Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη, που να μην την κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε ή να μην τον γράψουμε με τη μεγαλύτερη αδιαντροπιά. Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα.

Αποτέλεσμα εικόνας για αμαρτωλος

Να δούμε ακόμα που θα φτάξουμε! 

Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη, που να μην την κάνουμε, 

δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε 

ή να μην τον γράψουμε με τη μεγαλύτερη αδιαντροπιά. 

Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα. 

Γινήκαμε ένα τρελλό κοπάδι, που μας σαλαγά ο διάβολος με μια βουκέντρα, 

κι εμείς τρέχουμε λαχανιασμένοι. 

Η ελευθερία που δώσαμε στον εαυτό μας, με τη διαστρεμμένη γνώμη μας, 

γίνηκε τυραννία και μας κάνει ό,τι θέλει. 

Μεταμορφώθη­κε σε μια μάγισσα Κίρκη, και μας μεταμόρφωσε κι εμάς σε χοί­ρους, 

και γρούζουμε ευτυχισμένοι, 

τσαλαβουτώντας μέσα στις κο­πριές και στις σάπιες ακαθαρσίες. 

Καταντήσαμε ακόμα να τρώμε τις δικές μας τις ακαθαρσίες 

και τα εμπυασμένα κρέατά μας. 

Πο­τέ ο άνθρωπος δεν είχε φτάξει ούτε στη μισή αναισθησία και σιχαμένη παραμόρφωση, 

απ’ όσο έφταξε σήμερα. 

Και με τα λόγια και με την πράξη καλλιεργούμε αυτό το κα­ταραμένο χωράφι 

που ανοίξαμε μέσα μας 

και που φυτρώνει βρωμόχορτα και βρωμομανιτάρια.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Θα πάρουμε επιτέλους την Αγία Σοφία;

Μητροπολίτης Ιερεμίας: Να πάρουμε την Πόλη και την Αγιά Σοφιά

π.Διονύσιος Ταμπάκης – Ναύπλιον

«ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΟ προσκύνημα μας στο Άγιον Όρος επισκεφθήκαμε έναν Άγιο και σοφό Γέροντα και τον ρωτήσαμε λαχανιασμένοι από την ανηφόρα και με αγωνία :
-Πάτερ θα την πάρουμε την Αγια Σοφιά;

Και εκείνος με ήρεμη βεβαιότητα μας απάντησε:

-Βεβαίως!! Όταν αποκτήσουμε πνευματικότητα ανώτερη από αυτούς που την είχαν και την ‘χάσαν, τότε θα πάρουμε πίσω την Άγια Σοφιά. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Κραυγή….

Αποτέλεσμα εικόνας για κραυγαζω στο θεο
Αυτή Κύριε, αυτή η σιωπή σου πόσο με τυράννησε. Πόσες φορές με εκνεύρισες Κύριε που έμεινες σιωπηλός όταν εγώ χανόμουν σε δρόμους που δεν ήξερα που οδηγούν, σε μονοπάτια που για πρώτη φορά ρακένδυτός περπάτησα. Τότε χρειάστηκε να αμαρτήσω πολλές φορές για να νιώσω ότι «υπάρχω», να αισθανθώ ότι «ζω». Όχι δεν αμαρτάνουν όλοι για την ηδονή, για να κάνουν το κέφι τους και να χαρούν με ψεύτικα αποκαΐδια μιας φωτιάς που ποτέ δεν άναψε μέσα τους.
Υπάρχουν κι εκείνες οι ταλαίπωρες και αναγκεμένες ψυχές, που κάθε μέρα παλεύουν να κρατηθούν στην ζωή ένα βήμα μόλις πριν τον θάνατο και την ολική έκλειψη του βλέμματος τους.
Υπάρχουν κι αυτοί που η ζωή τους δυσκολεύει αφάνταστα και τα μεταξωτά σωθικά τους σκίζονται εύκολα στα σκληρά βλέμματα του κόσμου. Όλοι εκείνοι που οι μέρες και οι νύχτες τους ξέγνοιαστες δεν είναι, κι ας πρέπει να γελούν για να καλύψουν τα ανείπωτα δάκρυα τους. Μια στιγμή μονάχα εάν αφήσουν να φανεί το δράμα της ψυχής τους θα χαθεί μονομιάς όλο το μπλε της γης.
Τέτοιες στιγμές Χριστέ σε φώναξα με ότι φωνή μου είχε απομείνει. Μα η σιωπή σου με ράγισε, κι ας ήξερα στα βάθη της ψυχής μου, ότι είσαι εκεί. Δεν έφτανε όμως αυτό για να σωπάσει ο καημός μου. Ξέρεις καλά εσύ Χριστέ μου, δεν ήταν άπιστοι, προδότες και εχθροί, όσο δεν άντεξαν σε αυτή την σιωπή και χάθηκαν στους λογισμούς τους. Τα πιο αδύναμα δικά σου ήταν παιδιά, που κύρτωσαν οι αντοχές τους στην απουσία Σου. Αυτό φοβάμαι κι εγώ, εκείνες τις ώρες που φρικτά μου λείπεις μην χαθώ και ξενιτέψω από την πίστη.
Μα ύστερα πάλι στον κήπο της Γεθσημανής σε σκέφτομαι εκείνο το φρικτό το βράδυ που επίμονα ζητούσες την συντροφιά των μαθητών. Τα δάκρυα και τους ιδρώτες συλλογιέμαι, τον φόβο και την αγωνία σου, κι αυτό το μαρτύριο που ζήτησες από τον Θεό να σε απαλλάξει. Κι όμως στο τέλος έκανες αυτό που ήθελε Εκείνος.
Αυτή είναι η ελπίδα μου, ότι ενώ πιστεύω δεν με εμποδίζεις να αμφιβάλω, να ρωτώ, να ψάχνω να σε βρω κομματιασμένος. Είναι του έρωτα καμώματα κι αυτά, να φεύγω σαν δεν μου μιλάς. Να χάνομαι στην απουσία σου, κι όταν αργείς τα βράδια να μην κοιμάμαι….. Κι είναι κάτι νύχτες Κύριε που αργούν πολύ να ξημερώσουν…

