«Όλα είναι στο χέρι του Θεού. Θα φύγουμε, όποτε Εκείνος δώσει το σύνθημα…»

Φωτογραφία του Ιγνάτιος Καζάκος.
Αρκετοί νέοι και νέες, νέα σε ηλικία παιδιά, μου γράφουν:
-Αχ, πάτερ, 

δεν θέλω τη ζωή μου.
Θέλω να πεθάνω.
Δεν θέλω να ζω.
Φτάνει πιά!
Οι δε μεγάλοι σε ηλικία μου λένε:
-Αχ, πάτερ, είμαι ηλικιωμένος, αλλά δεν θέλω να φύγω.
Νιώθω τόσο κοντά στο θάνατο. Είμαι έτοιμος πνευματικά, αλλά δειλιάζω. Θέλω να μείνω αρκετά στη ζωή.
Θέλω ακόμα να ζήσω, κι ας είμαι εβδομήντα ετών, είτε και πιο πολύ.
Είναι γλυκειά η ζωή, κι ας έχει τόσους πόνους και ατέλειωτες πίκρες!
________________
Οπότε, 

πόσο αντίθετα είναι αυτά τα δύο;
Μου έπεσε στο μάτι ένας στίχος του Διονύσιου Σολωμού:
«Όποιος φοβάται να ζήσει, 

έχει αρχίσει να γερνάει».
Όλα είναι στο χέρι του Θεού.
Θα φύγουμε όποτε Εκείνος δώσει το σύνθημα.
Το να τερματίσω μόνος μου τη ζωή; Σφάλμα τεράστιο!
Ζήσε!
Γέλα!
Ξέχνα.
Γέμισε ελπίδα τη ζωή σου!
Δεν μας είναι όλα ρόδινα, αλλά «Μέγας Συ Κύριε»!
«Γεννηθήτω το θέλημά Σου», και στα πικρά που μας παραχωρείς και στα γλυκά.
Μην κάθεσαι να μετράς τις ευτυχίες στα δάχτυλα, και τις θλίψεις στην αριθμομηχανή…δε βγάζεις άκρη!
Ο Θεός ξέρει.
Αισιοδοξία και πίστη μέσω ευχών και προσευχών…

π.Ιγνάτιος Καζάκος
Ηγούμενος της Μονής των Ποιμένων…
 

» Τί ψάχνεις; Για σένα είναι το κομποσχοίνι «

 Αποτέλεσμα εικόνας για iacob tsalikis

Ο κ. Γιώργος Ιωαννίδης, γιατρός παθολόγος από το Βόλο,(προσωπικός γιατρός του τότε Μητροπολίτου Δημητριάδος και αργότερα Αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου) ανέφερε μεταξύ άλλων και τα έξης:
Αποτέλεσμα εικόνας για τάφο του Γέροντα Ιακώβου
«Φεύγοντας από τη Μονή του Όσιου Δαυΐδ, οπού είχα έλθει με την οικογένεια μου για προσκύνημα το Σεπτέμβριο του 1997, κι ενώ βρισκόμουν στην πύλη της αισθάνθηκα μέσα μου μια δυνατή επιθυμία να πάω να ξαναπροσκυνήσω τον τάφο του Γέροντα Ιακώβου. Αισθανόμουν όπως αισθάνεται κάποιος πού ξέχασε πίσω του κάτι πολύτιμο και θέλει να γυρίσει να το πάρει.
Πραγματικά γύρισα με το γιο μου και στο ένα μέτρο πριν από τον τάφο του Γέροντα βλέπω κάτω στη γη ένα κομποσχοίνι. Παίρνω το κομποσχοίνι στο χέρι μου, το υψώνω και το κρατώ επιδεικτικά, ώστε αν κάποιος από τους γύρω προσκυνητές το έχασε, να το δει και να “ρθει να το πάρει. Εκείνη όμως ακριβώς τη στιγμή ακούω φωνή πίσω μου πού μου έλεγε: «Τι ψάχνεις; Για σένα είναι το κομποσχοίνι». Γυρίζω και σε απόσταση ενός μέτρου βλέπω ολοζώντανο το Γέροντα Ιάκωβο να μου χαμογελά.
Τον είδα ολοκάθαρα. Διέκρινα την υγρασία των ματιών του, τις φλεβίτσες στο πρόσωπο του,τη γενειάδα του, όπως την είχε. Ένοιωσα κάτι το ξεχωριστό,συγκλονίστηκα. Η κυριολεκτικά αυτή ζωντανή παρουσία του Γέροντα Ιακώβου μπροστά μου ήταν καθοριστική κι έβαλε μέσα μου τη σφραγίδα περί της βεβαιότητας της θείας παρουσίας»
 

https://amfoterodexios.blogspot.gr/

 

