Ο ΑΣΑΝΤ ΕΡΙΞΕ ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ;

 Αν ο Άσαντ έριξε τα χημικά, τότε θα πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά. Αν όμως είναι προβοκάτσια, τότε το θέμα θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά, αν όχι να μας ανησυχήσει.

Αν  είναι προβοκάτσια, αυτό δείχνει ότι η διεθνής ελίτ δεν πρόκειται να επιτρέψει στο εθνικό κράτος της Συρίας να αντισταθεί στα σχέδια της για επέκταση της παγκοσμιοποίησης.
Τα ρωσικά συμφέροντα στην περιοχή είναι εκείνα που έχουν αποτρέψει, προς το παρόν, να μετατραπεί η Συρία σε Λιβύη της Μ. Ανατολής.
Δεν ξέρω αν η επίθεση των ΗΠΑ ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός ή είναι η απαρχή της διάλυσης της Συρίας. Στη δεύτερη περίπτωση, αυτό θα σημάνει ήττα για τη Ρωσία πλέον σε όλα τα μέτωπα και συρρίκνωση της απήχησής της μόνο μέσα στα σύνορά της.
Ήδη η φούσκα του παγκόσμιου χρέους είναι 325% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Ήδη το παγκόσμιο οπλοστάσιο είναι υπερπλήρες και οι κατασκευαστές όπλων κινδυνεύουν με αναδουλειές. Οι δε τοπικοί πόλεμοι δεν λύνουν τα «προβλήματα». Ούτε αυτό του ξεφουσκώματος του παγκόσμιου χρέους, ούτε αυτό της επέκτασης της παγκοσμιοποίησης, ούτε της κατανάλωσης του διεθνούς οπλοστασίου.

Ίσως λοιπόν και να βρισκόμαστε στις παραμονές παγκόσμιων γεγονότων, για να μην πούμε παγκοσμίου πολέμου.

 

Ματαιότης τά πάντα!

«Γοργῶς βάδιζε. Μή χάνης καιρόν. Καθότι ὁ θάνατος μᾶς καταδιώκει ὡς κακός ὁδοιπόρος, ὁ δέ κόσμος ὑπάρχει ψεύτης· καί ὁ βίος εἶναι γεμᾶτος ἀπό παγίδες τοῦ Σατανᾶ, διπλοῦν ἐκφέρων τόν θάνατον εἰς ἡμᾶς. Ἡ δέ τοῦ κόσμου ἀπόλαυσις παράγει ὡσεί σκιά. Τά πάντα εἶναι ἐνύπνια, ὡς πομφόλυγες διαρρήγνυνται. Ματαιότης τά πάντα!»

Ὅσιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

 

 

Με τη σιωπή, την ανοχή και την προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά

Όσιος Πορφύριος

Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτε. Ούτε και με τις υποδείξεις. Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό, αν το καταλάβουμε, θα βοηθήσουμε.

Το μυστικό είναι η προσευχή μας, η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του. Εμείς, με την αγάπη μας, με τη λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού, θα προσελκύσουμε την χάρι, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας, να τους ξυπνήσει, να τους διεγείρει προς τον θείο έρωτα. Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους. Ό,τι εμείς δεν μπορούμε, θα το κάνει η χάρις Του. Με τις προσευχές μας θα κάνουμε όλους άξιους της αγάπης του Θεού. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου

Την προηγούμενη Κυριακή είδαμε δυο από τους μαθητές του Χριστού και μάλιστα δυο από τους τρεις που ο ίδιος ο Χριστός θεωρούσε ως τους πιο ξεχωριστούς, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, να ζητούν από τον Χριστό θέση προνομιακή, όταν αυτός θα καθίσει στον βασιλικό θρόνο του. Σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, το θέμα της ευαγγελικής περικοπής είναι και πάλι η βασιλική ιδιότητα του Χριστού. Ο Χριστός εισέρχεται θριαμβευτικά στην αγία πόλη, την Ιερουσαλήμ, για να ενθρονιστεί ως Βασιλιάς.

Αποτέλεσμα εικόνας για εισοδοσ στα ιεροσολυμα

Αρχικά τον συνοδεύουν οι μαθητές του, αλλά σταδιακά συγκεντρώνεται μέγα πλήθος, γεμάτο, παλμό και ενθουσιασμό. Παίρνουν κλαδιά φοινικιάς και κραυγάζουν: ευλογημένος αυτός που έρχεται απεσταλμένος από τον Κύριο. Ευλογημένος ο βασιλιάς του Ισραήλ. Τα λόγια αυτά προέρχονται από τους Ψαλμούς του Δαβίδ και στη συνείδηση των Ιουδαίων ήταν σαφές πως αναφέρονται στον αναμενόμενο Μεσσία, αυτόν που θα ξανακαθίσει στον θρόνο του Δαβίδ. Όλη η τελετουργική πορεία προς την Ιερουσαλήμ αυτό ακριβώς καταδεικνύει.

Ο Χριστός στέλνει τους μαθητές του να ζητήσουν από κάποιους ένα γαϊδουράκι. Οι ιδιοκτήτες του ζώου το παραδίδουν άμεσα και πρόθυμα στους μαθητές. Τα περιστατικά αυτά μπορεί να μοιάζουν στον αμύητο αναγνώστη γραφικά και ευχάριστα, αλλά για τον γνώστη των δεδομένων της εποχής του Χριστού υποδηλώνουν τη χρήση του βασιλικού δικαίου, τη δυνατότητα της επίταξης μεταφορικών μέσων. Και μάλιστα ο βασιλιάς δεν μπορούσε να ανέβει σε οποιοδήποτε ζώο παρά μόνο σε εκείνο που κανείς άλλος δεν το είχε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν, όπως ήταν ακριβώς ο πώλος όνου.

Οι μαθητές απλώνουν τα ιμάτια τους για να περάσει ο Χριστός, το πλήθος τους ακολουθεί κάνοντας το ίδιο. Και αυτή η πράξη αποτελεί επίσης μέρος ενός τελετουργικού που προσιδιάζει στην παρουσία του βασιλιά.

Τέλος, τον επιβιβάζουν πάνω στο ζώο, όπως ακριβώς αρμόζει να κάνουν σε κάποιον που φέρει τη βασιλική ιδιότητα και επιχειρεί να ιππεύσει. Το πλήθος κραυγάζει ωσαννά, μια φράση που αρχικά σήμαινε την παράκληση που αποζητούσε τη σωτηρία, αλλά αργότερα έφτασε να σημαίνει κραυγή χαράς και ευφροσύνης.

Όμως η περικοπή περιέχει και ένα ακόμη επεισόδιο το οποίο αφενός δείχνει προς την ίδια κατεύθυνση, τη βασιλική δηλαδή ιδιότητα του Χριστού, αφετέρου αποκαλύπτει και μιαν άλλη πτυχή της πορείας του Χριστού προς τη βασιλική ενθρόνιση. Αναφερόμαστε στη χειρονομία της Μαρίας της αδελφής του Λαζάρου, η οποία αλείφει τα πόδια του Χριστού με πολύτιμο, ευωδιαστό μύρο. Καταρχάς και αυτό το επεισόδιο μας φέρνει στο μυαλό τη μεσσιανική ιδιότητα του Χριστού. Μεσσίας σημαίνει κεχρισμένος, αυτός που έχει χριστεί, και η χρίση με μύρο αποτελούσε μέρος του τελετουργικού της βασιλικής ενθρόνισης. Όμως ο Χριστός, όταν ο Ιούδας θα δυσφορήσει για τη σπατάλη του μύρου, θα δηλώσει πως η χειρονομία αυτή είναι η πρέπουσα, γιατί η Μαρία, επιτελώντας αυτό το έργο, δεν κάνει τίποτα λιγότερο από το να προδηλώνει τον ενταφιασμό του Χριστού που επίκειται. Ο Χριστός γνωρίζει πως αυτός που τώρα τιμάται ως βασιλιάς πρόκειται σύντομα να θανατωθεί. Αλλά η γνώση του δεν περιορίζεται σε αυτό, καθώς γνωρίζει επίσης πως η ενθρόνισή του δεν θα πραγματοποιηθεί κατά την είσοδο στην Ιερουσαλήμ, αλλά κατά την ύψωσή του στον Σταυρό.

