Νεότερες εξελίξεις για την «Κάρτα του Πολίτη»

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΑΡΤΑ ΠΟΛΙΤΗ

ΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΛΑΒΕΙ  ΕΓΚΑΙΡΑ ΘΕΣΗ

Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας «αγωνιούν» για την καθυστέρηση, «πιέζουν»  και βιάζονται για την άμεση έκδοσή τους!

Τόσκας: Όλα είναι έτοιμα. Και το νομοθετικό πλαίσιο και η Κ.Υ.Α. με τις  τεχνικές προδιαγραφές.  Προκηρύσσεται διαγωνισμός για την προμήθεια του υλικού.

 

ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΠΛΕΟΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ – ΒΙΟΜΕΤΡΙΚΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

 

Οι βουλευτές της Ν.Δ.: ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ, ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ, υπέβαλαν την παρακάτω ερώτηση προς τον υπουργό Εσωτερικών:

 

Επί της ερωτήσεως αυτής ο αναπληρωτής υπουργός Ν. Τόσκας έδωσε την ακόλουθη απάντηση:

ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ Ο ΕΝ ΔΡΑΜΑ (1901-1959)+4 Νοεμβρίου

Πρεσβείες του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Γεωργίου του Ομολογητού Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς. 

 
 

Σε μία εποχή πού επικρατεί τόσο βαθύ σκοτάδι με έντονη διαφθο­ρά και υποκρισία, ή άγια μας Ορ­θόδοξη Εκκλησία δεν παύει τα­πεινά και αθόρυβα να καλλιεργεί πνευ­ματικά τα μέλη της, νά τα οδηγεί και νά τα μορφώνει εν Χριστώ και νά δημι­ουργεί τελικά τούς άγιους της. Αυτούς πού στηρίζουν και αρωματίζουν με τη ζωή τους τη μολυσμένη ατμόσφαιρα της κοινωνίας μας. Όχι μόνο κατά τούς παλαιούς χρόνους άλλά και σήμερα ή Εκκλησία μας συνεχίζει το έργο αυτό. Ιδιαίτερα καυχάται για τούς οσίους και ομολογητές της. Ένας από αυτούς και σύγχρονος είναι και ο ιερομόναχος και ομολογητής π. Γεώργιος Καρσλίδης από τον Πόντο, τον οποίο λίγους μήνες πριν – στις 18 Μαρτίου 2008 – ή άγια μας Εκκλησία με ειδική Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη ενέταξε επίσημα στο Εορτολόγιο της με τον τίτλο του οσίου και αγίου. Και πλέον θα τον τιμούμε κάθε χρόνο στις 4 Νοεμβρίου, ήμερα τής έκδημίας του. Εφέτος ο πρώτος ε­πίσημος εορτασμός τής μνήμης του τε­λέστηκε με ξεχωριστή λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια στην Ιερά Γυναικεία Μονή τής Αναλήψεως του Σωτήρος στο χωριό Σίψα τής Δράμας, την οποία είχε ο ίδιος ιδρύσει και όπου έζησε τα τελευταία 30 χρόνια τής ζωής του και όσιακά έκοιμήθη και ετάφη.


Ό όσιος και ομολογητής Γεώργιος Καρσλίδης είχε την καταγωγή του από τα αγιασμένα χώματα τής Ανατολής. Γεννήθηκε στις αρχές του 20οΰ αιώ­να, το 1901, στην Αργυρούπολη του μαρτυρικού μας Πόντου. Έζησε συνο­λικά 58 χρόνια ομολογίας, θυσίας και προσφοράς έχοντας ως σύνθημα τής ζωής του «νά μη ζει για τον εαυτό του άλλά για τον Θεό και τούς ανθρώπους». Γονείς είχε τούς ευλαβείς Σάββα και Σοφία. Από αυτούς διδάχθηκε τη θε­οσέβεια. Νωρίς όμως έμεινε ορφανός και από τούς δύο γονείς του – ο πα­τέρας του σκοτώθηκε σε κάποια μάχη. Έτσι τον μικρό Αθανάσιο (αυτό ήταν το βαπτιστικό όνομα του Άγιου) ανέλαβε νά τον προστατέψει ή πιστή γιαγιά του. Αυτή του ενέπνευσε την αγάπη προς τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας και τη συνειδητή πνευματική ζωή. Με αυτή την ευλαβέστατη γιαγιά του σε ηλικία 7 ετών ο Αθανάσιος επισκέπτεται για πρώτη φορά την ιστορική Μονή της Παναγίας στον Σουμελά του Πόντου. Και εκεί το μικρό παιδί εναποθέτει την ελπίδα της ζω­ής του. Σύντομα ό­μως και ή γιαγιά του άνεχώρησε για τον ουρανό αφήνοντας του πολύτιμη κλη­ρονομιά μαζί με τη θεοσέβεια και μία φιλντισένια εικόνα τής Παναγίας – σε μορφή επιστήθιου εγκολπίου – την ό­ποια πλέον έφερε πάντα πάνω του ως οικογενειακό κειμή­λιο ευλάβειας και προστασίας.

Ή σκληρή και βά­ναυση συμπεριφο­ρά του μεγαλυτέρου αδελφού του τον ανάγκασαν μαζί με τον παππού του νά φύγουν για τη Θεοδοσιούπολη τής Μεγάλης Αρμενίας. Δεν θα παραμείνει όμως για πολύ εδώ.

