Τι μας λένε δηλαδή; Να παραδώσουμε την Κύπρο και το Αιγαίο στον Ερντογάν για να “ησυχάσουμε”;

Πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού στο Αιγαίο. Photo via Hellenic NavyΠλοίο του Πολεμικού Ναυτικού στο Αιγαίο. Photo via Hellenic Navy
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ 

Είναι πραγματικά άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Αναφέρομαι στον γενικό γραμματέα του ΑΚΕΛ, ο οποίος μετά τη διάσωσή του από τον σοβαρό Σταύρο Μαλά, που τον χρησιμοποίησε, και αμέσως μετά τον έστειλε στο περιθώριο, έβγαλε γλώσσα, που λένε και οι ποδοσφαιρόφιλοι στην Κύπρο.
Είναι να μην φρίξει κανείς, όταν διαβάζει τις δηλώσεις του κ. Άντρου Κυπριανού για τις απειλές της Τουρκίας εναντίον της Κύπρου; Τι είπε στο ραδιόφωνο του Active αυτός ο πάνσοφος πολιτικός ανήρ. Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του «Φιλελεύθερου»:
(Ο κ. Κυπριανού) πρόσθεσε ότι σωστά κινείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στον διπλωματικό τομέα, αλλά θα έπρεπε να επικεντρωθεί στο πως θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις εκείνες, ούτως ώστε να λήξει στις 10 Μαρτίου η τουρκική navtex και να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. Τόνισε ότι με άλυτο το Κυπριακό ζήτημα δε θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τον φυσικό πλούτο που διαθέτουμε. 
Τι άλλο είπε ο αριστερός, κατά τα άλλα, γενικός γραμματέας του κομμουνιστικού κόμματος; Αναφέρει η εφημερίδα:
(Ο κ. Κυπριανού) υποστήριξε μάλιστα ότι είναι ανεδαφική η προσέγγιση της πρόκλησης κόστους στην Τουρκία σκληρύνοντας τη στάση μας, ενώ σύμφωνα με τον κ. Κυπριανού πρέπει να συνεχίσουμε να επιδεικνύουμε βούληση ως προς το ξεπέρασμα των δυσκολιών, να είμαστε θετικοί στη συμπεριφορά μας, να επιμείνουμε στις αρχές μας και να πείσουμε.
Ποια είναι η διαφορά της θέσης που εξέφρασε ο κ. Κυπριανού από αυτήν των Τούρκων; Τα ίδια δεν λένε; Πόσες φορές έχει πει ο ισλαμο-εθνικιστής Ταγίπ Ερντογάν ότι χωρίς τη λύση του Κυπριακού δεν θα επιτρέψει την εξόρυξη φυσικού αερίου; Πολλές φορές. Και έρχεται ένας Ελληνοκύπριος πολιτικός αρχηγός, και μάλιστα ο ηγέτης ενός αριστερού κόμματος, να συμφωνήσει με τον πρόεδρο της Τουρκίας… Τα συγχαρητήριά μας.
Τα γεγονότα είναι γνωστά και δεν απαιτείται καμία επανάληψη: Η Κύπρος ασκεί τα δικαιώματά της, μέσα στην ΑΟΖ της, και η κατοχική δύναμη δεν το επιτρέπει με τη δύναμη των όπλων. Πρόκειται για φρικτή κατάσταση, χωρίς αμφιβολία. Η Τουρκία είναι υπερδύναμη στη Μεσόγειο και η Κύπρος ένα κράτος χωρίς αεροπορία και ναυτικό. Ο Γολιάθ και ο Δαυίδ. Η εποχή μας δεν είναι για πολέμους. Μόνο οι τρελοί, όπως ο Ερντογάν, καταφεύγουν στη βία. Οι Ελληνοκύπριοι από τη φύση τους είναι ειρηνικοί άνθρωποι, όχι επειδή είναι πολίτες μίας μικρής χώρας. Αλλά όποτε χρειάστηκε ήταν εκεί για την Πατρίδα.
