Ο σκοπός της Αγίας Γραφής

Σκοπός τής Αγίας Γραφής είναι να καταργηθεί με την εμπειρία τής Θεώσεως

τού π. Ι. Ρωμανίδη

Σχετική εικόνα

Εφ’ όσον η Αγία Γραφή δεν αποβλέπει στο να κάνη επιστήμη και να διδάξη επιστημονικές γνώσεις, τότε ποιος είναι ο σκοπός της;

 

Βεβαίως, οι θεόπνευστοι συγγραφείς τόσο της Αγίας Γραφής όσο και των πατερικών κειμένων, χρησιμοποιούν τον περιβάλλοντα κόσμο, αποδέχονται τις επιστημονικές και ιστορικές γνώσεις της εποχής τους, αλλά αποβλέπουν στην καθοδήγηση των ανθρώπων, για να φθάσουν στο ύψος της Πεντηκοστής και να αποκτήσουν γνώση και εμπειρία του Θεού.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Στο Εκκλησάκι το μικρό..

Στίχοι -Μουσική Γερόντισσα Θεονύμφη μοναχή Αλεξοπούλου
Ψάλλει με τις αδελφές μοναχές

Στο εκκλησάκι το μικρό (In the small chapel)
σήμανε το καμπαναριό (marked the belfry)
όλες εκει να μαζευτούν (all there to gather)
νύμφες Χριστού για να ντυθούν (to be dressed as Christ’s nymphs)
και μ’αγιο φως να στολιστούν (and be adorned with holy light)

Χτύπα καμπάνα δυνατά (Hit bell loudly)
χτύπα ακόμα μια φορά (hit once more)
για μια ψυχή που λαχταρά (for a soul that longs)
μ’αγγέλους να βρει τη χαρα (to find joy with angels)

Εκεί θα ψάλλουνε ωδες (There they will chant odes)
χάρες γεμάτες οι ψυχές (grace-filled souls)
και στον νυμφίο τους Χριστό (and to the bridegroom Christ)
θυμίαμα ευωδιαστό (fragrant incense)
θα στείλουνε στον ουρανό (they will ship in the sky)

Χτύπα καμπάνα δυνατά… (Hit bell loudly..)

Στεφάνια όλες να φορουν (Wreaths all of them to wear)
απ’το νυμφίο τους Χριστό (from their bridegroom Christ)
μες τους χιτώνες τους λευκους (into their white tunics)
θα λαμπουνε στον ουρανο (they will shine in the sky)
στο θρόνο δίπλα στο Χριστό (by Christ’s throne)

 

ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΣΕ ΕΝΑ: ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ & Η ΡΟΖ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ.

ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΑΜΕ 

Άρθρο του Francesco Lamendola

Μετάφραση: Θεόδωρος Λάσκαρης

 

Σήμερα, υπάρχει ένας σιωπηλός λαός, ένας μικρός λαός, πιθανόν, γιατί τον μετέτρεψαν σε μειοψηφία και επί πλέον του απαγορεύτηκε να ομιλεί, να εκφράζεται ακόμα και για να εκδηλώσει την δυσφορία του και τον πόνο του. Πράγμα που κάποτε, στις λιγότερο δημοκρατικές και ‘φωτισμένες’ εποχές, δεν το απαγόρευαν ούτε στους ανθρώπους του περιθωρίου. Ακόμη και στο ζητιάνο, στο μέθυσο και στον αλήτη επιτρεπόταν να γκρινιάζει και να παραπονιέται για τη μοίρα του. Αντιθέτως, σήμερα, σε αυτόν τον σιωπηλό λαό του δέθηκε η γλώσσα, όχι με το φίμωτρο που έβαζαν τις παλαιές εποχές στους καταδικασμένους σε θάνατο για να μην φωνάζουν, αλλά με την απειλή να υποστεί μία μήνυση, να ψάχνει για δικηγόρο και να καταλήξει καταδικασμένος το λιγότερο με ένα πρόστιμο, εάν όχι στη φυλακή ή στην υποχρεωτική παρακολούθηση μιας σειράς μαθημάτων ‘κοινωνικής επανεκπαίδευσης’.

