Το 2017-18 θα είναι η περίοδος του τελειώματος

«Σας λέω μόνο το ένα δέκατο, ώστε οι Κύπριοι να μην φοβούνται…»

Μόρφου Νεόφυτος: Θα ζήσουμε εκφοβισμό μόνο για τρεις μέρες

Το πρωινό που η Βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι ενεργοποιούσε το Άρθρο 50 της Συνθήκης της ΕΕ, κοινοποιώντας την πρόθεσή της να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ανηφόριζα προς την Ευρύχου, προς τη Μητρόπολη Μόρφου, όπου με ανέμενε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος. Γνώριμο το τοπίο, μια που πολλές είναι οι φορές που συνομιλούμε μπροστά σ’ ένα ανοικτό μαγνητόφωνο, παρέα μ’ ένα φλιτζάνι καφέ. «Δεν είναι τυχαίο που ανταμώνουμε σήμερα», μου είπε χαμογελώντας, και με ρώτησε αν είχα διαβάσει τη δήλωση της Βασίλισσας της Αγγλίας πριν έναν περίπου μήνα, που έλεγε ότι δεν θα αφήσει τη χώρα της να παραμείνει σε ένα επικίνδυνο κλαμπ.


Μιλήσαμε για την Ευρώπη, που όπως λέει, διαλύεται. Για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που εξηγεί πως μαίνεται εδώ και έξι χρόνια. Για τους υδρογονάνθρακες, για τους οποίους επισημαίνει ότι αποτελούν πηγή πολέμου και όχι πλούτου.

Στάθηκε στον εκφοβισμό που θα ζήσουμε για τρεις μέρες από την Τουρκία, αλλά και για τη λύση του Κυπριακού, που δεν θα είναι αποτέλεσμα συνομιλιών, αλλά θα επέλθει όταν θα αναγνωρίσουν οι Ρώσοι, Αμερικανοί και Εβραίοι το κουρδικό κράτος. Δώσαμε τηλεφωνικό ραντεβού τη Δευτέρα του Πάσχα για να σχολιάσουμε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία. Δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε ούτε μια λέξη από όσα μου είχε προβλέψει στην Ευρύχου.

Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


 

Στενάζουν οι ναοί από πιέσεις Μητροπολιτών!

 

Μια σημαντική παράμετρος για τα διοικητικά των μητροπόλεων ,ο παραλογισμός των προϋπολογισθέντων ,

οι παράλογες απαιτήσεις των επισκόπων που είναι στην κοσμαρά τους και η πραγματικότητα λογο κρίσης, των παγκαριών!

 

5._f2.jpg

Παρά τις μειωμένες δωρεές πιστών και τα έσοδα από τα παγκάρια, που έχουν αποτέλεσμα πολλές ενορίες να αδυνατούν να καλύψουν ακόμα και βασικές ανάγκες, εφημέριοι καταγγέλλουν ότι πρέπει να δώσουν εισφορές βάση τα προϋπολογισθέντα και όχι τα καθαρά ποσά.

Η άσχημη οικονομική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία επτά χρόνια στη χώρα έχει επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις δωρεές των πιστών και τα έσοδα από τα παγκάρια. Η «Ορθόδοξη Αλήθεια» προβάλλει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, που αφορά όλους τους ναούς και τις Μητροπόλεις της χώρας. Αφορμή ήταν οι πολλές καταγγελίες που δέχτηκε το τελευταίο διάστημα η εφημερίδα από εφημερίους και προϊσταμένους ναών της Ελλάδας. Το ζήτημα που έθεσαν σχετίζεται με το ποσοστό των εισφορών που πρέπει κάθε ενορία να αποδίδει από τα έσοδα τα οποία προέρχονται από τις εν λόγω δωρεές και τον οβολό των πιστών. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Για πρώτη φορά στην ιστορία Οικ. Πατριάρχης επισκέφθηκε την οικουμενιστική μοναστική κοινότητα Ταϊζέ

Για πρώτη φορά στην ιστορία Οικ. Πατριάρχης επισκέφθηκε την μοναστική κοινότητα του Ταϊζέ

[ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΥΓΑ ΜΕΣ` ΤΟ ΓΑΛΑ]

O Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης στην ιστορία που επισκέφθηκε την μοναστική κοινότητα του Ταϊζέ στη Γαλλία, η οποία αποτελείται από εκατό αδελφούς, καθολικούς και από διάφορες παραδόσεις διαμαρτυρομένων, που προέρχονται από περίπου τριάντα κράτη.

Ο Πατριάρχης πραγματοποίησε την επίσκεψή Του στην Ταϊζέ σήμερα, Τρίτη 25 Απριλίου 2017, παρουσία 1500 ανθρώπων.

Ο Πατριάρχης έλαβε μέρος στην προσευχητική σύναξη της Κοινότητας στις 12 το μεσημέρι στο Ναό της Συμφιλίωσης και μίλησε στο τέλος της προσευχής, αφού τον είχε προσφωνήσει ο αδελφός Αλοΐς.

Παραθέτουμε χαρακτηριστικά στιγμιότυπα.

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΑΝ Ο ΝΩΕ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ…

Αποτέλεσμα εικόνας για ΝΩΕ

                                   Θεόδωρος Πουλάκης-Η Κιβωτός του Νώε, δεύτερο μισό του 17ου αιώνα

Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:
Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα  καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβωτό.
Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό. Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.
Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι  θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.
Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;
Συγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.
Μετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.
Μετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.
Είχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.
Αλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.
Μετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.
Όταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.
Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.
Μετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.
Αυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε.
Μου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.
Τώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.
Και ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.
Πραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 – 6 χρόνια.
Και τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.
Ο Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.
Κύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;
Και απάντησε ο Θεός,
Μπα, δε βαριέσαι. Ας το κάνει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
 

Ναι στο Προεδρικό Διάταγμα για την προστασία της ταυτότητας των Μετεώρων

Όπως γνωρίζετε, τα ΜΕΤΕΩΡΑ είναι η ταυτότητα της πίστεώς μας, η παρακαταθήκη που μας κληροδότησαν οι  Όσιοι Μετεωρίτες  πατέρες μέσα από τον προσωπικό τους αγώνα και την θυσιαστική προσφορά τους. Είναι  τα μείλια της περιοχής, της Ορθοδοξίας και του έθνους μας που πρέπει να μείνουν άγια και αναλλοίωτα στο επέκεινα και να παραδοθούν στις  επόμενες γενιές, ώστε να συνεχίσουν να αποτελούν το φάρο της ορθής πίστης προσφέροντας στην Ορθοδοξία και στο έθνος.