Αισθάνεται μέσα του βαθιά δίψα για τον Θεό. Αυτόν ποθεί και σ’ Αυτόν ε­πιθυμεί ν’ αφιερωθεί. Ξεκινά λοιπόν μό­νος το μεγάλο του ταξίδι με όπλο του την πίστη, έχοντας μαζί του έκτος από την εικόνα τής Παναγίας, ένα σταυρό, ένα θυμιατό και το πιστοποιητικό τής γεννήσεως του. Διήνυσε περιπετειώδη πορεία μέσα από δύσβατα μονοπάτια και χιονισμένες εκτάσεις του Καυκάσου. Ό Κύριος τον προστάτευε συνεχώς. Αλλά και οι Άγιοι πού έπεκαλεΐτο και τούς ονόμαζε φίλους του, ήταν πάντα κοντά του και τον συνόδευαν, και κυρί­ως ο άγιος Γεώργιος.


Έφθασε στην Τιφλίδα τής Γεωργίας. Και από εκεί ή θεία Πρόνοια οδήγησε τα βήματα του σε γειτονικό μοναστήρι τής Ζωοδόχου Πηγής. Με ευγνωμοσύ­νη προς τον άγιο Θεό εισήλθε στον ά­γιο αυτό χώρο. Στο­λισμένος με την α­θωότητα, τη σύνε­ση, την αδιάκριτη πί­στη και τον φόβο του Θεού απέσπασε την αγάπη και τον σε­βασμό των συμμοναστών του. Στα διακονήματα πού του ανέθεσαν, τής ρα­πτικής, τής υφαντι­κής και τής μαγειρι­κής, υπήρξε υποδει­γματικός με ζηλευτή φιλεργία και αποδο­τικότητα. Αγαπούσε όμως πολύ και την αυστηρή άσκηση στον εαυτό του και την κακοπάθεια. Ζούσε για τον Θεό και χαιρόταν για ό­σα απολάμβανε εκεί. Και έλεγε: «Εγώ έτσι θα περάσω στη ζωή μου».

Στις 20 Ιουλίου 1919 ο Αθανάσιος κείρεται μοναχός και λαμβάνει το όνο­μα Συμεών. Κατά την ιερή εκείνη ώρα τής κουράς του οι καμπάνες τής Μο­νής κτύπησαν από μόνες τους. Και θε­ωρήθηκε αυτό το γεγονός θείο σημείο τής εύνοιας του Θεού προς τον πιστό δούλο του, τον μελλοντικό Άγιό του. Ό μοναχός Συμεών πλημμυρισμένος από τη χάρη του Θεού συνεχίζει τώρα την άσκηση του ακόμη πιο υπεύθυνα, τηρώντας με ακρίβεια τις ιερές υπο­σχέσεις πού έδωσε στην κουρά του για αυστηρή παρθενία, αδιάκριτη υπακοή και πλήρη ακτημοσύνη.


Όμως από το 1917 στη Ρωσία άρ­χισε νά μαίνεται ισχυρός ο άνεμος των διωγμών εναντίον τής Εκκλησίας του Χριστού από το αθεϊστικό καθε­στώς. Ό Χριστός «ξανασταυρώνεται» με τόσο σκληρά διατάγματα και διαγ­γέλματα, ώστε νά λένε: «Εμείς θα δι­ορθώσουμε τα λάθη του Διοκλητιανού και του Νέρωνος». Εκκλησίες βεβηλώ­νονται ή ισοπεδώνονται. Μοναστήρια πυρπολούνται ή κατεδαφίζονται. Μο­ναχοί και ιερωμένοι άλλά και λαϊκοί φυλακίζονται και βασανίζονται σκλη­ρά, γιατί παραμένουν πιστοί στην ορ­θόδοξη πίστη. Οι πρώτοι μάρτυρες κα­ταγράφονται στα Μαρτυρολόγια τής Ρωσικής Εκκλησίας. Ήρθε όμως και ή σειρά τής Γεωργίας. Το Μοναστήρι τής Ζωοδόχου Πηγής λεηλατήθηκε. Οι μοναχοί συνελήφθησαν. Τούς έκλει­σαν σε υγρή και σκοτεινή φυλακή, ό­που ήταν αναγκασμένοι νά ξαπλώ­νουν σε μία σανίδα κάτω ακριβώς από την όποια αναδύονταν οι οσμές ακα­θαρσιών από διερχόμενο υπόνομο.

Ό ηγούμενος τής Μονής δεν άντεξε. Υπέ­κυψε και πέθανε μέσα στη φυλακή. Τον μοναχό Συμεών τον διαπόμπευσαν κάποια μέρα στους δρόμους και τον περιέφεραν δεμένο και χωρίς ρούχα, φωνάζοντας ειρωνικά γι’ αυτόν: «Νά ο προφήτης!». Σταθεροί στην πίστη οι έγκλειστοι μοναχοί θέλησαν κάποιο Πάσχα και έψαλαν δυνατά μέσα στη φυλακή όλοι μαζί το «Χριστός Ανέστη». Ό διοικητής εξαγριωμένος διέταξε την καταδίκη τους. Αφού τούς φόρεσαν λευκούς χιτώνες, τούς οδήγησαν δεμέ­νους στην άκρη απόκρημνων βράχων. Και από εκεί τούς γκρέμισαν, Αφοί προηγουμένως τούς πυροβολούσαν ασταμάτητα. Ό μοναχός Συμεών δέ­χθηκε τρεις σφαίρες. Μία τον χτύπησε στο σιδερένιο περίβλημα τής εικόνας τής Παναγίας πού φορούσε, ή άλλη τον πήρε επιδερμικά στο λαιμό και ή τρίτη στα πόδια. Ό Όσιος σώθηκε θαυ­ματουργικά. Και τελικά του χάρισαν τη ζωή, γιατί υπήρχε νόμος πού έλεγε: «Νά αθωώνεται κάθε κατάδικος πού δέχεται τρεις σφαίρες όχι θανάσιμες».
Όμως oi εχθροί της πίστεως δεν ησύχασαν. Απαιτούσαν από τον Άγιο να αρνηθεί την Ορθοδοξία του. Και ο Συμεών απάντησε με έντονη φωνή χτυπώντας το χέρι του στο τραπέζι του διοικητή: «Εσύ δεν έχεις εξουσία περισσότερη από τον Θεό». Γι’ αυτό φυλάκισαν τον Όσιο και πάλι, τώρα σε σκληρότερες και πιο απάνθρωπες συνθήκες. Εκεί μέσα στη φυλακή ο Άγιος ασθένησε βαριά, του έπεσαν τα δόντια και υπέφερε φρικτά στα πόδια του.