Ο λαός για τον οποίο μιλάμε είναι πλέον μία μειοψηφία, αλλά δεν είναι ο λαός κάποιας κοινωνικά αναγνωρισμένης μειοψηφίας. Αντίθετα, αυτός αποτελείται από τα υπολείμματα αυτού που μέχρι πριν κάποια χρόνια, ήταν σίγουρα η πλειοψηφία του πληθυσμού· μία πλειοψηφία που έλειωσε όπως το χιόνι στον ήλιο όταν μερικές ιδεολογικοποιημένες και επιθετικές μειοψηφίες, με την κρυφή αλλά και φανερή, υποστήριξη ισχυρών πολιτικών και οικονομικών λόμπι, εξαπέλυσαν μία σειρά επιθέσεων ενάντια στις υποτιθέμενες ‘διακρίσεις’. Στην πραγματικότητα, ο στόχος τους ήταν να καταλάβουν όλα τα νευραλγικά κέντρα των θεσμικών οργάνων και, κατά συνέπεια, της κοινωνίας. Και όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα, συμπεριλαμβανομένης και της Καθολικής Εκκλησίας, από το εσωτερικό της οποίας ίσως ξεκίνησε η αποφασιστική επίθεση, εκείνη που έθεσε σε κρίση και προκάλεσε την κατολίσθηση όλων των άλλων θέσεων, που θα αποκαλούσαμε ‘παραδοσιακές’.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Εξουσία και άρχοντες

Αποτέλεσμα εικόνας για εξουσια και αρχοντες

άρθρο του δασκάλου Σάββα Ηλιάδη

Ο απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή, στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο γράφει: «Πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω· οὐ γάρ ἐστιν ἐξουσία εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ · αἱ δὲ οὖσαι ἐξουσίαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσίν».(Ρωμ. 13,1) Και η μετάφραση: «Ο κάθε ένας ας υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες, διότι δεν υπάρχει εξουσία παρά από το Θεό και οι εξουσίες που υπάρχουν έχουν ταχθεί από το Θεό».

Το καθεστώς του κράτους, λοιπόν, είναι σύμφωνο προς το σχέδιο του Θεού, ο οποίος δημιούργησε τον άνθρωπο να ζει κοινωνικά. Άρα η ύπαρξη της εξουσίας ουσιαστικά κάνει πράξη αυτό που σκέφτηκε ο Θεός για τον άνθρωπο, για την κοινωνικότητά του.

Σχολιάζει ο άγιος Χρυσόστομος: «Το να υπάρχουν αρχές και οι μεν να είναι άρχοντες οι δε αρχόμενοι , λέγω, είναι έργο της σοφίας του Θεού, για να μη γίνονται όλα αμελώς και χωρίς φροντίδα, ώστε να βρίσκεται σε ακαταστασία ο κόσμος, όπως τα κύματα που περιφέρονται εδώ κι εκεί».

Ακόμη, αναφερόμενος στην υποταγή στους άρχοντες, όχι απλώς στην πειθώ, λέγει: «Κάνει πολύ λόγο για την υποταγή στους άρχοντες, ο απόστολος Παύλος, θέλοντας να δείξει ότι ο Χριστός δεν εισήγαγε τους νόμους του για να ανατρέψει την κοινή πολιτεία, αλλά για να την καταστήσει καλύτερη».

Και συνεχίζει ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης: «Η αναρχία είναι σε κάθε περίπτωση πάρα πολύ ανυπόφορη και αιτία σύγχυσης και ακαταστασίας».

