Πώς θα αντέξουμε στα δύσκολα χρόνια; Με την Θεία Λειτουργία!

Αποτέλεσμα εικόνας για ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΝΕΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ Ι.Μ. ΠΑΜ. ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΠΗΛΙΟΥ. ΕΡΓΟ ΒΛΑΣΙΟΥ ΤΣΟΤΣΩΝΗ

Του π.Νικολάου Τανάσε**
 
Πώς θα αντέξουμε στα δύσκολα χρόνια;Με την Θεία Λειτουργία.Οι κρίσιμοι καιροί θα δοκιμαστούν από την Θεία Λειτουργία.Στους καιρούς των θλίψεων θα αντέξουμε με την δύναμη της προσευχής του καθενός.Τίποτα δεν μένει παρά μόνο η δύναμη να προσευχηθούμε.Τότε όλα θα λυθούν.
Γι’αυτό εμείς επιμένουμε:Λειτουργία,Λειτουργία,Λειτουργία…
Όλα τα προβλήματα που θα εμφανιστούν,δεν μπορούν να νικηθούν παρά μόνο με την Θεία Λειτουργία.Μόνο η Λειτουργία,η παρουσία μας στην Λειτουργία,η μεταληψη των Αχράντων Μυστηρίων και η Εξομολόγηση,μόνο αυτά δημιουργούν αντίσταση.
Τα υπόλοιπα είναι θεωρίες.
 
Αποτέλεσμα εικόνας για Părintele Nicolae Tănase
**Ο π.Νικόλαος Τανάσε είναι έγγαμος ιερέας απο την Ρουμανία,πατέρας 6 παιδιών και από το 1990 μεγαλώνει και φροντίζει  παιδιά ορφανα και εγκαταλελειμένα.Αυτή τη στιγμή στις δομές που έχει φτιάξει φροντίζει 328 παιδιά
 

Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ: Όσα δεν μπόρεσε να κρύψη η σιωπή

Το συγχωρητικό πνεύμα μαρτυρεί αγάπη και ταπείνωση…αυτή είναι  η αληθινή χριστιανική αγάπη, η αγάπη που συγχωρεί και τους εχθρούς”

Γέροντας Εφραίμ, Καθηγούμενος Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

από τον Πρόλογο του έργου΄
Η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού και οι Εκδόσεις ΑΘΩΣ ανακοινώνουν την επίσημη κυκλοφορία του έργου: Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ: Όσα δεν μπόρεσε να κρύψη η σιωπή.
Μετά από μακρόχρονες εργασίες έρευνας, το έργο που παραδίδεται στο αναγνωστικό κοινό αποτελεί την μόνη άρτια ιστορική και αγιολογική κάλυψη στην ελληνική γλώσσα του συγκλονιστικού αυτού κεφαλαίου της παγκόσμιας ιστορίας: της τραγικής πτώσης των τελευταίων Ρομάνοφ και της θείας δόξας που έλαβαν από τον Θεό. Το έργο εκδίδεται με ευκαιρία την επέτειο των εκατό χρόνων από το μαρτύριο των αγίων βασιλομαρτύρων, αποκαλύπτοντας αποσιωπημένες αλήθειες.
 
