Έλα να σου πω μια προφητεία..

Αποτέλεσμα εικόνας για προφητειες για ελλαδα με φραπέ
Όλοι γνωρίζουμε τις προφητείες των Αγίων της Εκκλησίας μας.
Η Τουρκία θα διαλυθεί, οι Έλληνες θα πάρουμε τη Πόλη, η Ελλάδα θα μεγαλώσει και πολλά ακόμα.

Εδώ όμως γεννιέται μια απορία. Ποιοι θα πάρουμε τη Πόλη; Επιτρέψτε μου να ξεδιπλώσω το συλλογισμό μου.

Θα πάρουν τη Πόλη όλοι αυτοί που κυκλοφορούν με τα μούσια, το φραπέ στο ένα χέρι (έτσι καλεί η μόδα σήμερα για να είσαι trendy!) και τη μούρη τους στην οθόνη ενός κινητού;

Οι νεαροί με τους ψεύτικα φουσκωμένους μύες από τις ορμόνες και τι πρωτεΐνη;

Ή μήπως όσοι ονειρεύονται να φύγουν να ζήσουν στο εξωτερικό και να γίνουν μεγαλοδιευθυντές πολυεθνικών;

Θα πάρουμε τη Πόλη με όσους διατείνονται ότι αν γίνει πόλεμος θα τρέξουν να διαφύγουν από την Ελλάδα γιατί δεν έχουν λόγο όπως λένε να κάτσουν να πολεμήσουν;

Με τα κορίτσια που κυκλοφορούν μισόγυμνα και βαμμένα σα καρνάβαλοι πιστεύοντας αναίτια ότι είναι ωραία και sexy;
Και που βασικό τους όνειρο είναι να κάνουν σχέσεις και να συζούν;
Ή με όσες χρησιμοποιούν τις εκτρώσεις ως μέσο αντισύλληψης γιατί έχουν δικαίωμα να κάνουν στο κορμί τους ότι θέλουν, όπως ισχυρίζονται;

Μήπως θα πάρουμε την Πόλη με όσους σε καθημερινή βάση αναζητούν σεξουαλικό εταίρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ουκ ολίγοι δυστυχώς);

Ή μήπως με όσους στα ίδια μέσα περιφέρουν την αγραμματοσύνη τους και την περηφάνια τους ψάχνουν ευκαιρία να τσακωθούν και να ανταλλάξουν ύβρεις και ειρωνείες, αποδεικνύοντας την μιζέρια της ζωής τους;

Μήπως πάλι με τους «ευσεβείς» χριστιανούς που αρέσκονται να διαβάζουν και να διαδίδουν προφητείες, που ψάχνουν έναν γέροντα να τους πει το μέλλον (!) και που τους νοιάζει να φωνάζουν πόσο βοηθάνε τους αναξιοπαθούντες και πόση ώρα θα καίνε το καντήλι (λες και ο Θεός θα σου βάλει απουσία αν δεν το ανάψεις μια μέρα);

Ή ίσως με όσους έκαναν την αμαρτία σημαία και περηφάνια, διαδηλώνοντας χωρίς ρούχα στο Σύνταγμα και ονειρευόμενοι να τελέσουν τον πολιτικό τους γάμο στη Τήλο και στη Μύκονο και να υιοθετήσουν παιδιά;

Μην αυταπατάστε και ο Θεός δεν κοροϊδεύεται.
Και αν έχει υπομονή και μας δίνει ευκαιρίες, αυτό δεν θα το κάνει για πάντα.
Και θυμηθείτε ότι οι βουλές Του αλλάζουν σύμφωνα με τις αμαρτίες μας, την υπαρκτή ή ανύπαρκτη μετάνοιά μας και την πνευματική μας πρόοδο.

Όσο λοιπόν η υπερηφάνεια υπερισχύει της ταπεινότητας, όσο η μετάνοια είναι ανύπαρκτη και η αμαρτία περισσεύει, όσο τα club και οι καφετέριες είναι γεμάτες και οι Εκκλησίες άδειες, όσο έννοιες όπως πατρίδα, έθνος, οικογένεια και πίστη θεωρούνται παρωχημένες, πολύ φοβάμαι ότι όχι μόνο δεν θα πάρουμε τη Πόλη αλλά θα χάσουμε και ότι έχουμε, με τη χώρα μας να περιορίζεται στα σύνορα του πρώτου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους (για τους μη γνωρίζοντες που φοβάμαι ότι είναι και οι περισσότεροι, η Ελλάδα τότε ουσιαστικά αποτελούνταν από Πελοπόννησο, ένα κομμάτι της Στερεάς, τις Σποράδες και τις Κυκλάδες).

Μήπως λοιπόν αντί για τις προφητείες, το trendy και το sexy, πρέπει να μας ενδιαφέρει η κατάσταση της ψυχής μας;
Μήπως πρέπει πρώτα να ξαναγίνουμε Έλληνες και ύστερα να ονειρευόμαστε τα μεγαλεία;

Μήπως…;


μας τόστειλε  το mail

http://choratouaxoritou.gr/?p=64240 ,
 

Στη Κανάγκα του Κονγκό χτυπάει η καρδιά της Ορθοδοξίας. Εμείς γίναμε «λαπάδες» … Δυστυχώς.

Η καθημερινότητα της ελληνορθόδοξης ιεραποστολής στην Κανάγκα του Κονγκό, μιας χώρας σε εμπόλεμη κατάσταση με χιλιάδες θύματα.

Φωτογραφία του Pavlos Tripodakis Filmography.


«Ο κ. Μαρκούδης μετά από μια σειρά ερωτήσεων που μου έκανε κάλυψε στην κυριολεξία τα πάντα, από το πως έφυγα στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό μέχρι και το σήμερα. Κατέθεσα την καρδιά μου επί μια ώρα για όλον τον κόσμο, για όλους εσάς και φυσικά για τα παιδιά της Αφρικής στα οποία είναι αφιερωμένη η ταινία…»

Pavlos Tripodakis Filmography
 

«1 το γεγονός, 3 οι αντιδράσεις. Εξωτερικά, η πρόκληση είναι η ίδια: η εξύβριση…»

Φωτογραφία του χρήστη Ἐγείρεσθε Ἄγωμεν Ἐντεῦθεν.
«…Είδα τρεις μοναχούς πού εξυβρίσθηκαν συγχρόνως. 
Ο πρώτος απ΄αυτούς δαγκώθηκε και ταράχθηκε, αλλά δεν ωμίλησε. 
Ο δεύτερος χάρηκε για τον εαυτό του, αλλά λυπήθηκε για τον υβριστή. 
Και ο τρίτος αφού αναλογίσθηκε την ψυχική βλάβη του υβριστού έχυσε θερμά δάκρυα. Έτσι έχεις εμπρός σου τον εργάτη του φόβου, τον μισθωτό και τον εργάτη της αγάπης». 
(Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος Λόγος η΄29)Ένα το γεγονός, τρείς οι αντιδράσεις. Εξωτερικά, η πρόκληση είναι η ίδια: η εξύβριση. 

Εσωτερικά, τρείς άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά στην ίδια πρόκληση. 
Δεν το λέει ο άγιος για να σου πει πόσο πλανεμένη μπορεί να είναι η όποια κρίση σου τις περισσότερες φορές, αφού σου διαφεύγει το βάθος, δηλαδή η αλήθεια. 
Εδώ τον ενδιαφέρει να τονίσει τη διαβάθμιση που υπάρχει στην αγιότητα: 
υπάρχει άγιος και υπάρχει και αγιότερος αυτού. 
Και πάει… λέγοντας. 
Τρείς είναι οι συνηθέστερες διαβαθμίσεις: 
η πρώτη που δούλου που γνώρισμα έχει τον φόβο: 
μένω στο θέλημα του Θεού, γιατί φοβάμαι μην τιμωρηθώ. 
Η δεύτερη του μισθωτού, που γνώρισμα έχει την ελπίδα της ανταπόδοσης: είμαι υπάκουος στον Θεό, γιατί περιμένω να με ανταμείψει με τα δώρα της Βασιλείας Του. 
Κι η Τρίτη του υιού, που γνώρισμα έχει την αγάπη: τηρώ το θέλημα του Θεού, γιατί τον αγαπώ. 
Και μαζί Του αγαπώ και την εικόνα Του τον άνθρωπο και κάθε περαιτέρω κτίσμα Του.

Οραματίζεσαι το τρίτο σκαλοπάτι; 

Καλά κάνεις, γιατί είναι το πραγματικά κανονικό: σ ’αυτό αναπαύεται πλήρως ο Θεός. Μα, το τονίζει πολλές φορές ο άγιος: κανείς δεν φθάνει στο τρίτο, αν δεν περάσει πρώτα από τα άλλα. 
Κανείς δεν πάει διαμιάς στην τελειότητα. 
Σιγά σιγά κτίζεται το πνευματικό οικοδόμημα της ψυχής. 
Λοιπόν, αγωνίζου για το πρώτο να είσαι σωστός δούλος του Θεού, κι από κει και πέρα θα δεις το ανέβασμα σου κατά ένα μυστικό και ανεπίγνωστο τρόπο. 
Με τρόπο που δεν το καταλαβαίνεις, θα παίρνεις τον φωτισμό του μισθωτού. 
Κι επιμένοντας και υπομένοντας θα σου δίνει στιγμές υιοθεσίας, μέχρις ότου παγιωθείς σ’ αυτήν.Η καθημερινότητα όμως σου «προδίδει» την αλήθεια της χριστιανικότητας σου: σε αμφισβητούν και νευριάζεις λίγο σε ελέγχουν και θέλεις να χαθούν οι ελεγκτές σου από προσώπου γης σε υβρίζουν και σπεύδεις να ανταποδώσεις, πολλές φορές και τρισχειρότερα, σε αδικούν και κινείς γη και ουρανό ή περιπίπτεις σε μαύρη κατάθλιψη. Μάλλον πρέπει να μετράς με αρνητικούς βαθμούς την «αγιότητα» σου.

Είσαι… κάτω από τη βάση! 
Οπότε το… «κιάλι», είναι το… πρώτο σκαλοπάτι. 
Πρέπει να προσγειωθείς! 
Δεν είσαι ακόμη ούτε… δούλος! 
Η μετάνοια και το πένθος είναι κι απ’ αυτήν την άποψη μονόδρομος σου…

~ π. Γεώργιος Δορμπαράκης από το βιβλίο:
«Μικρές Στάσεις στην Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου»


Ἐγείρεσθε Ἄγωμεν Ἐντεῦθεν

https://amfoterodexios.blogspot.gr/