Ό πανάγιος Θεός όμως επεμβαίνει θαυματουργικά, και με παρέμβαση ευ­γενών ανθρώπων τής περιοχής εκείνης αποφυλακίζει τον δούλο του. Εξέρχεται ο Όσιος με τα «στίγματα» του μάρτυ­ρος και του όμολογητού. Με μορφή κα­ταπονημένη άλλά φωτεινή. Περιφέρεται τώρα ως διωκόμενος μοναχός. Ζει με εράνους…

Ό Κύριος καλεί τώρα τον πιστό δούλο του στο υπούργημα τής ίερωσύνης.

Χειροτονείται πρώτα διάκονος και στις 8 Σεπτεμβρίου 1925 χειροτονείται ιερεύς στον Άγιο Μηνά στη Γρούζια Σχέτα λαμβάνοντας το νέο του όνομα: Γεώρ­γιος. Με το όνομα αυτό θα δοξάσει τον Θεό τον υπόλοιπο χρόνο τής ζωής του. Ό όσιος ιερεύς π. Γεώργιος ήταν για όλους τούς ανθρώπους φως, δύναμη και παρηγοριά. Προικισμένος με το χά­ρισμα τής διορατικότητος απεκάλυπτε τα προβλήματα των ανθρώπων. Έδινε σοφές συμβουλές σε όλους και τούς καθοδηγούσε προς τον Χριστό. Ή φή­μη του ως άγιου άρχισε από εκεί νά α­πλώνεται… Και όταν από την Τιφλίδα ήρθε στο Σοχούμ, και εδώ ο κόσμος τον αγάπησε πολύ. Δεν έπαυσε δε ο όσιος Γεώργιος παρά τη φιλάσθενη κράση του νά συνεχίζει την ασκητική του ζωή μέσα στην πόλη μένοντας σε ένα απέριττο δωμάτιο πάμφτωχος και απαρνούμενος τις περιποιήσεις του κόσμου. Παρέμενε φτωχός άλλά ήταν πάντα πλούσιος σέ αγάπη και σε κα­λοσύνη, πού αντλούσε από τον μεγάλο Διδάσκαλο της αγάπης, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό!

Το 1929 ο όσιος Γεώργιος έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πού τόσο αγαπούσε και επιθυμούσε. Αποβιβά­ζεται στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Και το 1930 εγκαθίσταται μόνιμα στο χωριό Σίψα (σήμερα Ταξιάρχες) της Δράμας. Εδώ ο πολύπαθος όσιος και ομολογητής ιερομόναχος π. Γεώργι­ος θα παραμείνει μέ­χρι το τέλος της ζωής του βαστάζοντας «έν τω σώματι του τά στί­γματα του Ιησού Χρι­στού».

Το 1939 έχτισε το τα­πεινό μοναστήρι του με τον ιερό ναό της Αναλήψεως και ένα φτωχό κελλάκι γι’ αυ­τόν. Το 1941 τον συν­έλαβαν οι Βούλγαροι και τον οδήγησαν σε εκτέλεση. Τον άφησαν όμως ελεύθερο και έ­φυγαν έντρομοι, κα­θώς τον έβλεπαν εξαϋλωμένο νά προσ­εύχεται πριν τον θανατώσουν.

Οι διώξεις της Εκκλησίας από το άθεο καθεστώς της επανάστασης του 1917 και οι φυλακίσεις, τον ανάγκασαν να ΄΄ερθει το 1929 στην Ελλάδα. Φωτογραφίζεται ως λαϊκός κατ΄ανάγκη στην ηλικία των 28 ετών κατά την αναχώρησή του από την Ρωσία.

 
 

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, στη συν­είδηση των ανθρώπων ο ιερομόναχος π. Γεώργιος Καρσλίδης έπαιρνε τη θέ­ση τού οσίου και του αγίου. Πλήθος κό­σμου, πολλοί μάλιστα από τη Δράμα, βαδίζοντας με τα πόδια έφθαναν στο Μοναστήρι τής Αναλήψεως. Άλλά και από πολλά μέρη τής Μακεδονίας και τής Θράκης κατέφθαναν εκεί άλλοι για νά ζητήσουν την ευχή τού Γέροντα και άλλοι νά αναπαυθούν κοντά του στο Μυστήριο τής ιεράς Εξομολογήσεως. Φωτισμένος από το Πανάγιον Πνεύμα, εξαγνισμένος από τη μακροχρόνια ά­σκηση και το μαρτύριο στον Πόντο, «πλημμυρισμένος από γνήσια και κα­θαρά αισθήματα αγάπης προς τον συν­άνθρωπο», μπορούσε νά καθοδηγεί με ασφάλεια τον απλό και κουρασμένο κόσμο και νά τον οδηγεί στη σωτηρία. Μιλούσε άπλά και σταθερά. Και φύτευε στις καρδιές των ανθρώπων την αγάπη προς τον Χριστό και την Εκκλησία. Ιδιαίτερα τόνιζε την άξια τής συγχωρητικότητος. Χτυπούσε κάθε μορφή διχόνοιας και καλούσε τούς αν­θρώπους νά συμφι­λιωθούν μεταξύ τους και με τον Θεό. Στον λόγο του πάντα συν­δύαζε την αυστηρότη­τα με την αγάπη χωρίς νά έχει ποτέ αστεία. Ή­ταν βαθιά ταπεινός στο φρόνημα του, άκακος και πραότατος.