Η Ιερά Μονή Μέσα Ποταμού αναφέρει σχετικά:
«Οι δυτικοί συγγραφείς, όταν μελετούν τις πρωτογενείς πηγές σχετικά με την ζωή των βασιλομαρτύρων, δεν στέκονται στην πνευματική διάσταση της ζωής της οικογένειας. Ακόμη περισσότερο, όταν το κάνουν αυτό, το αντιλαμβάνονται και το παρουσιάζουν ως ένα ψυχολογικό φαινόμενο. Υπάρχουν επιπλέον και αυτοί οι οποίοι για πολλούς και διάφορους λόγους ήθελαν – και ακόμη θέλουν – να αποσιωπούν αυτήν την πραγματικότητα.
Αντίθετα, εμείς στον ελληνικό χώρο, ως γνώστες της ορθόδοξης χριστιανικής παραδόσεως, μπορούμε να κατανοήσουμε ένα μεγάλο – το μεγαλύτερο για την ακρίβεια! – κεφάλαιο της ζωής αυτής της ευλογημένης οικογένειας: το βάθος και τον πλούτο της ασυνήθιστα μεγάλης πίστης και αγάπης τους προς τον Θεό. 
Έτσι, ένας από τους στόχους της Μονής Μέσα Ποταμού ήταν ακριβώς αυτός: να προβάλει την εκουσίως ή ακουσίως αποσιωπημένη αλήθεια για την πνευματική ζωή των τελευταίων Ρομάνοφ».
Για την συγγραφή του έργου η Μονή Μέσα Ποταμού συνεργάστηκε με τους πιο αξιόλογους ιστορικούς ερευνητές και συγγραφείς στον χώρο των Ρομάνοφ από όλο τον κόσμο. Πρόκειται για μία καλαίσθητη έκδοση 544 σελίδων, με πλήθος ασπρόμαυρων φωτογραφιών αλλά και έγχρωμο παράρτημα με ειδικά επιχρωματισμένες φωτογραφίες για τις ανάγκες της έκδοσης από το Κρατικό Αρχείο Ρωσσίας (ГА РФ). Το έργο συμπληρώνει ένας ψηφιακός δίσκος (DVD-ROM) με οπτικοακουστικό υλικό από το Κρατικό Κινηματογραφικό & Φωτογραφικό Αρχείο Ρωσσίας (РГАКФД).
«Πρέπει να σηκώσω το βάρος του φοβερού μου καθήκοντος ενώπιον των οφθαλμών του Δημιουργού μου… Κάθε στιγμή πρέπει να είμαι έτοιμος να αποδώσω προς τον Θεό απολογία για τις ενέργειές μου».
Άγιος βασιλομάρτυς Νικόλαος Β΄ Ρομάνοφ, από προσωπικές σημειώσεις.
Παραγγελίες από τις Εκδόσεις ΑΘΩΣ.
Αναλυτική παρουσίαση του έργου, με οπτικοακουστικό υλικό, μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα της Μονής Μέσα Ποταμού για την έκδοση στο: www.romanovs.eu
πηγή: https://www.pemptousia.gr/2018/02/agii-vasilomartires-romanof-osa-den-borese-na-kripsi-i-siopi-2/
.
 

Εσχατολογία και νήψη


«Ο μόνος τρόπος να νικήσουμε το φόβο του θανάτου είναι να γευθούμε θάνατο» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Ζαχάρου σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία. Τονίζει την σημασία της εσχατολογικής προοπτικής της ζωής του ανθρώπου προς την κατα χάριν θέωση η οποία πρέπει να αποτελεί τον βασικό σκοπό της επιγείου ζωής

 

ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ; Η αλήθεια των γεγονότων

Αρχιμ. Γρηγόριος Καθηγούμενος Δοχειαρίου, Η αλήθεια των γεγονότων

Στὸ ξεκίνημα τῶν ἀγώνων τοῦ Μεγάλου σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, ὁ διάβολος χρυσὸ τοῦ παρουσίασε. Μία φορὰ φανταστικὸ καὶ δεύτερη φορὰ πραγματικό. Ὅμως τὸν ἀντιπαρῆλθε· ὄχι πρόσκαιρα, ἀλλὰ παντοτινά.

Ὁ στοχαστικὸς καὶ μεγάλος Γέροντας ἐμπιστευτικὰ μοῦ μίλησε: «Ἀπὸ τὸ τίποτα πήραμε μισὸ δὶς καί». Τοῦ ἀπήντησα: «Μιμήσου τὸν Ἀντώνιο καὶ ἀντιπάρελθέ το. Ἔτσι καὶ θὰ ἀποκτήσης εἰρήνη καὶ θὰ δώσης». Μὲ βουτηγμένη ὅμως τὴν ψυχή του μέχρι τὰ μπούνια στὸ μέλι τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου, προχώρησε ἀκάθεκτος μὲ ἱμάτια χρυσᾶ καὶ διαμαντένια.