Οἱ ἀδελφοί τοῦ Ἰησοῦ

Αποτέλεσμα εικόνας για οι αδελφοι του ιησου

Απόσπασμα από την επιστολή του Αγ. Επιφανίου προς τους Χριστιανούς της Αραβίας, κατά των Αντιδικομαριανιτών, δηλαδή των αιρετικών, οι οποίοι δεν εδέχοντο την αειπαρθενία της Θεοτόκου. Η επιστολή εγράφη το 367, μόλις ανέλαβε τα επισκοπικά του καθήκοντα. Η επιστολή σώζεται αυτούσια στο Πανάριο, που συνεγράφη το 375 (PG  42.705-740).

Σύμφωνα με την επιστολή αυτή:

Ο Ιακώβ (επονομαζόμενος Πάνθηρ) είχε δυο υιούς:

α/ Ιωσήφ τον μνήστορα

β/ Σίμωνα Κλωπά

Ο Ιωσήφ νυμφεύθηκε μια γυναίκα από την φυλή Ιούδα και γέννησε έξη (6) παιδιά, τέσσερα αγόρια και δυο κορίτσια (τούτο αναφέρουν Ματθαίος 13.53, Μάρκ. 6.3)

Ο Ιωσήφ έμεινε χήρος και σε ηλικία 80 ετών μνηστεύθηκε τη Μαρία.

Ο Ιωσήφ αποθνήσκει μετά τα 92 του χρόνια.

Τα έξη παιδιά του Ιωσήφ αναφέρονται με τα ονόματά τους:

Ιάκωβος, Ιωσής, Σίμων, Ιούδας, Μαρία, Σαλώμη.

Ο Ιάκωβος (αποκαλούμενος αδελφόθεος, ωβλίας = τείχος, δίκαιος, ναζωραίος = άγιος). Εγέννησεν τούτον ο Ιωσήφ σε ηλικία 40 ετών. Αδελφός του Ιησού εξ αγχιστείας, ήταν 40 ετών όταν γεννήθηκε ο Ιησούς. Κατά δε την Πεντηκοστή ήτανε 73 ετών και ανέλαβε πρώτος Επίσκοπος Ιεροσολύμων. Ο Παύλος αναφέρει: «Έτερον δε των Αποστόλων ουκ είδον, ει μη Ιάκωβον τον αδελφόν του Κυρίου» (Γαλ. 1.19). Ο Ιάκωβος τελευτά σε ηλικία 96 ετών, παρθένος, με το μαρτύριο του λιθοβολισμού. Δεν αναφέρεται στους 12 Αποστόλους, όπως ο Ιάκωβος ο του Αλφαίου και ο Ιάκωβος ο του Ζεβεδαίου. Είναι ένας εκ των 71 αποστόλων. Αναφέρονται στο πρόσωπό του: η επιστολή Ιακώβου στην Καινή Διαθήκη, καθώς και η Λειτουργία του, ως Ιακώβου του Αδελφοθέου. Επίσης αναφέρεται και το Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου, απόκρυφο κείμενο με μυθώδεις αφηγήσεις. Η μνήμη του εορτάζεται στις 23 Οκτωβρίου.

Ο Σίμωνας ο αδελφόθεος (και Συμεών και Κλεόπας επονομαζόμενος), εκ των 71 Αποστόλων, δεύτερος Επίσκοπος Ιεροσολύμων μετά τον Ιάκωβο τον Αδελφόθεο και Ιερομάρτυρας. Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Απριλίου.

Ο Ιωσής ο Αδελφόθεος. Η ονομασία του είναι εξελληνισμένος τύπος του εβραϊκού ονόματος Γιωσέφ = Ιωσήφ.

Ο Ιούδας ο Αδελφόθεος, αδελφός του Κυρίου εξ αγχιστείας (και Θαδδαίος και Λεββαίος επονομαζόμενος), εκ των 71 Αποστόλων, αναφέρεται ως ο συγγραφέας της επιστολής Ιούδα στην Καινή Διαθήκη. Ο Ιούδας με τη σύζυγό του έχουν ιεραποστολικό έργο: «ως και οι λοιποί Απόστολοι και οι αδελφοί του Κυρίου και Κηφάς;» (Κορινθ. Α΄ 9.5). Η μνήμη του τιμάται στις 19 Ιουνίου.