Καλλιεργούσε το φιλακόλουθο πνεύμα τε­λώντας με ακρίβεια και ιεροπρέπεια κάθε ιε­ρή Ακολουθία τής Εκκλησίας μας. Κα­τά την ώρα τής θείας Λειτουργίας ήταν πάντα μεταρσιωμένος και συμβούλευε τούς πιστούς «νά είναι απερίσπαστοι και προσηλωμένοι στα τελούμενα, για νά αξιώνονται νά βλέπουν τα μεγαλεία τού Θεού».

Το κύριο χαρακτηριστικό τού Αγίου ήταν ή αγάπη. Γι’ αυτό τον ονόμαζαν «ο άνθρωπος τής αγάπης». Ήταν ο ελεήμων και ο φιλόξενος. Συμμετείχε στα πένθη με παρήγορο και ενισχυτικό λόγο, διένεμε φαγητό σε φτωχούς, κάποτε ύφαινε ο ίδιος με τα χέρια του ρούχα για τούς άπορους.

Μαζί δε με αυτά δεν παρέλειπε ποτέ και την προσωπική του άσκηση και την κακοπάθεια, τη νηστεία του και τη μακρά και θερμή προσευχή του, παρ’ όλο πού ήταν φιλάσθενος και έπασχε από χρόνια κρυολογήματα.


Ήρθε όμως και ή μεγάλη ώρα για νά αναχωρήσει ο Άγιος από τον κόσμο αυτό. Προαισθάνθηκε το τέλος του. Γα­λήνιος και ειρηνικός, αφού προσέφερε όλο τον εσωτερικό του πλούτο στους ανθρώπους, γεμάτος από την παρουσία του Θεού και αφού ατένισε με ευλάβεια την εικόνα τής Παναγίας και τής είπε: «Τής ευσπλαχνίας την πύλην άνοιξον ήμίν, ευλογημένη Θεοτόκε», άφησε την πνοή του στον Πλάστη του και πέταξε στον ουρανό στις 4 Νοεμβρίου 1959. Είχε διανύσει ο Άγιος 58 ολόκληρα χρόνια μαρτυρίας, ομολογίας, ασκή­σεως, αγάπης, αυτοθυσίας…

Κηδεύθηκε στη Μονή του με δάκρυα από τον πολυπληθή και ευγνώμονα λαό του Θεού. Και ετάφη δίπλα στον Ιερό Ναό τής Αναλήψεως πού ο Ίδιος εκεί με κόπο είχε κτίσει. Στις 9 Φεβρουαρίου 2006 έγινε ή ανακομιδή των ιερών χα­ριτόβρυτων λειψάνων του από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δράμας κ. κ. Παύλο, τα όποια ετέθησαν σε ιερή λει­ψανοθήκη για τον αγιασμό των πιστών. Πάμπολλα είναι τα θαύματα πού ο Κύριος με τις πρεσβείες του επιτελεί. Εκατοντάδες είναι οι προσκυνητές πού καταφθάνουν για νά αφήσουν στον Άγιο ικετευτικές δεήσεις για τα θέματα τους και ευχαριστήριες προσευχές για τα θαύματα του.

Ή ζωή του νέου Όσιου μας και όμολογητού άγιου Γεωργίου του Καρσλίδη συνεχίζει και στις μέρες μας νά μας συγκινεί και νά μάς διδάσκει. Μας καλεί νά βαδίσουμε και μείς τον δρόμο τής άγιότητος όπως ακριβώς και εκείνος τον έβάδισε μέσα από τον αγώνα τής ασκήσεως, την ομολογία τής πίστεως και τής έμπρακτης αγάπης. Αυτό μάς ζητεί ο Άγιος. Μην του το αρνηθούμε. Αυτό θέλει και από μάς ο Θεός μας.


Βιβλιογραφία: Μοναχού Μωυσέως Άγιορείτου, Ό μακάριος γέροντας Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959), Έκδοσις Ί. Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχαι (Σίψα) Δράμας.