Τα Μετέωρα, για να  παραμείνουν  Άγια, πρέπει να προστατευθούν και να θωρακιστούν νομικά από κάθε  δράση και πράξη που αλλοιώνει και παραχαράσσει την ταυτότητά  τους ως ζωντανό Ορθόδοξο μοναστικό κέντρο. Το τελευταίο διάστημα γίνονται συντονισμένες προσπάθειες, ώστε ο ιερός χώρος να παραδοθεί προς χρήση σε μια σειρά δράσεις που  όχι μόνο δεν συνάδουν  με τον χώρο, αλλά και τον προσβάλλουν βάναυσα.

Αύριο, 25 Απριλίου και ώρα 5 μ.μ στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου, θα συζητηθεί η πρόταση του Υπουργείου Πολιτισμού για την προστασία των ΜΕΤΕΩΡΩΝ. Επειδή το θέμα κρίνεται σοβαρό και καθοριστικό για τα ΜΕΤΕΩΡΑ, θα σας παρακαλούσαμε να παρευρεθείτε και να στείλετε, σήμερα και αύριο, ένα mail που να τονίζει την σύμφωνη γνώμη σας στην ανάγκη νομικής θωράκισης και προστασίας των ΜΕΤΕΩΡΩΝ.

Επίσης, θα ήταν χρήσιμο να αποσταλούν σήμερα μηνύματα στον περιφερειάρχη, τον αντιπεριφερειάρχη και στα μέλη του περιφερειακού συμβουλίου με ανάλογο περιεχόμενο:

Παρακαλούμε όπως γνωμοδοτήσετε θετικά για το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος για τον ιερό χώρο των Αγίων Μετεώρων.

Προστατέψτε τους ιερούς αυτούς βράχους, τους αγιασμένους από τη βιωτή και τους αγώνες των Αγίων μας. Προστατέψτε τους βράχους των Μετεώρων οι οποίοι αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της πατρίδας μας, βαριά πολιτιστική κληρονομιά που καλούμαστε να διαφυλάξουμε αλώβητη. Μην τους παραδίδετε βορά σε μικροσυμφέροντα και ιδιοτέλειες. Κατοχυρώστε τους νομικά, φυλάξτε τους, γνωμοδοτήστε θετικά για το Προεδρικό Διάταγμα.

Ευχαριστούμε

Σύλλογος «Μετεώρων Λιθόπολις»

 

Η Εκκλησία εἶναι τό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ. Ὀφείλετε μέ προσοχή πολλή νά διερευνᾶτε καί νά ψάχνετε τούς γύρω σας, μήπως εἰσχώρησε στίς τάξεις μας κάποιος ἀλλόφυλος (αἱρετικός ἤ ἀσεβής).

Ὑπόδειγμα Ἐπισκόπου

Τρεῖς φορές διώχθηκε καί ἐξορίστηκε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπό τήν ‘’ἐπίσημη ἐκκλησία’’. Τήν τελευταία του πνοή, στήν ἐξορία τήν ἄφησε.

Ὁ Μεγάλος μας Ἱεράρχης, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, δέν χαρίστηκε σέ κανέναν ἀπό τούς τότε ἰσχυρούς καί ὑπερήφανους. Ἀντιστάθηκε μέ αὐταπάρνηση στίς αὐθαιρεσίες τῶν δυναστῶν, ἤλεγξε μέ αὐστηρότητα τήν αὐτοκρατορική φαυλότητα, ἀπέβαλε ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας κάθε ἀνάξιον ἐπίσκοπο καί προπαντός ὕψωσε τεῖχος ὑψηλό καί ἀπροσπέλαστο ἀπέναντι στήν αἵρεση καί τήν ἀσέβεια.

Οἱ διδαχές του πάνω σέ θέματα διαφύλαξης τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τήν μάστιγα τῶν αἱρέσεων εἶναι σαφεῖς καί ἄκρως ἐπίκαιρες. Γράφει σχετικά:

‘’Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ. Ὀφείλετε μέ προσοχή πολλή νά διερευνᾶτε καί νά ψάχνετε τούς γύρω σας, μήπως εἰσχώρησε στίς τάξεις μας κάποιος ἀλλόφυλος (αἱρετικός ἤ ἀσεβής). Καί νά τόν φανερώνετε ἀμέσως. Ὄχι φυσικά γιά νά τόν φονεύσουμε ἤ νά τόν τιμωρήσουμε, ἀλλά γιά νά τόν ἀπαλλάξουμε ἀπό τήν πλάνη καί τήν ἀσέβεια καί νά τόν καταστήσουμε ἐξ ὁλοκλήρου δικό μας. Διότι ὅποιος ξέρει αὐτόν πού κάνει τό κακό καί τόν ἀνέχεται καί τόν ἀποκρύπτει, εἶναι σάν νά τοῦ δίνει τήν ἄδεια νά διαπράττει μέ μεγαλύτερη θρασύτητα τό κακό’’.(*)

Μέ φρόνημα ὑποδειγματικῆς ποιμαντικῆς εὐθύνης, ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης διαβλέποντας τούς κινδύνους ἀπό τήν συγκάλυψη τῶν αἱρετικῶν, συμβουλεύει τούς πιστούς καί λέει: Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ. Βάλτε τριγύρω της ἐπισκόπους, φύλακες προσεχτικούς καί ἄγρυπνους. Τά μάτια σας δεκατέσσερα, μή τυχόν καί σᾶς ξεφύγει κανένας αἱρετικός καί περάσει ἀνενόχλητος μέσα στό στρατόπεδο.

