Μπερδεύτηκαν τα σκοινιά. Το αλεξίπτωτο περιστρεφόταν και άρχισε την ανεξέλεγκτη κάθοδο …

“Θα σε επαναφέρω πάλι σ’ αυτόν τον κόσμο της γης για να μάθεις να αγαπάς χωρίς όρους”. 

Οι άνθρωποι στην Παλαιά Διαθήκη ζητούσαν σημεία από τον Θεό, θαύματα και σημάδια για να ενισχύσουν την πίστη τους. Αντίθετα, οι Χριστιανοί σήμερα γνωρίζουν για το θαύμα των θαυμάτων: την Ανάσταση του Χριστού και δεν χρειάζεται πλέον να ζητούν σημεία και θαυμαστά γεγονότα! Ωστόσο, τα θαύματα επιτελούνται ακόμη στον καιρό μας καθώς ο πιστός παλεύει ακόμη μέσα του μεταξύ των δύο εποχών, της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.
Θ’ αναφερθούμε σ’ ένα θαύμα στη ζωή του πιλότου της πολεμικής αεροπορίας απόστρατου Γιώργου Ζαχαριά, το οποίο μας αποκαλύπτει ο ίδιος και στο οποίο έγιναν μάρτυρες πλήθος κατοίκων της περιοχής της Καλαμάτας, όταν γκρεμίστηκε με το αλεξίπτωτό του στο βουνό του Ταϋγέτου και ο θάνατος θεωρούνταν δεδομένος. 

Ο αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας με διακρίσεις στην Ελλάδα και στις Η.Π.Α, όταν ήταν εν ενεργεία, διετέλεσε αρχηγός αποστολής για να εξετάσει και να υποβάλει μελέτη για τα εκπαιδευτικά συστήματα των ιπταμένων των Η.Π.Α στο Texas, San Antonio, Sheppard, Del Rio, Huston. Ωστόσο, αφού αποστρατεύτηκε, δεν έπαψε ν’ ασχολείται με τις πτήσεις και επέλεξε να πετά στον ελεύθερο χρόνο του με αλεξίπτωτο πλαγιάς. Σε μια από αυτές τις πτήσεις ο πρώην ίκαρος έπαθε το δυστύχημα που παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή.
Συνέχεια ανάγνωσης

 

Νέο θαύμα του Οσίου Γεωργίου (Καρσλίδη) του Ομολογητού.


Από το βιβλίο: «Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας (1901 – 1959)»

~ Ένας κύριος από τη Λεμεσό της Κύπρου επί μία διετία είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Πάθαινε συνεχείς διακοπές της αναπνοής του κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το πρόβλημά του ήταν αρκετά έντονο, με συνέπεια να μη μπορεί να κοιμηθεί καλά, να μην αποδίδει στην εργασία του και να κινδυνεύει κατά την οδήγηση, λόγω των αϋπνιών του. Η όλη υπερένταση του έδωσε και μία μορφή μελαγχολίας. Οι πολλοί και διάφοροι ιατροί που επισκέφθηκε του έδωσαν άφθονα φάρμακα, δίχως όμως το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Επισκεπτόμενος τη μονή του Οσίου Γεωργίου Καρσλίδη – λόγω του ότι μονάζει εκεί και μία συγγενής του, η οποία και του έδωσε και δύο κομποσχοίνια, μία άλλη μοναχή του τα έβαλε στην κάρα του οσίου για να ευλογηθούν -, έζησε ένα πρωτόγνωρο θαύμα!

Αναπαυόμενος στο κελλί του ξύπνησε από την πρόσκληση της επιτετραμμένης μοναχής στο ναό να την ακολουθήσει. Από την κάρα του οσίου εξερχόταν μία λεπτή, υπέροχη ευωδία. Προσκύνησε συγκινημένος και, όπως αναφέρει, η ευωδία εισήλθε μέσα του. Έμεινε εκστατικός να θαυμάζει.

Μία μοναχή απλά και αυθόρμητα είπε: «Όποτε θέλει ευωδιάζει, μέχρι έξω βγαίνει η ευωδία».

Συγκινημένος επέστρεψε στο κελλί του και διάβασε την παράκληση του αγίου. Από τότε διαπίστωσε μία αλλαγή στον τρόπο της αναπνοής του, οι πνεύμονές του λειτουργούσαν καλά. Τα κομποσχοίνια ευωδίασαν και αυτά. Τούτο συνέβη στις 23/5/2009 το πρωί.

Αναχώρησε της μονής έχοντας βαθειά και φυσιολογική αναπνοή και την αίσθηση ότι η εύνοια του οσίου στάθηκε ιδιαίτερη σε αυτόν. Από τότε έφυγε το άγχος, η κατάθλιψη και η υπνηλία. Νέες ιατρικές εξετάσεις έδειξαν πολύ καλά αποτελέσματα. Από τότε δεν συνέβη ξανά διακοπή της αναπνοής στον ύπνο του. Το ανερμήνευτο λογικά αυτό γεγονός του έδωσε μεγάλη παρηγοριά και ενίσχυση. Δεν ήταν ένα ς απλός ενθουσιασμός ή μια χαρά στιγμιαία, τα οποία πολλές φορές συμβαίνουν σε πολλούς, αλλά κάτι βαθύ, αληθινό και μόνιμο.

