Η κοιλάδα της πίστης

Μια εποχή στον ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ … 
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ μικρου μήκους για την μονη Αγίου Αντώνιου στην Αριζονα και τον άγιο Γέροντα των ημερών μας Εφραιμ Φιλοθειτη/Αριζονας ….Το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει κάποιος μενοντας σε τέτοιους ευλογημένους και ιερούς τόπους. 

Την ευλογία του Γέροντα να έχουμε όλοι !!!

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ
 

Εσύ;…Βελάζεις;

Αποτέλεσμα εικόνας για ο ποιμην ο καλος

«Με πλησίασε κάποτε ένας κύριος 

και μου λέει:

– Εντάξει κύριε Παναγόπουλε, εγώ δεν ενδιαφέρομαι για το Χριστό, το παραδέχομαι. Ναι όμως, ο Χριστός ήρθε για όλους τους ανθρώπους και γιατί δεν έρχεται και σε μένα για να με βρει και να με σώσει; Να έρθει και για μένα, το απωλολό πρόβατο να με σώσει. Εξάλλου δεν είμαι και εγώ το παιδί του;

Κάτι τέτοια με έλεγε ο άνθρωπος αυτός και όταν τελείωσε του είπα:

 – Ο Χριστός δεν έρχεται να σε βρει, γιατί δεν βελάζεις! 

Όπως όταν χαθεί ένα πρόβατο το οποίο δεν βελάζει, δεν μπορεί ο βοσκός να το βρει, έτσι και εσύ δεν βελάζεις, δεν ζητάς το Θεό και δεν μπορεί ο Χριστός να σε βρει. Εδώ ο εκ γενετής τυφλός φώναζε δυνατά το όνομα του Χριστού και μάλιστα έβγαλε και τα ρούχα του, για να φτάσει πιο γρήγορα στο Χριστό! Δεν πήγε ο Χριστός στον τυφλό, πήγε ο τυφλός στον Χριστό και εμείς έχουμε την απαίτηση, να έρθει ο Χριστός σε εμάς!

Αυτά του είπα και δεν ξέρω αν μπόρεσα να τον κατατοπίσω. Εάν δεν ζητήσουμε από αυτόν τον κόσμο να συναντήσουμε το Χριστό, για να μας βοηθήσει, δεν πρόκειται ούτε και στην άλλη ζωή να Τον συναντήσουμε. Ο Θεός δεν αφήνει κανέναν άνθρωπο αβοήθητο, που επικαλείται την βοήθειά Του. Ο Θεός άφησε ελεύθερο τον άνθρωπο να κάνει τις επιλογές στη ζωή του, και αν περιμένει ο Θεός να τον βοηθήσει, χωρίς ο ίδιος να Του ζητήσει βοήθεια, το μόνο σίγουρο είναι, ότι θα υποστεί τα επώδυνα αποτελέσματα της κολάσεως…..

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Α. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

(π.Γεώργιος ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

https://proskynitis.blogspot.gr/)

https://amfoterodexios.blogspot.gr/

 

Άγιος Παΐσιος: Η Σημασία του Κοινού Πνευματικού για τα Ζευγάρια

Τα ζευγάρια που παντρεύονται πρέπει νάχουν τον ΙΔΙΟ πνευματικό. Να συμφωνήσουν από την αρχή για να μην έχουν ύστερα προβλήματα. Βλέπετε ο πνευματικός πολύ βοηθάει. Βλέπει τις ανωμαλίες και τα εξογκώματα και των δύο και τα «πελεκάει» ώστε να ταιριάξουν. Σαν δύο ξύλα που πρέπει να ενώσουν. Εγώ όταν ήμουν μαραγκός πελεκούσα τα ξύλα ώστε να ταιριάξουν καλά. Να κάθονται από μόνα τους. Ύστερα έβαζα ένα καρφάκι και δεν είχαν ανάγκη. Ενώ αν δεν ταιριάζουν δεν εφάπτονται καλά τα ξύλα και τα ζορίσεις νάρθουν στην θέση τους με καρφιά, κάποτε από την πίεση θα κλωτσήσουν.

Γι’ αυτό πρέπει ο «μαραγκός» νάχει και τα δύο ξύλα στα χέρια του. Για να βλέπει τι δουλειά γίνεται στο ένα, για να δουλέψει αντίστοιχα και το άλλο. Έτσι πρέπει να είναι και ο πνευματικός.

Πολύ βοηθάει ο πνευματικός. Πολλά ζευγάρια που ταίριαζαν, που παντρεύτηκαν από έρωτα, χώρισαν μετά, γιατί δεν βοηθήθηκαν από έναν καλό πνευματικό. Ενώ ζευγάρια που δεν ταίριαζαν, αλλά είχαν τον ίδιο πνευματικό, τα πήγαν μια χαρά.

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Πηγή: Αθανάσιος Ρακοβαλής «Ο πατήρ Παΐσιος μου είπε…», εκδόσεις «Μέλισσα», Θεσσαλονίκη 1998

 

Τι μεγάλο δώρο απ’ το Θεό να ακούς κατηγορίες και να μη σε αγγίζει τίποτε!

Σχετική εικόνα

Ο πλέον συκοφαντημένος άγιος!

Είπε Γέρων : Τι μεγάλο δώρο απ’ το Θεό
να ακούς κατηγορίες
και να μη σε αγγίζει
τίποτε!

Όχι επειδή κάνεις κάποιο αγώνα
ή πιέζεσαι ή παρακαλάς
ή προσεύχεσαι.

Μα επειδή ζεις αλλού,
είσαι σε άλλο κλίμα
και άλλη ατμόσφαιρα.

Κατανοείς καλά ότι ο άλλος,
αν δεν είναι συντονισμένος
με το Θεό
και την αγάπη Του,
είναι φυσικό να κάνει
λάθος εκτιμήσεις,
και να λέει λόγια
που δεν έχουν καμία σχέση
με την αλήθεια.

Στη Φιλοκαλία
διαρκώς τονίζεται,
ότι η άγνοια των ανθρώπων
θολώνει το νου,
και δημιουργεί μπερδεμένους λογισμούς.

Το πιο μεγάλο μυστικό
για να κατανοείς τους άλλους,
να ερμηνεύεις τις πράξεις τους,
και κυρίως να μη διαλύεσαι,
είναι :
1. Να ζεις εσύ αλλού.
Στο ¨αλλού¨ της θείας Παρουσίας.
και
2. Να έχεις επίγνωση
της ανθρώπινης άγνοιας
που ταλαιπωρεί όλους μας.

 

Ο θρήνος της ελληνικής υπερηφάνειας!


Αποτέλεσμα εικόνας για η ελλαδα διαλυεται

Ο θρήνος της ελληνικής υπερηφάνειας!

Αντιστράτηγος (ε.α) Νικόλαος Ταμουρίδης

Ελλάδα, έτος 2017 μετά Χριστόν! Έτος θαυμαστόν!

Έτος υπερηφάνειας! Επιτέλους εμείς οι νεοέλληνες νοιώθουμε υπερήφανοι!

Υπερήφανοι για τα ‘’δημοκρατικά’’ μας αισθήματα. Υπερήφανοι για τον »ανθρωπισμό» μας! Υπερήφανοι για τον »διεθνισμό» μας!

Υπερήφανοι για τις πολύχρωμες gay παρελάσεις! Οι στρατιωτικές και οι μαθητικές πρέπει να καταργηθούν γιατί τονώνουν το εθνικό φρόνημα!

Υπερήφανοι γιατί ονομάζουμε τα Σκόπια »Μακεδονία». Σιγά το πράμα!

Υπερήφανοι γιατί ουσιαστικά παραδώσαμε τα νησιά μας σε δυτικούς και ανατολικούς αλλοεθνείς κι αλλόθρησκους! Τι κι αν χύθηκαν ποταμοί αίματος για να ελευθερωθούν;

Υπερήφανοι που στο Αιγαίο και στη Θράκη αλωνίζουν οι Τούρκοι! Τι κι αν αποτελούν προπύργια του Ελληνισμού;

Υπερήφανοι γιατί στα σχολειά μας επιτέλους επικρατεί αναρχία, βιάζεται η αγία μας γλώσσα, καταργούνται τα θρησκευτικά, οι άριστοι στιγματίζονται. Τι τη θέλουμε την εθνική παιδεία;

Υπερήφανοι γιατί διώξαμε από τη χώρα το μείζον των Ελληνικών επιχειρήσεων. Τι κι αν η ανεργία στη χώρα καλπάζει;

Υπερήφανοι που εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μας επιστήμονες μετανάστευσαν στο εξωτερικό για να επιζήσουν. Τι πειράζει; Το δημογραφικό μας πρόβλημα θα το λύσουν οι ξένοι!

Υπερήφανοι γιατί υπογράφουμε ταπεινωτικές συμφωνίες για να πάρουμε δανεικά. Τι κι αν υποθηκεύουμε το μέλλον των επόμενων γενεών; Εμείς να ‘μαστε καλά.

Υπερήφανοι γιατί επιτέλους γκρεμίσαμε τα εθνικά μας τείχη για να περάσουν εκατοντάδες χιλιάδες ξένοι στη χώρα μας. Και επιπλέον γιατί σε χρόνο μηδέν τους στεγάζουμε, τους σιτίζουμε και τους επιδοτούμε. Τι πειράζει που χιλιάδες Έλληνες κοιμούνται στο δρόμο ή κάτω απ’ τα γεφύρια και ψάχνουν στα σκουπίδια για το καθημερινό τους φαγητό;

Υπερήφανοι γιατί (υποκριτικά;) δακρύσαμε, γιατί κλάψαμε για τα τους δύστυχους πρόσφυγες και μετανάστες! Ας τους δώσουμε λοιπόν τώρα την ελληνική ιθαγένεια για να τους απαλύνουμε τον πόνο. Έτσι, σύντομα θα έχουμε άλλο ένα εκατομμύριο ‘’έλληνες’’ στη χώρα μας! Τι πειράζει που αυτοί δεν θα έχουν με εμάς καμία κοινή καταγωγή, κοινή θρησκεία, κοινή ιστορία, κοινή πολιτιστική κληρονομιά, κοινά ιδεώδη, κοινά εθνικά χρώματα; Αρκεί που έδρασαν και πάλι τα ευαίσθητα ελληνορθόδοξα αισθήματά μας, ακούγοντας τα κλάματα των κροκοδείλων στα σύγχρονα πλυντήρια εγκεφάλων που μας καθηλώνουν καθημερινά με τις ώρες στον άνετο καναπέ μας!

Υπερήφανοι που κάνουμε ότι ακριβώς λένε τα πολιτικά και δημοσιογραφικά ζόμπι, που έξω από τις υγρές κρυψώνες τους κελαηδούν στα ζεστά τηλεοπτικά παράθυρα και ο απόλυτος φαρισαϊσμός των ΜΜΕ αγγίζει το απόγειό του.

Υπερήφανοι που υπακούσαμε στα κελεύσματα αυτών που καθημερινά κατηγορούμε ότι έχουν έρθει στη χώρα μας και υποχρεώνουν τους αδύναμους πολιτικούς μας να πουλάνε ότι πολύτιμο έχουμε και να αποδομούν κάθε πυλώνα ισχύος του έθνους.

Υπερήφανοι γιατί επιτέλους χτυπάμε αυτή τη μισητή Ορθοδοξία! Αυτός είναι ο μεγάλος εχθρός του συστήματος! Γι αυτό λοιπόν, έξω από το Σύνταγμα της χώρας! Γι αυτό λοιπόν, τζαμιά! Τζαμιά και μιναρέδες παντού, να εξαφανιστούν οι εκκλησιές και τα καμπαναριά!

Υπερήφανοι γιατί ως Ελληνική Εκκλησία αφήσαμε ακατήχητο το λαό μας, έρμαιο του σύγχρονου άκρατου αμοραλισμού!

Υπερήφανοι για την πολιτική μας ορθότητα! Γιατί εμείς δεν είμαστε ‘’οπισθοδρομικοί’’ ή ‘’αναχρονιστικοί’’ ή »ομοφοβικοί» ή ‘’ξενοφοβικοί’’. »Είμαστε όλοι πρόσφυγες»! Είμαστε »αλληλέγγυοι»!

Τώρα πλέον είμαστε αληθινά υπερήφανοι!

 Γιατί σ’ αυτά τα χώματα, τα ποτισμένα από αρχαία και πρόσφατα αίματα προγόνων, ο ελληνισμός χάνεται, η ορθοδοξία διαλύεται!

 Τώρα πλέον, μπορούμε να θρηνήσουμε το μέλλον της Ελλάδας. Έτσι κι αλλιώς, μάθαμε να κλαίμε…

 

 

Αντιστράτηγος (ε.α) Νικόλαος Ταμουρίδης                                       Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

Μέλος Διοικούσας Επιτροπής Ελεύθερης Πατρίδας

 

Ο θάνατος του Φώτη Κόντογλου και η θαυμαστή «πληροφορία» από τον Άγιο Εφραίμ…

Ο Φώτης Κόντογλου γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας 
στις 8 Νοεμβρίου 1895 και πέθανε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 1965. 

Το παρακάτω περιστατικό αναφέρεται στις τελευταίες του στιγμές 
στο νοσοκομείο και την θαυμαστή πληροφορία που είχε η γυναίκα 
του από τον Άγιο Εφραίμ τον θαυματουργό.

-Περνούσε δύσκολες ημέρες στο νοσοκομείο ο αείμνηστος Φώτης 
Κόντογλου, και η γυναίκα του Μαρία Κόντογλου, ήταν γονατιστή 
και προσευχόταν για την θεραπεία του, επικαλούμενη τον Μεγάλο 
μας Άγιο Εφραίμ. 
Ας μην ξεχνάμε, ότι η αγιασμένη χείρα του χαρισματούχου 
αγιογράφου, είχε φιλοτεχνήσει την πρώτη εικόνα του Αγίου μας! 
Η Μαρία Κόντογλου περίμενε λοιπόν από τον Άγιο κάτι.

Και τι μεγαλύτερη βοήθεια θα μπορούσε να βρει απ’ αυτή, 
το να δει εκείνη ακριβώς την ώρα που προσηύχετο, την ψυχή του 
Φώτη Κόντογλου να την κρατά ο Άγιος Εφραίμ, και μέσα σε τόση 
δόξα να την οδηγεί στον Ουρανό!
Παραξενεύτηκε βλέποντας όλα αυτά! Τι τάχα να σήμαιναν; 
Κείνη την ώρα λοιπόν διέλυσε την απορία της κάποιο τηλεφώνημα
νοσοκομείο, που της ανακοίνωνε ότι ο άνδρας της πέταξε 
ανάλαφρα στον Ουρανό! 
Ο Άγιος ήταν στ’ αλήθεια ο συνοδός του!

Από το βιβλίο: 
«Οπτασίαι και Θαύματα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ του Θαυματουργού» 
– Γ΄τόμος (Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου – 
Όρος Αμώμων Αττικής).
πηγή/αντιγραφή
 

Αγιορείτες και «Αγιορείτες» – Δύο διαφορετικές φωνές από τον Άγιον Όρος του χθές και του σήμερα!

Σχετική εικόνα

Όταν οι αγιορείτες έλεγαν την σκάφη σκάφη και τα σύκα σύκα…

«Ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικᾶς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἠμῶν Πίστην»

 

Ἐν Ἁγίω Ὄρει τὴ 23η Ἰανουαρίου 1964 

Πρὸς τὸν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξον ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἅπαν το πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας 

Οἱ κάτωθι Ἁγιορεῖται Πατέρες, Καθηγούμενοι, Ἱερομόναχοι καὶ Μοναχοί, λαβόντες γνῶσιν διὰ τὰ ἐσχάτως τεκταινόμενα ἐναντίον τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου ἠμῶν Πίστεως ὑπὸ τῆς Παπικῆς Ἀνταρσίας καὶ τὰ φιλενωτικὰ συνθήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν συνεργατῶν του, διακηρύσσομεν στεντορεία τὴ φωνὴ ὅτι ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικᾶς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἠμῶν Πίστην, ἀκολουθοῦντες ὅσα προεφύτευσαν οἱ Θεηγόροι Προφῆται καὶ ἐδίδαξαν οἱ Θεοκήρυκες Ἀπόστολοι, ὅ των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αἱ ἑπτὰ ἅγιαι Οἰκουμενικοὶ Σύνοδοι καὶ αἱ Τοπικαὶ τοιαῦται, ἔχοντες ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀκρογωνιαῖον Λίθον Χριστὸν τὸν Θεὸν ἠμῶν καὶ ἐν γένει ἐμμένομεν εἰς ὅσα ἡ Ὀρθόδοξος ἠμῶν Πίστις διδάσκει εἴτε διὰ γραφίδος εἴτε διὰ τῆς Παραδόσεως, ἀποκρούοντες τὴν «Ἕνωσιν» ἢ «Ἑνότητα» ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν ἐσχάτως οἱ φιλενωτικοί. 

Ἐὰν οἱ Καθολικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ αἱρετικοὶ θέλουν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν, νὰ ἔλθουν αὐτοὶ προσπίπτοντες καὶ ζητοῦντες τὸ ἔλεος, ἀσπαζόμενοι εἰς τὸ ἀκέραιόν τα δόγματα καὶ Παραδόσεις τῆς….ἀμωμήτου ὀρθοδόξου ἠμῶν Πίστεως καὶ ὄχι νὰ τρέχωμεν ἠμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πρὸς τοὺς αἱρετικούς. 

Ποιοῦμεν ἔκκλησιν πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην νὰ παύση ἐξακολουθῶν τὰς φιλενωτικᾶς του ἐνεργείας, καθόσον, ἐὰν συνεχίση, θ’ ἀποκηρύξωμεν καὶ αὐτόν.

 Προσεπιδηλοῦμεν ὅτι θέλομεν ἀγωνισθῆ μέχρις ἐσχάτης ἠμῶν ἀναπνοῆς διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν μας, χύνοντες καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα μας ἐὰν τὸ καλέση ἡ ἀνάγκη, μιμούμενοι τοὺς ἀειμνήστους Προκατόχους μας καὶ ἀναφωνοῦντες μετὰ Ἰωσὴφ τοῦ Βρυεννίου, «Οὐκ ἀρνηθησόμεθά σου φίλη Ὀρθοδοξία, οὐ ψευσόμεθά σε πατροπαράδοτον σέβας, οὐκ ἀφιστάμεθά σου Μῆτερ Εὐσέβεια, ἐν σοῖ ἐγεννήθημεν καὶ σοὶ ζῶμεν καὶ ἐν σοῖ κοιμηθησόμεθα, εἰ δὲ καλέσειε καιρός, καὶ μυριάκις ὑπέρ σου τεθνηξόμεθα». 

Συγχαίρομεν τὸν Γεραρὸν Προκαθήμενον τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἅπασαν τὴν Ὀρθόδοξον Ἑλληνικὴν Ἱεραρχίαν διὰ τὴν σθεναρᾶν στάσιν τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας μας καὶ δηλοῦμεν ὅτι εἴμεθα παρὰ τὸ πλευρόν των.

Ὁ Καθηγούμενος τοῦ αγ. Διονυσίου Ἀρχιμ. Γαβριὴλ καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.
Ὁ Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου τοῦ ὁσίου Γρηγορίου Ἀρχιμ. Βησσαρίων καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.
Ὁ Καθηγούμενος τῆς ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἀρχιμ. Χαράλαμπος.
Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ι.Μ. Ξενοφῶντος Ἀρχιμ. Εὐδόκιμος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.
Οἱ Ἐπίτροποι τῆς Ι. Μονῆς τῶν Ἰβήρων Γ. Ἀγαθάγγελος, Προηγ. Μεθόδιος, Γ. Γερβάσιος. Ἀθανάσιος Ἰβηρίτης ἱερομ. Καὶ ἅπασα ἡ ἐν Χριστῷ ἠμῶν ἀδελφότης.
Θεοκλητὸς Μοναχὸς Διονυσιάτης, Ἡσυχαστήριον τοῦ Ἁγίου Γερασίμου.
Γαβριὴλ Ἱερομόναχος Πνευματικὸς
Γ. Γελάσιος Σιμωνοπετρίτης Γ. Ἠσύχιος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης
Γ. Νεόφυτος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης Ὁ Δίκαιός της Ι. Σκήτεως Ἰβήρων                       Ἱερομόναχος Νεῖλος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.
Προηγ. Κοσμᾶς Φιλοθεΐτης Α’ Ἐπίτροπος .
Ὁ Προηγ. Εὐμένιος Φιλοθεΐτης ὑπογράφει μ’ ὅλη του τὴν καρδιά.
Ὁ Γραμματεὺς Ι.Μ.Καρακάλου Γέρων Εὐθύμιος, Προϊστάμενος.
Οἱ ἐν Προβάτα ἠσυχασταὶ ἅγιοι Πατέρες. Ὅ του Ρωσικοῦ Κελλίου Τίμιος Σταυρός, Ἱερομ. Μητροφάνης. Ἱεροδιάκονος Δημήτριος καὶ Συνοδία.