Μόλις ἀντιληφθείτε αἱρετικόν ἤ ἀσεβή νά παραβιάζει τά συρματοπλέγματα καί νά μπαίνει παρανόμως στόν χῶρο τοῦ στρατοπέδου, χτυπῆστε ἀμέσως συναγερμό. Πρῶτον, γιατί χρειάζεται ὁ ἴδιος ὁ αἱρετικός βοήθεια -ἀπαλλαγή καί σωτηρία ἀπό τήν πλάνη- καί δεύτερον, νά προλάβουμε, μή τυχόν καί κάνει κακό στούς στρατιῶτες μας.

Προσέξτε καλά. Ὅποιος φρουρός ἐπισκοπών ἐπιτρέπει τήν εἰσοδο αἱρετικοῦ ἐντός τοῦ στρατοπέδου καί δέν τόν ξεμπροστιάζει, ἀλλά ἀντιθέτως συντρώγει μαζί του καί τόν περιποιεῖται, εἶναι σάν νά βάζει φωτιά στό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή στήν Ἐκκλησία Του.

……………………………………………………………………………………………………………………………

(*) ’’Στρατόπεδόν ἐστε τοῦ Χριστοῦ. Μετά ἀκριβείας ἐρευνᾶτε καί περιεργάζεσθε, εἴ τις τῶν ἀλλοφύλων ὑμῖν ἀναμέμικται καί ποιεῖτε δῆλον, οὐχ ἵνα ἀποκτείνωμεν οὐδ’ ἵνα κολάσωμεν καί τιμωρησώμεθα, ἀλλ’ ἵνα αὐτόν ἀπαλλάξωμεν τῆς πλάνης καί τῆς ἀσεβείας καί ἡμέτερον ἐξ ὁλοκλήρου ποιήσωμεν. Ὁ γάρ συνειδώς τῷ τά πονηρά πράττοντί τινι, καί περιστέλλων αὐτόν καί ἀποκρύπτων, πλείονα αὐτῷ παρέχει ραθυμίας ὑπόθεσιν καί μετά μείζονος ἀδείας παρασκευάζει τήν πονηρίαν ἐργάζεσθαι’’. (Ε.Π.Ε. 34, 118)

(Ἀπό τό ‘’Χρυσοστομικό λεξικό’’ τοῦ π. Δανιήλ Ἀεράκη, σελ. 135)

Φώτης Μιχαήλ
Ἰατρός

 

 

Παγκόσμιο ΣΟΚ! Η Μαρίν Λεπέν αποκαλύπτει τα σκοτεινά σχέδια του Πάπα!

 alt

Η γνωστή Γαλλίδα πολιτικός Marine Le Pen έβαλε στο στόχαστρο της για τα καλά τον προκαθήμενο της καθολικής εκκλησίας Πάπα Φραγκίσκο και σε μια πρόσφατη συνέντευξη της τον αποκάλεσε «παγκοσμιοποιημένο μπουλντόγκ» αποφασισμένο να προωθήσει τη Νέα Παγκόσμια Τάξη.

Η Γαλλίδα προεδρική υποψήφια Marine Le Pen «έσκαψε στην κυριολεξία τον λάκκο» στον Πάπα Φραγκίσκο με δηλώσεις της, διότι τον θεωρεί ως έναν αποφασισμένο «εκτελεστή» του παγκοσμιοποιημένου σχεδίου τερματισμού της εποχής του εθνικού κράτους και της άνομης  προώθησης της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

Η ίδια όντας κατά του σημερινού ρόλου του Ποντίφικα θεωρεί ότι ο Πάπας πιέζει τα έθνη να ανοίξουν τις πύλες τους σε απεριόριστο αριθμό μεταναστών και γι αυτό η Λεπέν  κατηγορώντας τον Πάπα , ζητά από τα κράτη να αγνοήσουν τις εντολές και τις νουθεσίες του.

Σε συνέντευξή της στο περιοδικό La Croix International, η ηγέτης του Εθνικού Μετώπου επιτέθηκε με σφοδρότητα στον Πάπα Φραγκίσκο με  το ερώτημα «ότι τα κράτη υλοποιώντας τις εντολές του αντιτίθενται στα συμφέροντα των δικών τους λαών , μη θέτοντας προϋποθέσεις για την αποδοχή σημαντικού αριθμού μεταναστών».

Η 48χρονη Γαλλίδα πολιτικός πρόσθεσε ότι, κατά την άποψή της, οι δηλώσεις του προκαθήμενου της καθολικής εκκλησίας για τη μετανάστευση ξεπερνούν τον ρόλο του ίδιου  ως θρησκευτικού ηγέτη.

«Για μένα, αυτό εμπίπτει στο πεδίο της πολιτικής και μάλιστα στις αρμοδιότητες ενός πολιτικού αρχηγού καθώς είναι και αρχηγός κράτους (Βατικανό)», ανέφερε η ίδια.

Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι «τεχνικά» ένας αλλοδαπός ηγέτης κυρίαρχος του Βατικανού (πόλη-κράτος) με ορισμένους από τους αυστηρότερους κανόνες μετανάστευσης και ιθαγένειας στον κόσμο.

Ο ίδιος αφιέρωσε την Κυριακή την προσευχή του για το Πάσχα στην κατάσταση των μεταναστών και των θυμάτων του ρατσισμού. Μιλώντας  στα πλήθη δήλωσε : «Ο Χριστός, είναι ο μόνος μας σωτήρας, και στρέφουμε προς αυτόν τα μάτια μας  με ντροπή για όσα γίνονται ».

Ωστόσο, σύμφωνα με την Λεπέν, ο Πάπας πρέπει να σταματήσει να χρησιμοποιεί την θέση του για να προωθήσει την παγκόσμια αριστερή ατζέντα και να ασχοληθεί  περισσότερο χρόνο προσφέροντας πνευματική καθοδήγηση.

Ερωτηθείς για τις δικές της θρησκευτικές απόψεις, η κ.Λεπέν είπε: «Έχω μια ισχυρή πίστη και είμαι τυχερή που δεν το αμφισβητώ ποτέ. Ωστόσο, παραδέχομαι ότι είμαι θυμωμένη με την καθολική Εκκλησία γιατί νομίζω ότι παρεμβαίνει σε όλα, εκτός από αυτό που  θα έπρεπε πραγματικά να την αφορά», πρόσθεσε η ίδια.