Τι πρέπει να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση που δημιουργεί για την Κύπρο, αλλά και για την Ελλάδα στο Αιγαίο, η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν; Ιδιαίτερα όταν η ίδια η εταιρεία, η ΕΝΙ, και η χώρα στην οποία ανήκει, η Ιταλία, δειλίασαν μπροστά στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Μου προκάλεσε εντύπωση το γεγονός, ότι η συγκεκριμένη εταιρεία, βρέθηκε ενώπιον πιο δυσάρεστων καταστάσεων στο παρελθόν. Σε ζώνες πραγματικού πολέμου. Και οι επικεφαλής της δεν φοβήθηκαν.
Και κάτι άλλο: Η συγκεκριμένη εταιρεία, όπως και όλοι οι παρόμοιοι κολοσσοί, διαθέτουν δικούς τους στρατούς. Αντιλαμβάνομαι ότι στο γεωτρύπανο της ΕΝΙ επέβαιναν φρουροί με βαρύτατο οπλισμό. Αλλά ας το ξεπεράσουμε αυτό το γεγονός. Τι φοβήθηκε η ιταλική εταιρεία. Τι θα έκανε ο Ταγίπ Ερντογάν; Θα διέταζε τη βύθιση του γεωτρύπανου; Δεν υπήρχε περίπτωση. Οπότε κακώς υποχώρησαν η ΕΝΙ και η ιταλική κυβέρνηση. Έδωσαν την ευκαιρία στην κατοχική δύναμη να χαίρεται και να επαίρεται πως είναι ο χωροφύλακας της Μεσογείου, που παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο χωρίς να τιμωρείται.
Τη μεγαλύτερη ευθύνη για την ατιμωρησία της Τουρκίας φέρει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος ως επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού έπρεπε να σπεύσει πρώτος και να καταδικάσει τη νέα παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου από την κατοχική δύναμη, στο Αιγαίο και την Κύπρο. Ενώ τρέχει, για άλλες περιπτώσεις, και εκδίδει πομπώδεις και πύρινες ανακοινώσεις, αρνήθηκε να τοποθετηθεί για την εισβολή της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ και τις προκλήσεις στο Αιγαίο. Και στο τέλος αναγκάστηκε να εκδώσει μία απαράδεκτη -όπως αποδείχθηκε- ανακοίνωση. Η τοποθέτηση του κ. Γκουτέρες δεν καταδικάζει την Τουρκία, αλλά την ενθαρρύνει. Και για τις προκλήσεις στο Αιγαίο τσιμουδιά ο λαλίστατος γενικός γραμματέας του ΟΗΕ.
Αλλά, και η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση, δεν ήταν καλύτερη, και προσωπικά δεν δίνω σημασία στις δηλώσεις του κ. Γιούνκερ και του κ. Τούσκ, διότι ουδείς τους λαμβάνει υπόψιν εντός και εκτός Ευρώπης. Οι εταίροι μας στην Ευρώπη, με πρώτη την Ιταλία που είχε συμφέρον, αλλά και τη Γερμανία, ήταν απασχολημένοι σε συζητήσεις με τον «χασάπη» καθώς ετοιμάζονται να υπογράψουν χρυσά συμβόλαια. Και είναι εδώ, και σε παρόμοιες περιπτώσεις, που λέει ο απλός πολίτης:
Τι να την κάνω την Ε.Ε. και τους εταίρους, οι οποίοι όταν η Κύπρος έχει ανάγκη βοήθειας είναι εξαφανισμένοι. Αλλά, όταν πρόκειται να επιβάλουν Μνημόνια και να δώσουν δανεικά για να ελέγχουν τις μικρές χώρες, εμφανίζονται πρώτοι και καλύτεροι. Χωρίς αμφιβολία, η Κύπρος και η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκές χώρες. Άλλωστε σκέφτονται εθνικά και ταυτόχρονα ευρωπαϊκά. Όμως, και οι δύο χώρες βρίσκονται σε μία προβληματική γειτονιά, η οποία καθίσταται πιο επικίνδυνη με συμπεριφορές όπως αυτή της Τουρκίας και του ισλαμιστή προέδρου της.
Για να βρει η Κύπρος την ησυχία της, μας λέει στην ουσία ο κ. Άντρος Κυπριανού, πρέπει να συνθηκολογήσει και «να τα βρει» με τους Τούρκους. Αυτό που δεν καταλαβαίνει, διότι σκέφτεται εντελώς σταλινικά, είναι ότι οι ηγέτες της κατοχικής δύναμης δεν ικανοποιούνται με το μοίρασμα του νησιού. Ούτε με την κατάληψη του μισού Αιγαίου… Απαιτούν τον απόλυτο έλεγχο στην Κύπρο και το Αιγαίο.
Έβγαλε η γλώσσα μας μαλλιά να λέμε και να ξαναλέμε ότι άλλο η «όποια λύση» για το Κυπριακό και άλλο η λύση που θα φέρει ηρεμία στους πολίτες τούτου του τόπου. Αν είναι να παραμείνουν οι ξένοι στρατοί, και η Τουρκία να έχει επεμβατικά και «εγγυητικά» δικαιώματα, γιατί να λυθεί το Κυπριακό βρε μάγκες του ΑΚΕΛ και λοιποί «συνοδοιπόροι»; Πέστε μας ένα λόγο και εμείς θα σας ακολουθήσουμε. Ένα λόγο, όχι δύο.
Είναι αδιανόητο και εντελώς απαράδεκτο να μας ζητάνε Ελληνοκύπριοι πολιτικοί να παραδοθούμε με τη δικαιολογία ότι θα σταματήσουν και τα προβλήματά μας. Με την «όποια λύση», και θα αυξηθούν τα προβλήματά μας, και θα έχει καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Και να θέλουμε να επιστρέψουμε στην προτέρα κατάσταση, δεν θα μπορούμε. Διότι θα έχουμε διαλύσει το κυπριακό κράτος με την υπογραφή μας και το νησί -όπως ορθά είπε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στον Αμερικανό αντιπρόεδρο Πενς- θα μετατραπεί σε Λίβανο. Ναι, τόσο απλά… Όπως τα λέει ο Άντρος Κυπριανού.
Η Κύπρος και η Ελλάδα χρειάζονται περιφερειακές συμμαχίες, διότι η Ευρώπη θα είναι πάντα μακριά. Και δόξα σοι ο Θεός, εκτός της Τουρκίας, όλοι οι άλλοι γείτονες επιδιώκουν τη φιλία της Αθήνας και της Λευκωσίας…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ανώμαλα προσγειώθηκε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι συνεργάτες του, όταν μέσα στο «μεθύσι» που προκάλεσε η νίκη στις προεδρικές εκλογές, έπρεπε να αντιμετωπίσουν την τουρκική πρόκληση στην κυπριακή ΑΟΖ. Γνωρίζει ότι έγιναν λάθη στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου με την αύξηση του εθνικισμού. Το έκανε για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του. Κατανοητό. Αλλά έδωσε και υποσχέσεις ότι δεν θα υποπέσει ξανά σε λάθη που τον οδήγησαν στη Γενεύη και στο Κραν Μοντανά, όπου προχώρησε σε υποχωρήσεις εξευτελιστικές για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ακούγονται πολλά και διάφορα. Ότι οδηγούμαστε σε λύση-εξπρές μέχρι τον Ιούνιο στη βάση των «πλαισίων» του περασμένου Ιουλίου. Ελπίζουμε ότι ο κ. Αναστασιάδης δεν θα επιβεβαιώσει όσους υποστήριζαν προεκλογικά ότι θα οδηγήσει, με την κυοφορούμενη λύση, την Κύπρο στην καταστροφή… Ο Ερντογάν ξέρει τι θέλει… Και θέλει να το πάρει με την υπογραφή μας…

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Πηγή: Τι μας λένε δηλαδή; Να παραδώσουμε την Κύπρο και το Αιγαίο στον Ερντογάν για να “ησυχάσουμε”; http://mignatiou.com/2018/02/ti-mas-lene-diladi-na-paradosoume-tin-kipro-ke-to-egeo-ston-erntogan-gia-na-isichasoume/

 

 

Οι εικόνες στο σπίτι και στη ζωή μας…

Σχετική εικόνα

Κάθε οικογένεια, όταν συγκρο­τήσει το σπιτικό της, ένα δω­μάτιο το χρησιμοποιεί ως χώ­ρο υποδοχής των επισκεπτών της. Στο δωμάτιο αυτό υπάρχουν διάφο­ρες φωτογραφίες. Είναι φωτογραφίες ζώντων και κεκοιμημένων προσώπων, πού συνδέουν και παρουσιάζουν την οικογένεια με την ιστορία της. Υπάρχουν και φωτογραφίες όχι μόνο μεμονωμένων προσώπων αλλά και γεγονότων: γάμων, βαπτίσεων, φοιτητικών στιγμών, όπως όταν το παιδί τους παίρνει το δίπλωμα του, ή στρατιωτικών, όταν το παιδί τους υπηρετεί στο στρατό.
Είναι μια ιστόρηση και περιγραφή της ζωής της οικογενείας του παρόντος και του παρελθόντος. Στις ερωτήσεις των επισκεπτών ό οικοδεσπότης ή ή οικοδέ­σποινα άπαντα: Έδώ είναι ό παππούς, ή γιαγιά μας, έδώ είναι ό μεγάλος γυιός πού παίρνει το δίπλωμα του. Έδώ ό γά­μος μας, έδώ ό γάμος της κόρης μας. Κα­θεμιά φωτογραφία γίνεται μια ζωντανή περιγραφή της ιστορίας της οικογένειας.
Είμαστε όμως σ’ ένα Ορθόδοξο σπίτι. Και αυτό το σπίτι θα πρέπει να έχει και ιερές εικόνες στο χώρο υποδοχής των ξένων. Την εικόνα του Χριστού, της Παν­αγίας και την εικόνα πού ιδιαίτερα τιμά ή οικογένεια. Μια εικόνα δηλαδή στην ό­ποια εικονίζεται ό Άγιος τού οποίου το όνομα φέρει ό οικοδεσπότης, ή μία ει­κόνα πού έρχεται κληρονομιά από το παρελθόν.
Στο δωμάτιο της Ορθόδοξης οικογένει­ας υπάρχουν τα στέφανα μέσα σε κα­σετίνα με εικόνα τού Χριστού και της Παναγίας, θα υπάρχει όμως και ό Ε­σταυρωμένος πάνω από κάθε κρεβάτι όλων των μελών της οικογενείας. Στο δωμάτιο των αγοριών εικόνες με τούς Αγίους πού έχουν τα ονόματα τους και στο δωμάτιο των κοριτσιών αντιστοίχως. Ακόμα κάπου πρέπει να υπάρχει το ει­κονοστάσι της οικογένειας με το καντήλι αναμμένο.
Αλήθεια, τί προσφέρουν οι άγιες ει­κόνες στη ζωή της οικογένειας και στους επισκέπτες; Γράφει ένας συγγραφέας πού ασχολείται με το βαθύ νόημα των εικόνων ότι ή εικόνα είναι ό ορατός λό­γος. Όταν διαβάζουμε τον λόγο του Θε­ού στην Αγία Γραφή, Παλαιά και Και­νή, έχουμε τον γραπτό λόγο του Θεού-όταν ακούμε μία κατήχηση ή ένα λόγο εκκλησιαστικό, ένα κήρυγμα, έχουμε τον προφορικό λόγο τού Θεού. Όταν βλέπουμε μια εικόνα, έχουμε τον ορατό λόγο τού Θεού. Δηλαδή όταν βλέπουμε την εικόνα της Σταυρώσεως, έχουμε μπροστά μας το γεγονός της Σταυρώ­σεως. Όταν βλέπουμε την εικόνα του ά­γιου Δημητρίου, έρχεται στη σκέψη μας το μαρτύριο του Αγίου. Με αυτό τον τρό­πο ξαναθυμίζει ή εικόνα την πίστη της Εκκλησίας μας, την πίστη πού θέλει τον χριστιανό να νιώθει εγγύτητα προς το ει­κονιζόμενο πρόσωπο.
Οι εικόνες μας θυμίζουν τη ζωή του Χρίστου, τα θαύματα Του, τις ευλογίες Του στα παιδιά, τη δράση Του, τον Μυ­στικό Δείπνο και τόσα άλλα. Η εικόνα της Θεοτόκου μας θυμίζει ότι Εκείνη εί­ναι ή Μητέρα όλων μας. Είναι αυτή πού πρεσβεύει κάθε στιγμή στον Χριστό, τον Υιό της, για τη σωτηρία μας. Ό λαός μας την τιμά ξεχωριστά με τόσους ιερούς Ναούς και εκλεκτή εικονογραφία. Οι ει­κόνες στα δωμάτια των παιδιών όμιλούν για τη ζωή και το έργο του Αγίου πού φέρουν το όνομα του και πού ό πατέρας και ή μάννα το επαναφέρουν στη μνή­μη τους περιγράφοντας τον βίο του Α­γίου.
Ένα ερώτημα πού το θέτουν ίσως όλοι εκείνοι πού τις εικόνες τις θεωρούν διακοσμητικό στοιχεία και όχι ιερά αν­τικείμενα πού βοηθούν στον αγώνα και την προσευχή: 

«Οι εικόνες ακούνε; Οι εικόνες βλέπουν; Οι εικόνες εκπληρώ­νουν το αίτημα του πιστού πού το θέ­τει μπροστά τους με προσευχή, με κλά­μα, με πόνο;» Να ανατρέξουμε στον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο. Λέει ό Άγιος ότι μία κόρη πού ήταν έτοιμη να υ­ποκύψει σε αμαρτία, καθώς είδε τη σε­βάσμια εικόνα του αγίου Πολέμωνος, συγκλονίστηκε τόσο πολύ, ώστε ντρά­πηκε γι’ αυτό πού πήγαινε να κάνει και ανέστρεψε την πορεία της και έφυγε από τον πειρασμό.
Έχουμε την όσια Μαρία την Αιγύπτια. Είναι γνωστή ή μετάνοια της. Είναι γνω­στή ή αγιότητα της. Ή Εκκλησία την τιμά δύο φορές τον χρόνο. Λόγω της απρόσεκτης ζωής της, μια αόρατη δύ­ναμη την εμπόδιζε να εισέλθει για να προσκυνήσει τον Σταυρό του Κυρίου. Τότε, ατενίζοντας την εικόνα της Θεοτό­κου στην είσοδο του ναού της Αναστά­σεως, ζήτησε από την Παναγία να της επιτρέψει να μπει, και ή Παναγία της το επέτρεψε.
Αλλά ρωτάνε σήμερα μερικοί: Τί κά­νουν οι εικόνες; Ποιους ρωτάτε και για­τί τούς ρωτάτε; Να ρωτήσετε τις μαννάδες πού ξενυχτούν γονατιστές, τούς πατεράδες, τις αδελφές, τούς αδελφούς. Αυτούς θα ρωτήσετε και θα σάς πουν. Ναι, θα σάς πουν ότι οι εικόνες δεν είναι απλώς διακοσμητικοί πίνακες, Οι εικό­νες μας φέρνουν σε επαφή με τα εικο­νιζόμενα πρόσωπα, και αυτά τα πρό­σωπα, οι Άγιοι, μάς ακούν, βλέπουν και πρεσβεύουν για τα αιτήματα των προσευχομένων. Ναι- δοκιμάστε, αν θέλετε, θα το δείτε κι εσείς.
Θα τελειώσουμε με κάτι ακόμη για το τί ρόλο έχουν οι εικόνες στο σπίτι μας. Οι εικόνες είναι οι φύλακες του σπιτιού και τού ήθους του σπιτιού μας και του ήθους των μελών της οικογένειας. Ό επισκέ­πτης βλέπει τις εικόνες, αντιλαμβάνεται την πίστη της οικογένειας και προσαρ­μόζει κατά την επίσκεψη του τα λόγια του και τη συμπεριφορά του προς την πίστη και το ήθος αυτής της οικογένειας. Αυτό είναι ή ασφάλεια της οικογενείας. Και την προσφέρουν οι εικόνες με την παρουσία τους.
Δεν είναι ούτε τα ξύλα ούτε τα χρώμα­τα ούτε οι μπογιές. Είναι οι εικόνες. Είναι εικόνες ζωντανών προσώπων πού έζησαν κάποτε, μαρτύρησαν την αλή­θεια του Χριστού, αλλά και εξακολου­θούν να ζουν. Γι’ αυτό και ακούν τις προσευχές μας και βοηθούν να έλθουν λύσεις στα προβλήματα μας με την ευ­λογία του Θεού.

ΠΗΓΗ 

 

Κάνε το δωμάτιό σου κελί …

Είπε ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος:
«Εάν κάποιος θέλει να αγιάσει και για κάποιο λόγο δεν μπορεί να πάει σε μοναστήρι ας μετατρέψει το δωμάτιο του σε κελί. Εκεί κρυφά από τους ανθρώπους ας κάνει όλα τα πνευματικά του καθήκοντα, δηλ. ακολουθίες, αναγνώσεις, μετάνοιες, κομποσχοίνια κ.λπ. Ένας, για παράδειγμα, μπορεί να πηγαίνει στο ναό να κοινωνεί και μετά να γυρίζει στο σπίτι του και να συμπεριφέρεται όπως οι ερημίτες στα κελιά τους. Δόξα τω Θεώ υπάρχουν πολλοί τέτοιοι στον κόσμο, μπροστά στους οποίους ντρεπόμαστε εμείς που ονομαζόμαστε μοναχοί». 
Πρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση – Νέον Γεροντικόν  σελ. 37
 

Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων.

Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων. Μόλις άνοιγαν τα χέρια τους, τους επεσκέπτετο η θεία χάρις. Οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική τη μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».
Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή. Την ευχή δεν μπορεί κανείς να τη διδάξει, ούτε τα βιβλία, ούτε ο γέροντας, ούτε κανείς. Ο μόνος διδάσκαλος είναι η θεία χάρις. Αν σας πω ότι το μέλι είναι γλυκό είναι ρευστό είναι έτσι κι έτσι, δεν θα καταλάβετε, αν δεν το γευθείτε. Το ίδιο και στην προσευχή, αν σας πω, «είναι έτσι, νιώθεις έτσι» κ.λπ. δεν θα καταλάβετε, ούτε θα προευχηθείτε, «ει μη εν Αγίω Πνεύματι».
Μόνο το Πνεύμα το Άγιον μόνο η χάρις του Θεού μπορεί να εμπνεύσει την ευχή.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

» Όσοι προσεύχεστε, να προσεύχεστε με τα ονόματα των πολιτικών μας…Για να τους κρατήσει την καρδιά τους ο Θεός άφοβη. Να μη φοβηθούν αυτά τα τερτίπια που κάνει ο Ερντογάν…Δεν μπορεί να κάνει πολλά πολλά, γιατί δεν τον αφήνει η Παναγία! Όχι γιατί έχουμε συμμάχους.., δεν έχουμε κανέναν! Κανέναν!»

Μην κοιτάμε τους τίτλους του βίντεο!
Ας τ΄ακούσουμε πρώτα και μετά κρίνουμε…
Αποτέλεσμα εικόνας για αλεξης τσιπρας εκκλησια
~ Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος:
«Στις μέρες μας, σε εισαγωγικά, «δικαιολογημένα», κατά την άποψή μου άμα ξέρεις τον Θεό, αδικαιολόγητα, προσπαθούν κάποιοι να μας φοβίσουν πάρα πολύ και είναι ο Ερντογάν και η παρέα του.
Και μου είπε ένας άνθρωπος του Θεού, με όλους αυτούς τους εκφοβισμούς που κάνει και στο Αιγαίο και στην Θράκη και «κουρδίζει» και τους άλλους εκεί στην Μακεδονία, στα Σκόπια και εδώ στην Κύπρος με τα δικά μας αέρια.., έναν στόχο έχουν.
Να γεμίσουν την καρδιά των Κυπρίων και των ηγετών μας, το προσθέτω αυτό και των ηγετών μας με φόβο.
Και κάτω από το κράτος του φόβου να υπογράψουμε μια λύση όπως όπως..
Αυτό είναι! Με το πιστόλι στον κρόταφο.
Γι’ αυτό αυτήν την περίοδο που διανύουμε μέχρι το Πάσχα, είναι περίοδος μετανοίας και προσευχής πολλής και στο σπίτι μας και στην Εκκλησία.
ΠΑΡΑΚΑΛΩ!
Όσοι προσεύχεστε, να προσεύχεστε με τα ονόματα των πολιτικών μας. Εγώ το κάνω.
Για να τους κρατήσει την καρδιά τους ο Θεός άφοβη.
Να μη φοβηθούν αυτά τα τερτίπια που κάνει ο Ερντογάν.
Δεν μπορεί να κάνει πολλά πολλά γιατί δεν τον αφήνει η Παναγία. Όχι γιατί έχουμε συμμάχους.., δεν έχουμε κανέναν! Κανέναν!
Ούτε η Ελλάδα, ούτε εμείς. Έχουμε μόνο τους Αγίους μας.
Και την Παναγία μας και το ξέρουνε αυτό, πόσο μας σκεπάζει η Παναγία μας όλα αυτά τα χρόνια.
Γι’ αυτό να μην έχετε κανέναν φόβο, δεν θα κάνουν τίποτα!
Μόνον εκφοβισμόν.
Αλλά έχω έγνοια αυτούς που η καρδιά τους είναι μακριά από τον Χριστό.
Και πολλοί εκ των ηγετών του συγχρόνου Ελληνισμού έχουν σχεδόν ελάχιστη ή και καθόλου σχέση με τον Χριστό.
Και αυτό είναι ένα από τα προβλήματά μας, των συγχρόνων νεοελλήνων.
Τι ηγέτες έχουμε!
Χωρίς Θεό!
Χωρίς φώτιση, δηλαδή.
Άρα αντιλαμβάνεστε αγαπητοί μου πατέρες, η ευθύνη η δική μας είναι δεκαπλάσια.
Να αναπληρώσουμε τα υστερήματα των ηγετών μας με πολλές προσευχές γι’ αυτούς.
Όχι κατηγορώντας τους!
Όχι κατακρίνοντάς τους όπως κάνουν δημοσιογράφοι και άλλοι και πολιτικοί και αντιπολίτευση.
Όχι έτσι! Έτσι μεγαλώνουν τα δαιμόνια!
Με αγάπη και συμπόνια, προσευχόμενοι με τα ονόματά τους.
Και με αυτόν τον τρόπο θα δώσουν δυνατότητα να φύγει αυτή σιγά σιγά η απειλή και αυτός ο φόβος…»