Εξουσία σημαίνει το αξίωμα. Γι` αυτό ο απόστολος Παύλος είπε: «· οὐ γάρ ἐστιν ἐξουσία εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ». Βλέπουμε, λέει πάλι ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, δεν είπε: «Δεν υπάρχει άρχοντας, αλλά μίλησε για το αξίωμα που έχει». Και συμπληρώνει ο Οικουμένιος: «Δε λέει ο Απόστολος για τον καθένα άρχοντα, αλλά για τη θέση, για το αξίωμα που διακονεί».

Ερχόμαστε και στον άγιο Θεοφύλακτο Βουλγαρίας, ο οποίος κάνει μια λεπτότερη διάκριση ανάμεσα «στο άρχειν», δηλαδή στην εξουσία, στο αξίωμα, στη θέση, στην ιδιότητα που φέρει ο άρχοντας και «στον άρχοντα», δηλαδή στο πρόσωπο που εκλέχτηκε να υπηρετήσει τη θέση, αλλά δίνει έμμεσα και απάντηση στις ευθύνες που έχουμε για την εκλογή των αρχόντων.

Γράφει: «Ο Θεός, προνοώντας για την κοινή ευταξία, οικονόμησε ώστε να υπάρχουν άρχοντες και αρχόμενοι, βάζοντας στους αδίκους, κατά κάποιο τρόπο σαν χαλινάρι, το φόβο προς τους άρχοντες, προς την εξουσία. Πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι ο Θεός οικονόμησε το να υπάρχουν άρχοντες και αρχόμενοι, κατά τον απόστολο Παύλο, και όχι αν θα είναι άρχοντας ο ένας ή ο άλλος. Διότι δεν εκλέγονται από το Θεό οι άδικοι άρχοντες».

Βλέπουμε πως οι άγιοι, έχοντας τη διάκριση του Πνεύματος, αλλά και ως «σάρκα φορούντες και τον κόσμον οικούντες», γίνονται πρακτικοί οδηγοί σε όλα τα ζητήματα της ζωής του ανθρώπου. Εμμέσως, πλην σαφώς, μας λένε πως είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τους άρχοντες που εκλέγουμε.

Ποια είναι τα κριτήρια που μας προτείνουν για την εκλογή τους; Ερμηνεύοντας στη λέξη «υποτασσέσθω» ο Θεοδώρητος, γράφει: «Προφανώς να υποτασσόμαστε, αν είναι στην ευσέβεια. Διότι η εναντίωσή τους στις εντολές του Θεού δεν μας επιτρέπει να συμβιβαζόμαστε με τους άρχοντες».

Στην προς Τίτον επιστολή γράφει ο απόστολος Παύλος: «Ὑπομίμνησκε αὐτοὺς ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι, πειθαρχεῖν, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι» (Τίτ.3,1) Μετάφραση: «Να τους υπενθυμίζεις να υποτάσσονται στις αρχές και στις εξουσίες, να πειθαρχούν, να είναι έτοιμοι για κάθε έργο καλό».

Ο Θεοδώρητος σχολιάζει στο στίχο αυτό: «Δεν πρέπει να πειθαρχούμε σε όλα στους άρχοντες, αλλά να πληρώνουμε τους δασμούς και τους φόρους και να απονέμουμε την οφειλόμενη τιμή. Αν όμως μας δώσουν εντολή να πράξουμε δυσσεβή πράγματα, αμέσως να αντιδράσουμε σθεναρώς».

Είναι απλές και ξεκάθαρες οι θέσεις των αγίων. Μας βοηθούν να ψηφίζουμε ελεύθερα. Και ελεύθερα σημαίνει αδέσμευτο συναίσθημα και θέλημα συνταυτισμένο στο κατά δύναμη με το θέλημα του Ευαγγελίου και τις εντολές του. Έτσι δε θα μετανιώσουμε ποτέ, διότι κάναμε το θέλημα του Θεού και η συνείδησή μας θα είναι ήσυχη, όσο κι αν μας πιέζει και μας επηρεάζει ο κόσμος.

«Οι συνειδήσεις μας δεν είναι κτήμα κανενός, παρά μόνο του Θεού. Είναι αποκλειστικό δικαίωμα του Θεού να ζητάει ολόκληρo τον εσωτερικό μας κόσμο και να δεσμεύει ακόμη και αυτές τις σκέψεις μας και τις εσωτερικές μας αποφάσεις. Η υποταγή μας προς τους άρχοντες εξάλλου, υπονοεί το σεβασμό και την εκδήλωση τιμής προς αυτούς, υπακοή στους νόμους και τις διαταγές τους, εφόσον αυτές δεν προσκρούουν στην ευσέβεια και στα καθήκοντά μας προς το Θεό».(Π. Τρεμπέλας)

Πιστεύουμε πως, έχοντας οδηγό τις γνώμες των αγίων μας, μπορούμε να οδηγηθούμε στις κάλπες, με ελαφριά καρδιά, χωρίς αναστολές, στο ιερό μας δικαίωμα και καθήκον κατά τις δύσκολες αυτές ώρες που περνά η πατρίδα μας.

.

Σάββας Ηλιάδης

Δάσκαλος

Κιλκίς, 15-9-2015

 

Κείμενα του δασκάλου Σάββα Ηλιάδη ΕΔΩ

από το Σπιτάκι της Μέλιας

 

«Κατάργηση τῶν μετρητῶν – τέλος τῆς ἐλευθερίας. Ὁδεύοντας πρός τόν ὁλοκληρωτισμό.»

hmerida katarghsh twn metrhtwn 01

 

Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ  σέ συνεργασία μέ τήν Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη,  ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ.Μ. Πειραιῶς,  διοργανώνουν ἡμερίδα στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας στίς 24/6/2017 καί ὥρα 5μμ – 9μμ μέ θέμα:

«Κατάργηση τῶν μετρητῶν-τέλος τῆς ἐλευθερίας. Ὁδεύοντας πρός τόν ὁλοκληρωτισμό.» 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Πρόεδρος-Συντονιστής: Πρωτοπρ. Ἰωάννης Φωτόπουλος

17:00 – 17:15: Προσευχή καί κήρυξη ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς ἡμερίδος ὑπό τοῦ Σεβασμ. Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ.

Χαιρετισμοί.

17:15 – 17:35: Χορωδία «Ἐν Ψαλτηρίῳ».

17:35 – 17:45: Πανοσιολ. Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος, Ἐφημέριος Ἱ.Ν. Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἀμαρουσίου- Ὁ σκοπός τῆς σημερινῆς ἡμερίδος.

17:45 – 18:10: Dr. Δημήτριος Χιωτακάκος Διδάκτωρ Ἠλεκτρονικῆς & Τηλεπικοινωνιῶν τοῦ Manchester University, United Kingdom.- «Ἡ ὀργουελική διάσταση τῆς ἀχρήματης κοινωνίας».

 

18:10 – 18:35: Δῆμος Θανάσουλας Δικηγόρος παρ᾿ Ἀρείῳ Πάγῳ- «Ἠλεκτρονική Διακυβέρνηση καί πλαστικό χρῆμα: Ἐπιπτώσεις στήν ἀτομική καί κοινωνική ἐλευθερία».

18:35 – 19:00: Στάθης Ἀδαμόπουλος Οἰκονομολόγος-ἐκπαιδευτικός, Msc στήν χρηματοοικονομική.- «Κοινωνία χωρίς μετρητά: Στενεύει ὁ κλοιός».

19:00 – 19:15: Διάλειμμα

19:15 – 19:30: Συνέντευξη μέ τόν οἰκονομολόγο, συγγραφέα καί δημοσιογράφο Norbert Häring.

19:30 – 19:55: Πανοσιολ. Ἀρχιμ. Ἀθανάσιος Ἀναστασίου Προηγούμενος Ἱερᾶς Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου Ἁγίων Μετεώρων- «Οἰκονομικός ὁλοκληρωτισμός: Μία θεολογική προσέγγιση»

19:55: Συζήτηση

20:45: Πορίσματα

21:00: Ἐθνικός Ὕμνος

Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν