Κυριακή του Σταυρού στο Πακιστάν: Πώς να μην τους θαυμάζεις αυτούς τους Πακιστανούς αδελφούς μας; Τίποτα από τα δικά μας «σίγουρα» και «αυτονόητα» δεν έχουν εξασφαλισμένο. Είναι ομολογητές!

Sunday of the Cross, Pakistan

 

Γιατί, έτσι δείχνεις στην πράξη πως νοιάζεσαι! Όταν τολμάς να πληγώσεις την τσέπη σου για να διατηρήσεις την συνείδησή σου καθαρή…

…Όσο «μεγάλος» ή «μικρός» κι αν είσαι…
(Μετά την απόφαση της διεύθυνσης του Σκλαβενίτη να μη συμμετέχει στην κατάργηση της αργίας της Κυριακής, από όλους τους υπόλοιπους του συναφιού του – δες εδώ…, την έμπρακτη συμπαράσταση με την δωρεάν παροχή ειδών πρώτης ανάγκης σε πυροπαθείς και άλλες τέτοιας ποιότητας δράσεις, έρχεται τώρα αυτή η είδηση!
< Kι ας μην είναι διασταυρωμένη…
Ελπίζουμε ωστόσο να ισχύει…>
Γιατί πρέπει να΄χεις «κότσια» για να κατεβάσεις από τα ράφια σου προϊόντα, που δεν θα τα διαθέσεις και άρα «θα χάσεις»…
Κερδίζεις όμως την αμέριστη συμπαράσταση του απλού κόσμου, που δεν τρώει πια κουτόχορτο, όσο τζάμπα και απλόχερα κι αν του δίνεται…
Γιατί πολύ απλά και καθόλου σωβινιστικά, όπως αφελώς υποστηρίζουν κάποιοι ανάμεσά μας, δεν δίνεις ούτε ένα ευρώ σ΄αυτούς που επιβουλεύονται την πατρίδα σου και κρατούν όμηρους τα παιδιά σου. Τελεία και παύλα).

από τον «αμφ.» & τους συν αυτώ.)
Αποτέλεσμα εικόνας για Σκλαβενίτης!
Εμπάργκο στα τουρκικά προϊόντα από την εταιρία Σκλαβενίτης!!!
Από το πρωί κατέβηκαν από τα ράφια οι κωδικοί προϊόντων 869 από Τουρκία μετά από διαταγή της διεύθυνσης…

ΟΜΑΔΑ ΖΗΤΑ Βετερανοι
(by Ευάγγελος Κουτρουμπέλης)

https://amfoterodexios.blogspot.gr/
 

Άγιος Παΐσιος: «Κατάσταση πνευματική, οχυρό πνευματικό»

Σήμερα είναι καιρός νά ετοιμασθούν οι ψυχές, γιατί, άν συμβή κάτι, δέν ξέρω τί θά γίνη. Είθε νά μην έπιτρέψη ό Θεός νά έρθουν δύσκολες μέρες, αλλά άν έρθουν, μέ έναν μικρό σεισμό, μέ ένα τράνταγμα, θά σωριάσουν ολόκληρες αδελφότητες, ολόκληρα μοναστήρια, γιατί ό καθένας θά πάη νά σώση τόν εαυτό του και θά τραβήξη τήν πορεία του.


