Κάποτε γνώρισα έναν άγιο…

Θυμάμαι κάπου στα 1997-98, συνόδευσα τον μακαριστό γέροντα μου και πνευματικό μου Πατέρα, Επίσκοπο Κερνίτσης κυρό Λεόντιο, στην αγιοτόκο Μυτιλήνη την οποία και επισκεπτόταν συχνά ο Επίσκοπος Λεόντιος μιας και έτρεφε μεγάλη ευλάβεια στα ιερά Προσκυνήματα της ιεράς νήσου, στην Παναγιά της Αγιάσου αλλά και στον Ταξιάρχη στο Μανταμάδο. Ήταν καλοκαίρι νομίζω, όταν πήγαμε στο νησί όπου τον καλούσε ο αγαπημένος του φίλος Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ιάκωβος για να παραστεί σε κάποια πανήγυρη της επαρχίας του.

Εκεί λοιπόν, συνήντησα έναν γέροντα Ιερομόναχο, λίγο ρακένδυτο, λίγο ατημέλητο. Σε κάποια στιγμή, είδα πως με κοιτούσε επίμονα. Τον πλησίασα και ζήτησα την ευχή του. Μου έδωσε το χέρι του και το ασπάστηκα. Λίγο αργότερα, ρώτησα τον μακαριστό γέροντα μου ποιος ήταν αυτός ο Ιερομόναχος και ο παππούς ο Λεόντιος μου λέει: »Αυτός είναι άγιος άνθρωπος, είναι ο παπά Φώτης!»

Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ – Κραυγή αγωνίας

Η μάνα μας

«Φταίμε όλοι, διότι καταργήσαμε τόν Θεό. Στήν θέση τής ’Εκκλησίας βάλαμε τίς Στοές… αντικαταστήσαμε τό Γάμο μέ συμβολαιογραφική πράξη, τήν Μάνα μέ τήν τηλεόραση, τά παιδιά μέ τά σκυλιά…
Τόν πνευματικό μέ τά μέντιουμ, καί τόν ψυχολόγο…
Τήν Λειτουργία μέ κολυμβητήρια, τήν προσευχή μέ γιόγκα, τήν νηστεία μέ δίαιτες, καί τον Χριστό μέ τον χρυσό… Έτσι άδειασε η ψυχή μας. Η κρίση η μεγάλη, δέν είναι πού δέν ευημερούμε, είναι πού δέν μετανοούμε….
Δέν είναι η οφειλή των δανείων, είναι η οφειλή των δακρύων… Πάμε πίσω ολοταχώς, εκεί πού μυρίζει λιβάνι, πρόσφορο.
Δέν υπάρχει άβυσσος, γιατί υπάρχει Παναγία… Σήκω έχεις μάνα. Πίστεψέ με έχει χιλιάδες φορές ξαναγίνει…»
 
τῆς Μαρίας Μουρζά τῶν Ἐκδόσεων “Ἄθως”
 

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ

Σαράντος Καργάκος

Εξαγγέλθηκαν πρό μηνῶν νέα μέτρα γιά τήν παιδεία πού θά ἐφαρμοσθοῦν

–ἄν ἐφαρμοσθοῦν–

κατά τήν τρέχουσα καί μή φθάνουσα τριετία.

Ὅλα αὐτά ὅμως ἀφοροῦν στό πρόβλημα καί ὄχι στήν οὐσία τῆς παιδείας.

Ἀποστολή τῆς παιδείας εἶναι νά φτιάχνει ἀνθρώπους

καί ὄχι κιβὠτια μέ κάποιες γνώσεις.

Τό τί ἄνθρωπο θέλουμε ἦταν τό πρόβλημα πού ἀπασχόλησε ὅλους τούς ἀρχαίους φιλοσόφους

καί τούς νεώτερους παιδαγωγούς.

Κι ὅλοι ἔρριχναν τό βάρος τους στό ἦθος,

στήν εὐγένεια (ὄχι ἀπαραιτήτως στους κομψούς τρόπους),

στήν εὐπρέπεια καί στή λεβεντιά.

Σήμερα, ὡς πρός αὐτά,

πηγαίνουμε ἀπό τό κακό στό χειρότερο.

Καί τό πρότυπο τοῦ χειρότερου δίνουν ὄχι μόνον οἱ μαθητές

ἀλλά κάποιοι «ἀπελευθερωμένοι» καθηγητές καί δάσκαλοι.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ευλογίες καί επισκέψεις της Παναγίας στον Άγιο Παϊσιο

 

Ιερομοναχος Ισαάκ (†)

Διηγήθηκε ο Γέροντας Παΐσιος: «Ήταν Δεκαπενταύγουστος. Ύστερα από την θεία Λειτουργία με έστειλε ο Γέροντάς μου για μια εργασία. Ήμουν εξαντλημένος από τη νηστεία και την προηγούμενη αγρυπνία, και μετά την θεία Λειτουργία δεν έφαγα, γιατί δεν μου είπε ο Γέροντας.
»Έφθασα στων Ιβήρων και περίμενα το «μοτόρι» (καραβάκι). Ενώ θα ερχόταν το μεσημέρι, έφθασε το βράδυ και ακόμα να φανή. Ήμουν τελείως εξαντλημένος. Λέω να κάνω ένα κομποσχοίνι στην Παναγία κάτι να μου οικονομήση. Αλλά μετά λέω στον εαυτό μου:
«Βρε χαμένε, για τέτοια μικροπράγματα θα ενοχλείς την Παναγία;» Δεν πρόλαβα να τελειώσω και έρχεται ένας αδελφός από μέσα. Μου δίνει ένα δεματάκι και λέει: «Να, αδελφέ, για την χάρι της Κυρίας Θεοτόκου».
»Το άνοιξα. Είχε μέσα μισό ψωμάκι, σύκα και σταφύλια. Μόλις κρατήθηκα από τα κλάματα μέχρι να φύγη ο αδελφός».
Αυτό συνέβη στο κιόσκι της Ιβήρων. Και άλλοτε έλαβε αμεσώτερη πείρα της θεομητορικής προνοίας στον Αρσανά του αυτού Μοναστηριού. Τα δύο γεγονότα έχουν πολλές ομοιότητες αλλά και αρκετές διαφορές. Και στην δεύτερη περίπτωση ήταν άγρυπνος και νηστικός και περίμενε το «μοτόρι».

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ο ΚΥΡΙΟΣ: «λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.»

Η Μασονία δεν είναι φιλανθρωπική οργάνωση αλλά Θρησκευτική συνωμοτική

Η «φιλανθρωπία» των Μασώνων. Πάντως έκπληξη προκαλεί η αλλαγή στάσης με τη δημόσια παρουσία της Τεκτονικής Στοάς, φυσικά με το προσωπείο της κοινωνικής προσφοράς. Ακόμη μεγαλύτερη είναι η έκπληξη της συμμετοχής γνωστών δημοσίων προσώπων των γραμμάτων και των τεχνών, όπως του διάσημου ηθοποιού Νικήτα Τσακίρογλου, που δεν διστάζει να πει στην κάμερα ότι στη Θεσσαλονίκη ήταν συχνός επισκέπτης της εκεί Στοάς και συναΝτούσε τους ανθρώπους της που «επιτελούσαν το θεάρεστο έργο στην πόλη της Θεσσαλονίκης». Τι θα ακούσουμε άλλο!