Ὁ μακαριστός Γέρων π. Πλακίδας Deseille ἀποκαλύπτει τούς πονηρούς σχεδιασμούς τῆς νέας ἐποχῆς πού συμβαίνουν στίς ἡμέρες μας.

PLACIDE_DESEILLE-featured

Ο ΑΠ. Παύλος στην προς  Θεσσαλονικείς επιστολή του (Β’ 3,7) είναι προφητικός και αποκαλυπτικός, χωρίς να αφήνει περιθώρια στις ανά τούς αιώνες γενιές των χριστιανών να αμφιβάλλουν για το τί πρόκειται να συμβεί εις τούς εσχάτους καιρούς, όταν δηλαδή θα έλθει το πλήρωμα τού χρόνου, για να εγκαθιδρυθεί προς καιρόν ο Αντίχριστος, η Αποστασία, στον Κόσμο(!)

Γράφει: «Λάβετε τα μέτρα σας να μη σάς εξαπατήσει κανείς κατά κανένα τρόπο- διότι η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου δεν θα έλθει, εάν προηγουμένως δεν έλθει η αποσκίρτησης πολλών από την πίστιν, συνέπεια της σκληρύνσεώς των εξ αιτίας των αμαρτιών των και δεν φανερωθεί ο άνθρωπος, ο κατ’ εξοχήν αμαρτωλός και υποκινητής προς κάθε αμαρτίαν, ο υιός της απώλειας… Διότι τώρα η δράσις και το έργον της ανομίας ενεργείται και επεκτείνεται κατά τρόπον μυστικόν, ώστε να μη είναι εξ ολοκλήρου φανερό…» (βλέπε ολόκληρο το Κεφάλαιο στην «Ερμηνευτική Απόδοση» Ιωάννου Κολιτσάρα, σελ. 233-234)

 Ωστόσο, από την εποχή πού αυτά έγραφε ο Α Παύλος στους Θεσσαλονικείς, μεσολαβούν δύο χιλιάδες  χρόνια και η επέκτασης του μυστηρίου της ανομίας δεν «ενεργείται τώρα πλέον κατά τρόπον μυστικόν» άλλα απροκάλυπτα, αναίσχυντα και φανερά. Μια ματιά στο κόσμο πού ζούμε δεν μας αφήνει περιθώρια να διαπιστώσουμε άλλο τι εκτός από αυτό πού προλέγει ο λόγος του Αποστόλου: Το «μυστήριον της ανομίας» και η σταδιακή αντικατάστασις του Θεού από την αποστασία της αμαρτίας, οδηγούν στην έλευση του «υιού της απώλειας. Ο εθναπόστολος ιερομάρτυς Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μάς εφιστά την προσοχή:«.. Πρωτύτερα από την Β Παρουσία έχει να γεννηθή ο Αντίχριστος και να κάμει τόσα κακά εις τον κόσμο, και να έχει να ονομάσει το εαυτόν του υιόν Θεού και θέλει σταθεί βασιλεύς να ορίσει τον κόσμον όλον και να κάνη θαύματα, κατά φαντασίαν διά να πλανά τούς ανθρώπους…»  Και ο Θεοφύλακτο• Βουλγαρίας συμπληρώνει:«.. .Στην εποχή των εσχάτων εξ αιτίας της αύξησης της ανομίας από την πλάνη του Αντίχριστου, οι άνθρωποι θα γίνουν όμοιοι με τα θηρία και δεν θα διατηρούν ίχνος Αγάπης ούτε ακόμη για τού στενούς τους συγγενείς…»

Μία προσκυνηματική επίσκεψη φιλικής συντροφιάς στα δύο μοναστήρια, μετόχια της Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους, ανδρώα’ Ι. Μονή ‘Αγίου Αντωνίου νότια της GRENOBLE της Γαλλίας και γυναικείο της ‘Αγίας Σκέπης κοντά στην πόλη AVIGNON, πού ίδρυσε με την ευλογία του καθηγούμενου της Ι. Μονής Σίμωνος Πέτρας γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, ο παλιός γέρων π. Πλακίδας DESEILLE άφησε κατάπληκτους τούς Έλληνες προσκυνητές (φίλους των Μοναστηριών) από όσα τούς αποκάλυψε για τούς πονηρούς σχεδιασμούς πού συμβαίνουν ήδη στις μέρες μας και απλώς επιβεβαιώνουν ότι το Πνεύμα τού Θεού προανήγγειλε με τα γραπτά των Αποστόλων, της Αποκαλύψεως του Ευαγγελιστού και των Αγίων της Εκκλησίας μας.

Μεταξύ των άλλων πατερικών παραινέσεων στους Έλληνες επισκέπτες του, ο σοφός γέρων καθηγούμενος π. Πλακίδας, είπε και τα έξης σπουδαία και ενδιαφέροντα, πού αν και αντικατοπτρίζουν τα συμβαίνοντα στη Γαλλία, τα ίδια δυστυχώς ισχύουν στη Δύση και γενικότερα στον Κόσμο(!!)

Με αφορμή τις πρόσφατες γιγαντιαίες κινητοποιήσεις κυρίως καθολικών νέων ζευγαριών στο Παρίσι και σέ άλλες πόλεις της Γαλλίας για να διαδηλώσουν την αντίθεση τους στην νομιμοποίηση τού γάμου των ομοφυλοφίλων Σοδομιστών (βλέπε «Χ.Β.» φ. 58, σελ. 9) ο π. Πλακίδας, είδε μεν μια ενθαρρυντική αφύπνιση των καθολικών χριστιανών. Πλην όμως δεν παρέλειψε να σημειώσει με έντονο τον προβληματισμό του ότι, το ίδιο ενθαρρυντική δεν είναι και η στάση πολλών καθολικών επισκόπων, οι οποίοι συσχηματίζονται με την πολιτική εξουσία και δεν κρατούν σθεναρή αγωνιστική στάση απέναντι της. (Μήπως τα αυτά δεν συμβαίνουν και στην Ορθόδοξη Ελλάδα;)

Η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών ανθρώπων βρίσκονται πρόθυμοι προσκυνητές κάτω από την δαιμονική επιρροή πού ασκεί ο διάβολος.Ο οποίος, ας μην απορούμε, παρουσιάζεται συμπαθητικός, ευγενικός, ελκυστικός, προνοητικός, ευχάριστος, έτοιμος να σέ συμπαρασύρει σέ όλα τα μονοπάτια της εύκολης και τρυφηλής ζωής! Σέ αντίθεση με αυτό πού συμβαίνει στη ζωή του πιστού, πού δεν πρέπει να ξεχνά «σ’ όλη την επίγεια ζωή του ότι κανένας και ποτέ δεν ανέβηκε στον Ουρανό με την άνεσή του»!!, όπως τόνισε ο σοφός Γέρων.

Εκείνο όμως πού εντυπωσίασε τούς συνομιλητές του ήταν η αποστροφή του για τα κέντρα εξουσίας των ανά την γη σιωνιστικών στοών, οι όποιες… προωθούν έναν νέο Θεό  (σημ. «Χ.Β.» το ίδιο δεν έκαναν και οι Εβραίοι στην έρημο, ανυψώνοντας το «χρυσό μοσχάρι» για «θεό τους»;) πού δεν θα είναι ο Τριαδικός Θεός των χριστιανών αλλά ο θεός των δέκα εντολών στο πλαίσιο της θεοποιήσεως των «δικαιωμάτων του ανθρώπου», όπως τα διαμορφώνει ή Νέα Εποχή (τού Αντίχριστου).

Σ’ αυτόν τον (δαιμονικό) σχεδίασμα, πρέπει να συμπληρωθεί και η νέα «προοδευτική» άποψη-πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας της Γαλλίας, πού θα εφαρμοστεί στην εκπαιδευτικό μεταρρύθμιση της χώρας και θα επηρεάσει την εκπαίδευση των Ευρωπαϊκών χωρών: «Οι νέοι πρέπει να ζήσουν την Ιστορία από το 1789 (Γαλλική Επανάσταση) έως σήμερα. Οι δεκαοκτώ αιώνες Χριστιανισμού πριν, πρέπει να απαλειφτούν» (γιατί ασφαλώς είναι… σκοταδισμός)(!!)

Εντυπωσιακή επίσης είναι η διαπίστωση ότι σέ διαφορετικές εποχές κατά το παρελθόν, πολλοί πνευματοφόροι Γέροντες συμπίπτουν στους προφητευμένους λόγους τους για την έλευση του «υιού της απώλειας» του νέου «θεού», όπως τον περιέγραψε και στους επισκέπτες του ο Γέροντας π. Πλακίδας, τον περασμένο μήνα στο Μοναστήρι του στη Γαλλία. Το 1974λ.χ. εις τον ένθρονιστήριο λόγο του ο Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης, μεταξύ άλλων σημείωνε:«.. .το λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Στην πραγματικότητα πρόκειται περί παγκοσμίου Συμβουλίου Εθελοθρησκειών.  Σ’ αυτό ο μοναδικός θεός, ο οποίος θα διεκδίκηση εκεί φόρον λατρείας, θα είναι ο εκπεσών Εωσφόρος, ο οποίος διά του απεσταλμένου του μεταξύ των ανθρώπων του Αντίχριστου, θα επιχειρήσει να υποκαταστήσει την πίστη και τη λατρεία στον αληθινό Θεό. Για τον Οικουμενισμό δεν υπάρχει προσωπικός Θεός, γιατί τελείως απαράδεκτο είναι για τούς συνεπείς οικουμενιστάς το δόγμα τού Τριαδικού Θεού…»

 Ο «υιός της απώλειας», φίλοι αναγνώστες, ήλθε, είναι έδώ, δίπλα μας κυρίαρχος (!!) και όποιος αντέξει…

Περιοδ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ», άρ. φ. 60, Ίούλ.-Σεπτ. 2013

πηγη

 

 

Είπεν ο Γέρων της μονής Όπτινα

Αποτέλεσμα εικόνας για οπτινα

Ἡ εὐγενικὴ συμπεριφορὰ στὸν πλησίον, ὁ παρήγορος λόγος μας στὸν θλιμμένο, ἡ ὑπεράσπιση τοῦ ἀδικουμένου, ἡ ἀντίδρασή μας στοὺς κακοὺς λογισμούς, ὁ ἀγώνας μας στὴν προσευχή, ἡ ὑπομονή, ἡ εὐσπλαγχνία, ἡ δικαιοσύνη καὶ κάθε ἄλλη ἀρετή. Αὐτὰ εἶναι ποὺ ἀναπαύουν τὸ Θεό καὶ προσελκύουν στὴν ψυχή μας τῆς δικὴ Του χάρη, ἡ ὁποία μᾶς κάνει ἱκανοὺς νὰ ξεπερνᾶμε καὶ τὶς πλέον ἀνυπέρβλητες δυσκολίες τῆς ζωῆς.

 

«Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν” – Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

Βρωμερές συκοφαντίες

Πολλά όμως διεσπείροντο από τους κακούς ανθρώπους στην Αθήνα περί του Πενταπόλεως και της ανέγερσης της Μονής [δηλαδή της γυναικείας Μονής της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα, της οποίας κατόπιν διετέλεσε εφημέριος και πνευματικός]. Πολύ εδοκιμάσθη από τους διεστραμμένους, τους μοχθηρούς και τους συκοφάντες. Διέδιδαν συκοφαντίες ανηθικότητος ανηκούστους. Ησχολήθη με αυτές και η Ιερά Σύνοδος. Ο δέ τότε Πρόεδρος αυτής, ο Αθηνών Θεόκλητος μετέβη αυτοπροσώπως επιτοπίως το 1908, διά να εξετάση. Φεύγοντας όμως από εκεί αναγκάσθηκε να ομολογήση ότι «ήτο όντως Θείον έργον».

Πολύ τον κατέτρεξε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης. Αυτός διετέλεσε και Οικουμενικός Πατριάρχης και Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αυτός ο δυστυχής ήτανε μασώνος μοντέρνος, νεωτεριστής και έκαμε πολύ κακό στην Εκκλησία.
Αυτός ήταν και κατά του μοναχισμού. Όταν ο Άγιος αγωνιζόταν με τόσες δυσκολίες να κτίση το Μοναστήρι, επήγε και τον απέτρεπε…
– Τί κάνεις εδώ; Μοναστήρι κτίζεις τώρα; Δεν βλέπεις ότι τόσα εξωκκλήσια γύρω εδώ ερήμωσαν; Δεν είναι για Μοναστήρια στη σημερινή εποχή.
Ο Πενταπόλεως όμως εξηκολούθησε και έγινε το Μοναστήρι και άλλα πολλά κατόπιν, ώστε η Αίγινα σήμερον να έχη τα περισσότερα Μοναστήρια. Το προείπεν ο Άγιος: «Θα γίνη, είπεν, η Αίγινα το Άγιον Όρος των Μοναζουσών». Και ήδη έχει εννέα Μοναστήρια γυναικών.
Αλλά και ποία διαφορά στο τέλος των δύο Ιεραρχών. Ο Μεταξάκης, που έκαμε τόσε εις βάρος της Ορθοδοξίας, είχεν οικτρόν τέλος. Τον βρήκαν ένα πρωί κάτω από το κρεββάτι του νεκρόν και με την γλώσσαν του έξω. Αυτήν ακριβώς την γλώσσαν, που έλεγε αυτά στον Άγιο και τόσα εις βάρος της Ιεράς Παραδόσεως και της Ορθοδόξου Εκκλησίας!
Εξ αντιθέτου, ο Πενταπόλεως, που έμεινε πιστός εις την Ι. Παράδοσιν και υπέμεινε τους πειρασμούς και διώξεις, είχεν άγιον τέλος και σήμερον τιμάται, όχι μόνον από το Πανελλήνιον, αλλά και από όλην την Υδρόγειον.
Είναι αληθές, ότι ο Θεός παρεχώρησε να περάση και εκεί πολλές θλίψεις και πίκρες. Παρ’ όλην την εκεί εργασίαν του, πολλοί κακοί άνθρωποι, όργανα του διαβόλου έλεγαν, ότι ο Άγιος είναι υποκριτής και, ότι όλα αυτά που κάνει, είναι υποκριτικά. Έφθασαν μάλιστα στο σημείον να τον κατηγορούν για ανηθικότητες και, ότι το Μοναστήρι το κατάντησε άντρον ακολασίας! Διέδιδαν, ότι οι μοναχές γεννούσαν νόθα παιδιά και τα πετούσε στο πηγάδι.
Κάποια μητέρα, μάλιστα, που την έλεγαν στην Αίγινα «Κερού» είχε μια κόρη 16 ετών χαριτωμένη, συνετή, φρόνιμη και θεοφοβούμενη. Η μητέρα αυτή είχε μανία καταδιώξεως προς την κόρην της και πολλές φορές επιχείρησε να την σκοτώση. Το δυστυχισμένο αυτό πλάσμα βρήκε καταφύγιο στο Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου. Ο Άγιος, πονόψυχος καθώς ήταν, το δέχτηκε και το προστάτεψε.
Η Κερού δεν μπορούσε να το χωνέψη και άρχισε να συκοφαντή τον Άγιο. Τα λόγια της ήταν πολύ φαρμακερά και πειστικά. Ο Σεβασμιώτατος ανέφερε το περιστατικό στο Μητροπολίτη Αθηνών, Θεόκλητο, ζητώντας οδηγίες. Εκείνος τού είπε να την προστατεύση την κοπέλλα. Η κοπέλλα έφθασε στα 18 της χρόνια. Η Κερού όμως το πήρε πείσμα. Είχε το σατανά μέσα της. Επήγε στον Πειραιά και άρχισε τα κλάματα μπροστά στον Ανακριτή να διηγήται την τραγωδίαν της. «Ένας Καλόγηρος, που τάχα ασκητεύει, μού την πήρε στο γυναικομονάστηρο. Αυτός έχει όλες τις καλόγρηες ερωμένες. Σώστε το παιδί μου…».
Ο Εισαγγελεύς πήρε την κατάθεσιν και την επομένην πήγε αγριεμένος στην Αίγινα με δυό χωροφύλακες. Παρεβίασε την πόρτα, παρά τους κανονισμούς του Μοναστηριού, και μπήκε κατ’ ευθείαν στο διαμέρισμα του Αγίου. Οι Μοναχές αναστατώθηκαν και άρχισαν να κλαίνε. Ο Δεσπότης σηκώθηκε με το συνηθισμένο Χριστιανικό του χαμόγελο να τους υποδεχθή. Ο Ανακριτής έξω φρενών, είπε εις τον εβδομηκονταετή τότε γέροντα:
– Βρε παληοκαλόγηρε!… πού είναι τα παιδιά που κάνεις; (Επηκολούθησε αισχροτάτη φράσις). Αυτά κάνεις εδώ πέρα; Κατόπιν τον έπιασε από το ράσο και τον απειλούσε, λέγοντας:
– Θα σου ξεριζώσω τα γένια τρίχα-τρίχα.

Ο Άγιος δεν έβγαλε λέξι. Μόνον με το χέρι του έδειχνε ψηλά και έλεγε:

– Βλέπει ο Θεός. Ξέρει ο Θεός!!
Και πράγματι! «έστι δίκης οφθαλμός, Ός τα πάνθ’ ορά». Ο ασεβέστατος Εισαγγελεύς σε μια εβδομάδα αρρώστησε βαρειά. Είχε τρομερούς πόνους από την αρρώστειά του. Το χέρι εκείνο, που έπιασε και κουνούσε τον Άγιο, ξεράθηκε.Τότε το συναισθάνθηκε και ζήτησε να τον πάνε μπροστά στον Άγιον, να τον συγχωρέση. Πράγματι τον πήγαν. Έπεσε στα πόδια του Αγίου, μαζί με την γυναίκα του και ζητούσε να τον λυπηθή. Ο Άγιος προσευχήθηκε στο Θεό πολύ. Ήταν ο μακάριος ανεξίκακος και μακρόθυμος. Τον συνεχώρησε με την καρδιά του. Του Εισαγγελέως [ωστόσο] έπειτα από δύο χρόνια τού κόψανε το χέρι. Εκείνο το χέρι που κουνούσε, από το γιακά του ράσου, τον Άγιο.
Το Μοναστήρι του όμως, παρ’ όλα αυτά, επρόκοψε. Εν τω μεταξύ η Αδελφότης εμεγάλωσε, γιατί προσετέθησαν και άλλες Αδελφές και μάλιστα μορφωμένες. Έγινε ένα πνευματικόν κέντρον, που ξεκούραζε ψυχικά και φώτιζε τους ανθρώπους.»

http://agapienxristou.blogspot.gr/2017/11/blog-post_23.html

 

Τό φαινόμενο τῶν κρυπτοχριστιανῶν στόν Πόντο

Τό φαινόμενο τῶν κρυπτοχριστιανῶν στόν Πόντο

 Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παῦλος κάνει λόγο γιά τούς κρυπτοχριστιανούς τοῦ Πόντου. Οἱ κρυπτοχριστιανοί σύμφωνα μέ τήν ποντιακή διάλεκτο ὀνομάζονται «κλωστοί», δηλ. γυριστοί.