Ερωτηθείς για ενδεχόμενη εκλογή δευτέρου γύρου εναντίον του Εμμανουήλ Μακρόν, ενός κεντροαριστερού πολιτικού, η Λέ Πεν είπε ότι «γλείφει τα χείλη της» για την αναμέτρηση μαζί του .

«Είναι ένας ανούσιος παγκοσμιοποιητής που θέλει να επιταχύνει το πλήρες άνοιγμα των συνόρων, την ελεύθερη ανταλλαγή και την αλλοτρίωση της Γαλλίας υπέρ των ιδιωτικών και οικονομικών συμφερόντων.

Εγώ, από την άλλη πλευρά, προτείνω την επιστροφή στο έθνος-κράτος, την πιο αποτελεσματική δομή για να διασφαλίσουμε την ασφάλεια, την ευημερία και τη δημοκρατία και να προστατέψουμε την ταυτότητά μας».

Η Γαλλίδα πολιτικός νομίζουμε ότι τα είπε όλα με τις δηλώσεις τόσο  για τον ρόλο του Πάπα στην νέα τάξη πραγμάτων που αντί να ασχολείται με τις δολοφονίες και διώξεις Χριστιανών ασχολείται με τους μουσουλμάνους μετανάστες , καθώς και για την ατζέντα της «παρέας» των Βρυξελλών ( Μέρκελ, Ολάντ και σία).

Μετά τους φταίει ο Ερντογάν στους Ευρωπαίους ηγέτες,  ο οποίος τους κατηγόρησε για την μαζική παρουσία τους σε συνάντηση μαζί του για την προώθηση της νέας τάξης πραγμάτων .

Ο «τρελός » Τούρκος πρόεδρος εκτιμάται ότι στο συγκεκριμένο θέμα έχει δίκιο γι” αυτό που ετοιμάζουν όλοι αυτοί οι ταγοί της νέας τάξης και των «χρωματιστών» ινστιτούτων  και επαναστάσεων ανά την Ευρώπη .

Σε παλαιότερη  επίσημη ομιλία του ο Πάπας Φραγκίσκος είχε αναφέρει ότι οι Χριστιανοί πρέπει να δοξάζουν τον Θεό διότι κατά τα τελευταία 50 χρόνια, «οι καθολικοί και οι Λουθηρανοί έχουν μετακινηθεί «από τη σύγκρουση με την κοινωνία. Έχουμε ήδη διανύσει ένα σημαντικό μέρος του δρόμου μαζί».

«Ο κόσμος χρειάζεται τους Χριστιανούς να δώσουν το έλεος του Θεού σε φτωχότερους, άρρωστους  (και) αυτούς  που έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους σε αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους ίδιους και τις οικογένειές τους», είπε ο Ποντίφηκας .

Στην Συρία όμως από το 2011 σκοτώνονταν , βασανίζονταν βιάζονταν, και τρομοκρατούνταν Χριστιανοί πολίτες και μη ,…που ήταν τότε ο  Ποντίφικας και θρησκευτικός ηγέτης των καθολικών ;

Χάθηκαν μητροπολίτες, κάηκαν εκκλησίες , μοναστήρια βεβηλώθηκαν από τους τζιχαντιστές….που ήταν και τότε ο Πάπας ;

«Ἐπειδή βλέπω τόν μεγάλον σάλον πού γίνεται εἰς τήν Ἐκκλησίαν μας, ἐξ αἰτίας τῶν διαφόρων φιλενωτικῶν κινήσεων καί τῶν ἐπαφῶν τοῦ Πατριάρχου μετά τοῦ Πάπα, ἐπόνεσα καί ἐγώ σάν τέκνον Της…

…Φαντάζομαι ὅτι θά μέ καταλάβουν ὅλοι, ὅτι τά γραφόμενά μου δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ἕνας βαθύς μου πόνος διά τήν γραμμήν καί κοσμικήν ἀγάπην, δυστυχῶς, τοῦ πατέρα μας κ. Ἀθηναγόρα. Ὅπως φαίνεται, ἀγάπησε μίαν ἄλλην γυναίκα μοντέρνα, πού λέγεται Παπική Ἐκκλησία, διότι ἡ Ὀρθόδοξος Μητέρα μας δέν τοῦ κάμνει καμμίαν ἐντύπωσι, ἐπειδή εἶναι πολύ σεμνή.

Μετά λύπης μου, ἀπό ὅσους φιλενωτικούς ἔχω γνωρίσει, δέν εἶδα νά ἔχουν οὔτε ψίχα πνευματική οὔτε φλοιό. Ξέρουν, ὅμως, νά ὁμιλοῦν γιά ἀγάπη καί ἑνότητα, ἐνῶ οἱ ἴδιοι δέν εἶναι ἑνωμένοι μέ τόν Θεόν, διότι δέν Τόν ἔχουν ἀγαπήσει.

Ἐπίσης, ἄς γνωρίσωμεν καλά ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας δέν ἔχει καμμίαν ἔλλειψιν. Η μόνη ἔλλειψις πού παρουσιάζεται, εἶναι ἡ ἔλλειψις σοβαρῶν Ἱεραρχῶν καί Ποιμένων μέ πατερικές ἀρχές. Εἶναι ὀλίγοι οἱ ἐκλεκτοί. Ὅμως, δέν εἶναι ἀνησυχητικόν. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί Αὐτός τήν κυβερνάει.»

( Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης)

 pentapostagma.gr

 

 

Κοιμήθηκε το Σάββατο 22/4/2017 ο π. Σεραφείμ Αγιαννανίτης, Γέροντας της Καλύβης του Αγίου Σεραφείμ της Ιεράς Σκήτεως Αγίας Θεοπρομήτωρος Άννης.


=================================
Κοιμήθηκε το Σάββατο 22/4/2017 ο π. Σεραφείμ Αγιαννανίτης, Γέροντας της Καλύβης του Αγίου Σεραφείμ της Ιεράς Σκήτεως Αγίας Θεοπρομήτωρος Άννης. Η Εξόδιος ακολουθία εψάλλη στο Κυριακό της Σκήτης, παρουσία των πατέρων της Σκήτης και άλλων αγιορειτών μοναχών. Άφησε μνήμη αγαθού ανδρός, ο οποίος δίδαξε με τη βιοτή του την υπακοή, την ησυχία την ταπείνωση, ακολουθώντας τα προστάγματα της μοναχικής πολιτείας. Αξίζει να σημειώσουμε ότι κατά την εξόδιο ακολουθία ο κεντρικός πολυέλεος κουνιόταν κυκλικώς και με σταθερή φορά, σημείο της θεϊκής ευαρέσκειας για τον εκλιπόντα μοναχό
===========================================
Τον είχα γνωρίσει πριν από 21 χρόνια, όταν έμεινα για 2 ημέρες στη Σκήτη της Αγίας Άννας. Δεν τον είχα ξαναδεί από τότε, αλλά ούτε και τον είχα ξεχάσει. Δεν είχα μάθει τίποτα για εκείνον και δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να ακούσω ποτέ για αυτόν, τον ταπεινό, τον πένητα και αγαθό μοναχό που είχα γνωρίσει εκεί. Ένας άσημος και αφανής μοναχός με τριμμένο και ξασπρισμένο ράσο, ούτε λόγιος, ούτε προβεβλημένος Ηγούμενος. Και όμως διάβασα χθες με έκπληξη στο διαδίκτυο την παραπάνω είδηση για αυτόν και συγκινήθηκα. Ειδικά για τη θεοσημεία που συνέβη στην Εξόδιο του. Ο π. Σεραφείμ έφτασε με τους αγώνες του σε μεγάλα ύψη.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Νιώθω ότι για κάποιον λόγο έπρεπε να πληροφορηθώ το οσιακό τέλος του, όπως και το πληροφορήθηκα και μάλιστα από έναν ιστότοπο που δε συνηθίζει τέτοιες ειδήσεις.
Ανακαλώ με συγκίνηση από το Ημερολόγιο μου την ευτυχή συγκυρία της συνάντησης μου με τον π. Σεραφείμ, όπως την κατέγραψα εκείνες τις ημέρες. Μου είναι αδύνατο να επιλέξω ένα μικρό μόνο απόσπασμα, χωρίς να καταστρέψω τον ρυθμό της αφήγησης και την εντύπωση που μου άφησε. Όποιος έχει ενδιαφέρον, θα πρέπει να αφιερώσει 5′ για να το διαβάσει.
================================================
.ΜΑΡ-13-1996-Τετάρτη-Ιερά Σκήτη Αγίας Άννας- Άγιο Όρος
Λίγο αργότερα στον εξώστη του Κυριακού είχαμε ακόμη μια μικρή κουβέντα με το νέο μοναχό από το Αιγάλεω. Ένας άλλος μεσήλικος μοναχός άπλωνε κάτι χαλιά πλυμένα για να στεγνώσουν, ενώ ξεσκόνιζε κάποια άλλα χτυπώντας τα με ένα χοντρό ραβδί. Κάποια στιγμή μας πλησίασε για να ρωτήσει κάτι το συνομιλητή μας και καθώς το έφερε η κουβέντα, αναφερθήκαμε στον Όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ το βιογραφικό βιβλίο του οποίου είχα στα χέρια μου. Ο π. Σεραφείμ, αυτό ήταν το όνομα του, είχε σε μεγάλη εκτίμηση και ευλάβεια τον Όσιο που τον θεωρούσε ως έναν από τους μεγαλύτερους Ρώσους Αγίους. Είχε τόσο ενθουσιασμό με το βιβλίο, που το φυλλομετρούσε στα όρθια, λέγοντας ότι ήταν πολύ δύσκολο να βρει ρωσικό βιβλίο στο Όρος. Μου ήταν τόσο συμπαθής που μου έκανε χαρά να του το προσφέρω και έτσι του ζήτησα να το κρατήσει. Αρνήθηκε ευγενικά και μου το επέστρεψε, έχοντας κοκκινίσει. «Όχι κ. Γεράσιμε, ευχαριστώ». «Πάρε το π. Σεραφείμ», του έλεγα εγώ αντιπροτείνοντάς το, «μου κάνει χαρά να στο δώσω, άλλωστε το βιβλιοπωλείο είναι δίπλα μου, δεν είναι τίποτα για μένα». «Όχι κ. Γεράσιμε μου», επέμενε εκείνος. Σ’ αυτό το επίμονο πάρε-δεν παίρνω, καθώς και οι δύο είμαστε ανυποχώρητοι, του είπα και εγώ: «Για όνομα του θεού, π. Σεραφείμ, από αγάπη στο δίνω, από αγάπη πάρτο και εσύ». Τελικά και με την ενθάρρυνση των υπολοίπων που ήταν παρόντες, δέχτηκε συνεσταλμένα να το κρατήσει, λες και του είχαν δωρίσει ένα θησαυρό. Η χαρά του έμοιαζε με χαρά μικρού παιδιού. Τα μάτια του έλαμπαν και το χαμόγελό του άφησε να φανούν τα λιγοστά του δόντια. Έσκυψα να φιλήσω το χέρι του και να πάρω την ευχή του, φαίνεται όμως ότι τον αιφνιδίασα και δεν πρόλαβε να τραβήξει το χέρι του. Σε ανταπόδοση της πράξης μου, έσκυψε και εκείνος ευκίνητα και αιφνιδίασε και εμένα φιλώντας το δικό μου χέρι. Έμεινα άφωνος και συγκινημένος για το μάθημα ταπεινότητας που είχα πάρει. Είχαμε κερδίσει τη συμπάθεια του και εκείνος τη δική μας. Από εκείνη τη στιγμή ο π. Σεραφείμ έκανε ό,τι μπορούσε για να μας ευχαριστήσει. Του φαινόταν αδιανόητο απλά να κρατήσει ένα μικρό βιβλίο, χωρίς να ανταποδώσει αυτή τη φιλοφρόνηση. «Κύριε Γεράσιμε, θα σας πάω να δείτε την καλύβη του Αγίου Σεραφείμ που μου την άφησε ο γέροντας μου. Δεν πηγαίνω άλλους εκεί, εσείς όμως θέλω να έρθετε».