 

 

Άνοιξέ μου σε παρακαλώ…

Μια σκοτεινή νύχτα, έπιασε μια καταιγίδα κάποιον στον δρόμο. Χτυπάει την πρώτη πόρτα που συναντά.
– Ανοίξτε μου σας παρακαλώ να γλυτώσω από τούτο το κακό.
– Α, δεν μπορώ, λέει μια αυστηρή φωνή από μέσα, εγώ είμαι η «Δικαιοσύνη». Είσαι άξιος της τιμωρίας αυτής. Δικαίως έρχεται στο κεφάλι σου. Εγώ την έστειλα!
Χτυπάει κι άλλη πόρτα παρακεί…
– Άνοιξε μου, λέει, να προφυλαχτώ.
– Εδώ μένει η «Αλήθεια», λέει μια φωνή από μέσα! Ποτέ δεν σου άρεσε η συντροφιά μου. Πώς με θυμήθηκες τώρα;
Κι ο ταλαίπωρος άνθρωπος προχώρησε απελπισμένος.
Χτυπάει τρίτη πόρτα τώρα.
– Άνοιξε μου σε παρακαλώ. Ποιος κάθεται εδώ;
– Το «Έλεος», απαντά μια πρόθυμη φωνή από μέσα και την ίδια στιγμή η πόρτα ανοίγει. Πέρασε μέσα φίλε μου, του λέει, τόσο καιρό σε περίμενα! Φόρεσε αυτά τα καθαρά, καινούργια ρούχα, για σένα τα έχω, ξεκουράσου τώρα! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ!!!Αλήθεια όμως, εμείς έχουμε μετάνοια, ταπείνωση, εξομολογούμαστε τα λάθη μας, πλησιάζουμε την Θεία Κοινωνία, τον ίδιο τον Θεό για να ζητήσουμε συγχώρεση και προστασία και να ξεκουραστούμε κοντά Του, στην στοργική αγκαλιά Του; ΠΟΘΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ; Ας ρωτήσουμε τους εαυτούς μας. Εκείνος μας περιμένει…

 

 

ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ – ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΚΤΩΡΗ

Αποτέλεσμα εικόνας για κυπρος των αγιων
Η μακαριστή Παναγιώτα γεννήθηκε στις 10-3-1909 στο κατεχόμενο σήμερα κεφαλοχώρι Κάτω Ζώδια της Κύπρου. Οι γονείς της Χαράλαμπος Καρής και Θεογνωσία Χατζηπαναγιώτου απέκτησαν ακόμη πέντε παιδιά. Καταγόταν από ευλαβή παραδοσιακή οικογένεια. Ο αδελφός της γιαγιάς της ήταν πρωτόπαπας, ενώ ανάμεσα στους προγόνους της υπήρχαν αρκετοί ιερείς. Μέχρι σήμερα οι απόγονοί τους ξεχωρίζουν για την καλωσύνη, την ευλάβεια και τον καλό τους χαρακτήρα, κυρίως όμως για την αγάπη τους προς τον Θεόν και την Εκκλησία.

Η Παναγιώτα ως παιδί ήταν ήσυχη, είχε απλότητα, καλωσύνη και ήταν τελείως απονήρευτη. Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΠΟΛΥ ΧΡΗΣΙΜΟ – Φτιάχνω σπιτικές κονσέρβες

Με την κονσερβοποίηση δεν πετιέται τίποτα, έκτος από τα σκάρτα.

Φτιάχνω σπιτικές κονσέβες

Κονσερβοποίηση τροφίμων: Οικιακή κονσερβοποιία

Πως φτιάχνω σπιτικές κονσέρβες
Υπάρχουν ειδικά εργοστάσια κονσερβοποιίας, όπου κονσερβοποιούνται τα φρούτα και τα λαχανικά χωρίς την άμεση παρέμβαση του παραγωγού. Μπορεί όμως να γίνει κονσερβοποίηση μικρών ποσοτήτων από κάθε παραγωγό για τις ατομικές του ανάγκες.
Η ανάπτυξη της κονσερβοποίησης, βιομηχανικής, συνεταιριστικής ή οικιακής, έχει μεγάλη σημασία. Δεν εφοδιάζει μόνο τούς παραγωγούς και αστούς με υγιεινά προϊόντα σε εποχή πού σπανίζουν τα φρέσκα, αλλά απορροφάει και αξιοποιεί τα εποχιακά περισσεύματα τής υπερπαραγωγής, που δεν μπορεί να τα τραβήξει άμεση κατανάλωση.
Με την κονσερβοποίηση δεν πετιέται τίποτα, έκτος από τα σκάρτα.

Α. ΠΩΣ ΑΠΟΞΗΡΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

1. Διάλεγμα-Πλύσιμο-Προετοιμασία
Διαλέγουμε καλά, γερά, ώριμα, σφιχτά φρούτα. Φρέσκα και τρυφερά λαχανικά. Τα πλένουμε με άφθονο νερό. Τα κόβουμε πάνω σε σανίδα με ανοξείδωτο μαχαίρι σε κομμάτια ή φέτες. Ενεργούμε γρήγορα για να μη χάσουν γεύση, βιταμίνες, ποιότητα. Για να προλάβουμε το χάλασμα, τα θειαφίζουμε ή τα ατμίζουμε ή τα βουτάμε σε αλατόξυδο.

  • α) Θειάφισμα: Για τα ανοιχτόχρωμα φρούτα (μήλα, αχλάδια, βερίκοκα, ροδάκινα, κίτρινα κορόμηλα, πετροκέρασα). Απλώνουμε τα φρούτα σε ξύλινα τελάρα έξω από το σπίτι το ένα πάνω στο άλλο σε αποστάσεις 4-6 πόντους. Το χαμηλότερο απέχει από το έδαφος 20-25 πόντους. Για μια οκά φρούτα (1.282 γραμμάρια) χρησιμοποιούμε μια κουταλιά σούπας καθαρό στεγνό θειάφι. Τυλίγουμε το θειάφι σε ένα χαρτί σε σχήμα φακέλου. Το βάζουμε κάτω από τα τελάρα. Σκεπάζουμε τα τελάρα των φρούτων με ένα βαρέλι που να έχει μόνο μια τρύπα στο κάτω μέρος για να καίγεται το θειάφι. Βάζουμε φωτιά στο θειάφι. Η διάρκεια του θειαφίσματος εξαρτάται από το είδος και το μέγεθος των φρούτων.
  • β) Άτμισμα: Όλα τα λαχανικά» φρούτα πρέπει να ατμίζονται. Χρησιμοποιούμε ένα καζάνι που να κλείνει καλά, μέσα στο οποίο βάζουμε τα λαχανικά-φρούτα σε καλάθια ή τούλια χωρίς να ακουμπάνε στον πάτο του καζανιού. Με το βράσιμο του νερού του καζανιού δημιουργείται ατμός, που αχνίζει και ζεσταίνει τα φρούτα-λαχανικά.
  • γ) Βούτηγμα σε διάλυμα ξυδιού και αλατιού: Τα αχλάδια και τα μήλα τα βουτάμε σε διάλυμα αλατόξυδου. 2 κουταλιές της σούπας ξύδι και 2 αλάτι σε 3 οκ. νερό.

2. Αποξήρανση
Αφού ατμίσουμε ή θειαφίσουμε ή βουτήξουμε σε αλατόξυδο (μια από τις 3 μεθόδους εφαρμόζεται), απλώνουμε τα φρουτα-λαχανικά σε τελάρα από διχτυωτό σύρμα ή πήχες. Το στρώμα δεν είναι παχύτερο από 1,5 πόντο. Βάζουμε στον πάτο του τελάρου ένα τουλουπάνι. Σκεπάζουμε τα τελάρα με παρόμοιο τουλουπάνι για να προφυλάξουμε τα φρούτα-λαχανικά από σκόνες και έντομα. Βγάζουμε τα τελάρα στον ήλιο. Τη νύχτα ή σε περίπτωση βροχής τα παίρνουμε μέσα στο σπίτι. Ανακατώνουμε τα φρούτα-λαχανικά αρκετές φορές την ήμερα για να στεγνώσουν ομοιόμορφα. Όταν δεν κολλάνε ή αφού τα πιέσουμε στα δάχτυλά μας ξαναπαίρνουν το σχήμα τους, είναι έτοιμα. Τα βάζουμε σε ένα βαθύ δοχείο, όπου κάθε μέρα για 8-10 μέρες τ’ ανακατώνουμε. Κατόπιν τα βάζουμε σε λαμαρίνα και τα ζεσταίνουμε σε φούρνο με θερμοκρασία 65-82 (Βαθμούς (μόλις βγει το ψωμί) για 15-30 λεπτά.

3. Αποθήκευση
Μετά το φούρνισμα βάζουμε τα φρούτα-λαχανικά σε στεγνά γυάλινα βάζα ή σε τενεκεδένια κουτιά ή σε πήλινα ή και σε κουτιά από σκληρό χαρτόνι. Τα γεμίζουμε καλά. Τα σκεπάζουμε. Βουτάμε μια λουρίδα πανί σε λιωμένο κερί και αμέσως τυλίγουμε το σκέπασμα και τα χείλια του δοχείου. Τοποθετούμε τα δοχεία σε στεγνό και δροσερό μέρος. Τα γυάλινα σε σκοτεινό. Κάθε 2 μήνες εξετάζουμε τα προϊόντα. Αν έχουν υγρασία, τα ξαναφουρνίζουμε και τα βάζουμε σε άλλα καθαρά στεγνά δοχεία. Διατηρούνται ένα και περισσότερα χρόνια, όταν ξεραθούν και αποθηκευτούν κανονικά.

4. Χρησιμοποίηση
Παίρνουμε όσα μάς χρειάζονται. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με νερό ώστε να σκεπάζονται. Μένουν περί τις 2 ώρες να μουσκέψουν και να φουσκώσουν. Τα λαχανικά βράζονται χωρίς προηγούμενο μούσκεμα, το βράσιμο γίνεται σαν να ήταν φρέσκα.

5. Προετοιμασία μερικών φρούτων-λαχανικών
Να χρησιμοποιείτε καλές ποικιλίες. Κόψτε τα αγουρωπά. Αφήστε τα να ωριμάσουν. Πλύντε τα και χωρίστε τα στη μέση ή στα 4. θειαφίστε 2-4 ώρες ή βουτήχτε τα σε αλατόξυδο για 30′ λεπτά.

Βερίκοκα: Διαλέξτε βερίκοκα ώριμα στο δέντρο. Μην τα ξεφλουδίσετε. Πλύσιμο, χώρισμα στη μέση και βγάλσιμο του κουκουτσιού, θειαφίστε για 1.30′-3 ώρες ή ατμίστε για 5-7. Βάλτε τα στα τελάρα σε μονή στρώση, με το κομμένο μέρος επάνω.

Κεράσια: Μαζέψτε τα νωρίς το πρωί μόλις θα έχουν ωριμάσει. Πλύντε τα και πετάξτε το κοτσανάκι και τα άγουρα. Βουτήξτε σε διάλυμα καυστικής σόδας 2-3 δράμια σε 1 οκ. νερό για 15 δευτερόλεπτα. Ξεπλύνετε τα. Βγάλτε το κουκούτσι, αν θέλετε, και αφήστε να στραγγίζουν 1 ώρα. Φυλάξτε το χυμό. Απλώστε τα σε μονή στρώση το πετροκέρασο θειαφίστε το.

