Σκέψεις ανώνυμου μοναχού για τον εσχατολογικό χαρακτήρα των καιρών μας …

Τό καυτό ζήτημα τοῦ Σφραγίσματος, ἡ τεχνολογία βαίνει καλπάζουσα καί δέν ἀποκλείεται αὔριο ἡ παροῦσα καί ἀτέρμων ἀψιμαχία τῶν δύο πλευρῶν νά ἀποδειχθεῖ περιττή φιλολογία.
Τί νά πεῖ κανείς καί γιά τό κλῖμα ταραχῆς καί φοβίας πού ὑποθάλπεται;
Ὀσμή θανάτου.
Μερικές κονσέρβες στήν ἄκρη γιά νά ἐξορκίσουμε τόν πανικό…
Πάντως ἔρχονται καιροί χαλεποί.

Τό οἰκουμενιστικό σκότος ἕρπει κάτω ἀπό πολύχρωμα φῶτα καί στολές.
Τό ἄγαλμα πού εἶχε στήσει ὁ Ναβουχοδονόσωρ καί διέταξε ὅλοι νά πέσουν νά τό προσκυνήσουν ἔχει μπεῖ τώρα στά σπίτια τῶν ἀνθρώπων, καί μέ ὑψηλή ἀνάλυση γιά νά εἰσπράττει ὁ ἐξαποδῶ διασκεδάζοντας τή λατρεία του.
Τό Σφράγισμα δέν ἔχει ἔρθει, οὔτε πρόκειται νά ἔρθει, γιατί ἤδη ἐνεργεῖται. 
Σφράγισμα εἶναι ἡ ἐσωτερική διάθεση τῆς ψυχῆς, ἡ συγκατάθεση σέ κάτι πού τήν ἀλλοτριώνει.
 Ὅπως λέει ὁ ἐπίσκοπος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, «Τό πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου θά μπεῖ στή δομή τῆς σκέψης τῶν ἀνθρώπων»
Καί πάλι ἔλεγε: «ὅποιος ἔχει φρόνημα σαρκικό, δέν μπορεῖ νά καταλάβει, τί εἶναι ἡ ἀπώλεια»
Δύσκολες συνθῆκες προμηνύονται.
Ὅπως ὁ σοφός ἐκεῖνος Ἀνδρέας ὁ δῆθεν Σαλός ἔλεγε, «τά ἔθνη θά συναγωνίζονται στήν ἀκαθαρσία, τότε πού ὁ ἀντίχριστος θά κάνει μανιασμένος ἀντίπραξη στόν οὐρανό».  
«Ἡ τεχνική ἀνάπτυξη θά φτάσει στήν ἀνώτατη δυνατή βαθμίδα της», ἔλεγε πάλι προφητικά ὁ Ἰγνάτιος, «καί θά φέρει στή γῆ τέτοια εὐπραγία, ὥστε ὁ οὐρανός καί ὁ παράδεισος θά καταντήσουν πράγματα περιττά!»
Γιά μένα μεγάλη βαρύτητα ἔχει ὁ λόγος τοῦ ἁγ. Νήφωνος Κωνσταντιανῆς: «Στίς ἔσχατες ἡμέρες, ὅσοι θά δουλέψουν ἀληθινά στόν Χριστό, θά κρύψουν ἔξυπνα τούς ἑαυτούς τους ἀπό τούς ἀνθρώπους», πού σημαίνει δουλειά στό παρασκήνιο!
 Νά δεχτοῦμε δηλαδή, κατά τόν ἅγιο Διάδοχο Φωτικῆς, «τή σφραγίδα τῆς θείας ὡραιότητος» μέσα στήν καρδιά μας.
Οἱ δημόσιες ἀναμετρήσεις, οἱ προσωπομαχίες σέ ὧτα μή ἀκουόντων αὐξάνουν τό κατάκριμα τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως, ἔχουμε ὅμως κι ἐμεῖς μερτικό.
Ὅπως λέει ὁ Ἅγιος Νικηφόρος ὁ Ὁμολογητής: «οὐ χρή εἰς διαλέξεις ἤ ἀντιλογίας ἔρχεσθαι· ἤ γάρ συζητῶν μετ’ αὐτῶν περί δογμάτων ἐκκλησιαστικῶν, τοῖς αὐτοῖς ἀναθέμασι ἑαυτόν περιβάλλει, αὔξει δέ αὐτῶν τό ἔγκλημα καί μείζων ἡ κατάκρισις γίνεται».
Πολεμώντας τους μεταλαμβάνεις ἀπό τό δηλητήριό τους.
Ἄς ἀφήσουμε καθέναν ἐλεύθερο νά κάνει τίς ἐπιλογές του.
Δίνουμε σ’ αὐτόν πού ἐρευνᾶ καί θέλει νά μάθει, ὅταν μᾶς ζητήσει – καί ὅσο ζητήσει, ὄχι περισσότερο – καί στρεφόμασε στόν κῆπο τῆς ψυχῆς.
Ἐκεῖ θά βροῦμε τό πραγματικό μήνυμα τῆς Ἀποκάλυψης («χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιώμεθα καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ, ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ ἀρνίου») ἤ τήν ἀγαπητική πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ μας («ἀρχομένων δὲ τούτων γίνεσθαι ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν»). 
 Εἴθε νά περάσουμε ἀβρόχοις ποσίν ἀπό τήν ἐδῶ ἁλμυρή θάλασσα στό πέραν, στήν ἀρχαία πατρίδα, στή θαλπωρή τῶν κόλπων τοῦ Ἀβραάμ.
blog: ΟΜΟΛΟΓΙΑ
 

Θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Πορφυρίου

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ:
Θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Πορφυρίου «παρ’ το κυρά μου το παιδί σου, με ζάλισες τόσους μήνες..»
Απόσπασμα από την ομιλία του Κωνσταντίνου Γανωτή.

 

Ή Ευτέρπη ή Σμυρναία, ή κανδηλανάπτισσα …

Ή Ευτέρπη ή Σμυρναία, ή κανδηλανάπτισσα ητανε μεσαίου αναστήματος. Δεμένη γυναίκα και από τήν δουλειά καί από τίς κακουχίες τής σκληρής προσφυγιάς. Καμένη από τον χάρο δυο φορές. Είχε χάσει πολύ νωρίς τον άνδρα της καί αργότερα τό μονάκριβο παιδί της. Σ’ όλους ήτανε γνωστή με τό όνομα «Εύτέρπη ή κανδηλανάπτισσα». Ή προσωνυμία «νεωκόρος-νεωκόρισσα» ήταν άγνωστη στον τόπο μας. Προσαγορεύετο από τό κύριο έργο της: να άνάπτη τίς κανδήλες τής εκκλησίας, καίτοι ήταν έπιφορτισμένη μ’ όλες τίς διακονίες τής έκκλησίας: από το ψαλτήρι καί τήν καθαριότητα του ναού, μέχρι τό πλύσιμο των οστών στις εκταφές των νεκρών. Συνέχεια ανάγνωσης

 

-Τί είναι αυτό το κόκκαλο παπά μου; Πάρτο από δω και τράβα σπίτι σου!

Ή πρεσβυτέρα είχε όγκο στο στήθος καί εγχειρί­στηκε. Μόλις έβγαλαν τον όγκο, δίνουν ένα κομμάτι στον πατέρα Ευάγγελο να το πάει για βιοψία καί να φέρει αμέσως τ” αποτελέσματα. Μετά την απάντηση της εξετάσεως, οι γιατροί δεν δίνουν ούτε έξι μήνες ζωής στην άρρωστη. Ή κόρη του παπα-Βαγγέλη λι­ποθυμά μόλις το ακούει, ό ίδιος τα χάνει. «Ακου, λέει, γιατροί να το πουν έτσι ξαφνικά στο παιδί!  Στά χέρια του όμως σφίγγει το χέρι του Αγίου Παντελεήμονα, πού έχει φέρει μαζί του, καί προσεύχεται.

Βγάζουν την πρεσβυτέρα από το χειρουργείο. Με λαχτάρα ό πατήρ Ευάγγελος ακουμπά πάνω στις γά­ζες πού σκεπάζουν το εγχειρισμένο στήθος της πρε­σβυτέρας, το χέρι του “Αγίου καί γονατιστός προσεύ­χεται. Εκείνη την ώρα μπαίνει ό χειρουργός με τη μάσκα ακόμη. Βλέπει τη σκηνή καί βάζει τίς φωνές.

-Τί είναι αυτό το κόκκαλο παπά μου; Πάρτο από δω και τράβα σπίτι σου.

Ζαλισμένος ό καημένος, μα­ζεύει γρήγορα τ” αγία λείψανα καί προσπαθεί να βρει την πόρτα. Μέσ” τη ζάλη του, όμως, ακούει τη νοσο­κόμα να φωνάζει το γιατρό στο τηλέφωνο, πού τον ζή­τα επειγόντως ή γυναίκα του. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ασπαζόμενοι το άφθαρτο χέρι της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής

Αποτέλεσμα εικόνας για mana sfintei maria magdalena

Στην ιερά μονή της Σιμωνόπετρας φυλάσσεται και το λείψανο του αριστερού χεριού της Αγίας Μυροφόρου και Ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής.
Την εποχή που πρωτοπροσκύνησα το αδιάφθορο χέρι, αυτό παρουσιαζόταν γυμνό πάνω σε ένα κόκκινο βελούδο, όχι δηλαδή μέσα σε μια θήκη, όπως αφήνει να εννοηθεί η φωτογραφία.Απόγευμα στο αρχονταρίκι της μονής Σιμωνόπετρας, ο αρχοντάρης διηγείται περί του αγίου λειψάνου σε ομάδα προσκυνητών.


– Το χέρι είναι άφθαρτο, με όλο του το δέρμα και τους τένοντες. Διατηρείται σε φυσική θερμοκρασία ζωντανού σώματος και… ευωδιάζει. Μάλιστα εξαιτίας των θαυμάτων της, η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή θεωρείται και δεύτερος κτήτορας της Σιμωνόπετρας.
– Λένε, πάτερ, πως όσοι το ασπάζονται διαπιστώνουν ότι είναι θερμό.
– Ναι, είναι αλήθεια. Όσοι το ασπάζονται με ευλάβεια και πίστη διαπιστώνουν τη φυσική θερμότητα ζωντανού σώματος.
Χαμογελούμε λίγο αμήχανοι. «Και τι γίνεται, πάτερ, αν το ασπαστείς και δεν είναι θερμό», ρωτά κάποιος.
– Να σας πω… Κάποιος προσκυνητής το ασπάστηκε, αλλά δεν το ένοιωσε θερμό, ενώ όλοι οι φίλοι του το ένοιωθαν θερμό. Τότε αυτός έπεσε σε κατάθλιψη, ήταν σκεφτικός όλη την ώρα, και τελικά μάς το αποκάλυψε και ζήτησε τη βοήθειά μας. Ο γέροντας τού συνέστησε να εξομολογηθεί, να προσευχηθεί στην Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή και να ξαναπροσκυνήσει το ιερό της λείψανο την άλλη μέρα. Πράγμα που έγινε. Την άλλη μέρα, ο προσκυνητής, αφού εξομολογήθηκε, ασπάστηκε το χέρι της και ένοιωσε μεγάλη θερμότητα και ευωδία να εξέρχεται του λειψάνου. Ευχαριστούσε δε μετά δακρύων. Μετά δακρύων!

Αποτέλεσμα εικόνας για mana sfintei maria magdalena

– Ποια λέτε να ήταν η αιτία, πάτερ;
– Τι να σας πω! Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή απωθείται από τις σαρκικές αμαρτίες. Σαρκικοί άνθρωποι με πορνείες, μοιχείες και τα τέτοια, αναδίδουν πνευματική δυσωδία που η Αγία την αποστρέφεται. Ίσως ήθελε να δείξει τη δυσαρέσκειά της και την αποστροφή της.
«Πω, πω, πάτερ, να σ’ αποστρέφεται ακόμα και το λείψανο για τις σαρκικές σου αμαρτίες!» λέει κάποιος.
– Αύριο που θα προσκυνήσετε μετά τη θεία λειτουργία, παρατηρήστε μία μικρή πληγή στην πάνω πλευρά του χεριού. Σα να λείπει ένα μικρό κομμάτι. Οι Ρώσοι μοναχοί στις αρχές του εικοστού αιώνα, που είχε πολλούς τότε το Άγιον Όρος, το είχαν σε μεγάλη ευλάβεια. Κάποιοι από αυτούς, όπως το ασπάζονταν, το δάγκαναν κρυφά και έκοβαν ένα μικρό κομματάκι, μια ακίδα, για ευλογία. Το έκρυβαν στο στόμα τους. Μέχρι να τους πάρουν είδηση οι μοναχοί τότε της μονής, είχε γίνει μια μικρή πληγή.

Αποτέλεσμα εικόνας για mana sfintei maria magdalena

Την άλλη μέρα το πρωί τα ιερά λείψανα της μονής εκτίθενται προς προσκύνηση.
Ο φίλος μου που συνταξιδεύουμε είναι πρώτος. Το ασπάζεται και τινάζεται. Έρχομαι δεύτερος. Προσκυνώ. Ο φίλος μου με κοιτάζει με μεγάλα εκστατικά λαμπερά μάτια.
«Πω, πω, τι κάψιμο ήταν αυτό! Μ’ έκαψε τα χείλη! Τό’ νοιωσες; Καίει τα χείλη! Τό’ νοιωσες;» μου λέει με έξαψη.