Ξεκινήσαμε, λοιπόν, ο Χρήστος και εγώ, ακολουθώντας έξω από το Κυριακό τον υπερβολικά ευκίνητο για την ηλικία του π. Σεραφείμ. Λίγο μετά το Κυριακό, σταματήσαμε μπροστά σε ένα μικρό οίκημα δίπλα στο οποίο υπήρχε ένας μικρός κήπος με δύο-τρεις απέριττους τάφους μοναχών. Ο π. Σεραφείμ άρχισε να ψάχνει μέσα σε μια αρμαθιά κλειδιών, που έβγαλε από την τσέπη του τριμμένου και χιλιομπαλωμένου ζωστικού του. Βρήκε το κλειδί που έψαχνε και άνοιξε την βαριά ξύλινη πόρτα. Μπήκε πρώτος και τον ακολουθήσαμε, όταν με έκπληξη συνειδητοποιήσαμε ότι βρισκόμαστε μέσα στο οστεοφυλάκιο της σκήτης, για την φύλαξη του οποίου ήταν υπεύθυνος. Εκατέρωθεν του μακρόστενου δωματίου υπήρχαν μεγάλα και ψηλά ράφια πάνω στα οποία ήταν τοποθετημένα με εμφανή τάξη και επιμέλεια, περίπου δύο εκατοντάδες ανθρώπινα κρανία. Το καθένα από αυτά είχε γραμμένο στο μέτωπο με καλλιγραφικά βυζαντινά γράμματα, το όνομα, την ιδιότητα και την ημερομηνία θανάτου του νεκρού. Ο π. Σεραφείμ πήρε με προσοχή στα χέρια του ένα από τα κρανία, το ασπάστηκε με ευλάβεια και μας είπε χαμηλόφωνα: «Αυτός είναι ο γέροντας μου». Βλέποντας πόσο σημαντικό ήταν εκείνο το κρανίο για αυτόν, το πήραμε διαδοχικά στα χέρια μας και το ασπαστήκαμε επίσης. Ο π. Σεραφείμ ήταν ολοφάνερο, ότι εκεί μέσα ένιωθε όπως ανάμεσα σε φίλους. Κοιταχθήκαμε σιωπηλά με τον Χρήστο, νιώθοντας επίσης εκείνο το συναίσθημα πληρότητας που δίνει η απρόσμενη και σπάνια ευκαιρία. Είμαστε βέβαιοι, ότι ο π. Σεραφείμ μας τιμούσε με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο, καθώς ελάχιστοι κοσμικοί είχαν διαβεί αυτή την πόρτα. «Είναι μερικές φορές, κύριε Γεράσιμε, που κάποια από αυτές τις κάρες ευωδιάζει, μέχρι το Κυριακό φτάνει η ευωδία που είναι καλύτερη και από το καλύτερο λιβάνι. Αυτό είναι σημείο, ότι ο Κύριος αξίωσε να τιμήσει τον μεταστάντα δούλο του με την αγιότητα. Ερχόμαστε τότε όλοι εδώ, για να βρούμε ποια είναι αυτή η κάρα, ώστε να αναδειχθεί ο άγιος. Βέβαια, δεν είναι κάτι που γίνεται συχνά. Η οικονομία του θεού είναι ανεξιχνίαστη. Κάποια φορά που νιώσαμε την ευωδία αυτή, που όμοια της δεν υπάρχει, ήρθαμε εδώ, αλλά δεν μπορέσαμε να βρούμε ποια ήταν η κάρα που αγίασε. Ο ένας έλεγε είναι αυτή, ο άλλος κάποια άλλη, λες και ευωδίαζαν όλες μαζί». Σε ένα μικρό πεζούλι, βρίσκονταν τοποθετημένες ξεχωριστά από τις υπόλοιπες, τρεις κάρες. Πλησίασα εκεί και είδα, ότι η μία από αυτές ανήκε στον φημισμένο παπά Σάββα τον Πνευματικό, μια από τις θρυλικές μορφές του Όρους για τον οποίο τόσα είχα διαβάσει σε αφηγήσεις και ιστορίες για τον Άθωνα. Η διπλανή ανήκε στον π. Ιωακείμ επίσης γνωστό για τις αρετές και την αγωνιστικότητά του. «Αυτός, έγινε μοναχός στην Αμερική, όπου είχε πάει να σπουδάσει και ύστερα χειροτονήθηκε. Δεν είχε πολλά γένια εκ φύσεως και λυπόταν γι’ αυτό. Προσευχήθηκε, λοιπόν, στην Παναγία να του χαρίσει άφθονα γένια και η προσευχή του εισακούστηκε. Ήρθε στην Αγία Άννα στη συνοδεία του γέροντα Αναστασίου και φαινόμενο μοναδικό, απόκτησε τόσο μακριά γενειάδα που έφτανε μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών του. Τον πρόλαβα και εγώ, ας έχουμε την ευχή του».
Όλες αυτές οι κάρες, περιποιημένες και καθαρές, βαλμένες με τάξη πάνω στα ράφια, αποτελούσαν ένα σκηνικό αλησμόνητης φθοράς και συνάμα αφθαρσίας. Αφθαρσίας, επειδή στην ακλόνητη πίστη κάποιων ανθρώπων, όπως ο π. Σεραφείμ, οι άνθρωποι αυτοί δεν είχαν πεθάνει ποτέ, παρά μόνο εξέλειψαν βιολογικά. Και αυτό ήταν κάτι που δεν γινόταν αποδεκτό ως θάνατος. Στεκόμασταν στοχαστικοί ανάμεσα στα παρατεταγμένα ανθρώπινα κρανία, που έμοιαζαν με στρατιώτες με γραμμένα τα μητρώα τους, έτοιμους να ξεκινήσουν στους πρώτους ήχους της σάλπιγγας. Καμιά φρικιαστική αποκρουστικότητα, όπως αυτή των ανθρωποφάγων νεκροταφείων των μεγάλων πόλεων, που η αφροντισιά και η αδιαφορία απέναντι στα λείψανα των νεκρών, μοιάζει να είναι μια ανευλάβεια χειρότερη και από τον ίδιο τον θάνατο. Στις πόλεις πασχίζουμε να κρύψουμε τον θάνατο, να τον καταχωνιάσουμε όπως όπως, να γλιτώσουμε σαν τις στρουθοκαμήλους από την αναπόφευκτη ύπαρξη του, στριμώγνοντας τον σε μια άκρη της πόλης ή έξω από αυτήν, όπως τα σκουπίδια μας. Όμως εδώ, νιώθεις ότι συνυπάρχουν αρμονικά δύο κοινότητες, μια αυτή των ζωντανών και η άλλη των μεταστάντων αδελφών. Αδελφών, πόση ομορφιά και τι βαθιά νοήματα κρύβει αυτή η λέξη. Εδώ οι μεν επισκέπτονται τους δε, θέλουν να τους κρατούν όχι στο περιθώριο αλλά στο κέντρο της σκήτης. Έτσι ο θάνατος, δεν είναι πια αυτό που οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε ότι είναι, αλλά η αλυσίδα με τους άσπαστους κρίκους αγάπης που γεφυρώνει το χθες με το σήμερα και το αύριο.
Ο π. Σεραφείμ μας επανέφερε από τους συλλογισμούς μας. «Πάμε, κύριε Γεράσιμε μου, για να προλάβουμε πριν κλείσει ο Δικαίος». Βγήκαμε από το οστεοφυλάκιο και ακολουθώντας τον πάντα, πήραμε ένα μονοπάτι δεξιά από το Κυριακό, περάσαμε ορισμένες καλύβες και περιβόλια, ενώ ο ευκίνητος π. Σεραφείμ που προπορευόταν με το ζωστικό του να ανεμίζει, σαν αγριοκάτσικο στους οικείους του βράχους, μας περίμενε να τον προφτάσουμε. Πέντε λεπτά αργότερα, φτάσαμε στη μεγάλη αλλά ξεχαρβαλωμένη καλύβη την αφιερωμένη στο όνομα του Αγίου Σεραφείμ. Είχε κατώϊ και πρώτο όροφο, ανεβήκαμε μια ετοιμόρροπη ξύλινη σκάλα και μπήκαμε μέσα. «Αυτή είναι η καλύβη που μου άφησε ο γέροντας μου, κύριε Γεράσιμε. Κοιμήθηκε πριν μερικά χρόνια και τώρα μένω μόνος εδώ. Χρησιμοποιώ ένα μικρό της μέρος μόνο. Ελάτε». Τον ακολουθήσαμε μέσα από κάποια δωμάτια και διαδρόμους όπου υπήρχε μια αίσθηση εγκατάλειψης και κάποιας αταξίας. Μας οδήγησε στην άκρη της καλύβης, όπου μερικά σκαλοπάτια ανέβαζαν στο ενσωματωμένο εκκλησάκι του Αγίου Σεραφείμ. Ήταν πανέμορφο, με κυκλικό σχήμα και θόλο με γύψινες διακοσμήσεις, είχε δε πολλές εικόνες, κηροστάσια και αναλόγια. Ο χώρος ήταν αρκετός ώστε να χωράει γύρω στα δέκα ξυλόγλυπτα στασίδια, σημάδι ότι εδώ κάποτε εγκαταβίωνε μια ανθηρή συνοδεία. Προσκυνήσαμε τις εικόνες και περιεργαστήκαμε τον όμορφο χώρο. «Την καλύβη αυτή την είχε αφήσει στο γέροντα μου ο δικός του γέροντας και πριν από εκείνον άλλος. Είναι 300 χρόνων αυτό που βλέπετε, εδώ μέσα έχουν ζήσει πολλοί, ανάμεσά τους και μερικοί φημισμένοι για την αγιότητά τους μοναχοί. Δυστυχώς, κύριε Γεράσιμε μου, εγώ απόμεινα μόνος γιατί ο γέροντας μου δεν είχε άλλους υποτακτικούς. Θέλω να την επιδιορθώσω αλλά μόνος μου δεν μπορώ, ούτε χρήματα έχω για να πάρω εργάτες». Η ενθύμηση των προβλημάτων και η δυνατότητα να μιλήσει για αυτά σε κάποιους τον έκαναν να δακρύσει. «Φοβάμαι ότι κάποια μέρα θα πέσει και θα με πλακώσει ενώ θα κοιμάμαι. Η υγρασία και οι βροχές έχουν σαπίσει τα ξύλινα δοκάρια στο κατώϊ, έκανα μερικές μικρο-επισκευές αλλά είναι μάταιο. Λυπάμαι, ύστερα από τόσα χρόνια να την εγκαταλείψω και να φύγω. Οι υπόλοιποι και ο Δικαίος υποσχέθηκαν ότι θα με βοηθήσουν, αλλά τα χρήματα που απαιτούνται είναι πολλά. Βλέπετε, όλα τα υλικά ανεβαίνουν με τα μουλάρια και ο βουρδουνάρης ζητάει πολλά. Έγραψα και σε δύο-τρεις σεβασμιώτατους, αν μπορούν να με βοηθήσουν, αλλά απάντηση δεν έχω πάρει. Μερικοί μου έστειλαν ότι μπορούσαν, μα δεν φτάνουν». Μας πήγε έπειτα στο σκοτεινό κατώϊ και με το φως ενός φακού μας έδειξε τα ξύλινα υποστηλώματα που πραγματικά έσταζαν νερό. Ανήμποροι και εμείς να τον βοηθήσουμε να σώσει την καλύβη, ευχηθήκαμε να δώσει ο θεός να γίνει δυνατό. Από την πλευρά μου ανέλαβα να μεταφέρω δύο-τρεις επιστολές σε ενοριακούς ιερείς και μητροπολίτες της περιοχής μας. Από σύμπτωση γνώριζε τον παπά- Άγγελο της δικής μου ενορίας. «Είχε έρθει εδώ κάποτε, γνώριζε τον γέροντα μου, στην πλάτη μου τον είχα κουβαλήσει (ο π. Άγγελος είναι χωλός) μας είχε λειτουργήσει κιόλας. Πες του το και θα με θυμηθεί. Ο γέροντας μου είχε μεγάλη φήμη στο Όρος, έφτιαχνε και το καλύτερο λιβάνι μου έμαθε και εμένα τη συνταγή. Περιμένετε λίγο». Μπήκε σ’ ένα δωμάτιο και βγήκε κρατώντας κάνα-δύο πακέτα που μας έβαλε στα χέρια. «Να, λιβάνι τριαντάφυλλο που έχω φτιάξει μόνος μου, πάρτε το για ευλογία είναι το καλύτερο στο Όρος». Η ώρα του εσπερινού είχε φτάσει πια. Τον ρωτήσαμε, αν θα μπορούσαμε να τον παρακολουθήσουμε κάπου και μας απάντησε ότι στη σκήτη ο καθένας κάνει στην καλύβη του τη λατρεία. Θα μπορούσε να μας πάει στην καλύβη των Καρτσωναίων, αλλά θα αργούσαμε στην επιστροφή και ο Δικαίος θα έκλεινε την πόρτα μόλις έπεφτε το πρώτο σκοτάδι. Ως εκ τούτου, έπρεπε να βιαστούμε για να επισκεφτούμε και το σπήλαιο του αγίου Γεράσιμου, πριν επιστρέψουμε στο Κυριακό.
Πήραμε πάλι το μονοπάτι και ύστερα από μερικές δεκάδες μέτρα το συναντήσαμε στη ρίζα ενός βράχου. Ο π. Σεραφείμ ξεκλείδωσε μια μικρή πόρτα και κατεβήκαμε 4-5 απότομα σκαλοπάτια. Βρεθήκαμε σε ένα χώρο εμβαδού δύο περίπου μέτρων, όπου υπήρχε ένα μανουάλι και μερικές εικόνες του αγίου Γερασίμου με καντήλι. Προσκύνησα με ιδιαίτερη συγκίνηση την εικόνα του προστάτη μου αγίου, που ασκήτεψε σ’ αυτό το μικρό σπήλαιο για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, πριν μεταβεί στο νησί της Κεφαλονιάς όπου βρίσκεται το ολόσωμο λείψανο του. Αφήσαμε το σπήλαιο και λίγο αργότερα περνούσαμε την πόρτα του αυλόγυρου γύρω από το Κυριακό. Εκεί ο π. Σεραφείμ μας χαιρέτισε: «Πηγαίνετε για φαγητό τώρα που σας περιμένει ο Δικαίος, μη μας μαλώσει που αργήσαμε, και αύριο το πρωί πριν φύγετε θα έρθω να σας βρω».
ΜΑΡ-14-1996-Πέμπτη-Ιερά Μονή Σίμωνος-Πέτρας- Άγιο Όρος
Νωρίς το πρωί ακόμη ο π. Σεραφείμ με περίμενε έξω από τον ξενώνα. Πήραμε χαρτί και στυλό και συντάξαμε μαζί το περιεχόμενο της επιστολής που του είχα υποσχεθεί να διακομίσω. Με μεγάλη ταπεινότητα εξέθετε το πρόβλημα του ζητώντας από τους παραλήπτες την παραμικρή βοήθεια. Στο τέλος του ζήτησα να προσεύχεται για μένα, πήρα την ευχή του, φιλώντας το χέρι του κι εκείνος φίλησε το δικό μου. «Είθε ο άγιος Σεραφείμ να σας φωτίζει και να σας οδηγεί».
================================================
Αιώνια του η μνήμη, Καλό Παράδεισο.
Γ.Γ.Γ.

μας τόστειλε το mail

 

 

Ο άγιος Πορφύριος περί…Ερντογάν!

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
Μέσα στις απομαγνητοφωνημένες συζητήσεις του αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου που υπάρχουν στο Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Μίλεσι Ωρωπού Αττικής υπάρχει και συζήτηση σχετική με την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα.
Ο άγιος και διορατικός γέροντας, που έβλεπε μέσα στην Χάρη του Θεού τα μέλλοντα ως παρόντα, περιγράφει πριν από 30 και πλέον χρόνια με τα μελανώτερα χρώματα το σημερινό κατάντημα. Μιλούσε για ένα κατήφορο χωρίς σταματημό, για καταστάσεις πολύ επικίνδυνες που θα ακολουθήσουν την οικονομική καταστροφή. Κατέληγε στην προόραση ότι από την καταστροφή θα μας σώσει ένας αλλοδαπός, ένας ξένος, ένας Τούρκος όπως συμπεραίνουν άνθρωποι που τον άκουσαν και έζησαν κοντά το μέγα αυτό πνευματικό ανάστημα της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας.
Κάποια πνευματικά παιδιά του αγίου κάνουν την υπόθεση ότι αυτή η μεγάλη προφητεία πραγματοποιήθηκε όταν τον προηγούμενο Ιούλιο, μετά το Πραξικόπημα στην Τουρκία, ο Ερντογάν φυλάκισε μεγάλο αριθμό υψηλόβαθμων στρατιωτικών που σκόπευαν να κάνουν πόλεμο με την Ελλάδα με απώτερο σκοπό να διασπάσουν το εσωτερικό μέτωπο της Τουρκίας.
Άλλοι ισχυρίζονται ότι η προφητεία δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί. Όλοι συμφωνούν ότι αυτό το πρόσωπο που θα σώσει την Ελλάδα από την καταστροφή πιθανόν είναι ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Ταγίπ Ερντογάν. Το πότε και το πως  θα το μάθουμε στο μέλλον. Ένα είναι σίγουρο: Το χάρισμα της προφητείας που είχε ο άγιος Γέροντας ποτέ δεν λάθεψε γιατί , όπως έλεγε και ο ίδιος, τα Χαρίσματα του Θεού ποτέ δεν λαθεύουν!

https://nomokanon.blogspot.gr/2017/04/blog-post_23.html