδονῆς, τῆς ἁμαρτίας, ὄχι πνευματικό, ἀλλὰ ὑλικὸ δημιούργημα, σὰν τὰ ἄλογα ζῶα.

Ὡς προώθηση τοῦ προαναφερθέντος σατανικοῦ ἐγχειρήματος θά πρέπει νά θεωρηθεῖ α) τό γεγονός ὅτι στό ἐπίσημο τελικό κείμενο τῆς 10ης  Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν», δηλ. αἱρέσεων, πού συνῆλθε στό Πουσάν τῆς Νοτίου Κορέας, τόν Νοέμβριο τοῦ 2013, καί τό ὁποῖο δυστυχῶς υἱοθετήθηκε, ἄνευ ἀντιδράσεων, καί ἀπό ἐκπροσώπους τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὑπάρχει ἐνισχυμένο ἐνδιαφέρον τοῦ «Π.Σ.Ε.» γιά τίς «σεξουαλικές μειονότητες» (ΛΟΑΤΚΙ – LGBTI)[1].  Συνέχεια ανάγνωσης