Διδαχές ενός σύγχρονου Γέροντα των Τρικάλων, του πατρός Δωροθέου της Αύρας.

 

 

Από τις σημειώσεις ενός προσκυνητή.

Κατά την ώρα που απηύθυνε λόγους πνευματικούς, στο αρχονταρίκι, ο π.Δωρόθεος.

(Κυριακή 29 Οκτ.2017) Επίσκεψη γκρούπ 70 περίπου προσκυνητών  Ορθοδόξου Χριστιανικού Συλλόγου από Λάρισα 

Αποτέλεσμα εικόνας για δωροθεος αυρα

 

Η Ελλάδα δέχεται μία επίθεση αυτή την ώρα.

Πρέπει να αντισταθούμε.

Τα μεγαλύτερα αμαρτήματα είναι οι εκτρώσεις, η βλασφημία, η μαγεία (στις μάγισσες  για τα προβλήματά τους οι άνθρωποι), σαρκικά (και εντός του γάμου ακόμη με τις υπερβολές). Δεν υπάρχει σπίτι σήμερα που να μην έχει θύμα από έκτρωση.300.000 νήπιια  κάθε χρόνο. 1.000.000. στα τρία χρόνια λείπουν από την Ελλάδα.

Η Ελλάδα παραμένει πνευματική υπερδύναμη. Ναι,πνευματική υπερδύναμη. Και το ξέρουν αυτό σε όλον τον κόσμο. Μας υπολογίζουν διότι αντιστεκόμαστε. Γνωρίζουν ότι πιστεύουμε στα εσχατολογικά και ότι περιμένουμε την κοσμοκρατορία του Αντιχρίστου (και οι Μουσουλμάνοι έχουν εσχατολογικές αναμονές).Γι` αυτό πρέπει να μας κάνουν να υποχωρήσουμε,να μην αντιστεκόμαστε πνευματικά,να φύγουμε από τις ρίζες μας,τις παραδόσεις.

Ο Ορθόδοξος πολιτισμός είναι το όπλο μας.

Την Ελλάδα την υποστηρίζει η Παναγία μας.Η Παναγία  έχει το τιμόνι της Ελλάδος.Ανέβηκε κάποιος επάνω και είδε ότι η Παναγία κρατάει το τιμόνι.Το είδε,πήγε και το είδε.Ναι υπάρχει αυτός ο άνθρωπος.

Ο π.Εφραίμ είδε να καίγεται το΄Αγιον΄Ορος και τηλεφώνησε τι συμβαίνει εκεί; Ήταν οι προσευχές που ανέβαιναν σαν πύρινη  φλόγα στον θρόνο του Θεού.

Θέλουν να μπερδέψουν τις κολτούρες μας,τον πολιτισμό μας (μετακινήσεις πληθυσμών και αλοθρήσκων πληθυσμών).Όλοι οι Θεοί το ίδιο είναι…Μωάμεθ,Βούδας κλπ,μια ανώτερη δύναμη λένε..

Ο δικός μας Θεός είναι συγκεκριμένος,είναι ο΄Αγιος Τριαδικός Θεός.Στα νέα θρησκευτικά ο Χριστός είναι ένας Δάσκαλος,δεν είναι Θεός.Δεν είναι το 2ο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος που ενανθρώπησε,που σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος.Αυτό δεν πιστεύουμε εμείς οι Χριστιανοί; Ε,αυτό δεν μας το λένε στο Σχολείο στα παιδιά μας.

Πουθενά η η αναφορά αυτή.Έτσι δεν είναι;Αυτό δεν πιστεύουμε  εμείς οι Χριστιανοί;Στο Σχολείο δεν το μάθαμε αυτό;Εκεί δεν μας λέγανε να μάθουμε απέξω το «Πιστεύω εις ένα Θεόν….» και «το Πάτερ ημών,ο εν τοις ουρανοίς….».ΤΩΡΑ πρέπει να μην το ξέρουν τα παιδιά,υπάρχει λόγος να αποδομηθεί το μάθημα αυτό και η Ορθόδοξη πίστη μας.

Θέλουν να μας οδηγήσουν στην Πανθρησκεία και εμείς στεκόμαστε εμπόδιο όταν μαθαίνουμε την πίστη μας.!!Πρέπει όλοι μαζί να χωρέσουμε στην νέα Θρησκεία  που ετοιμάζουν. Αυτό είναι συγκρητισμός (ασλάτα,ανακάτεμα,συγχώνευση των θρησκειών, μία ανώτερη δύναμη και πες την όπως θέλεις εσύ,τίποτε παραπέρα). Θέλουν να μπλέξουν τα παιδιά μας.Μαθητής,τώρα αυτές τις μέρες,πήγε σπίτι και έπλυνε τα πόδια πριν από την προσευχή του.Του λέει ο Πατέρας του,τι κάνειεκεί;Και απάντησε πρέπει πριν προσευχηθούμε να πλένουμε τα πόδια μας,έτσι μας είπε ο Δάσκαλος (Ισλάμ,Μωαμεθανοί…).

Παληκάρια! Να έχετε απλή πνευματική ζωή. Απλά πράγματα για να συγκινήσουμε τον Θεό.Να δείξουμε την μετάνοιά μας,το φιλότιμό μας όπως έλεγε ο΄Αγιος Παϊσιος.:

(Α).Νηστεία,Τετάρτη και Παρασκευή.Δύσκολο είναι; Φάτε λάδι. Όσοι  μπορείτε δεν θα φάτε λάδι. Άσκηση είναι αυτό .Συγκινεί τον Θεό και δίνει ευλογίες.

(Β).Εξομολόγηση. Μας συμφέρει κιόλας. Σβήνουμε αμαρτίες. Έκανες κάτι  το εξομολογήθηκες, έσβησε δεν θα το βρεις μπροστά σου,όταν γίνει το Δικαστήριο και δεν θα το μάθουν και …οι άλλοι! Συγχωρείται ότι εξομολογηθείς. Έτσι δεν είναι; Αυτό δεν πιστεύουμε; Όχι τι μας λέει το μυαλό μας, το δικό μας θέλημα, τι μας λέει η πίστη μας, οι Πατέρες μας, η Εκκλησία μας.

(Γ).Προσευχή. Το 5 και το 4 θα σώσουν τον κόσμο είπε ένας Γέροντας; Ποια είναι αυτά ρωτήσαμε και απάντησε. Δυό προσευχές,η μία με 5 λέξεις και η άλλη με 4 λέξεις .Η πρώτη «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ μας» και η δεύτερη «Υπεραγία θεοτόκε σώσε μας».Δύσκολες είναι;

Οι περισσότεροι Άγιοι, οι σύγχρονοί μας, αγράμματοι ήταν, έτσι προσεύχονταν. Δεν τελείωσαν το Δημοτικό. Ούτε ο Άγιος Πορφύριος, ούτε ο΄Αγιος Παϊσιος, ούτε ο π.Ιάκωβος Τσαλίκης, της Ευβοίας. Ο Ηγούμενος της Οσίου Παύλου, Άγιος Γέροντας, ζει. Το Δημοτικό δεν το τελείωσε. Ο΄Αγιος Παίσιος, τον εξάψαλμο διάβαζε 5΄λεπτά και μετά 6 ώρες κομμβοσχοίνι!!. Παγκόσμια πρωτιά, πρωταθλητής, καίτοι αγράμματος. Για συγκέντρωσε τον νού εσύ για 5 ΄λεπτά και τα λέμε, όχι έξι ώρες καμπουριασμένος στο σκαμνάκι του να προσεύχεται!!!!!

Να ορίσουμε μια ώρα,π.χ. κάθε βράδυ ώρα 10,00 μ.μ. για πέντε λεπτά, να μαζεύουμε το μυαλό μας, και να κάνουμε κομβοσχοίνι. Δεν είναι εύκολο. «Κύριε Ιησού Χριστέ ..» λέμε και  το μυαλό μας πάει….στο τι θα φάμε  αύριο. «Ελέησον ημάς…» λέμε και  σκεφτόμαστε τι μας είπε η θειά η Βασίλω στο χωριό! Δεν πειράζει όμως, θα το ξαναμαζεύουμε το  μυαλό μας. Άσκηση δεν είναι και αυτό;

(Δ).Εκκλησιασμός την Κυριακή.Ο μήνας έχει  4 Κυριακές. Τις 3 δεν μπορούμε να πάμε στην εκκλησία; Την μια μπορεί κάτι να έχουμε και δεν μπορούμε.

Απλά πράγματα. Με αυτά μπορεί να αγιάσει κάποιος. Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί ΄Αγιοι και σήμερα. Όχι μόνον Μοναχοί, αλλά και λαϊκοί,χωρίς ράσο,σαν κι εσάς.

Απλοί άνθρωποι είναι και τους συναντάμε στον δρόμο, στην Λαϊκή, στο σούπερ μάρκετ κλπ., αλλά έχουν καθαρότητα μέσα τους και κατοικεί το΄Αγιον Πνεύμα.

Ήλθα εδώ μόνος μου, χωρίς αυτοκίνητο,χωρίς,θέρμανση,χωρίς κινητό,χωρίς τηλέφωνο, χωρίς τίποτε. Μ` έστειλε ο Γέροντάς μου, ο π.Ευθύμιος. Έκανα υπακοή , μου το είπε ο Γέροντας τι θα έκανα,του κεφαλιού μου;

Θα γίνει Μοναστήρι  εδώ του Αγίου Παϊσίου. Έτσι λέει ο Γέροντας. Τώρα είναι και καναδυό τρεις  νέοι, υποτακτικοί, θα ξεκινήσουμε σιγά σιγά.

Στην Τουρκία υπάρχουν τώρα κρυπτοχριστιανοί. Έρχονται στην Ελλάδα, και στο΄Αγιον΄Ορος και βαπτίζονται. Και εγώ πήγα στην Τουρκία και βάπτισα,στον Μητροπολίτη Πισιδίας.Δεν ξέρω και Τούρκικα, είναι δύσκολα, έχω γράψει όμως την ακολουθία του μυστηρίου του βαπτίσματος για να τα διαβάζω στα τούρκικα και να καταλαβαίνουν αυτοί που βαπτίζονται τι λέμε.

Οι Τούρκοι  κάτι θέλουν, μπορεί να καταλάβουν καναδυό νησιά, ενδιαφέρονται και για την νότια Κρήτη, εκεί δεν έχει πόλεις (η Ιεράπετρα είναι μόνον). Θέλουν να ελέγξουν τα πετρέλαια (την ΑΟΖ) Ο πόλεμος δεν θα κρατήσει πολύ. Θα επέμβουν οι ξένες δυνάμεις και η Ρωσία που έχει τον νού της. Η Ρωσία ξέρει που πάει το πράγμα και ετοιμάζεται. Ξέρει για τα εσχατολογικά, τα λένε οι στάρετς και οι Δεσποτάδες. Έμεινε μόνη της. Δεν θα την αφήσουν  όμως ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ και ο΄Αγιος Ιωάννης Κροστάνδης.

Η Αμερική μόνο την Ρωσία σκέφτεται, δεν φοβάται από τον Κορεάτη που είναι και λίγο περίεργος, έτσι δεν είναι.

Η Ελλάδα θα ευημερήσει και πάλι. Δεν θα είναι πολιτικός αυτός που θα  οδηγήσει την Ελλάδα.

Η Μέρκελ θα γίνει κι αυτή Χριστιανή εγώ μετράω 1003 μέρες, 1002,μέρες……(εδώ  αλλάζει συζήτης και λέει αστεία λέμε)

[Σ.Σ.:Ας κρατήσουμε το νούμερο, μπορεί να ειπώθηκε  τυχαίας αλλά ας κρατηθεί αυτό το…αστείο από ένα χαριτωμένο Γέροντα σύγχρονο που κάνει υπακοή σε κάποιον αγιασμένο Γέροντα και βγήκε στον κόσμο να αγωνισθεί στην Αύρα της Καλαμπάκας. Σε τρία χρόνια από σήμερα περίπου (29 Οκτ.2017 ειπώθηκαν τούτα τα λόγια),θα δείξει εάν ήταν …αστεία ή κάτι έβλεπε ο  π.Δωρόθεος ή κάτι άκουσε και δεν ήθελε να  το δώσει έμφαση.]

 

Η διεύθυνση του blog  της Ι. Μ. Αγίου Γεωργίου Αύρα Καλαμπάκας:  http://agiosgeorgiosavras.blogspot.gr/

 

 

Όταν πρέπει, όσο πρέπει, όπως πρέπει

Φωτογραφία του χρήστη Ἐγείρεσθε Ἄγωμεν Ἐντεῦθεν.
Να μιλάς όταν πρέπει. Είναι φορές, που η σιωπή, έχει μεγαλύτερη αξία, από ό,τι και αν ήθελες να πεις. Είναι φορές, που αν ανοίξεις το στόμα σου, μόνο κακό θα καταλήξεις να κάνεις και ας είναι οι προθέσεις σου καλές.

Να μιλάς όσο πρέπει. Να ξέρεις πότε να σταματάς. Να ξέρεις πότε να κάνεις πίσω. Τη φλυαρία, κανείς δεν την αντέχει. Συγκεκριμένα πράγματα. Στοχευμένα. Όταν δεν υπάρχει μέτρο, τα πράγματα συνήθως, ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο.

Τέλος, να μιλάς όπως πρέπει. Να είσαι ευγενικός. Μαλακός. Να μην προσβάλεις. Να είσαι χαρούμενος. Χαμογελαστός. Να κάνεις τον άλλον άνθρωπο, να αναπαύεται κοντά σου. Να νιώθει ελεύθερος όταν μιλά μαζί σου. Να μπορεί να είναι ο εαυτός του. Να μιλάς και να μοιράζεις καλοσύνη. Παρηγοριά. Ελπίδα. Δεν σου κοστίζει τίποτα.

Να μιλάς όταν πρέπει, όσο πρέπει και όπως πρέπει. Δοκίμασέ το… Δεν θα βγεις χαμένος.

 

᾿Εμεῖς πιστεύουμε καί ὁμολογοῦμε ὅτι μόνον ἐν τῷ Χριστῷ ὑπάρχει ἡ δυνατότης σωτηρίας. Οἱ θρησκεῖες τοῦ κόσμου καί οἱ αἱρέσεις ὁδηγοῦν στήν ἀπώλεια.

Σχετική εικόνα

Η᾿Ορθόδοξη ᾿Εκκλησία δέν εἶναι πλῶς ἡ ἀληθής ᾿Εκκλησία· εἶναι ἡ μόνη ᾿Εκκλησία. Μόνον αὐτή ἔμεινε πιστή στό Εὐαγγέλιο, στίς συνόδους καί στούς Πατέρες, καί συνεπῶς μόνον αὐτή ἀντιπροσωπεύει τήν ἀληθινή καθολική ᾿Εκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Κατά τόν ὅσιο Γέροντα ᾿Ιουστῖνο Πόποβιτς, Οἰκουμενισμός εἶναι κοινό ὄνομα γιά τίς ψευδοεκκλησίες τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Τό κοινό ὄνομά τους εἶναι παναίρεσηΑὐτήν τήν παναίρεση ἔχουν ἀποδεχθῆ ἐκ τῶν ᾿Ορθοδόξων πολλοί πατριάρχες, ἀρχιεπίσκοποι, ἐπίσκοποι, κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί. Τήν διδάσκουν «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», τήν ἐφαρμόζουν καί τήν ἐπιβάλλουν στήν πράξη κοινωνοῦντες παντοιοτρόπως μέ τούς αἱρετικούς, μέ συμπροσευχές, ἀνταλλαγές ἐπισκέψεων, ποιμαντικές συνεργασίες, θέτοντας οὐσιαστικῶς ἑαυτούς ἐκτός ᾿Εκκλησίας. ῾Η στάση μας ἐκ τῶν συνοδικῶν κανονικῶν ἀποφάσεων καί ἐκ τοῦ παραδείγματος τῶν ῾Αγίων εἶναι προφανής. ῾Ο καθένας πρέπει νά ἀναλάβει τίς εὐθύνες του.

 

Το ύψος του παιδιού σου

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Έφυγε ένα μπαλόνι από το χέρι ενός παιδιού. Το έκαναν χάζι οι άνθρωποι για το πόσο ψηλά θα φθάσει. Το κοιτούσαν. Ξανακοιτούσαν. Πιάστηκε ο σβέρκος των ανθρώπων, ωσότου αυτό δε φαινότανε.

Ποτέ δε γνώρισαν οι άνθρωποι σε τι ύψος έφθασε, αν έσκασε, τι απέγινε μ’ αυτό το μπαλόνι. Ίσως κάποιο σύννεφο το έπιασε και το έκανε δώρο στα παιδιά του, στα τρία λιλιπούτεια συννεφάκια.

Η ζωή των ανθρώπων συνεχίστηκε, χωρίς να ρωτήσουνε πια.

Κάποιος από τους ανθρώπους, θυμήθηκε τον γιο του που έφυγε για μοναχός. Στην αρχή τον εκβίαζε ως πατέρας, προσπαθούσε να τον συγκινήσει, τον πίεζε απάνθρωπα. Το παιδί του, όμως, άντεξε, στάθηκε ανδρείο, επιμένοντας για το μοναστήρι του.

«Κοίτα το μπαλόνι, Μαρία» είπε στη γυναίκα του. «Έτσι κι ο Μανώλης μας, τώρα, ε; Έχει φθάσει ψηλά, αλλά το πόσο δεν το ξέρουμε». Ήταν πλέον υπερήφανος και προέτρεχε σε όλους να το πει:

«Έχω γιο μοναχό. Έλληνα ορθόδοξο μοναχό!».

Γι’ αυτό, άστονε να φύγει. Μια μέρα θα είσαι υπερήφανος για το δυσθεώρητο ύψος του παιδιού σου. Που ούτε καν θα ξέρεις, ούτε καν θα βλέπεις, για να το μετρήσεις.

Την καταπληκτική φωτογραφία του ορθοδόξου μοναχού αλιεύσαμε από τον ιστοχώρο > agiameteora.net   

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/10/blog-post_11.html#more

 

Oι μανάδες που δεν άφηναν τα παιδιά τους να κάνουν παρέα με τον μικρο Αρσένιο, τον μετέπειτα Άγιο Παίσιο

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Οι παρέες πολύ επηρεάζουν τα παιδιά. Εγώ, όταν ήμουν μικρός, είχα μέσα στη φύση μου την αγάπη.

Ξεκινούσα να πάω κάπου με τα ζώα και κοίταζα να βάλω και τον έναν επάνω στο ζώο, να βάλω και τον άλλον, να πάρω και τον μικρό μου αδελφό στον ώμο.

Μια φορά ένας αδελφός μου σκότωσε ένα πουλάκι κι εγώ στενοχωρέθηκα πολύ και τον μάλωσα.

Πήρα μετά το πουλάκι και το έθαψα με κλάματα. Εκείνο το διάστημα έκανα παρέα με παιδιά της ηλικίας μου.

Πηγαίναμε στο δάσος, προσευχόμασταν, διαβάζαμε Συναξάρια, νηστεύαμε. Μετά οι μητέρες τους άρχισαν να μην τα αφήνουν να έρχονται μαζί μου.

«Μην κάνετε παρέα με αυτόν, τους έλεγαν, θα σας χτικιάση». Οπότε με άφησαν και ένιωθα μόνος. Με κορόιδευαν κιόλας, «καλόγερο από δω, με έλεγαν, καλόγερο από κει», μου είχαν κάνει την ζωή μαρτύριο. Έφθασα κάποτε σε σημείο που δεν μπορούσα να αντέξω την κοροϊδία.

Τότε είπα κι εγώ:

«Θα πάω με τα μεγαλύτερα παιδιά και θα υποκρίνομαι».

Άρχισα λοιπόν να κάνω παρέα με μεγαλύτερα παιδιά. Πήρα λάστιχα και έκανα σφεντόνα. Πρώτα έβαζα δήθεν σημάδι μόνο με την σφεντόνα. Ύστερα πήρα σκάγια και είχα γίνει ο καλύτερος σκοπευτής.

Μια φορά, μόλις σκότωσα ένα πουλάκι και το είδα σκοτωμένο, συνήλθα. Πέταξα και τα λάστιχα, και τα σκάγια. «Εσύ έκλαιγες, είπα, όταν ο αδελφός σου σκότωσε ένα πουλάκι και τον μάλωσες, που το σκότωσε, και τώρα πού έφτασες; Σκοτώνεις πουλιά και σιγά σιγά θα φτάσεις να σκοτώνεις και ζώα».

Πράγματι, αν συνέχιζα έτσι, θα προχωρούσα στο κυνήγι ζώων και μετά θα τα έγδερνα κιόλας. Από μία ευαισθησία σε τι κακότητα μπορεί να φτάσει κανείς, αν δεν προσέξει και παρασυρθεί από κακές παρέες!

Ενώ, οι καλές συντροφιές πολύ βοηθούν. Ο Θεός γέμισε τους ανθρώπους με διάφορα χαρίσματα. Ο άνθρωπος, όπως βλέπει την διαστροφή των άλλων, έτσι μπορεί να δη και την αρετή τους και να την μιμιθή.

Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή» ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’ ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ο γέροντας Ισίδωρος ο τυφλός, και η Μονή του Αγίου Αντωνίου στην έρημο της Αριζόνα, στίς ΗΠΑ…

“…Στον δρόμο, μας αντάμωσε άφταστος ασκητής, της Παναγιάς παιδί αγνό, τυφλός εκ γενετής …» .

Ο Πατήρ Ισίδωρος ο τυφλός, είναι για το σημερινό Άγιο Όρος της Ελλάδας ένα σημείο φωτεινής αναφοράς.
Ένας χαρούμενος, αεικίνητος Μοναχός που σε δυναμώνει όταν πολλές φορές ολιγόπιστα και με απογοήτευση παίρνεις λάθος την ζωή σου…
Χαίρεται με το καθετί, μα κυρίως με το σκοτάδι των τυφλών ματιών του !
Είναι αυτό που τον κρατά στερεό και εδραίο, στον δικό του Γολγοθά ώσπου του Παραδείσου τ’ όνειρο να βγει αληθινό…
Γι αυτό και όταν ήταν μικρό παιδί στην Πάτρα, και δούλευε ( μικροπωλητής ) για να ζήσει, όταν μια μέρα άρχισε να βλέπει θαμπά και να ξεχωρίζει μορφές και αντικείμενα, παρακάλεσε την Παναγία να μην επιτρέψει να βρει το φως του, γιατί αλλιώς δεν θα τα κατάφερνε να γίνει Μοναχός!
Και αμέσως ξανατυφλώθηκε για πάντα !

Από μικρό παιδί ο Γέροντας κατάλαβε με την αγνή του καρδιά, αυτό που κάποτε ο ίδιος ο Χριστός μας είπε στον εκλεκτό του Απόστολο Παύλο: “Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται”.

«…Στον δρόμο, μας αντάμωσε άφταστος ασκητής,
της Παναγιάς παιδί αγνό, τυφλός εκ γενετής …»
…Το είχε πει πολύ όμορφα και ο Γέροντας Παΐσιος αυτό που ζει σήμερα ο Πατήρ Ισίδωρος:
Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ, να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι.
Ο τυφλός ασκητής βέβαια και ένα άλλο διαβατήριο έχει πάντα και κρατά μαζί του. Αυτό που του επιτρέπει να επισκέπτεται τον αγαπημένο του Γέροντα Εφραίμ στην Αριζόνα των ΗΠΑ…

Ο πατήρ Εφραίμ, πρώην ηγούμενος τής Μονής Φιλοθέου στό Άγιο Όρος, καί τώρα ηγούμενος 19 Ορθόδοξων Μονών στήν Αμερική…Εδώ, σε μιά συζήτηση, γιά το πώς πρέπει να εξομολογούνται οί Χριστιανοί…

Ο δυνατός του πόθος και η τόσο ανθρώπινη χαρά του, να γιορτάζει τις μεγάλες μέρες της πίστης μας στο πλάι του Πατέρα του, είναι τόσο εμφανή! Αυτό μας έλεγε και αργότερα γεμάτος από ενθουσιασμό παιδιού:
“Έκανα Πάσχα το 2012 και το 2013 με τον Γέροντά μου! Φέτος αν θέλει ο Θεός θα κάνω και Χριστούγεννα!”.
Ταξίδι αμέτρητων ωρών και κούραση απερίγραπτη με έξοδα και θυσίες ποικίλες, για να βρεθεί απλά στο στασίδι πλάι του, απέναντι απ’ την Αριζονίτισσα την Παναγία…

Για άλλους, αυτό θα θεωρείται σκέτη τρέλα! Μα είναι τυφλός θα πούνε κάποιοι,… τι πάει τώρα να δει;
Τυφλός ναί, αλλά είναι και τρελός για τον Θεό !

Είχαμε αγωνία για το αν θα καταφέρναμε να τον συναντήσουμε… Μας βρήκε εκείνος και μας υποδέχτηκε σχεδόν ένα χιλιόμετρο μακριά απ την μετάνοιά του! Εκεί και πιο κάτω, συνήθως ξεβγάζει τους προσκυνητές που φεύγουν για άλλα μέρη…
“Μα πως θα γυρίσετε πίσω Γέροντα;”, τον ρωτούν εκείνοι απορημένοι…
( Αλλάζει μάλιστα μέσα συγκοινωνίας, λεωφορεία, κλπ καί δέν έχει ούτε ένα μπαστουνάκι τυφλού, τίποτα !!!)
-Μη νοιάζεστε παιδιά…πάτε εσείς στην ευχή της Παναγιάς μας και έχει ο Θεός!
Και γυρίζει πίσω μόνος, και ανεβαίνει τους ορόφους και διασχίζει αμέτρητες φορές μέσα στη μέρα την Φιλοθέου απ άκρη σ’ άκρη, σκορπώντας κουράγιο και ελπίδα σε όσους κατάπληκτοι τον βλέπουν. Όλους τους νουθετεί με λόγους του πατρός Εφραίμ, τού Γέροντά του. Πάντα το προσθέτει αυτό στο τέλος των συμβουλών του:
–Δεν είναι δικά μου αυτά πού σας λέω, παιδιά μου …Ο Γέροντας τα λέει…

Του φιλήσαμε όλοι το χέρι και εκείνος άρχισε να μας ρωτά με ενδιαφέρον…

Ξαφνικά ακούστηκε… η φωνή του Γέροντος Εφραίμ: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με…», ήχος κλήσης στο τηλέφωνο του τυφλού Μοναχού που δεν σταματά να χτυπά …

Έτσι είναι σαν ο Γέροντάς κάθε φορά να του λέει: Σήκωσε το τηλέφωνο και παρηγόρησε την ψυχή που σε καλεί. Μην ραθυμείς, μην δυσανασχετείς, αυτό είναι το διακόνημά σου και το ευλογώ εγώ, κάνε αγάπη και υπακοή…

Άρχισε να μιλά και να δίνει συμβουλές σε μια γυναίκα που τον κάλεσε… Έπειτα ήρθε ξανά προς το μέρος μας και μας είπε να πάμε να πάρουμε δωμάτια, να ξεκουραστούμε λίγο και θα ερχόταν εκείνος να μας βρει …
Κοιταχτήκαμε μεταξύ μας με έκπληξη και εκείνος σαν να το κατάλαβε πρόσθεσε: Μην ανησυχείτε, θα έρθω!

Ο Αρχοντάρης ένας νέος ευγενέστατος και πράος Μοναχός, μας τακτοποίησε σε δωμάτιο του πρώτου ορόφου απέναντι από το καθιστικό με την βιβλιοθήκη, δίπλα ακριβώς στο πανέμορφο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου. Θα μοιραζόμασταν το δωμάτιο με δυο Λευκορώσους αδερφούς μας. Έναν πατέρα με τον γιό του που περιδιάβαιναν με τα πόδια όλο το Άγιο Όρος με πίστη και κατάνυξη ολόθερμη να αποτυπώνεται σε κάθε τους κίνηση.
Δεν είχε περάσει λίγη ώρα και ακούστηκε σχεδόν έξω απ την πόρτα μας η φωνή του πατρός Ισιδώρου που μας αναζητούσε.

Βάλαμε τον Γέροντα να καθίσει σε μια καρέκλα στο κέντρο του δωματίου. Και εμείς πήραμε θέση γύρω του νοιώθοντας πραγματικά ευλογημένοι. Κρατούσε μια μεγάλη πλαστική τσάντα . Έβγαλε ένα μεγάλο δέμα από μέσα. Αντικρίσαμε ένα πορφυρό πετραχήλι με χρυσοκέντητους Σταυρούς διπλωμένο να το τυλίγει σε σχήμα μαξιλαριού.
-Τι είναι Γέροντα αυτό; τον ρωτήσαμε …
-Έχει μέσα λείψανα του παππού Ιωσήφ του ησυχαστή, και διάφορα άλλα του Γέροντά μου… Την φανέλα του, το μικρό χαλάκι που προσευχόταν… Με δέος το πήραμε στα χέρια μας και αρχίσαμε να το ασπαζόμαστε ευλαβικά. Δεν βρίσκαμε λέξεις για να περιγράψουμε το θείο άρωμα που ανέδυε …

Τόσο, που ολιγόπιστοι και αδύναμοι μπροστά στου Θεού τα υπέρλογα, αρχίσαμε να ψηλαφίζουμε αδιάκριτα και να ρωτάμε τον Γέροντα για το αν μέσα είχε και λιβάνι …
Ο Γέροντας χαμογέλασε και μας διαβεβαίωσε λέγοντας με τον απλό του τρόπο: «Αστεία θα λέμε τώρα;» ( άκου, λιβάνι…).

Κρατώντας στα χέρια μας, ή καλύτερα στις αγκαλιές μας εκείνο το μικρό μυροβόλο δεματάκι αρχίσαμε να ακούμε λόγια μπολιασμένα με σοφία Θεϊκή, βγαλμένα απ᾽ την αγνή ψυχή του παιδιού της Παναγιάς:
«Παιδιά, ας μην τα βάζουμε ( κάποιες φορές ) με τον Θεό και τα… Μαθηματικά Του…
Ήρθε κάποιος και παραπονιόταν που ο Θεός πήρε νέο έναν δικό του. Και του λέω: Ξέρεις σε τι ηλικία πήρε ο Θεός τον Μέγα Βασίλειο; 49 ετών! Λες να μην είχε να δώσει, να προσφέρει ακόμα αυτός ο μέγας Φωστήρας της Οικουμένης; Ξέρει ο Θεός, μην ζητάμε εξηγήσεις…”.

Έβγαλε τότε μια φωτογραφία. Εικονιζόταν ο ίδιος μαζί με τον Γέροντά του και την αγγελική μορφή του Μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Αγίου Καθηγουμένου της Ξηροποτάμου.

«Παιδιά, το 1979 ήμασταν εδώ 92 Μοναχοί. Έστειλε λοιπόν ο Γέροντάς μας τότε τον Φιλόθεο στην Καρακάλλου, τον Αγάθωνα στην Κωνσταμονίτου και τον Εφραίμ στην Ξηροποτάμου. Αυτός που λέτε παιδιά μαρτύρησε … Ο Θεός επέτρεψε να κοιμηθεί με μαρτυρικό τρόπο νεότατος μόλις 40 ετών…. Ξέρετε γιατί; Γιατί βάπτισε Χριστιανούς Ορθοδόξους πολλούς ανθρώπους!”.

Έκπληκτοι ακούσαμε κάτι που δεν γνωρίζαμε… Είχαμε ακούσει ότι ο Ξηροποταμινός Εφραίμ είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό… μα τώρα το πράγμα έμπαινε στην αληθινή του διάσταση…
Σκέφτηκα πως στην Αμερική από τότε που πήγε ο π. Εφραίμ ο Φιλοθείτης έχουν βαπτιστεί Ορθόδοξοι Χριστιανοί πάνω από 800.000 ψυχές !
Γι αυτό τον λόγο ο Γέροντας δέχεται συνεχώς απειλές για τη ζωή του και απίστευτες συκοφαντίες. Κι όμως συνεχίζει…
Δημιούργησε δεκαεννιά ( 19 ) επίσημα καταγεγραμμένα Μοναστήρια! Δύο στην Νέα Υόρκη, στο Σικάγο, στον Καναδά… Και ετοιμάζονται δυο ακόμα ….
Στην Αριζόνα, το Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου όπου εδρεύει ο Γέροντας φτιαγμένο μέσα στην έρημο μοιάζει με τον πιο πράσινο εύφορο τόπο του κόσμου…

Φιλοξενεί μονίμως περίπου 500 προσκυνητές που φτάνουν από παντού αποζητώντας να ξεδιψάσουν τις ψυχές τους.
Με άφθονο νερό που με θαυμαστό τρόπο βρέθηκε εκεί ποτίζονται 1.000 και πλέον στρέμματα με 6.000 ελιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, φυστικιές Αιγίνης, αμπέλια και άλλα μέχρι πρότινος αδιανόητα για το κλίμα της περιοχής . Μα τα αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό…

Για όλα αυτά μας μιλά ο Γέροντας Ισίδωρος με αγάπη αληθινή και σπάνια . Μας λέει και άλλα που αποδεικνύουν το μεγαλείο του Θεού. Για τον αγιασμό που δεν χαλά ποτέ, για το όρος Θαβώρ και την Μεταμόρφωση του Χριστού μας . Εμάς μας αρκεί και που τον βλέπουμε… Μας δίνει ξεραμένο βασιλικό…

«Βάλτε το πάνω στο προζύμι και θα δείτε πως θα φουσκώσει… Πάρτε και λαδάκι απ την Παναγία μας και αγίασμα από του Αγίου Αθανασίου…».
Δεν θέλαμε να τον αποχωριστούμε… Κρατούσαμε ακόμα το γεμάτο από Χριστό και την ευχή του μαξιλαράκι και ήταν σαν να αγκαλιάζαμε τα αχώρετα και απλησίαστά Του έστω για λίγες στιγμές…
“Σε λίγες μέρες θα έρθω και κοντά στα μέρη σας, στο Ξυλόκαστρο”, τον ακούσαμε έκπληκτοι να μας λέει…

Πράγματι ο πατήρ Ισίδωρος “οργώνει” όλη την Ελλάδα. Πηγαίνει σε σπίτια αγαπημένων του παιδιών που έχει δει βαθιά μέσα τους, και εκείνα τον φιλοξενούν και μετατρέπουν το σπίτι τους σε αρχονταρίκι Αγιορείτικο καλώντας και άλλους αδερφούς που συνωστίζονται να ακούσουν και να ξαναθυμηθούν την αγάπη την άπειρη και την μακροθυμία του Θεού, μέσα από τα απλά λόγια του τυφλού ασκητή…
“Παιδιά εγώ φεύγω τώρα, να ξεκουραστείτε κι΄ εσείς για τις ακολουθίες. Θα σας βρω και έπειτα… Την ευχή του Χριστού μας και της Παναγιάς μας να έχετε!”.

—“Με τον Γέροντα μιλάτε στο τηλέφωνο;”, τον ρωτήσαμε.
—“Επικοινωνούμε με πνευματικό τρόπο”, είπε χωρίς να προσθέσει τίποτα άλλο…
Δεν χρειαζόταν. Ήμουν σίγουρος ότι συχνά τον «επισκέπτεται» αγιοπνευματικώς όπως και όλα τα Φιλόθεα παιδιά του, όποτε και οπουδήποτε δυσκολεμένα ζητήσουν την ενισχυτική παρουσία του…

Στην Φιλοθέου όταν η ησυχία σκεπάζει απόλυτα τον αγιασμένο τούτο τόπο, αν κλείσεις τα μάτια, σίγουρα θα ακούσεις από κάπου μακριά να φτάνει η απαλή φωνή του Πατρός Εφραίμ… Δίχως παύση να λέει την ευχή του Ιησού και να επικαλείται κάθε τόσο την Παναγία Μητέρα, με δάκρυα στα μάτια προσευχόμενος για τον κόσμο ολόκληρο, παρατείνοντας το Θεϊκό έλεος .

Τον φαντάστηκα εν τω μέσω της νυκτός, σε μια χορεία σύγχρονων εν ζωή Γερόντων με παρρησία υιών Θεού και κρουνούς δακρύων να τρέχουν απο τα μάτια τους, σχεδόν να «κανοναναρχούν» την Σωτήρια Ευσπλαχνία, επαναλαμβάνοντας ο ένας μετά τον άλλον: “Ὅτι Θεὸς ἐλέους, οἰκτιρμῶν καὶ φιλανθρωπίας ὑπάρχεις…”(=Είσαι Θεός ελέους, οικτιρμών και φιλανθρωπίας).
Ο Γέρων Ισίδωρος ο τυφλός έφυγε όπως ήρθε… Μόνος του, χωρίς βοήθεια από κανέναν…
Όσοι τον υποβαστάζουν ενίοτε, νομίζουν ότι τον βοηθούν. Βλέπει ολοκάθαρα με της φωτεινής ψυχούλας του τα μάτια τα αμόλυντα, με τα μάτια της καρδίας του…
Εμείς, όσο ζούμε θα θυμόμαστε εκείνη την τόσο συγκινητική του επίσκεψη. Η φωτογραφία που βγάλαμε στο πλάι του κρατώντας το ευλογημένο μαξιλάρι της Αγάπης του, θα φωταγωγεί πάντα τα μέσα μας σκοτάδια…

 

 

 http://agapienxristou.blogspot.ca/2015/05/blog-post_14.html
 

Ένας ταπεινός Άγιος Βασιλέας

 Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Πολλοί απ’ τους δικούς μας αυτοκράτορες ήταν κεράκια αναμμένα και πολύ αγαπούσαν την ταπείνωση μπροστά στον Βασιλέα των Όλων. Είχαν τόση μεγάλη ευσέβεια και τόση πολλή προσευχή, ώστε αγίασαν μέσα στη ζωή τους και έφτασαν σε μέτρα επουράνια.

Δε μιλάμε για ηγέτες μικρούς, μιας μικρής περιφέρειας, ας πούμε, αλλά μιλάμε για ηγέτες παντοδύναμους, δηλαδή βυζαντινούς κοσμοκράτορες, που καθόλου δεν ήταν αλαζόνες, ξέροντας να πέφτουν στα γόνατα και να έχουν ευσέβεια ασύγκριτη για τον Κύριο τους και Θεό τους.

Έξοχο τέτοιο παράδειγμα υπήρξε ο Άγιος Βασιλεύς Θεοδόσιος B’ ο Μικρός ο Ευσεβής, τον οποίον εορτάζει η Εκκλησία μας κάθε χρόνο στα τέλη Ιουλίου.

Ο Άγιος Βασιλεύς Θεοδόσιος ο Μικρός, παρότι αυτοκράτωρ και παντοδύναμος και με τόση αίγλη επί του θρόνου του, φαίνεται πως ήταν ταπεινός έως ορίου ακροτάτου.  Διαβάζουμε στον Συναξαριστή του Αγίου Νικοδήμου πως φόρεσε o Θεοδόσιος ένδυμα τρίχινο, ένα ρούχο υφασμένο από τρίχες γιδίσιες, ενώ πέφτοντας χάμω στη γη θρηνούσε και έκλαιε στον Κύριο, μην ξέροντας τι λύση να δώσει στο καίριο πρόβλημα μιας αίρεσης που τάραζε τα σπλάχνα της ευλογημένης επικράτειάς του.

Πράγματι, η μάστιγα της αίρεσης είχε ταράξει τη γαλήνη εντός και εκτός της Εκκλησίας. Εισάκουσε, όμως, ο Θεός την προσευχή του αγίου αυτοκράτορος και αμέσως εδόθη απάντηση με εκείνο το θαύμα θαυμάτων, της φοβερής εκείνης αναστάσεως των Αγίων Επτά Παίδων εν Εφέσω.

Την ιστορία των Επτά Παίδων αξίζει κανείς να τη διαβάσει και να τη βάλει στα διαβάσματα του. Πρόκειται για θαύμα θαυμάτων που βρίσκεται γραμμένο παντού, με το οποίο και πείστηκαν οι άνθρωποι να μην ακολουθούν την αίρεση.

Νίκησε, έτσι, ο Θεοδόσιος με μόνο σπαθί την προσευχή του. Τέτοιος άγιος άνθρωπος ήταν ο αυτοκράτορας. Παρά πολύ ταπεινός, με δάκρυα και θρήνους προσευχής. Γι’ αυτό, τον αγαπούσε ο Θεός και απαντούσε αμέσως στις αιτήσεις του. Και το λοιπόν «εκαταστάθη η βασιλεία του ωσάν μία Eκκλησία» καθώς το γράφει ο Άγιος Νικόδημος μέσα στον Συναξαριστή του.

Και άλλοι δικοί μας αυτοκράτορες υπήρξαν λαμπάδες αναμμένες και άγιοι ταπεινοί του Χριστού. Με πρώτον και καλύτερον, βεβαίως, τον αξεπέραστο Μέγα Κωνσταντίνο. Κι έζησε έτσι το Βυζάντιο αγίες βασιλείες του Θεού που κοσμούν την ιστορία στους αιώνες.

Κ.Γ.Π. – Αύγουστος 2014

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/07/blog-post_73.html#more

 

«Άμα πιστέψεις ότι θα γίνει έτσι…Θα γίνει; Με ποιανού την βοήθεια;».

Φωτογραφία της Κατερίνα Ψαθοπούλου.
Αμαρτάνει κανείς, και μόνον όταν ακούει όσα λένε οι πλανεμένοι. Είναι μερικοί που λένε:
«Άμα πιστέψεις ότι θα γίνει έτσι, θα γίνει».
Αυτό είναι πίστη στον εαυτό τους, αλλά πίσω από τον εαυτό τους είναι το ταγκαλάκι.
Κάνουν θεό τον εαυτό τους και απογυμνώνονται από την θεία Χάρη…


Άγιος Παϊσιος


https://amfoterodexios.blogspot.gr/2017/10/blog-post_508.html