Ἔτσι, μιὰ μέρα ἄνοιξε ἡ αὐλαία τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ ἐνθρονισμένο τὸν χρυσὸ καὶ τὸν ἄργυρο στὸν τόπο τῆς ἀκτημοσύνης! Ἔκθαμβος ὁ κόσμος, ἔκθαμβη ἡ οἰκουμένη εἶδε νὰ ρέη ὁ πλοῦτος. Στὰ χέρια τῶν μοναχῶν νὰ βρίσκεται ὁ θησαυρὸς τοῦ κόσμου. Ἄρχισε νὰ σείεται ὁ κόσμος καὶ νὰ γίνεται παγκόσμιο σκάνδαλο, σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη νὰ συζητιέται ὁ εὔκολος πλουτισμὸς τῶν καλογήρων, νὰ ἐμπλέκωνται καὶ πολιτευτές. Οἱ φτωχοὶ ἀνακεντρίστηκαν ὅπως τὰ ἄλογα καὶ οἱ πλούσιοι βρῆκαν συναδέλφους. Ἀπὸ δῶ νὰ τὰ κρύψουμε, ἀπὸ κεῖ νὰ τὰ φανερώσουμε, ἀπὸ δῶ ὀλυμπιακὸ χωριό, ἀπὸ κεῖ μουρέλα, φάνηκε ὁ πλούσιος τοῦ Εὐαγγελίου. Ἄρχισε ἡ ἐπένδυση ἢ μᾶλλον οἱ ἐπενδύσεις, οἱ ὁποῖες σιγά-σιγὰ ἔγιναν τόσο ἀπόκρυφες, ποὺ οὔτε ὁ διάβολος δὲν μπορεῖ νὰ τὶς ἀνακαλύψη. Λόγια, λόγια πικρά, ἄλλοτε πραγματικὰ καὶ ἄλλοτε φανταστικά, ἐνῶ μὲ ἕνα «ἀντιπαρέρχομαι» σταματάει τὸ διαβολικό, ἔρχεται ὁ Χριστός, ξυπόλυτος καὶ φτωχός, καὶ κάνει τὶς καλύτερες τοποθετήσεις. Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΠΕΝΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Αποτέλεσμα εικόνας για πενθος για την ελλαδα

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
ἀρ. τ. 2172, 01.03.2018

Νὰ πενθήσουμε γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας. Γιὰ νὰ δοῦμε σύντομα Ἀνάσταση!