Ο Χριστός όμως είναι βασιλιάς και είναι βασιλιάς επειδή η ζωή του, οι σκέψεις του, οι επιθυμίες του, η φαντασία του, ακόμα και η πιο ελάχιστη ενέργειά του, είναι σύμφωνες με την αλήθεια του Θεού. Ο Χριστός είναι βασιλιάς, επειδή το έργο της ζωής του είναι ακριβώς να φανερώσει αυτή την αλήθεια. Να μας δείξει το έργο του Θεού μέσα στον κόσμο. Να φανερώσει πως η ιστορία δεν είναι παραδομένη στα χέρια των ανθρώπων και μόνο, αλλά μυστικά εντός της ο Θεός απεργάζεται το σχέδιο της σωτηρίας των ανθρώπων.

Υπάρχει μια φράση γνωστή σε όλους, η οποία υποδηλώνει το αμετάβλητο της βασιλείας, αλλά το φθαρτό των βασιλέων: «Ο βασιλεύς απέθανε, ζήτω ο βασιλεύς». Η φράση δηλώνει μιαν ιστορική αλήθεια. Οι βασιλιάδες αλλάζουν, πεθαίνουν, ξεχνιούνται. Ο λαός είναι πάντοτε έτοιμος να λησμονήσει τον πεθαμένο βασιλιά και να επευφημήσει τον διάδοχό του. Στην περίπτωση του Χριστού όμως η τάξη αυτή ανατρέπεται. Και εδώ ο βασιλιάς πεθαίνει. Αλλά αυτό όχι μόνο δεν γίνεται αφορμή να ξεχαστεί, αλλά οδηγεί στον πραγματικό δοξασμό του, την Ανάσταση, την Ανάληψη, την εγκατάσταση του στα δεξιά του θρόνου του Πατρός. Και ο λαός του, οι μαθητές του, τότε μόνο είναι σε θέση να αντιληφθούν πως αρχικά δεν είχαν καταλάβει ποιος ήταν πραγματικά ο Χριστός. Μόνο μετά την Ανάστασή του μπορούν και συνειδητοποιούν τι είδους βασιλιάς ήταν ο Χριστός. Ο πραγματικός βασιλιάς του κόσμου, ο μόνος βασιλιάς. Και είναι πλέον σε θέση και οι ίδιοι να γίνουν με τη σειρά τους μάρτυρες αυτής της αλήθειας σε όλον τον κόσμο: ένα έθνος βασιλέων και ιερέων.

Για την Εκκλησία μας η Κυριακή των Βαΐων δεν είναι ένα κομμάτι από το μακρινό παρελθόν. Δεν είναι μια ημέρα του έτους 33 μ.Χ. Είναι μια σύγχρονη σε μας εμπειρία. Ο Χριστός εισέρχεται ανάμεσα μας. Ως βασιλιάς, αλλά ταυτόχρονα φέροντας μορφή δούλου, μορφή ταπεινή: την ταπεινή μορφή του άρτου και του οίνου, τα στοιχειώδη της ανθρώπινης τροφής. Και ενθρονίζεται στον θρόνο του Θεού, αυτός ο σφραγισμένος, ο Σταυρωθείς, αλλά και Αναστάς. Ανεβαίνει σε κάθε λειτουργία στο θρόνο που συμβολικά έχει κάθε χριστιανικός ναός. Σε αυτόν τον θρόνο, που φαινομενικά μοιάζει άδειος, είναι παρών πάντα ο Χριστός. Ζει ανάμεσά μας. Μας τρέφει με το σώμα και το αίμα του. Μας δίνει ζωή. Και εμείς φέρουμε στους ώμους μας τη χαρμόσυνη ευθύνη να αναγγείλουμε στον κόσμο που ζει μέσα στο σκοτάδι και την απελπισία τα καλά νέα, το Ευαγγέλιο. Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίο

 

Μην κρίνεις …

Αποτέλεσμα εικόνας για κριση κατακριση

Ένας νεαρός άνδρας 24 χρονών κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του τρένου φώναξε:

«Μπαμπά κοίτα, τα δέντρα πηγαίνουν προς τα πίσω!»…

Ο πατέρας του χαμογέλασε,

ενώ ένα ζευγάρι που καθόταν δίπλα τους έδειξε να αισθάνεται οίκτο για την παιδιάστικη συμπεριφορά του 24χρονου.

Ξαφνικά ο νεαρός αναφώνησε πάλι:

«Μπαμπά κοίτα, τα σύννεφα τρέχουν μαζί μας!»

Το ζευγάρι δεν μπόρεσε να αντισταθεί και είπε στον πατέρα:

«Γιατί δεν πηγαίνετε τον γιο σας σε έναν καλό γιατρό;»

Εκείνος χαμογέλασε και είπε:

«Αυτό έκανα και τώρα μόλις επιστρέφουμε από το νοσοκομείο.

O γιος μου ήταν τυφλός εκ γενετής, αλλά από σήμερα μπορεί να βλέπει»…

Κάθε άνθρωπος στον πλανήτη έχει τη δική του ιστορία.

Αν το σκεφτούμε όλοι μας αυτό πριν ασκήσουμε κριτική,

τότε ο κόσμος μας θα γίνει πολύ καλύτερος.

Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ιστορία.​

 

«ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ» , πάντα επίκαιρο! Σα να γράφτηκε για σήμερα. Να το διαβάσουν όσες ηλικίες δεν το διάβασαν.

Αποτέλεσμα εικόνας για ζητειται ελπισ

Ἀντώνης Σαμαράκης – Ζητεῖται Ἐλπίς

Ὅταν μπῆκε στὸ καφενεῖο, κεῖνο τὸ ἀπόγεμα, ἤτανε νωρὶς ἀκόμα. Κάθισε σ᾿ ἕνα τραπέζι, πίσω ἀπὸ τὸ μεγάλο τζάμι ποὺ ἔβλεπε στὴ λεωφόρο. Παράγγειλε καφέ.

Σὲ ἄλλα τραπέζια, παίζανε χαρτιὰ ἢ συζητούσανε.

Ἦρθε ὁ καφές. Ἄναψε τσιγάρο, ἤπιε δυὸ γουλιές, κι ἄνοιξε τὴν ἀπογευματινὴ ἐφημερίδα.

Καινούριες μάχες εἶχαν ἀρχίσει στὴν Ἰνδοκίνα. «Αἱ ἀπώλειαι ἑκατέρωθεν ὑπῆρξαν βαρύταται», ἔλεγε τὸ τηλεγράφημα.

Ἕνα ἀκόμα ἰαπωνικὸ ἁλιευτικὸ ποὺ γύρισε μὲ ραδιενέργεια.

«Ἡ σκιὰ τοῦ νέου παγκοσμίου πολέμου ἁπλοῦται εἰς τὸν κόσμον μας», ἦταν ὁ τίτλος μιᾶς ἄλλης εἴδησης.

Ὕστερα διάβασε ἄλλα πράγματα: τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, προαγωγὲς ἐκπαιδευτικῶν, μιὰ ἀπαγωγή, ἕνα βιασμό, τρεῖς αὐτοκτονίες. Οἱ δυό, γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους. Δυὸ νέοι, 30 καὶ 32 χρονῶ. Ὁ πρῶτος ἄνοιξε τὸ γκάζι, ὁ δεύτερος χτυπήθηκε μὲ πιστόλι.

Ἀλλοῦ εἶδε κριτικὴ γιὰ ἕνα ρεσιτὰλ πιάνου, ἔπειτα κάτι γιὰ τὴ μόδα, τέλος τὴν «Κοσμικὴ Κίνηση»: «Κοκταίηλ προχθὲς παρὰ τῷ κυρίῳ καὶ τῇ κυρίᾳ Μ. Τ. Χάρμα εὐμορφίας καὶ κομψότητος ἡ κυρία Β. Χ. μὲ φόρεμα κομψότατο ἐμπριμὲ καὶ τὸκ πολὺ σίκ. Ἐλεγκάντικη ἐμφάνισις ἡ δεσποινὶς Ο. Ν.»

Ἄναψε κι ἄλλο τσιγάρο. Ἔριξε μιὰ ματιὰ στὶς «Μικρὲς Ἀγγελίες»:

ΠΩΛΕΙΤΑΙ νεόδμητος μονοκατοικία, κατασκευὴ ἀρίστη, ἐκ 4 δωματίων, χόλ, κουζίνας, λουτροῦ πλήρους, W.C.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εἰς σοβαρὸν κύριον δωμάτιον εἰς β´ ὄροφον, εὐάερον, εὐήλιον…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιάνο πρὸς ἀγοράν… Συνέχεια ανάγνωσης

 

Τι σημαίνει το : «Ου το εισερχόμενον εις το στόμα κοινοί τον άνθρωπον αλλά το εκπορευόμενον εκ του στόματος.»; (Ματθ. 15,11)

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

 

Τι σημαίνει το : «Ου το εισερχόμενον εις το στόμα κοινοί τον άνθρωπον αλλά το εκπορευόμενον εκ του στόματος.»; (Ματθ. 15,11)
«Και προσκαλεσάμενος τον όχλον είπεν αυτοίς· ακούετε και συνίετε· ου το εισερχόμενον εις το στόμα κοινοί τον άνθρωπον, αλλά το εκπορευόμενον εκ του στόματος τούτο κοινοί τον άνθρωπον· τότε προσελθόντες οι μαθηταί αυτού είπον αυτώ· οίδας ότι οι Φαρισαίοι εσκανδαλίσθησαν ακούσαντες τον λόγον;

Ο δε αποκριθείς είπε· πάσα φυτεία ην ουκ εφύτευσεν ο πατήρ μου ο ουράνιος εκριζωθήσετε· άφετε αυτούς· οδηγοί εισί τυφλοί τυφλών· τυφλός δεν τυφλόν εάν οδηγεί, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται» (Ματθ. 15, 10-14).

Οι Φαρισαίοι σκανδαλίσθηκαν απ’ αυτά τα λόγια του Κυρίου. Δεν περίμεναν να ακούσουν κάτι τέτοιο, γι’ αυτό και παραξενεύτηκαν πολύ όταν το άκουσαν.

Γνώριζαν πολύ καλά ότι ο Μωυσής έχει απαγορεύσει στους Ισραηλίτες να τρώνε κάποια από τα φαγητά, τα οποία θεωρούνταν ακάθαρτα:  π.χ. το χοιρινό κρέας. 
Και τώρα ο Χριστός τούς λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα ακάθαρτο, ότι τίποτα απ’ αυτά που μπαίνουν στο στόμα του ανθρώπου δεν μπορούν να τον κάνουν ακάθαρτο. 
Πώς μπορούσαν να μην σκανδαλιστούν απ’ αυτό που άκουσαν;

Συνέχεια ανάγνωσης