 

http://plibyos.blogspot.gr/2017/05/blog-post_8.html

 

100 + 3 = …200!!!

Φωτογραφία της Eleni Michael.
«Εάν εγώ μέσα στην ησυχία των Κατουνακίων λέω 100 ευχές τη μέρα και σεις μέσα στην τύρβη της πόλης και τις υποχρεώσεις της εργασίας και της οικογένειας λέτε 3 ευχές, είμαστε ίσα…»

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

 

«Κανείς (;) δεν θα πάρει είδηση»…

Μπροστά σε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη…

Ένα άρθρο που διάβασα και θέλησα να μοιραστώ μαζί σας, γιατί μπορεί να συμβεί σε κάθε οικογένεια…Η απόφαση που θα πάρουμε και η στάση που θα κρατήσουμε, είναι πολύ σοβαρές…
Τὸ ξάνοιγμα τῶν παιδιῶν μας στὴ ζωὴ μπορεῖ νὰ ἔχει κάποιες φορὲς στραβοπατήματα καὶ δυσκολίες, στὶς ὁποῖες ἔχουμε ἀναφερθεῖ στὰ προηγούμενα: ἐλεύθερες ἐπικοινωνίες, σύναψη δεσμῶν ποὺ δὲν προχωροῦν, σχέσεις πρόωρες καὶ παροδικές, ποὺ τελικὰ μπορεῖ νὰ ἀφήσουν πληγωμένες τὶς ψυχὲς μ’ ἕνα βαθὺ αἴσθημα ἀποτυχίας καὶ ἀπογοητεύσεως.
Κάποτε σ’ ὅλα αὐτὰ ἔρχεται νὰ προσ­τεθεῖ καὶ μιὰ ἀνεπιθύμητη ἐγκυμοσύνη. Τί γίνεται τότε; Δὲν τὸ περιμέναμε. Δὲν τὸ θέλαμε. Δὲν μποροῦμε νὰ τὸ σηκώσουμε. Λοιπόν; Τί θὰ κάνουμε; Ἡ εὐθύνη εἶναι τεράστια καὶ δυσανάλογη πρὸς τὶς ἀντοχές μας. Τὸ πρόβλημα φαίνεται ἄλυτο. Ἡ ἀνακοίνωση τοῦ γεγονότος στοὺς συγγενεῖς ἀδύνατη.
Βρισκόμαστε σὲ ἀδιέξοδο. Καὶ ἡ λύση φαίνεται πὼς εἶναι μία καὶ μοναδική: Διακοπὴ κυήσεως. Κανεὶς δὲν θὰ πάρει εἴδηση. Κανένα φορτίο δὲν θὰ ἔχουμε νὰ σηκώσουμε στὴ συνέχεια. Ὅλα θὰ τελειώσουν ἥσυχα. Ἕνα λάθος ἦταν.
Θὰ συνεχίσουμε τὴ ζωή μας ἥσυχοι χωρὶς τὶς συνέπειές του.
Ἔτσι σκέπτονται συνήθως οἱ νέοι, γιατὶ αὐτὴ εἶναι ἡ νοοτροπία τοῦ κόσμου σήμερα.
Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἔτσι.
«Κανεὶς δὲν θὰ πάρει εἴδηση». 
Θὰ τὸ γνωρίζει ὅμως ὁ Θεός.
«Κανένα φορτίο δὲν θὰ σηκώσουμε στὴ συνέχεια».
Τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ­ἀφαίρεση μιᾶς ζωῆς ποιὸς θὰ τὴ σηκώσει; Τὴ βαρύ­τατη ἁμαρτία μας ποιὸς θὰ τὴν ξεπληρώσει;
«Ὅλα θὰ τελειώσουν ἥσυχα».
Ναί, ὅλοι μπορεῖ νὰ εἶναι ἥσυχοι ἐκτὸς ἀπὸ τὴ συν­είδησή μας. Καὶ ποιὸς μπορεῖ νὰ τὴν ἀκούει συνέχεια νὰ διαμαρτύρεται; Ποιὸς μπορεῖ νὰ ἀντέξει τοὺς δριμύτατους ­ἐλέγχους της, τὰ ἀνελέητα κτυπήματά της;
Τὸ πράγμα δὲν εἶναι τόσο ἁπλὸ ὅσο νομίζουμε.
Πῶς θὰ σταθοῦν οἱ γονεῖς μπροστὰ σ’ αὐτὸ τὸ μεγάλο πρόβλημα, ποὺ ἔγινε δυσ­τυχῶς συχνὸ στὶς μέρες μας;
Εἶναι βασικὸ νὰ ποῦμε πρῶτα ὅτι οἱ γονεῖς πρέπει νὰ ἐξασφαλίζουν καλὴ σχέση καὶ ἐπικοινωνία μὲ τὰ παιδιά. Ἀπὸ τὶς μικρὲς ἡλικίες τους νὰ κερδίζουν τὴν ἐμπιστοσύνη τους, ὥστε νὰ τοὺς δίνουν τὴν ἄνεση νὰ ἀνακοινώνουν τὶς δυσκολίες τους, νὰ λένε τὶς ἀπορίες τους, νὰ ὁμολογοῦν τὰ σφάλματά τους, νὰ ζητοῦν βοήθεια καὶ καθοδήγηση.
Ὅταν ὑπάρχει ἀληθινὴ ἀγάπη, κατανόηση πρὸς τὰ παιδιὰ καὶ ψύχραιμη καὶ συνετὴ ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τους, τότε εἶναι ­εὔκολο, καὶ ὅταν ἡ ἡλικία τους ­προχωρεῖ, νὰ καταφεύγουν στὶς δύσκολες περιστάσεις στοὺς γονεῖς μὲ ἐμπιστοσύνη στὴ γνώμη τους καὶ μ’ ἕνα βαθὺ αἴσθημα ἀσφάλειας.
Ἂν λοιπὸν ἡ κόρη ἀνακοινώσει στοὺς γονεῖς μιὰ ἀνεπιθύμητη ἐγκυμοσύνη ἢ ὁ γυιὸς πεῖ ὅτι ἔγινε ὁ αἴτιος, οἱ γονεῖς ἂς τοὺς ἀκούσουν συγκρατημένοι. Τὸ μέγεθος τῆς ἐκτροπῆς εἶναι φυσικὸ νὰ τοὺς θλίψει καὶ νὰ τοὺς ἀνασταστώσει. Ἀλλὰ ἡ ἀναστάτωση δὲν ὠφελεῖ. Πρέπει νὰ κρατήσουν ψυχραιμία καὶ νηφαλιότητα, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ οὐσιαστικὴ καὶ ἀποτελεσματικὴ ἡ βοήθειά τους.
Τὸ παιδί, ἐφόσον ἀνακοινώνει τὸ πρόβλημα, ἔκανε ἤδη ἕνα βῆμα θετικό. Θὰ μποροῦσε νὰ μὴν πεῖ τίποτε καὶ νὰ δώσει «λύση» χωρὶς νὰ πάρει κανεὶς εἴδηση. Τὸ ὅτι τὸ λέει, σημαίνει ὅτι παλεύει μέσα του καὶ ζητεῖ βοήθεια.
Καὶ στὴν παρούσα φάση δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐπιτιμήσουμε, ἀλλὰ νὰ τὸ στηρίξουμε. Νὰ μὴν ἐρεθίσουμε τὴν πληγή, ἀλλὰ νὰ τὴν ἐπουλώσουμε. Ὥστε νὰ διορθωθεῖ, ὅσο γίνεται, τὸ κακὸ καὶ νὰ μὴ γίνει μεγαλύτερο. Ἂν τὸ παιδί μας εἶναι ἀναστατωμένο καὶ προβληματισμένο μπροστὰ στὴν κατάσταση ποὺ ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσει, νὰ συστήσουμε νὰ μὴ βιασθεῖ νὰ ἐνεργήσει, διότι μπορεῖ νὰ κάνει ἕνα μεγαλύτερο λάθος. Νὰ τοῦ ποῦμε ὅτι, μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Θεοῦ, ὅλα τὰ λάθη μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ τρόπους ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσοβήσουν μεγαλύτερα δεινὰ καὶ νὰ ἀνακουφίσουν καὶ εἰρηνεύσουν τὴν ψυχή μας. Ἂν πάλι φαίνεται ἀποφασισμένο νὰ προχωρήσει σὲ ἔκτρωση, τότε ἡ παρέμβασή μας πρέπει νὰ εἶναι πιὸ ἀποφασιστικὴ καὶ δυναμική.
Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις νὰ μιλήσουμε γιὰ τὸν Θεὸ καὶ τὴν εὐθύνη μας ἀπέναν­τί Του. Ἂν τὰ παιδιά μας φαίνονται ἀδιάφορα ὡς πρὸς τὴν πίστη, σὲ τέτοιες περιπτώσεις μπορεῖ νὰ μαλακώσουν καὶ νὰ σκεφθοῦν πιὸ πνευματικά.
Ἂν πάλι εἶναι κοντὰ στὸ Θεό, ἀλλὰ ἔκαναν τὸ λάθος, μποροῦν πιὸ εὔκολα νὰ τὸ διορθώσουν.
Οὕτως ἢ ἄλλως τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ὅλα τὰ καλύπτει, ἡ εἰλικρινὴς μετάνοια ὅλα τὰ διορθώνει. Στὸ Μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως μποροῦν νὰ πάρουν ἄφεση οἱ μετανοημένες ψυχὲς καὶ νὰ ἠρεμήσουν. Ἐκεῖ μποροῦν ἀπὸ τὸν συνετὸ Πνευματικὸ νὰ βροῦν τὴ σωστὴ καθοδήγηση καὶ γιὰ τὸ μεγάλο αὐτὸ καὶ δύσκολο πρόβλημα ποὺ τὶς ταλαιπωρεῖ.
Ὁπωσδήποτε ἡ καλύτερη λύση θὰ ἦ­­ταν ὁ γάμος, ἐφόσον βέβαια ὑπάρχουν οἱ ἀ­­παραίτητες προϋποθέσεις. Αὐτὸ θὰ μπο­ροῦσε νὰ εἰρηνεύσει τὶς ψυχὲς τῶν νέων ποὺ ἔκαναν τὸ λάθος, νὰ ­ἐξασφαλίσει δὲ καὶ στὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννηθεῖ τὶς κατάλληλες συνθῆκες γιὰ τὴ σωστὴ καὶ φυσιολογικὴ ἀνάπτυξή του.
Ἂν ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν, μὲ κανέναν τρόπο δὲν θὰ δεχθοῦμε τὴν ἔκτρωση. Ἀντίθετα, θὰ συστήσουμε τὴν ἀπόφαση, ποὺ θέλει ἡρωισμό, νὰ κρατηθεῖ τὸ παιδὶ καὶ νὰ γεννηθεῖ φυσιολογικά, ὅποιες καὶ ἂν εἶναι οἱ συνέπειες.
Δὲν εἶναι ἄνθρωπος τὸ κυοφορούμενο; Δὲν εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ;
Δὲν ἔχει ἀθάνατη ψυχή; Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δεῖ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου, ὅπως τὸ βλέπουμε ὅλοι μας; Δὲν εἶναι μιὰ ὕπαρξη μὲ αἰώνια προοπτική; Πῶς λοιπὸν αὐτὸ τὸ ἀθῶο καὶ ἀνυπεράσπιστο πλάσμα τοῦ Θεοῦ θὰ τὸ ἐξοντώσουμε;
Ὄχι!
Μὲ κανέναν τρόπο δὲν πρέπει νὰ προσ­θέσουμε στὴν ἁμαρτία μιᾶς παράνομης σχέσεως καὶ τὴν ἁμαρτία ἑνὸς χωρὶς οἶκτο φό­νου.
Θὰ στηρίξουν οἱ γονεῖς τὸ παιδί τους. Θὰ βοηθήσουν στὴ συντήρηση τῆς κόρης ποὺ παρασύρθηκε καὶ τοῦ παιδιοῦ της. Θὰ βοηθήσουν στὸ νὰ σηκώσει ἕνα σταυρὸ ποὺ μπορεῖ νὰ μείνει σ’ ὅλη της τὴ ζωὴ καὶ νὰ ἀπαιτεῖ ἰσόβια αὐταπάρνηση. Θὰ ὑποδείξουν τὴν ὁδὸ τοῦ καθήκοντος, ὅσο καὶ ἂν αὐτὸ εἶναι βαρύ, μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι ἡ ὁδὸς αὐτὴ μπορεῖ νὰ γίνει τελικὰ ὁδὸς καθάρσεως καὶ ἐξαγιασμοῦ.
Καὶ ἂν εἶναι ὁ γυιὸς ποὺ ἔκανε τὸ λάθος, παρόμοια λόγια νὰ τοῦ ποῦν. Νὰ κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιὰ νὰ μείνει στὴ ζωὴ τὸ παιδί του.
Ἡ ζωὴ πρέπει νὰ νικήσει· ὄχι ὁ θάνατος. Ὁ Χριστός, ἡ αἰώνια ζωή· ὄχι ὁ διάβολος καὶ ὁ αἰώνιος θάνατος.
Πηγή: Ο ΣΩΤΗΡ
το διάβασα στο Σπιτάκι της Μέλιας

 

 

Η Pravda καλεί τους Ρώσους σε μετάνοια με λόγους του Γέροντα Εφραίμ του Αριζονίτη εξ αιτίας των Παγκοσμίων Δεινών. Εμείς τι κάνουμε ;

 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Το να καλεί η pravdareport. που είναι το κατ εξοχήν στρατηγικό εργαλείο της ρωσικής δημοσιογραφίας τον ρωσικό λαό σε μετάνοια μέσω των λόγων του Δίκαιου Γέροντα Εφραίμ του Αριζονίτη , κτήτορα τόσων περίλαμπρων Ορθόδοξων Ιερών Μονών στις ΗΠΑ και Αγιορείτη Ηγούμενου της Ιεράς Μονής Φιλοθέου, πνευματικό τέκνον της Αγιοπνευματικής Συνοδείας του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή…

Είναι το γεγονός αυτό  από μόνο του αξιοπρόσεκτο και επίκαιρο στους τόσους δύσκολους καιρούς μας .

Στις 26.04.2017  η Pravda   με το άρθρο της

«Elder of Mount Athos gives frightening prediction for evil to destroy mankind»

Προσεγγίζει την τρομακτική καθημερινότητα μας με πνευματικούς λόγους του Γέροντα Εφραίμ του Αριζονίτη ότι:


«Ζούμε σε τρομακτικά χρόνια»

«διαβολικές δυνάμεις απειλούν την ειρηνική συνύπαρξη στην Γη»

«ο διάβολος είναι πολύ οργισμένος , άνοιξε ήδη το στόμα του και καταπίνει πολλές ψυχές»

«Ευλογημένος είναι αυτός που δραπετεύει  από τα δόντια του και βλέπει στον Ουρανό για τη σωτηρία του», είπε ο Γέροντας Εφραίμ.

Σύμφωνα με τον ίδιο «η κατάσταση στον κόσμο επιδεινώνεται κάθε χρόνο.»

Ρωτά  μάλιστα τον εαυτό του: «αν αυτοί που είναι  μακριά από τα εγκόσμια και τους  πειρασμούς κάνουν λάθη με συνέπεια να τους καίει ο πονηρός , τι γίνεται με αυτούς που βρίσκονται μέσα στην φλεγόμενη  φωτιά της κοσμικής καθημερινότητας;» Pravda.Ru#sthash.F2BeBYXW.dpuf

Τι συμβαίνει και οι  Ρώσοι με το κατ εξοχήν δημοσιογραφικό όργανο τους προσεγγίζουν πνευματικά αυτό που βιώνει  τρομακτικά ολόκληρος ο  πλανήτης μας αναδεικνύοντας τους λόγους ενός ΕΛΛΗΝΑ ΓΕΡΟΝΤΑ; Συνέχεια ανάγνωσης