Είπεν ο Γέρων …

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΑΠΕΙΝΟΣ

Μη δίνετε στο λόγο σας απόλυτο χαρακτήρα,

χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αρνείσθε τις αληθινές αξίες.

Να είσθε όμως πολύ μετριόφρονες όσον αφορά τις δικές σας δυνάμεις.

 

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

 

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ – ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

(Ἀληθινὴ ἱστορία)

Τὸ παρακάτω κείμενο εἶναι μία ἀληθινὴ ἱστορία μεταφρασμένη ἀπὸ τὸ παράνομο ρωσικὸ θρησκευτικὸ περιοδικὸ Ἐλπίδα («Ναντιέζντα») ἀρ. 9. Ἀποτελεῖ κεφάλαιο ἑνὸς βιβλίου ποὺ περιγράφει τὴν ζωὴ τοῦ π. Ἀρσενίου, ἑνὸς ἁγίου ἱερέως ποὺ ἔδρασε μέσα στὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Ἡ ἐπιθεώρησις τελείωσε. Οἱ κρατούμενοι ὠδηγήθηκαν μὲ φωνὲς καὶ βία πίσω στοὺς θαλάμους τους, ὁ καθένας σύμφωνα μὲ τὸν ἀριθμό του, καὶ ἡ πόρτα κλειδώθηκε. Ὑπῆρχε ἀκόμη χρόνος πρὶν ἀπὸ τὸν ὕπνο γιὰ νὰ κουβεντιάσουν μεταξύ τους, ν’ ἀνταλλάξουν ἐντυπώσεις ἀπὸ τὸ στρατόπεδο, νὰ ποῦν τὰ νέα τῆς ἡμέρας, νὰ νικήσουν κάποιον στὸ ντόμινο ἢ νὰ ξαπλώσουν στὶς σανίδες τῆς κουκέτας τους καὶ ν’ ἀναπολήσουν τὸ παρελθόν. Δύο ὧρες ἀργότερα ὁ ἦχος τῶν συνομιλιῶν ἀκουγόταν ἀκόμη, ὅμως σιγὰ-σιγὰ ὑποχώρησε καὶ βασίλεψε ἡ σιωπή, καθὼς οἱ κρατούμενοι παραδόθηκαν στὸν ὕπνο.

Ἀρκετὴ ὥρα μετὰ τὸ κλείδωμα τοῦ θαλάμου ὁ π. Ἀρσένιος στάθηκε πλάι στὰ ξύλινα κρεβάτια καὶ προσευχήθηκε· ἔπειτα ξάπλωσε κι αὐτὸς καὶ συνεχίζοντας τὴν προσευχὴ ἀποκοιμήθηκε.

Ὡς συνήθως, ἦταν ἕνας ὕπνος ἀνήσυχος. Γύρω στὴ μία μετὰ τὰ μεσάνυχτα ἔνιωσε κάποιον νὰ τὸν σκουντάη. Ἀνακάθισε καὶ ἀντίκρυσε τὴν ἀνήσυχη σιλουέτα ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ ψιθύριζε:
“Πάμε γρήγορα! Ὁ διπλανός μου πεθαίνει καὶ σὲ ζητάει!”.

Βρῆκαν τὸν ἑτοιμοθάνατο στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ θαλάμου. Ἦταν ξαπλωμένος ἀνάσκελα· ἡ ἀναπνοὴ του ἦταν βαρειὰ καὶ ἀκανόνιστη, τὰ μάτια του διάπλατα ἀνοιχτὰ κατὰ τρόπο ἀφύσικο.

“Με συγχωρεῖς… Σὲ χρειάζομαι… Πεθαίνω…”. Κοίταξε τὸν π. Ἀρσένιο καὶ πρόσθεσε σταθερά: “Κάθησε”.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ο Στιούαρτ ο κηπουρός

St. Christos the Gardener, the New Martyr

 

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Το να δίνεις, ξέροντας πως θα σου μείνουν λίγα ή ελάχιστα ή τίποτα.

Ο Στιούαρτ ο κηπουρός έδινε σε όσους το ζητούσαν μέχρι να αδειάσει η τσέπη του, μέχρι να μην έχει ούτε να βγάλει τη μέρα του.

Το είχε δει ένας φίλος του, ότι, πράγματι, το έκανε. Άδειαζε μέχρι να αδειάσει, χωρίς αύριο για την τσέπη του. Κι έτσι, με απορία, ρώτησε κάποτε με θάρρος τον Στιούαρτ:

«Πως είναι να δίνεις, ξέροντας πως ύστερα δεν έχεις τίποτα; Ξέροντας, έστω, για μία στιγμή, πως δε θα έχεις τίποτα μέχρι να ξαναβρείς λεφτά;».

«Να σου πω» είπε ο Στιούαρτ, «είναι σαν να πηδάς χωρίς αλεξίπτωτο, με την ελπίδα ότι κάτι θα συμβεί και στο μέσον του κενού, πάλι θα έρθει ένας άγγελος για να σου δέσει αλεξίπτωτο στην πλάτη». 

«Σε σένα έρχεται;» του λέει. «Σου βάζει αλεξίπτωτο;».

«Θα έλεγα, ναι» είπε με σεμνότητα ο Στιούαρτ. «Γιατί, να, κάθε φορά που αδειάζω τις τσέπες μου, όταν κάποιοι μού ζητούν λεφτά, κάτι συμβαίνει ύστερα και βρίσκω ξαφνικά λεφτά, από εκεί που δεν το περιμένω. Σαν να γεννιούνται, καταλαβαίνεις;».

«Κι εσύ πως το εξηγείς;».

«Γιατί ο Θεός είναι αξιόπιστος» είπε ο Στιούαρτ. Σήκωσε τους ώμους τους, έτσι σαν συμπέρασμα: 

«Γιατί ο Θεός είναι αξιόπιστος».

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2018/02/blog-post_19.html#more

 

»ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΣ» ΤΟΝ ΘΕΟ

Αποτέλεσμα εικόνας για οικογενεια θεοσεβουμενη

Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ἄρχισε ὁ γέροντας Πνευ­ματικὸς νὰ διηγεῖται στὸ πνευματικοπαίδι του

μιὰ προσωπική του ἐμπειρία ἀπὸ κάποιον θεοφοβούμενο ἄνθρωπο παλαιὰ στὴ Μυτιλήνη.

 –Ποὺ λές, Μιχάλη τὸν λέγανε. Τὸν ἤξερα ἐγὼ προσωπικά.

Στὴ Μυτιλήνη ζοῦ­σε, σ’ ἕνα κεφαλοχώρι.

Ἄνθρωπος τί­­μιος, ἐργάτης, μὲ φόβο Θεοῦ πάνω του. Οἰκοδόμος ἦταν.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Άγιος Πορφύριος: «Θα έρθει μετά από χρόνια ένα παλικάρι που θα είναι πάρα πολύ πιστό στον Θεό και θα μας κυβερνήσει…»

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ
Από το νέο βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης – Μαρτυρίες – Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων – Άγιον Όρος»
-Μια φορά επισκέφτηκα τον Άγιο Πορφύριο και μιλήσαμε για την Ελλάδα και τους πολιτικούς της. Τότε μου είπε το εξής, που μου έκανε μεγάλη εντύπωση: «Θα έρθει μετά από χρόνια ένα παλικάρι που θα είναι πάρα πολύ πιστό στον Θεό και θα μας κυβερνήσει. Θα έρθει ένα παλικάρι και θα φέρει όλη τη νεολαία κοντά στον Χριστό».
-Κάποτε πήγα για προσκύνημα στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, στο Έσσεξ της Αγγλίας, και συνάντησα τον Γέροντα Σωφρόνιο (Σαχάρωφ). Κάποια στιγμή του είπα:
-Γέροντα, ο Πνευματικός μου είναι ο π. Πορφύριος.
-Ωωω…! Τι μου λες παιδί μου…! Θα πας και θα του βάλεις μία μετάνοια για σένα και μία για μένα και θα του πεις: «Από τον παππούλη, τον Σωφρόνιο, μαζί με πολλές, πολλές ευχές!»
Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα και μίλησα στον Άγιο σχετικά με τον π. Σωφρόνιο, μου είπε αυθόρμητα, σαν να μονολογούσε: «Μωρέ, εγώ κάθε ημέρα τον εβλέπω. Αφού κάθε ημέρα είμαστε μαζί…»
-Μία άλλη φορά πήγα με μία σύγχρονη ιεραπόστολο, την Ελληνοαμερικανίδα Σταυρούλα (Σταυρίτσα) Ζαχαρίου.
 
Εκείνη του μίλησε για την ζωή της. Καταγότανε από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και ήταν ξαδέρφη του αγιογράφου και λογοτέχνη Φώτη Κόντογλου. Έζησε αρκετά χρόνια στην Αμερική με πλούτη και ανέσεις. Από αγάπη προς τον συνάνθρωπο πήγε στην Αφρική, όπου επιδόθηκε με πολύ ζήλο στο ιεραποστολικό έργο, ιδιαίτερα στην Κένυα. Ο Άγιος μας αποκάλυψε ότι εξομολογούσε τον Κόντογλου, όταν ήταν ακόμη στην Πολυκλινική. Κάποια στιγμή είπε στην Σταυρίτσα:
 
-Πρόσεξε όμως εκεί στην Αφρική, δεν θα έχεις σχέσεις με τους παπικούς και τους προτεστάντες.
 
-Εεε… να, καμιά φορά, άμα κάνουνε καμία συγκέντρωση και με καλούνε, πηγαίνω.
 
-Όχι, όχι, δεν θα έχεις καμία, καμία σχέση με αυτούς. Να μην ξαναπάεις…, της τόνισε έντονα…