Μήλα: Διαλέξτε ώριμα σκληρά μήλα. Πλύνετε τα, ξεφλουδίστε τα και βγάλτε τους σπόρους. Πετάξτε τα πληγωμένα. Κόψτε τα σε λεπτές φέτες ή σε όγδοα. θειαφίστε για 30 λεπτά ή ατμίστε για 5-7 λεπτά ή βουτήξτε για 20-30 λεπτά σε αλατόξυδο. Απλώστε σε στρώσεις όχι παχύτερες από 2 φέτες.

Ροδάκινα: Διαλέξτε ροδάκινα ώριμα στο δέντρο. Πλύνετε, χωρίστε στα 2, βγάλτε το κουκούτσι. τα μεγάλα κόψτε στα 4. θειαφίστε για 2030 λεπτό τα ξεφλουδισμένα και 2-3 ώρες τα αξεφλούδιστα ή ατμίστε για 5-7 λεπτά.

Μπάμιες-Φασολάκια: Μαζέψτε τα τρυφερά, τα μισογινωμένα. Καθαρίστε. Πετάξτε τα ξυλιασμένα. Πλύνετε καλά. Ατμίστε τις μπάμιες 4-8 λεπτά, τα φασολάκια 10-15. Απλώστε τα σε τελάρα ή περάστε τα σε ψιλή κλωστή και κρεμάστε τα να ξεραθούν.

Ντομάτες: Διαλέξτε κόκκινες, γερές. Ατμίστε για 1 λεπτό και αμέσως βάλτε τις σε νερό κρύο. Ξεφλουδίστε. Κόψτε στα 2. Απλώστε στο τελάρο με το κομμένο μέρος επάνω.

Πατάτες: Διαλέξτε γερές στρογγυλές. Ξεφλουδίστε. Κόψτε σε φέτες 3 χιλιοστών. Πλύντε σε κρύο νερό. Ατμίστε για 6 λεπτά Απλώστε σε τελάρα.

Μελιτζάνες: Μαζέψτε ώριμες. Πλύνετε, ξεφλουδίστε και κόψτε τις σε φέτες. Ατμίστε για 5-6 λεπτά. Απλώστε σε τελάρα.

Πιπεριές: Διαλέξτε καλά ώριμες. Βγάλτε το κοτσάνι με τούς άπορους, πλύντε και κόψτε σε λουρίδες πλατιές η. πόντο. Ατμίστε για 10 λεπτά. Απλώστε σε τελάρα.

Β. ΠΩΣ ΚΟΝ ΣΕΡΒΟΠΟΙΟΥΜΕ ΝΤΟΜΑΤΕΣ, ΦΡΟΥΤΑ ΚΑΙ ΧΥΜΟΥΣ

Πως φτιάχνω κονσέρβες χωρίς αποστείρωση με πίεση

  1. Μήλο: Πλένουμε, ξεφλουδίζουμε και βγάζουμε το κοτσάνι και το σκληρό μέρος της καρδιάς, όπου περιέχονται οι περισσότεροι σπόροι. Τα κόβουμε στα 2 ή 4. τα βουτάμε σε αλατόξυδο, να μη μαυρίσουν. Τα πλένουμε με νερό. Κάνουμε αραιό σιρόπι (1 ζάχαρη 3 νερό). Το βράζουμε και μέσα σε αυτό βουτάμε τα μήλα και τα αφήνουμε να βράσουν 5 λεπτά. Βάζουμε τα κομμάτια σε γυάλινα βάζα (σκέπασμα βιδωτό με λάστιχο); Απογεμίζουμε με σιρόπι. Σκεπάζουμε και τα βιδώνουμε καλά και το αποστειρώνουμε 15 λεπτά.
    Η αποστείρωση γίνεται σε μια μεγάλη κατσαρόλα που κλείνει καλά. Μέσα σε αυτή βάζουμε τα βάζα, που πρέπει να ακουμπάνε σε ένα ψευτοπάτο και όχι απ’ ευθείας στον πάτο της κατσαρόλας. Γεμίζουμε την κατσαρόλα με ζεστό νερό ώστε ν’ ανέβει 5 πόντους πάνω από τα σκεπάσματα των βάζων. Σκεπάζουμε καλά την κατσαρόλα. Βάζουμε φωτιά και βράζουμε 15 λεπτά. τα βγάζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
  2. Ροδάκινα: Βουτάμε τα διαλεγμένα ροδάκινα σε βραστό νερό 1-2 λεπτά και κατόπιν σε κρύο, απ’ όπου τα βγάζουμε αμέσως. Έτσι ξεφλουδίζονται εύκολα. Μετά το ξεφλούδισμα τα κόβουμε στα 2 ή σε φέτες. Τα βουτάμε στο αλατόξυδο. Το ξεφλούδισμα των σκληρών ροδάκινων γίνεται καλύτερα όταν βουτηχτούν σε διάλυση καυστικής σόδας. 35 δράμια σε 6 οκ. νερό. Βράζουμε τη διάλυση και βουτάμε τα ροδάκινα και τα αφήνουμε ώσπου να αρχίσουν να βγαίνουν οι φλούδες (30-60 δευτερόλεπτα). Κατόπιν τα πλένουμε σε τρεχούμενο νερό να φύγουν οι σόδες και οι φλούδες. Ξεπλένουμε και τα βουτάμε 2 λεπτά στο αλατόξυδο. Ξαναπλένουμαι. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με ζάχαρη, για 300 δράμια ροδάκινα πολύ ζουμερά 50-60 δράμια ζάχαρη. Τα ζεσταίνουμε ώσπου να βράσουν. Γεμίζουμε τα βάζα και απογεμίζουμε με το ζουμί τής κατσαρόλας. Τα ροδάκινα, που είναι λιγότερο ζουμερά, τα βουτάμε σε αραιό ή μέτριο σιρόπι (1 ζάχαρη 2 νερό ή 1 προς 1). Τα βράζουμε λίγο μαζί με αυτό. Γεμίζουμε τα βάζα και απογεμίζουμε με σιρόπι. Σκεπάζουμε, βιδώνουμε, αποστειρώνουμε για 20 λεπτά καθώς στα μήλα.
    Επίσης μπορεί να γίνει το κονσερβάρισμα χωρίς προηγούμενο βράσιμο με σιρόπι. Γεμίζουμε καλά τα βάζα με κομμένα ροδάκινα. Προσθέτουμε ζεστό σιρόπι ώσπου να γεμίσουν καλά. Σκεπάζουμε, βιδώνουμε, αποστειρώνουμε για 30 λεπτά.
  3. Βερίκοκα: Κονσερβοποιούνται όπως τα ροδάκινα.
  4. Κεράσια: Με κουκούτσια ή όχι το ζουμί πού βγαίνει με το βγάλσιμο των κουκουτσιών το χρησιμοποιούμε. Βάζουμε σε κατσαρόλα για 285 δράμια κεράσια και χυμό, 35 δράμια ζάχαρη. Ζεσταίνουμε και βράζουμε για 5 λεπτά. Γεμίζουμε τα βάζα. Απογεμίζουμε με το ζουμί. Σκεπάζουμε, βιδώνουμε και αποστειρώνουμε για 5 λεπτά. Μπορούμε να γεμίσουμε τα βάζα με άβραστα κεράσια. Βάζουμε ζεστό σιρόπι και αποστειρώνουμε για 25 λεπτά.
  5. Αχλάδια: Ξεφλουδίζουμε Κόβουμε στα 2. Βγάζουμε τη σκληρή καρδιά με τούς σπόρους. Τα ετοιμάζουμε καθώς τα ροδάκινα που δεν είναι πολύ ζουμερά. Αποστειρώνουμε για 20 λεπτά.
  6. Ντομάτες: Διαλέγουμε σφιχτές και γερές. Τις βουτάμε για 1 λεπτό σε ζεστό νερό και αμέσως μετά στο κρύο. Ξεφλουδίζουμε, βγάζουμε το κοτσανάκι και όλο το πιο μέσα πράσινο μέρος. Τις κόβουμε σε 4 κομμάτια. Τις βάζουμε σε μια κατσαρόλα και τις ζεσταίνουμε ανακατώνοντας ώσπου να βράσουν. Γεμίζουμε αμέσως τα βάζα με τις ζεστές ντομάτες. Προσθέτουμε σε κάθε βάζο του κιλού- 1 κουταλιά του καφέ αλάτι. Απογεμίζουμε με το ζουμί. Σκεπάζουμε βιδώνουμε και αποστειρώνουμε για 5 λεπτά. Μπορούμε να γεμίσουμε τα βάζα με ξεφλουδισμένες άβραστες ντομάτες. Προσθέτουμε 1 κουταλάκι του τσαγιού αλάτι σε κάθε βάζο του κιλού. Απογεμίζουμε με ζουμί ντομάτας ζεσταμένο σε 93.3 βαθμούς. σκεπάζουμε, βιδώνουμε, αποστειρώνουμε για 45 λεπτά.
  7. Ζουμί ντομάτας: Διαλέγουμε ώριμες γερές ντομάτες χωρίς κανένα πράσινο ή χαλασμένο. Τις πλένουμε καλά. Βγάζουμε το κοτσάνι και την καρδιά. Τις κόβουμε κομμάτια. Τις ζεσταίνουμε για να μαλακώσουν, χωρίς όμως να βράσουν. Αμέσως τις στύβουμε σε ένα σουρωτήρι. Παίρνουμε τον καθαρό χυμό. Τον ζεσταίνουμε σε 93.3 βαθμούς και μ αυτόν γεμίζουμε τα βάζα ή τις μπουκάλες αφήνοντας ¾ κενό του πόντου για τα βάζα και ¼ πόντο για τις μπουκάλες. Προσθέτουμε 1 κουταλιά του τσαγιού αλάτι σε κάθε βάζο του κιλού. Σκεπάζουμε, βιδώνουμε ή κλείνουμε τις μπουκάλες με τα μετάλλινα καλύμματα και αποστειρώνουμε 15 λεπτά.
  8. Χυμοί φρούτων (κεράσια, κορόμηλα, σταφύλια, μούρα): Βγάζουμε τα κουκούτσια (κεράσια, κορόμηλα), τα στύβουμε και τα ζεσταίνουμε χωρίς να βράσουν. Τα σουρώνουμε. Προσθέτουμε 35-70 δράμια ζάχαρη για 3 οκάδες ζουμί. Ζεσταίνουμε το ζουμί ως 93.3 βαθμούς και αμέσως γεμίζουμε βάζα ή μπουκάλες αφήνοντας κάποιο κενό καθώς στο ζουμί της ντομάτας. Σκεπάζουμε και αποστειρώνουμε για 5 λεπτά.
  9. Πορτοκάλια: Στύβουμε το πορτοκάλι προσέχοντας να μη στύψουμε το άσπρο του εσωτερικού τής φλούδας. Ζεσταίνουμε το ζουμί σε 93.3 βαθμούς. Γεμίζουμε βάζα ή μπουκάλες και αποστειρώνουμε για 7 λεπτά.

Πηγή: Η πρακτική γεωπονία-Δημητρίου Παπασωτηρίου-Αθήνα 1952