Δεν έχει νόημα ο αφορισμός των άθεων πολιτικών. Οι ίδιοι έχουν, από καιρό, εξέλθει της Εκκλησίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για ομοφιλοι

Ρωτήστε χίλιους ανθρώπους ποιά είναι η θέση της Εκκλησίας για την ομοφυλοφιλία και τους ομοφυλόφιλους. Θα λάβετε χίλιες διαφορετικές απαντήσεις. Γιατί ο κόσμος βλέπει στην εκκλησία όλα τα συμπλεγματικά απολιθωματικά απωθημένα του.

Η εκκλησία είναι για τον κόσμο ο θεσμός πού συμπυκνώνει όχι τον καλό, αλλά τον κακό συντηρητισμό πού ο καθένας μας διστάζει να εκφράσει.

Αναρωτιέται ο καθένας ποιά θα είναι η στάση της Εκκλησίας απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. 

Η εκκλησία ζεί και υπάρχει με αυτές τις καταστάσεις δύο χιλιάδες χρόνια τώρα. Ποτέ δεν απέκλεισε, απέπεμψε ή απογοήτευσε κανέναν άνθρωπο και ποτέ δεν είπε ψέματα σε κανέναν για την κατάσταση του. Και πριν τα νομοσχέδια κάποιων σχετικοτήτων(δεν λέω ανθρώπων) υπήρχαν ομοφυλόφιλοι, υπήρχε και εκκλησία. 

Η εκκλησία αγκαλιάζει τον άνθρωπο με τα πάθη και τον βοηθά να τα διαχειριστεί και να απαλλαγεί από αυτά.Δεν μπορεί να οριοθετήσει ο κάθε αλητάκος τί είναι εκκλησία και ποιός ο ρόλος της.

Τώρα, αν με ρωτάτε ποιά είναι η θέση της εκκλησίας απέναντι στους ψηφίσαντες, θα σας απαντήσω πώς η εκκλησία εγχείριση αλλαγής προσωπικότητας σε ανθρώπους πού δεν θέλουν να σωθούν δεν κάνει.
Δεν κρατά το κουτάκι με τα μαγικά κόλπα, για να αλλάζει μυαλά σε κανέναν αυτόματα. 
Πώς να αφορίσεις κάποιον πού έχει ξεχωρίσει την θέση του από την εκκλησιαστική ζωή και πίστη. Είναι παράλογο.Οποιος είναι εκτός εκκλησίας μπορεί να αφοριστεί; Εχει αφορίσει την θέση του ο ίδιος.

π.Π.

 

http://trelogiannis.blogspot.gr/

 

 

 

Aν είσαι μάγκας αληθινός…

Φωτογραφία του σταύρος γουναρίδης.

Γιατί αν είσαι μάγκας αληθινός……..
Πιάσε το τηλέφωνο
και πάρε τον τελευταίο που ΑΔΙΚΗΣΕΣ.
Ζήτα συγνώμη!
Πραγματικά όμως ΣΥΓΓΝΩΜΗ.
Μόνο αυτό και κλείσε………

 
Διονυσιάτης Προσκυνητής
https://amfoterodexios.blogspot.gr/2017/10/a.html
 

Ένας Γέρων γλυκοαυστηρός

https://1.bp.blogspot.com/-a4zGYgYr0Z8/WcFC4ulYFoI/AAAAAAAAAfc/i5XiTWrDPgkFPgi69YZZEUONfS00QAm9gCLcBGAs/s400/g%2Baimil.jpg

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

«Όσοι έζησαν κοντά στον Γέροντα Αιμιλιανό τα πρώτα χρόνια της εγκαταβιώσεως της αδελφότητος του, της προερχομένης από τα Μετέωρα, στη Μονή Σίμωνος Πέτρας, έχουν φυλάξει στην καρδιά τους τις συνάξεις, κατά τη διάρκεια των οποίων προσέφερε τον λόγο του στα πνευματικά του τέκνα».

Έτσι αναφέρει ο Αρχιμ. π. Πλακίδας Deseille, προλογίζοντας το βιβλίο του ηγουμένου Αιμιλιανού υπό τον τίτλο «Λόγοι Ασκητικοί, Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα».

Ο πατήρ Πλακίδας Deseille καταγράφει ότι η αδελφότητα συναζόταν γύρω από τον Γέροντα Αιμιλιανό, άλλοτε σε έναν εσωτερικό χώρο του μοναστηριού και άλλες φορές σε κάποιον από τους εξώστες που δέσποζαν πάνω από τη θάλασσα.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ο Δούρειος Ίππος της Ελλάδος – η ώρα της Δικαιοσύνης –

Αποτέλεσμα εικόνας για ελλαδα αναγεννηση εθνους

Ο Δούρειος Ίππος της Ελλάδος

– η ώρα της Δικαιοσύνης –

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης 

Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν.Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  στην Ξάνθη.

Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά  στην Αθήνα  

 

Η βαριά οικονομική κρίση που διέρχεται η Πατρίδα μας, οι ατέρμονες εδώ και 8 χρόνια διαπραγματεύσεις της πολιτικής ηγεσίας με τους Θεσμούς και το ΔΝΤ, η απίστευτη στα παγκόσμια χρονικά ύφεση που κατατρώγει εδώ και 8 σχεδόν χρόνια τα σπλάχνα της ελληνικής οικονομίας, αυτού του ελληνικού λαού, και ως επακόλουθο αυτής η ολοκληρωτική εξαθλίωση και καταρράκωση της κοινωνικής συνοχής, θα οδηγήσει αναπόφευκτα  τους Έλληνες σε σύγκρουση με το πολιτικό σύστημα εξουσίας. Διότι ουδείς πλέον πιστεύει ότι με το εξοντωτικό 4ο Μνημόνιο, το οποίο ευρίσκεται προ των πυλών, δεν θα ακολουθήσουν και άλλα δυσβάστακτα και ταπεινωτικά μέτρα τα οποία αυξάνουν το εθνικό  χρέος σε δυσθεώρητα ύψη και μετέτρεψαν την χώρα σε αιώνια αποικία των δανειστών.

 

Τεράστια είναι τα λάθη που έχει διαπράξει κατά τις τελευταίες δεκαετίες σε βάρος του Έθνους όλο το φάσμα του πολιτικού συστήματος. Απέτυχε κυριολεκτικώς όχι μόνο σε θέματα οικονομικής, κοινωνικής και εθνικής πολιτικής, αλλά και σε θέματα ηθικής διαπαιδαγώγησης και πατριωτισμού των Ελλήνων. Δημιούργησε ένα υπερβολικά διογκωμένο και αναποτελεσματικό Δημόσιο, το οποίο, δυστυχώς μόνον βάσει εκτιμήσεων, υπερέβαινε πριν από την κρίση το 1.3 εκατομμύρια κομματικούς υπαλλήλους, στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα.  Ενώ το έτος 1931 αριθμούσε μόλις 40.031 υπαλλήλους σε ένα πληθυσμό μόλις του ημίσεως του σημερινού, αλλά τότε και χωρίς την τεράστια υποστήριξη των πληροφοριακών συστημάτων και της σύγχρονης τεχνολογίας που διαθέτει τώρα η δήθεν «χαρισματική, πεφωτισμένη και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση»!

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Είπεν ο Γέρων

Η ζωή μου, οι λογισμοί μου, η ύπαρξή μου, ο τρόπος της προσευχής μου οφείλουν να μην είναι ένα σακάτεμα του εαυτού μου, να μην είναι μια δυσκολία, ένα σφίξιμο, ένα στρίμωγμα, αλλά να είναι χαρά και τέρψη και πανηγύρι η ζωή μου. Γιατί;
Διότι δυστυχισμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να πάνε στον ουρανό. Αφού από εδώ είναι αποτυχημένοι, καταλαβαίνουμε ποιο θα είναι και το μέλλον τους.
Όταν λέγει κάποιος, δεν μπορώ, πονάω, είμαι άρρωστος, δεν με αγαπούν, δεν με λυπούνται, όπως νοιώθει εδώ στη γη, έτσι θα συνεχίσει να νοιώθει και στον ουρανό.
Αφού η Εκκλησία, δηλαδή ο Χριστός, δεν μπορεί να του δώσει χαρά εδώ, σε αυτή τη ζωή –διότι δεν θέλει την χαρά του Χριστού αλλά ζητάει άλλες χαρές- ,ούτε εκεί πάνω θα έχει χαρά.

 

Ο ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΘΕΟΣ

 

Ο ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΘΕΟΣ:

Ό παπα-Γιώργης, ιερεύς σε κάποιο χωριό της πατρίδος μου, έλεγε κάποτε ότι τον κατέτρωγε ή απορία πώς είναι άπειρος ο Θεός και πώς είναι άπειρος στα ιδιώματα Του, όπως: άπειρος στην σοφία Του, στην παντοδυναμία Του, στην πανταχού παρουσία Του, στην παγγνωσία Του, στην αγαθότητα Του, στην αγάπη Του… άπειρος!!! άπειρος!!! αυτή ή στοχαστική και επίμονη απορία τον κατέτρωγε μέρα-νύχτα.

Σε μια γιορτή του αγίου Δημητρίου, τον κάλεσε ο ιερεύς του διπλανού χωρίου να συλλειτουργήσει μαζί του, για να λαμπρυνθεί «έτι περισσότερο» το πανηγύρι του Ναού. Πράγματι πήγε και προΐστατο της Θείας Λειτουργίας ως φιλοξενούμενος, αλλά και ως έχων τα πρεσβεία της χειροτονίας.
Άρχισε ή Θεία Λειτουργία και ήλθε ή ώρα της αγίας Αναφοράς με τις εκφωνήσεις: «Στώμεν καλώς…» του ιερέως και «Ελεον ειρήνης…» των ιεροψαλτών. και ακολούθησε ή τριαδική αναφορά: «Ή Χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού…» και ή απάντησης του λαού δια των ιεροψαλτών: «και μετά του πνεύματος σου…» και ευθύς αμέσως υψώνοντας τα χέρια του ο λειτουργός παπα-Γιώργης προς τον Παντοκράτορα του τρούλου του Ναού εκφώνησε το «Άνω σχώμεν τάς καρδίας…» και τότε, σ’ αυτή την στάσι κοκάλωσε!

Μετά το «Έχομεν προς τον Κύριον ..» και βλέποντας ο συλλειτουργός του την «μαρμάρωσι» του, κατάλαβε ότι κάτι θα του συνέβη, όχι όμως κακό. Τον έπιασε απαλά και τον έβαλε μέσα στο Άγιο Βήμα κατεβάζοντας συγχρόνως και τα χέρια του κάτω αφήνοντας τον, όπως μέσα του πληροφορήθηκε, στην έκσταση του και συνέχισε την Θεία Λειτουργία μόνος. Στον Καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων συνήλθε ο παπα-Γιώργης, επανήλθε στη θέση του και συνέχισε κανονικά μέχρι το τέλος την Θεία Λειτουργία.

Στις επίμονες ερωτήσεις του συλλείτουργου του πατρός’ Ιωάννη, απαντούσε ότι «δεν θυμάται τίποτα».

Με αφορμή το βιβλίο «Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία», μου εξομολογήθηκε ο παπα-Γιώργης την δική του εμπειρία για πρώ τη φορά, με την παράκληση να σεβασθώ την ανωνυμία του.

«Με το «Άνω σχώμεν τάς καρδίας…» ένοιωσα και είδα με τα μάτια της ψυχής μου να αρπάζονται όλες οι καρδιές των εκκλησιαζόμενων χριστιανών μαζί με την δική μου και ως αστραπή να εισέρχονται σε μια απέραντη ανοιχτή ουράνια αγκαλιά του Θεού. Μα ήταν τόσο ανοιχτή αυτή ή αγκαλιά του Θεού Πατρός, όσο όλοι οι ουρανοί των ουρανών μαζί και πιο πλατειά…και όσο ανήρχοντο κατά εκατομμύρια οι καρδιές των ορθοδόξων χριστιανών τόσο και πιο πολύ πλάταινε και άνοιγε αυτή ή άπειρη σε άνοιγμα αγκαλιά του Θεού…και τότε ένοιωσα; βίωσα; κατάλαβα; δεν ξέρω. Ήρθε όμως στη ψυχή μου κάτι, πού είχα ξεχάσει «και τούτο μόνον καταληπτόν ή ακαταληψία αυτού…» και δεν χόρταινα να το απολαμβάνω μέχρις ότου συνήλθα στον Καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων.

Αλήθεια! Ποιος ήμουν εγώ ο χωριάτης παπάς, πού ο Θεός καταδέχτηκε να μου λύση την απορία της ψυχής μου;

Από τότε φροντίζω, όσο μπορώ, γιατί είμαι αμαρτωλός, να μη βγω άπ’ αυτή την ασύνορη αγκαλιά του Θεού Πατρός και να πεθάνω μέσα σε αυτήν!!!! Ό Θεός ας με συγχώρεση»!!!

Για το άπειρο και φοβερό μεγαλείο του Θεού ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων μας λέγει:

Ό Θεός είναι τέλειος εν τω βλέπειν.
Τέλειος εν τω δύνασθαι.
Τέλειος εν μεγέθει.
Τέλειος εν προγνώσει.
Τέλειος εν άγαθωσύνη.
Τέλειος εν δικαιοσύνη.
Τέλειος εν φιλανθρωπία.

*ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.

(ΠΡ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ)

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/