Θέλεις να μάθεις πόσοι βρέθηκαν εκεί; Επιστημονικός υπολογισμός του κόσμου του συλλαλητηρίου…

α. Με κόκκινο χρώμα επιφάνεια 39.333 τετρ.μέτρων πέριξ της εξέδρας των ομιλητών και αγάλματος Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πυκνότητα 4 άτομα/τμ. ΣΥΝΟΛΟ: 157.332 άτομα
β. Με πράσινο χρώμα επιφάνεια 31.063 τμ από Λευκό Πύργο μέχρι Βασιλικό Θέατρο. Πυκνότητα 3 άτομα/τμ. ΣΥΝΟΛΟ: 93.189 άτομα
γ. Με Κίτρινο χρώμα επιφάνεια 126.959 τμ πέριξ του κέντρου του συλλαλητηρίου και επί της παραλιακής εκατέρωθεν. Πυκνότητα 2 άτομα/τμ. ΣΥΝΟΛΟ: 253.918 άτομα.
δ. Με γαλάζιο χρώμα υπόλοιπη περιοχή από λιμάνι μέχρι τη μέση της παραλιακής οδού Νίκης από Δυτικά και από το Μακεδονία Palace μέχρι το Μέγαρο Μουσικής στα Ανατολικά και πάνω από τον Λευκό Πύργο επιφάνεια 77.902 τμ. Πυκνότητα 1 άτομο/τμ. ΣΥΝΟΛΟ: 77.902 άτομα.
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ: 582.341 άτομα…
 Σε αυτούς δεν έχουν υπολογισθεί οι ομάδες και μεμονωμένα άτομα, που εκινούντο κρατώντας ελληνικές σημαίες, στις παρυφές της συγκέντρωσης και στους κάθετους δρόμους όπως επίσης και όσοι Θεσσαλονικείς συμμετείχαν με την παρουσία τους από τα μπαλκόνια των κτιρίων σε όλος το μήκος της παραλιακής.
Αν αφαιρέσουμε ένα σφάλμα 15% τότε με μεγάλη ασφάλεια μπορούμε να πούμε ότι στο συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη συμμετείχαν περί τις 500.000 άτομα!!
Αυτό το μισό εκατομμύριο Ελλήνων, ασχέτως κομματικών τους επιλογών, το αγνόησαν σκοπίμως όλα τα κανάλια, συμπεριλαμβανομένης της ΕΡΤ για την οποία όλοι όσοι συμμετείχαν καταβάλλουν τον οβολό τους υπέρ ΕΡΤ στους λογαριασμούς ρεύματος.
Από: Τάσος Φαραντάτος
(by George Kalpaxides)
https://amfoterodexios.blogspot.gr/
 

Είπεν ο Γέρων …

Αποτέλεσμα εικόνας για κατακριση

«Εάν ένα άτομο δεν αρχίσει να εργάζεται στον εαυτό του, ο διάβολος θα του βρει άλλη δουλειά – να ασχοληθεί με άλλους (να αναζητήσει σφάλματα σε άλλους).»

Ο μοναχός Παΐσιος της Αγίας Τριάδος

 

Η παγκοσμιοποίηση

Γέροντας Γρηγόριος 
Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους.

Μὴν ἐπιρρίπτουμε εὐθῦνες μόνον στὴν παλιοκατάσταση ποὺ ἦρθε σιγά-σιγὰ ἀπὸ τὸν κόσμο. Καὶ τὰ κακὰ ποὺ προῆλθαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν εἶναι ὀλίγα. Εἶναι ἴσως καὶ περισσότερα καὶ σοβαρότερα. Παρασύρθηκε ἡ Ἐκκλησία σὲ πολλοὺς τομεῖς ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου καὶ ἐγκαινίασε, ἂς πῶ ἄθελά της, πράγματα ποὺ ἀντίκεινται στὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὴν διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων. Οἱ συμπροσευχές, πότε δῶθε καὶ πότε κεῖθε στὸν κόσμο, βάζουν τοὺς ἀνθρώπους σὲ δύσβατους δρόμους καὶ διεστραμμένους. Πρώτη ἡ Ἐκκλησία ἄρχισε νὰ ὑποδεικνύη στὸν κόσμο τὶς συμπροσευχές. Εἶναι ἀλήθεια αὐτό. Ὀρθόδοξοι, βουδιστές, ζωροάστρες, μουσουλμάνοι, καθολικοί, προτεστάντες, ἑβραῖοι, ὁ ἕνας δίπλα στὸν ἄλλον στέκονται σὲ προσευχή! Δὲν τοὺς εἶδα, ἀλλὰ ἔχουμε ντοκουμέντα τὶς φωτογραφίες. Μὲ πόνο ψυχῆς θεωρεῖς καὶ λές: «Αὐτοὶ ἐκεῖ πέρα τί κάνουν; Παίζουν; Τὴν νηπιακὴ ἢ τὴν ἐφηβική τους ἡλικία περνᾶνε; Τί εἴδους λειτουργία εἶναι αὐτή; Τὰ πιστεύω τους διαφέρουν παρασάγγες. Ποῦ βρίσκεται ἑνότητα προσευχῆς; Στὸν πρῶτο ἢ στὸν ἕβδομο οὐρανό;»
Ἔλεγε ἕνας ἀπὸ τοὺς τελευταίους ἀσκητὲς τοῦ Ὄρους σὲ νεαροὺς μοναχούς: «Στὸν ἀέρα συναντῶ τὸν Γέροντά σας τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς». Αὐτῶν τῶν ἑτεροθρήσκων καὶ ἑτεροδόξων ἄραγε ποῦ συναντᾶται ἡ προσευχή τους; Ἀφηνόμαστε σὲ μιὰ προσευχὴ σὰν τοὺς σφουγγαράδες στὴν ἄβυσσο τῆς θαλάσσης. Καὶ ἐμεῖς οἱ μικροὶ καὶ ἐλάχιστοι διερωτώμεθα: «Ποῦ εἶναι τὸ κέντρο τῆς προσευχῆς αὐτῆς; Στὸν σταυρὸ ἢ στὴν ἀνάσταση;»
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς παγκοσμιοποίησης. Βάζω στὸν μύλο ἀπ᾽ ὅλα τὰ γενήματα, γιὰ νὰ πάρω ζύμη νὰ ζυμώσω ἄρτον ζωῆς! Ποιᾶς ζωῆς; Ἂς μοῦ τὸ ποῦνε, προτοῦ χάσω τὰ μυαλά μου. Ἐγὼ ψάχνω στὸν παράδεισο τὴν θέα τοῦ Θεοῦ. Ὁ μουσουλμάνος, ὁ ζωροάστρης, ὁ βουδιστὴς τί ζητᾶ; Πιλάφι; Ταιριάζει τὸ αἴτημα τοῦ ὀρθοδόξου μὲ τὰ αἰτήματα τῶν ἑτεροδόξων καὶ ἀλλοθρήσκων;
Μύλε, ἀνεμόμυλε, σταμάτα νὰ γυρίζης τὰ πανιά σου. Μὴν ἀλέθης. Δεῖξε ἀγάπη στὸν κόσμο καὶ μὴ σιτίζης τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὸ ψωμὶ τῆς παγκοσμιοποίησης. Τὰ ἀγκάθια καὶ τὰ τριβόλια, ἂν τὰ ἀλέσης, δὲν θὰ δώσουνε τροφὴ ζωῆς ἀλλὰ θανάτου.
Κύριε, μὴ σταματᾶς νὰ μᾶς ἀγαπᾶς καὶ κατάστρεφε τῆς παγκοσμιοποίησης τὰ κέντρα, ὅπου καὶ νὰ λειτουργοῦνε αὐτά.
Μάννα Ἐκκλησία ὀρθόδοξη, ἡ τρέφουσα καὶ ἀνατρέφουσα καὶ διατηροῦσα τὰ σύμπαντα, μὴ βάζης στὸν μύλο σου τοῦ σατανᾶ τὶς καλλιέργειες. Δῶσε μας ψωμὶ καθάριο, σιταρένιο. Δεῖξε τὸ ἔλεός σου στὰ παιδιά σου καὶ φώτισε τοὺς ταγούς σου νὰ μὴν ἐπιχειροῦν αὐτὰ ποὺ ἐσὺ δὲν δίδαξες, αὐτὰ ποὺ ἐσὺ δὲν ἔδωσες στὸν κόσμο.
Ἂς γίνωνται συμπροσευχὲς στὴν Ἀσίζη καὶ σὲ ὁποιαδήποτε πλατεῖα τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὴν παρουσία ὀρθοδόξων ποιμένων. Ἐμεῖς θέλουμε καὶ ἐκζητοῦμε κάθε μέρα τὴν ἀληθινὴ προσευχή, τὴν ἀληθινὴ συμπροσευχή, κατὰ τὴν ὁποία παρακαλοῦμε ὅλοι μπροστὰ στὴν ἁγία τράπεζα νὰ κατέλθη τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ νὰ κάνη τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ, νὰ τὸ λάβουμε, νὰ τὸ φάγουμε, νὰ τὸ πίουμε, γιὰ νὰ ζωοποιηθοῦμε καὶ ὄχι γιὰ νὰ ἀποθάνουμε. Οἱ συμπροσευχὲς εἶναι ὁ θάνατος τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν. Θέλουμε νὰ βλέπουμε συμπροσευχὲς καὶ κοινωνία τοῦ ἁγίου Πνεύματος μπροστὰ στὸ θυσιαστήριο καὶ μόνον μὲ αὐτοὺς ποὺ ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Οἱ ἄλλες συμπροσευχὲς δὲν θὰ μᾶς δώσουν τίποτα. Σύγχυση καὶ ταραχὴ θὰ φέρουν στὴν ψυχή μας. Βαβέλ, Βαβέλ, πάλι στήνεσαι μπροστά μας; Πάλι μᾶς βάζεις νὰ κτίσουμε πύργους;
Σὲ δυσωποῦμε, Κύριε, καὶ παρακαλοῦμε ρῦσαι μας ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς παγκοσμιοποίησης. Ὄχι πιὰ ἐμφανίσεις καὶ ἐπιδείξεις ἄκαρπων προσευχῶν καὶ δεήσεων σὲ θεοὺς ἀλλοτρίους. Ζώντας οἱ ἄνθρωποι μέσα σ᾽ αὐτὴν τὴν σύγχυση καὶ ταραχή, δὲν γνωρίζουν ποῦ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ποῦ εἶναι τὸ ψέμα. Στὴν Ἀσίζη συμπροσευχή, δῶθε-κεῖθε συμπροσευχές. Λὲς καὶ τὰ θυσιαστήρια μᾶς τὰ γκρέμισε ἡ ἀπιστία καὶ ψάχνουμε τόπους νὰ προσευχηθοῦμε.
Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ μᾶς διαλευκάνη τὶ εἶναι ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ πόσα κακὰ φέρνει σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο. Μὲ πόνο ψυχῆς ἀκοῦς νὰ λένε ὅλοι οἱ ἁπλοῖ καὶ ὅλοι οἱ διεστραμμένοι ἄνθρωποι «Τὸ ἴδιο εἴμαστε». Τὸ ἴδιο εἶναι τὸ κρυστάλλινο ποτήρι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τὸ ἴδιο καὶ τὸ μπακιρένιο; Θόλωσε τὸ νερὸ τῆς Ἐκκλησίας, θόλωσαν καὶ τὰ νερὰ τοῦ Γένους. Ποῦ νὰ προστρέξουμε νὰ πιοῦμε καθάριο νερό; Ὅλα εἶναι ἀνάμεικτα, ὅλα εἶναι ταραγμένα. Ἐὰν δὲν τὰ ξεμπερδέψη ἡ Ἐκκλησία, ποιός θὰ τὰ φιλτράρη νὰ μᾶς τὰ δώση; Εἶναι φοβερὸ κακὸ ἡ παγκοσμιοποίηση. Κάποιος ποὺ ξέρει περισσότερα ἂς μᾶς δώση τὴν πραγματικὴ διάσταση τῶν πραγμάτων καὶ ἂς μᾶς βγάλη ἀπὸ τὴν δίνη τῆς φτερωτῆς τοῦ μύλου ποὺ πέσαμε. Μᾶς ἔβρεξε, μᾶς μούλιασε, μᾶς τάραξε.
Κύριε, ταχὺ προκατάλαβε, πρὶν δουλωθῆναι ἡμᾶς. Διῶξε ἀπὸ τοὺς δρόμους ποὺ βαδίζουμε τὸν πανσεξουαλισμό, τὸν παγχριστιανισμό, τὸν μηδενισμὸ καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση.
Μάννα Ἐκκλησία, ἀνασκουμπώσου καὶ ζύμωνε στὴν σκάφη τῆς ζωῆς μόνον καθάριο ἀλεύρι, γιὰ νὰ μᾶς δίνης καθαρὸ ψωμί. Βοήθησέ μας, γιατὶ μπερδεύτηκε τὸ φῶς μὲ τὸ σκοτάδι, ἡ ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα, ὁ διάβολος μὲ τὰ ἔργα τοῦ φωτός. Ξόρκισέ τονε, νὰ μὴ ρίχνη στὴν σκάφη τῆς ζωῆς κακὰ θολώματα. Ρῦσαι ἡμᾶς καὶ σῶσον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀγαθότητί σου, ἐν τῇ εὐσπλαγχνίᾳ σου, ἐν τῇ συμπαθείᾳ σου. Ἀμήν.
Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

 

 

Τους ανθρώπους ντρέπεσαι, το Θεό δεν ντρέπεσαι;

Αποτέλεσμα εικόνας για η πορνη και ο μοναχος

ΑΛΛΟΤΕ πάλι ὅταν πέρναγε ἀπὸ τὴν πόλη ὁ   όσιος γέρων  Ἐφραίμ, κάποιος φαίνεται πὼς ἔβαλε μιὰ πόρνη νὰ τὸν παρασύρει σὲ σαρκικὲς σχέσεις ἤ κι ἂν δὲν τὸ κατάφερνε, τουλάχιστον νὰ τὸν κάνει νὰ ὀργισθεῖ, γιατὶ ποτὲ κανεὶς δὲν τὸν εἶχε δεῖ νὰ θυμώνει. Κι ἐκεῖνος τῆς λέει,  

– Ἀκολούθησέ με.

Καὶ ἀφοῦ πλησίασε σ᾽ ἕνα μέρος ποὺ ἦταν συγκεντρωμένος πολὺς κόσμος τῆς εἶπε, 

– Ἔλα ἐδῶ νὰ κάνουμε αὐτὸ ποὺ θέλεις.

Ἐκείνη ὅμως βλέποντας τὸν κόσμο τοῦ λέει,

– Δὲν εἶναι ντροπὴ νὰ τὸ κάνουμε μπροστὰ σὲ τόσο κόσμο;

Κι ἐκεῖνος τῆς λέει,

 – Ἂν ντρεπόμαστε τοὺς ἀνθρώπους πολὺ περισσότερο πρέπει νὰ ντρεπόμαστε τὸν Θεὸ ποὺ βλέπει καὶ ὅσα κρύβονται στὸ σκοτάδι.

Γεροντικόν, γ΄