.              Ὁ ἄνθρωπος βρίσκει τὸν Θεό, ὅταν βρίσκει τὸν ἑαυτό του. Ὅπως ὁ ἄσωτος, ὁ ὁποῖος «εἰς ἑαυτὸν ἐλθών», βρῆκε τὸν δρόμο πρὸς τὸν Πατέρα. «Εἰς ἑαυτὸν ἐλθών». Ἦρθε στὸν ἑαυτό του, διότι μέχρι τότε ἦταν ἐκτὸς ἑαυτοῦ. Σὲ κατάσταση τρέλας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἐπανεστάτησε καὶ ἔτρεξε «εἰς χώραν μακράν. Καὶ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως».
.                Αὐτὴ εἶναι ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου. Τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου. Ἐπαναστατεῖ, ἐγκαταλείπει τὸν πατέρα καὶ ἀσωτεύει «εἰς χώραν μακράν». Ἔκφρων. Ἐκτὸς ἑαυτοῦ. Δυστυχισμένος.
.             Ὁ πόνος ἄπειρος.
.             Τὸ ἔπαθε ὁ ἄσωτος. Τὸ ἔπαθαν τόσοι καὶ τόσοι ἄσωτοι διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Τὸ παθαίνουμε κι ἐμεῖς. Χάνουμε τὸν δρόμο μας. Χάνουμε τὸ λογικό μας Χάνουμε τὸν ἑαυτό μας. Ποῦ βρισκόμαστε; Χαμένοι σὲ δρόμους ἀδιέξοδους. Ξεχασμένοι στὶς φανταχτερὲς βιτρίνες τοῦ ἀποστατημένου κόσμου.
.             Ξεχασμένοι… Μᾶς παρασύρουν οἱ μέριμνες. Μᾶς πνίγουν οἱ γαργαλιστικὲς ἡδονές. Οἱ ἀνέσεις τῆς ζωῆς μᾶς ἀποκοιμίζουν. Κι ἐκεῖ χάνουμε τὸν ἑαυτό μας Χανόμαστε. Καὶ παρασύρουμε καὶ τὴν Ἑλλάδα μας στοὺς δρόμους τοῦ χαμοῦ.
.                     Κι εἶναι νὰ τὴ λυπᾶσαι σήμερα, σὰν τὴν θωρεῖς ξελογιασμένη μὲ τὴν ἄφυλη Εὐρώπη καὶ τὴν ἔκφυλη Ἀμερική. Ποιά; Τὴν Ἑλλάδα! Τὴν ἥλιο τοῦ κόσμου, τὸ ὑπέρλαμπρο ἄστρο τῆς Ὀρθοδοξίας!
.            Ἀλλὰ ποιά εἶναι ἡ Ἑλλάδα; Τί εἶναι ἡ Ἑλλάδα; Μιὰ ἀφηρημένη ἔννοια; Ἕνας γεωγραφικὸς μόνον χῶρος; Ὄχι ἀσφαλῶς. Ἑλλάδα εἶναι οἱ Ἕλληνες. Ἐμεῖς εἴμαστε ἡ Ἑλλάδα.
.              Συνεπῶς ἐμεῖς χάνουμε τὸν δρόμο καὶ τὸν χάνει κι ἐκείνη. Ἐμεῖς χανόμαστε, καὶ χάνεται. Ἐμεῖς ἀσωτεύουμε, καὶ τρώει ἐκείνη τὰ ξυλοκέρατα τῆς ἀσωτείας μας. Ἐμεῖς πορευόμαστε «εἰς χώραν μακράν», καὶ καταντάει ἐκείνη νὰ βόσκει χοίρους στοὺς ἀγροὺς τῆς ἐκμαυλισμένης Παιδείας, τῆς κατευθυνόμενης δημοσιογραφίας καὶ τῆς προδοτικῆς πολιτικῆς ζωῆς.
.                 Καρπὸς τῆς δικῆς μας ἀποστασίας εἶναι ὅλες αὐτὲς καὶ οἱ παρόμοιες ἐκδηλώσεις.
.                Κατὰ συνέπειαν, ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ἀναλάβουμε καὶ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης γιὰ τὴν διόρθωση. Μὴν ἐξαντλούμαστε στὸ νὰ ἐπικρίνουμε τοὺς ἡγέτες τοῦ τόπου. Μὴν περιοριζόμαστε στὸ νὰ ἀποδίδουμε τὶς εὐθύνες μόνο στοὺς ἄλλους. Ἀντίθετα ὅλοι, ὁ καθένας μας, νὰ πάρουμε τὸν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς. Νὰ μετανοήσουμε. Νὰ πενθήσουμε γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας, δηλαδὴ γιὰ τὸν ἑαυτό μας. Νὰ βροῦμε τὸν χαμένο ἑαυτό μας, γιὰ νὰ βρεῖ κι ἐκείνη τὸν δρόμο της. Νὰ θρηνήσουμε γιὰ τὸ κατάντημά μας.
.         Εἰκοσιεπτὰ αἰῶνες πρίν, ὁ προφήτης Ἱερεμίας, τὴν ὥρα ποὺ οἱ συμπατριῶτες του ἔπαιρναν τὸν δρόμο τῆς αἰχμαλωσίας πρὸς τὴν Βαβυλῶνα, ἀνέλαβε θρῆνο πονετικὸ γιὰ τὴν Ἱερουσαλήμ. Θρήνησε τὸ κατάντημά της, θρήνησε τὴν ἐρήμωσή της, θρήνησε τὴν ἀποστασία της, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας ὑπῆρξε ἡ καταστροφή της. Ἔκλαψε πικρά.
.                    «Πῶς ἐκάθισε μόνη ἡ πόλις ἡ πεπληθυμμένη λαῶν;…». «Ἐγενήθη ὡς χήρα…». Ποιά; Αὐτὴ ποὺ πρὶν ἦταν πολυάνθρωπη. Πενθοῦν οἱ δρόμοι της, ποὺ πλέον δὲν τοὺς περπατοῦν προσκυνητὲς τῶν ἑορτῶν της. «῾Αμαρτίαν ἥμαρτεν ᾿Ιερουσαλήμ, διὰ τοῦτο εἰς σάλον ἐγένετο» (Θρῆνοι α´ 1, 4, 8). Ἁμάρτησε, ξεπέρασε καὶ τὰ Σόδομα ἡ ἁμαρτία της. «᾿Εξέλιπον ἐν δάκρυσιν οἱ ὀφθαλμοί μου»· ἔσβησαν πνιγμένα στὰ δάκρυα τὰ μάτια μου, «ἐταράχθη ἡ καρδία μου» (β´ 11). Πόσο κλάμα ὁ συμπονετικὸς Προφήτης! Κι ὄχι μόνο τότε.
.                  Καιρὸ πρὶν συμβεῖ ἡ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλήμ, βλέποντας μὲ τὸ προφητικό του βλέμμα τὴν ἐπερχόμενη συντριβή της, ζητοῦσε κάποιον νὰ γεμίσει μὲ νερὸ τὸ κεφάλι του καὶ νὰ κάνει πηγὲς δακρύων τὰ μάτια του, γιὰ νὰ κλάψει μέρα καὶ νύχτα τὸν λαό του: «Τίς δώσει ὕδωρ κεφαλῇ μου καὶ ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός;» (Ἱερ. θ´ 1). Νὰ κλάψει ἤθελε… Δάκρυα ζητοῦσε νὰ τοῦ δοθοῦν…
.                Ἔτσι θρηνοῦσαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ καὶ εἵλκυαν τὸ ἔλεός Του, γιὰ νὰ μὴν εἶναι ὁλοκληρωτικὴ ἡ ἐπαπειλουμένη καταστροφή, καὶ νὰ ἀποβεῖ τελικῶς σὲ ὠφέλεια λαοῦ.
.                Ἂς πονέσει λοιπὸν τούτη τὴν Μεγάλη Σαρακοστὴ ἡ καρδιά μας. Νὰ μετανοήσουμε γιὰ τὶς πτώσεις μας, νὰ λυπηθοῦμε γιὰ τὴν πατρίδα μας, νὰ ζητήσουμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν παραπλανημένο λαό μας.
.                Νὰ πενθήσουμε γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας. Γιὰ νὰ δοῦμε σύντομα Ἀνάσταση!

Αποτέλεσμα εικόνας για πενθος για την ελλαδα

 

Εκείνους τους καιρούς θα βασιλεύει παντού η φιλαργυρία… μοναχοί και λαϊκοί θα τοκίζουν τα χρήματά τους…

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος νηφων επισκοπος κωνσταντιανης

Ἅγιος Νήφων Ἐπίσκοπος Κωνσταντιανῆς

«Μέχρι συντελείας τοῦ αἰῶνος, παιδί μου, δὲν θὰ ἐκλείψουν οἱ προφῆτες Κυρίου τοῦ Θεοῦ, καθὼς ποτὲ δὲν θὰ λείψουν καὶ οἱ ἐργάτες τοῦ σατανᾶ.

Στὶς ἔσχατες ὅμως ἡμέρες, ὅσοι θὰ δουλέψουν ἀληθινὰ στὸ Χριστό, θὰ κρύψουν ἔξυπνα τοὺς ἑαυτούς τους ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Καὶ ἂν δὲν κάνουν σημεῖα καὶ τέρατα ὅπως σήμερα, θὰ βαδίζουν πάντα στὸ δύσκολο δρόμο μὲ κάθε ταπείνωση. Αὐτοὶ θὰ βρεθοῦν στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μεγαλύτεροι ἀπὸ τοὺς σημειοφόρους πατέρες. Διότι στὴν ἐποχή τους δὲν θὰ ὑπάρχει κανεὶς ποὺ νὰ τὸν βλέπουν νὰ κάνει σημεῖα θαυμαστά, ὥστε νὰ ἀναζωπυρώνεται τὸ φρόνημά τους, γιὰ νὰ προχωροῦν σὲ πνευματικοὺς ἀγῶνες. Διότι ὅσοι θὰ κατέχουν τοὺς ἱερατικοὺς θρόνους σὲ ὅλον τὸν κόσμο, θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀκατάλληλοι καὶ δὲν θὰ ἔχουν ἰδέα ἀπὸ ἀρετή.

λλὰ καὶ οἱ ἡγέτες τῶν μοναχῶν θὰ εἶναι ὅμοιοι. Θὰ ἔχουν καταβληθεῖ ἀπὸ τὴ γαστριμαργία καὶ τὴν κενοδοξία, ὥστε θὰ ἀποτελοῦν μᾶλλον σκάνδαλο γιὰ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὄχι ὑπογραμμό. Γιὰ αὐτὸ θὰ παραμεληθεῖ ἡ ἀρετή. Θὰ βασιλεύει παντοῦ ἡ φιλαργυρία. Ἀλλοίμονο ὅμως στοὺς μοναχοὺς ποὺ θὰ εὐποροῦν σὲ χρυσάφι. Διότι αὐτοὶ θὰ εἶναι ὄνειδος στὰ μάτια τοῦ Κυρίου καὶ δὲν πρόκειται νὰ δοῦν Θεοῦ πρόσωπο. Μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ θὰ τοκίζουν τὰ χρήματά τους. Δὲν θὰ προτιμοῦν νὰ τοὺς τὰ πολλαπλασιάζει ὁ Θεὸς μὲ τὴν ἐλεημοσύνη στοὺς φτωχούς.

Γιὰ αὐτὸ καί, ἂν δὲν ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτὴ τὴν πλεονεξία, θὰ καταποντιστοῦν στὸν τάρταρο. Τότε, λοιπόν, καθὼς εἶπα καὶ προηγουμένως, ἀπὸ ἄγνοια θὰ πλανηθοῦν οἱ πιὸ πολλοὶ στὸ χάος τῆς πλατείας καὶ εὐρύχωρης ὁδοῦ τῆς ἀπωλείας».

από το βιβλίο: «ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ», Ι.Μ. Παρακλήτου, ἀπὸ ἀνέκδοτο χειρόγραφο τοῦ 1334

 

Είπεν ο Γέρων …

Ο άνθρωπος, όταν προσεύχεται εις τον Θεό, απορροφά τρόπον τινά, τις ιδιότητες του Θεού. Ο Θεός είναι αγαθός, δεν οργίζεται, μακροθυμεί. Και εσύ μετά την προσευχή, σου έρχεται ένα τέτοιο πράγμα, γίνεσαι μακρόθυμος, ό,τι και να σου κάνει κάποιος.

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης