Ωραία που είναι η πόλη μας!

Φωταγωγήθηκε στα Τρίκαλα το υψηλότερο φυσικό χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Ελλάδα!

Όταν η Πριγκίπισσα του Φεγγαριού μαζί με τον Αη Βασίλη καλούσαν στη μικρή εξέδρα τα Φεγγαροχτυπημένα Ξωτικά, το έκαναν για καλό: για να γιορτάσουν τα γενέθλια του υψηλότερου φυσικού χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Ελλάδα.

Στα Τρίκαλα, στην κεντρική πλατεία, ατενίζοντας τον Μύλο των Ξωτικών, το δέντρο φωταγωγήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου. 

Τα 33 μέτρα του δέντρου, η σεκόγια που στέκει στο κέντρο της πόλης, έχοντας γλιτώσει την παγωνιά του 2001-2002, πλέον αποτελεί σύμβολο και σημείο αναφοράς για τα Χριστούγεννα, που από τα Τρίκαλα φωτίζουν όλη την Ελλάδα.

Η φωταγώγιση συνοδεύτηκε με πυροτεχνήματα που έκαναν τη νύχτα μέρα!

Φωτογραφίες: Eurokinissi

 

| iefimerida.gr
 

«Με την πρώτη τσεκουριά του τούρκου, το ξύλο άρχισε να αιμορραγεί…


– Έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος:
 « Η χάρη των Αγίων μας ακόμη και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει. Κάποτε στην Μικρά Ασία ένας Τούρκος κτηνοτρόφος προσπάθησε με το τσεκούρι του να σχίσει παλιό ξύλο εικόνας.
Με την πρώτη τσεκουριά το ξύλο άρχισε να αιμορραγεί… 
Ο τούρκος τότε πανικόβλητος παρέδωσε την εικόνα στους χριστιανούς διηγούμενος το θαύμα…»

(περισσότερα για τις διδαχές του νέου Αγίου εδώ…)

https://amfoterodexios.blogspot.gr/
 

Το 95% των Ελλήνων έχει εικονοστάσι στο σπίτι του

Σχετική εικόνα
Το οικιακό μας εικονοστάσι
Μόνον το 5% των Ελλήνων δεν έχει ούτε μία εικόνα αγίου στο σπίτι του. Δημοσκόπηση του Pew Research Center – θεωρείται κορυφαίο σε θέματα θρησκείας – σε 18 χώρες δείχνει ότι το 95% των Ελλήνων κρατούν εικόνες αγίων στο σπίτι τους. Μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρισκόμαστε στην πρώτη θέση μαζί με τους φίλους Ρουμάνους. Από τα κράτη εκτός συνόρων Ε.Ε. μας ξεπερνούν μόνον οι Μολδαβοί και οι Γεωργιανοί, με 97% και 96% αντιστοίχως. Επίσης, περισσότεροι από κάθε άλλο λαό, οι Έλληνες –με 59%– απάντησαν ότι η θρησκεία είναι πολύ σημαντική στη ζωή τους και ακολουθούν οι ορθόδοξοι της Ρουμανίας (50%), της Βοσνίας (το 46%) και οι Σέρβοι (34%).

α τελευταία ευρήματα του Pew είναι σε πλήρη αντιστοιχία με προηγούμενη –εντός του 2017– έρευνα του κέντρου, που έδειξε ότι η Ελλάδα είναι μακράν η πρώτη χώρα στην οποία η εθνική ταυτότητα συνδέεται με την επικρατούσα θρησκεία. Το 54% των Ελλήνων συνδέει την ελληνικότητα με την Ορθοδοξία. Με βάση τις ηλικιακές ομάδες, το 39% των Ελλήνων 18 έως 34 ετών θεωρεί ότι η Ορθοδοξία είναι βασικό στοιχείο της εθνικής ταυτότητας, ενώ το ποσοστό φθάνει το 49% στην ομάδα 35-49 ετών και στο 65% για τα άτομα άνω των 50 ετών. Το ίδιο απάντησε το 40% όσων δηλώνουν αριστεροί.

Η σύνδεση της ελληνικότητας με την Ορθοδοξία εξηγείται κατά ένα μεγάλο βαθμό από τον ρόλο της Ορθοδοξίας στην εξέλιξη του ελληνικού κράτους. Χαρακτηριστικά, η ελληνική γλώσσα διασώθηκε σε μεγάλο βαθμό χάρη στην Ορθοδοξία και τα λειτουργικά της κείμενα. Όσο για την κατοχή εικόνων αγίων από τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, αυτή δείχνει ότι προσεύχονται ατομικά – ιδιωτικά πιο πολύ παρά δημόσια ή ότι τουλάχιστον έχουν τις εικόνες για τον… φόβο του Θεού.
Ωστόσο, εκείνοι που παραξενεύονται από τα υψηλά ποσοστά θρησκευτικότητας των Ελλήνων ερμηνεύουν λανθασμένα την αποστροφή πολλών στις πρακτικές κάποιων εκπροσώπων της Εκκλησίας. Ο ρόλος της Εκκλησίας στον πολιτικό βίο της χώρας μας είναι που ενοχλεί. Το κράτος οφείλει να στεγανοποιήσει τη λειτουργία του, ερμηνεύοντας πολιτικά και όχι μικροκομματικά τις απόψεις των Ελλήνων. Αλλά και ο διχαστικός, λαϊκίστικος ρόλος των ΜΜΕ σίγουρα δεν βοηθά σε νηφάλιες προσεγγίσεις.
 

Στο Άγιον Όρος λένε: Αν δεν έχεις γέρο, πήγαινε και αγόρασε (για να τον υπηρετήσεις).

 

Kοντά στίς Καρυές ασκήτευαν δύο Ρουμάνοι σε ένα Κελλί.
Ο ένας είχε αρρωστήσει κάποτε πολύ βα­ριά καί ό άλλος, δυστυχώς, βαριόταν να τον διακονεί. Γι’αυτό παρακαλούσε συνέχεια τον ΄Αγιο Παντελεήμονα ή να γιατρέψει γρήγορα τον άρρωστο ή να τον πάρει απ’ αυ­τή την ζωή, για να απαλλαγεί από τον λίγο κόπο πού έκα­νε διακονώντας τον άρρωστο.

Μια μέρα λοιπόν, ενώ παρακαλούσε πάλι τον ΄Αγιο Παντελεήμονα, του παρουσιάστηκε ό ΄Αγιος καί του λέει:

-Τι παρακαλείς;
Από αρετές είσαι γυμνός,από την περιποίηση του αδελφού σου θα πάρεις λίγο μισθό από τον Θεό.

Τα λόγια αυτά του Αγίου Παντελεήμονος συγκλόνι­σαν τον διακονητή αδελφό. ΄Εκτοτε διακονούσε με πολ­λή προθυμία τον άρρωστο καί παρακαλούσε τον Θεό να ζήση πολλά χρόνια, για να τον γηροκομήσει στην συνέ­χεια.

 

Εις μνημόσυνον αιώνιον κάποιων ξεχασμένων αδελφών μας…

Είναι γνωστό ότι στις χώρες της Μαύρης Αφρικής υπάρχουν πολλές αρχαίες αρρώστιες. Μέσα σ’ αυτές ξεχωρίζει και η νόσος του Hansen ή, όπως είναι γνωστή, η λέπρα. 
Και, όπως ο κόσμος της Αφρικής βγαίνει με αργούς ρυθμούς μέσα από μια πρωτόγονη κατάσταση στη σύγχρονη εποχή και κουβαλάει μαζί του και όλες τις προλήψεις γι’ αυτού του είδους τις αρρώστιες, έτσι οι πάσχοντες αντιμετωπίζονται με κοινωνικό αποκλεισμό, αποστροφή, καχυποψία και η παρουσία τους συνδέεται με κάθε είδους πρόληψη και δεισιδαιμονία που μπορεί κάποιος να φανταστεί. 
Και αν υπολογίσετε ότι κάθε φυλή δίνει δική της ερμηνεία για την αρρώστια αυτή, καταλαβαίνετε τον κυκεώνα των αντιλήψεων και των δεισιδαιμονιών.

Λίγους μήνες μετά την άφιξή μου στο Καμερούν έλαβα μερικά γράμματα από κάποιους λεπρούς και έτσι ξεκίνησε η σχέση μου μαζί τους. Ζητούσαν κάποια βοήθεια σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης. Έτσι έκανα μία πρώτη επίσκεψη στο κέντρο διαβιώσεώς τους. Οι συνθήκες είναι κάτι παραπάνω από άθλιες, καθώς οι κρατικοί υπάλληλοι αδιαφορούν και φοβούνται να πλησιάσουν και να βοηθήσουν τους πάσχοντες.

Η λέπρα σε προχωρημένα στάδια ατροφεί διάφορα μέλη του σώματος, τα οποία μαραίνονται και πέφτουν από το σώμα τους. Έτσι βλέπεις ανθρώπους να τους λείπουν δάχτυλα, να τους λείπουν τμήματα από τα άνω και κάτω άκρα και μερικές φορές η μύτη ή τα αυτιά.

Στην προσπάθειά τους να εξυπηρετηθούν έχουν αναλάβει διάφορες ευθύνες. 

Οι αρτιμελείς προσπαθούν να βοηθήσουν τους ακρωτηριασμένους σε κάθε καθημερινή τους ανάγκη. Αυτοί που έχουν ακόμα δάχτυλα ταΐζουν όσους δεν έχουν και γράφουν για αυτούς. 
Οι πλέον επιτήδειοι προσπαθούν να τροποποιήσουν τα πρόσθετα μέλη των ακρωτηριασμένων, τα οποία είναι χοντρικά κατασκευασμένα από ξύλο, όπως ήταν στην πατρίδα μας πριν και κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Προσπαθούν, επίσης, να επισκευάσουν τα καροτσάκια τους, τα οποία βέβαια δεν είναι κατασκευασμένα για περιοχές με ανύπαρκτους ή κατεστραμμένους δρόμους. 
Μα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν όταν προσπαθούν να επινοήσουν και να φτιάξουν προσθήκες από λάστιχα και σαμπρέλες σε όσους δεν έχουν χέρια, για να μπορούν με κάποιον τρόπο με ό,τι τους απέμεινε να σπρώξουν ή να κινήσουν τις ρόδες του καροτσιού τους.

Συνήθως με έπιανε ένας κόμπος στον λαιμό, όταν ήταν να τους μιλήσω, και μου φαινόταν ότι τα λόγια παρηγοριάς που προσπαθούσα να τους πω, ήταν βαριά και δεν μπορούσαν να ελαφρύνουν τον πόνο τους.

Κάποια φορά όμως, συζητώντας με μια αντιπροσωπεία τριών λεπρών, που μου είχαν ζητήσει να τους ενισχύσω οικονομικά να δημιουργήσουν έναν μικρό χώρο, για να τρέφουν πουλερικά και κουνέλια, που θα μπορούσαν κάπως να βελτιώσουν τις οικονομικές τους ανάγκες, συνέβη το εξής:

Αφού τελειώσαμε τη συζήτηση, με ευχαρίστησαν και ο ένας μου είπε πριν φύγει: 

«Μην αισθάνεστε άσχημα για την κατάστασή μας. Τα θαύματα τα κάνει ο Θεός, όταν οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να αλλάξουν τη ζωή τους μετά το θαύμα. Ίσως ούτε εμείς αλλά ούτε ο κόσμος γύρω μας είναι έτοιμος να αλλάξει τη ζωή του και να γίνει πιο δίκαιος, ακόμα και μετά από ένα θαύμα».

Έμεινα άφωνος, γιατί ήταν σαν να είχε διαβάσει κάποιες από τις ενδόμυχες σκέψεις μου και να μου απαντούσε.

Τρία χρόνια σχεδόν μετά, αυτός και ένας άλλος  εκοιμήθησαν κοντά-κοντά… 

Πιστεύω ότι αυτά τα λόγια του λεπρού θα έπρεπε να τα χαράξουμε στον τάφο του. 
Μα επειδή ο τάφος του είναι χωρίς μάρμαρα παρά μόνο με το κοκκινόχωμα της αφρικανικής γης, σας τα αναφέρω για να τα χαράξετε στις καρδιές σας σαν ένα μικρό και μέγα μνημόσυνο στον πόνο αυτών των ανθρώπων…

† Ο Καμερούν Γρηγόριος

Τριμηνιαίο Περιοδικό Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός»
Τεύχος 111

Το περιοδικό αποστέλλεται δωρεάν. 
Αν σας ενδιαφέρει καλέστε στο 2310606920

https://amfoterodexios.blogspot.gr/