Ι. Καρδάσης

http://churchsynaxarion.blogspot.gr/2015/01/blog-post_10.html

 

Ποιο καντηλι λεγεται ακοιμητο και γιατι αναβουμε το καντηλι σπιτι μας;

Ένα Καντήλι τοποθετείται επίσης στο εικονοστάσι του σπιτιού και ανάβεται κάθε μέρα, σύμφωνα με την ορθόδοξο παράδοση.
 Αποτέλεσμα εικόνας για ασβεστο καντηλι
Η λέξη καντήλι προέρχεται από τη λατινική candela=κερί. Στη χριστιανική Εκκλησία το Καντήλι τοποθετείται μπροστά στις άγιες εικόνες. Αυτό που τοποθετείται μπροστά στον Εσταυρωμένο, μέσα στο Ιερό Βήμα, διατηρείται πάντοτε αναμμένο και γι’ αυτό λέγεται «ακοίμητο» Καντήλι.
Μια συνήθεια που διατηρεί τον βαθύ χριστιανικό συμβολισμό της με το Φώς του Χριστού που φωτίζει κάθε άνθρωπο, που θερμαίνει την ελπίδα και που παρηγορεί και συντροφεύει στις ατέλειωτες ώρες της μοναξιάς.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

EU JA NAO SEI (ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΙΑ)

Domingos Concalves Costa/ Carlos Rocha

ελληνικοί στίχοι: Σταύρος Σταυρίδης

Eu já não sei
Se fiz bem ou se fiz mal
Em pôr um ponto final
Na minha paixão ardente
Eu já não sei
Porque quem sofre de amor
A cantar sofre melhor
As mágoas que o peito sente

Quando te vejo e em sonhos sigo os teus passos
Sinto o desejo de me lançar nos teus braços
Tenho vontade de te dizer frente a frente
Quanta saudade há do teu amor ausente
Num louco anseio, lembrando o que já chorei
Se te amo ou se te odeio
Eu já não sei

Eu já não sei
Sorrir como então sorria
Quando em lindos sonhos via
A tua adorada imagem
Eu já não sei
Se deva ou não deva querer-te
Pois quero às vezes esquecer-te
Quero, mas não tenho coragem

Δεν ξέρω πια
πως να σου λέω σ’ αγαπώ,
το χέρι σου να κρατώ
χωρις να τρέμει η καρδιά.
Δεν ξέρω πια
πως να σε πάρω αγκαλιά.
Ειν’ τα φιλιά σου πουλιά,
σκορπάνε πριν τη βροχή.

Όνειρο ήρθες
πάνω στο πέπλο των ματιών μου,
ποίημα τη νύχτα
στους άδειους τόπους των χεριών μου.
Είδα λουλούδια
στη μυρωδιά σου και το χρώμα,
κι είδα να φεύγεις
όπως το όνειρο στο φως.
Τώρα δεν ξέρω
αλήθεια τι να ονομάσω,
ούτε τον τρόπο να σε χάσω
για να σε βρω.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

«Παχεῖα γαστὴρ λεπτὸν οὐ τίκτει νόον»

Οσίου Πορφυρίου

Δὲν γίνεστε ἅγιοι κυνηγώντας τὸ κακό. Ἄστε τὸ κακό. Νὰ κοιτάζετε πρὸς τὸν Χριστὸ κι αὐτὸ θὰ σᾶς σώσει. Ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἅγιο τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ, δὲν μπορεῖ, δὲν μπορεῖ… Καὶ προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ κάνει ἀσκήσεις, νὰ κάνει τέτοια πράγματα καὶ νὰ καταπονεῖ τὸν ἑαυτό του γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἅγιασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ., ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά. Ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ τὰ κάνουνε αὐτὰ ὄχι γιὰ τὸν Θεὸ ἀλλὰ γιὰ ἄσκηση, γιὰ ὠφέλεια σωματική. Ὅμως οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι τὸ κάνουνε γιὰ ψυχικὴ ὠφέλεια, γιὰ τὸν Θεό. Ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα ὠφελεῖται πολύ, δὲν ἀρρωσταίνει. Πολλὰ καλὰ ἔρχονται. Συνέχεια ανάγνωσης