Χρειάζεται πολλή προσοχή, γιά νά μη μας εγκατάλειψη ό Θεός. Οί ψυχές νά έχουν κάτι πνευματικό. Αυτό σας τιμάει. Θά γίνη μεγάλο τράνταγμα.
Τόσα σας λέω, τόσο σκληρά έχω μιλήσει! Έμενα κάτι νά μου έλεγαν, θά προβληματιζόμουν, θά σκεφτόμουν γιατί μού το είπαν, τί ήθελαν. Γιά νά μήν πω βράδυα, ένα βράδυ δέν θά κοιμόμουν. Άν δέν έβλεπα τά δύσκολα χρόνια πού έρχονται, δέν θά ανησυχούσα τόσο. Άλλα αυτό πού βλέπω είναι ότι αργότερα θά δυσκολευθήτε πολύ. Δέν μέ καταλαβαίνετε. Τότε θά μέ καταλάβετε.
– Άν βρεθή, Γέροντα, μόνος του κανείς σέ δύσκολα χρόνια, τί θά κάνη;
– Αρχισε τώρα νά κάνης πρώτα υπακοή, νά απόκτησης διάκριση, και τότε θά δούμε. Γι’ αυτό είπαμε νά κόψουμε τά κουσούρια πρώτα. Άν έχη κανείς κουσούρια, δέν θά τά βγάλη πέρα. Άν τώρα γκρινιάζη γιά όλα και νομίζη ότι αυτός είναι λεβεντόπαιδο και όλοι οί άλλοι εϊναι χάλια, τότε …; Κοιτάξτε νά διορθωθήτε, γιά νά δικαιούσθε τήν θεία βοήθεια.
Νά στηριχθήτε ακόμη περισσότερο στον Θεό. Θά έχουμε πιό δύσκολα χρόνια. Ακόμη είναι άγουρα τά …; φρούτα· δέν ωρίμασαν. Όταν εσείς θά είστε ώριμες πνευματικά, ξέρετε τί θά είστε; Όχυρό. Όχι μόνο γιά έδώ, αλλά θά μπορήτε νά βοηθάτε και πιό πέρα.

Γιατί, διαφορετικά, θά έχετε και εσεΐς ανάγκη από ανθρώπινη βοήθεια και προστασία. Και ξέρετε τί κακό είναι ένα μοναστήρι, με ένα σωρό αδελφές, νά έχη ανάγκη από λαϊκούς;

Σήμερα ό μοναχός πρέπει νά ζήση πνευματικά, γιά νά είναι έτοιμος νά ξεπεράση μιά δυσκολία. Νά έτοιμασθή, γιά νά μην τον στενοχωρήση ή στέρηση, γιατί μετά μπορεί νά φθάση στην άρνηση. Θά έρθη εποχή πού θά ξεραθούν τά ποτάμια, όλοι θά διψάσουν, όλοι θά υποφέρουν.
Γιά μας τους μοναχούς δεν είναι τόσο φοβερό· εμείς και νά διψάσουμε, πρέπει νά διψάσουμε, γιατί εμείς ξεκινήσαμε γιά κακουχία. «Ο,τι δέν έκανα εκουσίως ως καλόγερος, θά πώ, το κάνω τώρα ακουσίως, γιά νά καταλάβω τί θά πή καλόγερος. Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου».
Αλλά ό καημένος ό κόσμος! Όταν φθάνουν οι άνθρωποι στο σημείο νά εφευρίσκουν βόμβες πού νά σκοτώνωνται οι άνθρωποι και νά μήν καταστρέφωνται τά κτίρια, τί νά πώ; Όταν είπε ό Χριστός «μιά ψυχή αξίζει όσο ό κόσμος όλος»[1], και αυτοί έχουν τά κτίρια πιο πολύ από όλο τον κόσμο, αυτό είναι φοβερό!
– Γέροντα, νιώθω αγωνία, φόβο, γιά ό,τι μας περιμένει.
– Αυτός ό φόβος μας βοηθάει νά γαντζωθούμε στον Χριστό. Όχι ότι πρέπει νά χαίρεται κανείς γι’ αυτήν την κατάσταση πού περιμένουμε, άλλα νά χαίρεται, γιατί θά άγωνισθή γιά τον Χριστό. Δηλαδή δέν θά περάσουμε μιά κατοχή ενός Χίτλερ ή ενός Μουσολίνι, άλλα θά δώσουμε εξετάσεις γιά τον Χριστό.
Δέν είναι ότι θά έχουμε εμείς πολυβόλα, ατομικές βόμβες ανώτερες, και θά νικήσουμε. Τώρα ό αγώνας θά είναι πνευματικός. Θά παλέψουμε μέ τον ίδιο τον διάβολο. Ό διάβολος όμως δέν έχει καμμιά εξουσία, αν δέν τοϋ δώσουμε εμείς εξουσία.
Τί νά φοβηθούμε; Αν ήταν Χίτλερ ή Μουσολίνι, ήταν άλλο. Νά μήν υπάρχη φόβος. Νά χαιρώμαστε πού ή μάχη είναι πνευματική.
Έάν ζήτε μοναχικά, πατερικά, και προσέχετε, θά δικαιούσθε την θεία επέμβαση σε κάθε επίθεση του εχθρού. Άν υπάρχουν άνθρωποι προσευχής, ταπεινοί, πού έχουν πόνο και αγάπη, είναι κεφάλαια πνευματικά, είναι «βάσεις» πνευματικές. Δυό-τρείς ψυχές νά υπάρχουν σε ένα μοναστήρι πού νά σκέφτωνται τον πόνο των άλλων και νά προσεύχωνται, είναι πνευματικό οχυρό. Καθηλώνουν τά πάντα.

Απόσπασμα από τις σελίδες  332 -336 του βιβλίου:

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ  Β΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

https://topothoumeno.blogspot.gr/2018/03/Agios-Paisios-Katastasi-pneymatiki-oxyro-pneymatiko.html#more

 

Βοήθησέ μας Κύριε να μάθουμε να ευχόμεθα.

Αποτέλεσμα εικόνας για ευχη προσευχη

Βοήθησέ μας Κύριε να μάθουμε να ευχόμεθα. Να γίνει η ζωή μας μια συνεχής, μια αδειάλειπτος προσευχή.
Η προσευχή μαλακώνει την ψυχή του ανθρώπου και την κάνει ταπεινή και δεκτική της θείας χάριτος. Η ψυχή που εύχεται μπορεί να υπακούει. Μπορεί να αγαπά ειλικρινά τον αδελφό της.
Μπορεί να υπομένει θλίψεις και δοκιμασίες. Η ευχόμενη ψυχή γίνεται ευέλικτη, κοινωνική, δραστήρια, και αγαπά να θυσιάζεται. Η ψυχή που δεν γνωρίζει να προσεύχεται προς τον Θεόν Πατέρα της είναι σαν ορφανή. Είναι στείρα και άγονη, γεμάτη αγκάθια και δυσωδία των πονηρών λογισμών.
Η ψυχή που ευρίσκει την καθαρή προσευχή, αναλύεται εις δάκρυα, που ταπεινά χέει προς τον Θεόν Πατέρα της. Δεν μπορεί η ψυχή, όταν συναντήσει τον Πατέρα της, να μην δακρύζει κοντά εις τον Λυτρωτήν της.
Ο Κύριος ερωτά κάθε ψυχή: Αγαπάς με; Και εάν η ψυχή κλίνει ικετευτικώς την κεφαλήν της προς τον Κύριον, ο Κύριος πάλι λέγει προς αυτήν:
     Φύλλατε αγαθούς λογισμούς, καλλιέργησε νοήματα ιερά ανάβαινε εκ της ματαιότητος του παρόντος κόσμου και επιζήτησον την ουράνιαν μακαριότητα, την ητοιμασμένην από καταβολής κόσμου….
Κύριε, Σε δοξολογούν τα σύμπαντα και Σε ανυμνεί και η ψυχή μου. Δόξα τη αφάτω μεγαλοπρεπεία και συγκαταβάσει σου, πολυεύσπλαγχνε και φιλάνθρωπε Κύριε, δόξα σοι.

+ Μοναχός Μάρκελλος Καρακαλληνός

Πηγή 

 

 

Αρχιμ. Αστέριος Χατζηνικολάου: Άσκηση, η μητέρα του αγιασμού

Αποτέλεσμα εικόνας για πνευματικη ασκηση νηστΕια

Βασικό χαρακτηριστικό που διακρίνει τον αγώνα μας κατά τη Μ. Τεσσαρακοστή είναι η νηστεία, που είναι ένας περιορισμός και μερική στέρηση των τροφών. Ανήκει και αυτή σ’ έναν ευρύτερο κύκλο ειδικών αγωνισμάτων της συγκεκριμένης περιόδου, που συνήθως τον ορίζουμε ως άσκηση.

Πάντοτε η άσκηση χαρακτηρίζει τη ζωή του Ορθόδοξου πιστού· περισσότερο τις περιόδους της νηστείας. Η Ορθοδοξία είναι στη φύση της ταπεινή και ασκητική. Συνέχεια ανάγνωσης