Νοιώθει πλούσια ευεργετημένος από τον Όσιο Γεώργιο Καρσλίδη και συγχρόνως πολύ υποχρεωμένος απέναντί του.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΙΤΕ: ⇒ ΕΔΩ

https://simeiakairwn.wordpress.com

 

 

Το μεγαλύτερο και συγκλονιστικότερο θαύμα του αιώνα έγινε στην Ρουμανία από τον Άγιο Νεκτάριο!

Σε ένα χωριό της Ρουμανίας δεν υπήρχε ιερέας, και οι κάτοικοι πήγαιναν συχνά στον Πατριάρχη με το αίτημα, την πλήρωση της κενής θέσης. Όμως ο Πατριάρχης δεν είχε την δυνατότητα να ικανοποιήσει το αίτημα των ανθρώπων.

Πήγαιναν και ξαναπήγαιναν οι κάτοικοι, αλλά, τίποτε ο Πατριάρχης τους έλεγε τα ίδια λόγια, ότι δεν έχω ιερέα να σας στείλω στο χωριό. Εντωμεταξύ άλλοι πέθαιναν αδιάβαστοι, άλλοι είχαν γυναίκες και παιδιά χωρίς γάμο, τα παιδιά και οι μεγάλοι ήταν αβάπτιστοι. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Προσευχήσου για τη Θεσσαλονίκη

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Σήμερα, του Αγίου Δημητρίου. Ένας Άγιος σαν μεγάλος σεισμός, ως προς την ανδρεία, το ήθος και τη θυσία του.

Μάς έρχεται στον νου η παρομοίωσις των ρίχτερ, αφού σήμερα μαζί με τον Άγιο μνημονεύεται κι ένας σεισμός, ένα μεγάλο και φοβερό ταρακούνημα, το οποίο έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη, 26 του Οκτώβρη, κατά το έτος 740, όταν τα ανώγεια και τα ωραία σπίτια της Πόλεως κατακρημνίστηκαν όλα, όπως, άλλωστε, το ενθυμίζει αυτό, μέσα στον Συναξαριστή του, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Μεγάλο κακό ο σεισμός. Όμως, και δίδαγμα. Ένα κούνημα του νου.

 

Σείεται η γης, τρέμουν τα κουφώματα, σταματάει ξαφνικά η ζωή που την είχες κανονίσει όπως θες εσύ, ρυθμισμένη στα ρίχτερ τα δικά σου, στα θέλω σου. «Είναι η ζωή μου!». Έτσι, δεν έλεγες; Τώρα, όμως, σεισμός. Το πρώτο που σου έρχεται στον νου είναι να κάνεις αμέσως τον σταυρό σου.

Εκμυστηρεύονταν ο ίδιος ο μακάριος Γέρων Εφραίμ ο Κατουνακιώτης ότι όταν έγινε ο συνταρακτικός σεισμός στη Θεσσαλονίκη, κατά το έτος 1978, η Χάρις του Θεού, του έδειχνε την πόλη της Βορείου Ελλάδος, μία εβδομάδα νωρίτερα, σαν από κάποια οθόνη, όπως έλεγε χαρακτηριστικά.

Έλεγε, τότε, ο παπά Εφραίμ μέσα στην προσευχή του: «Τι μού ανοίγεις; Τι θέλεις από μένα;». Άκουγε, αμέσως, μία επίμονη φωνή: «Προσευχήσου, όσο μπορείς, για τη Θεσσαλονίκη!», χωρίς, όμως, να πληροφορείται, το τι θα συμβεί.

«Μέσα σε μία εβδομάδα έγινε αυτός ο φοβερός σεισμός» αναφέρει ο ηγούμενος Εφραίμ ο Βατοπαιδινός, ο οποίος αποκαλύπτει το εν λόγω βίωμα του μακαρίου Γέροντος σε σχετική ομιλία του, συμπληρώνοντας ότι «σύμφωνα με τους ειδικούς, έπρεπε όλη η Θεσσαλονίκη να γίνει χώμα, και, εν τούτοις, η Θεσσαλονίκη σώθηκε κοντά στις προσευχές αυτού του ανθρώπου».

Ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, όσο ήταν ακόμη εν ζωή, είχε θέσει ρητή απαγόρευση, στους κοντινούς συνομιλητές του, να πουν οτιδήποτε περί αυτού του βιώματος του.

Ο εν λόγω φοβερός σεισμός, ημέρα Τρίτη, 20 Ιουνίου 1978, υπήρξε μεγέθους 6,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, είχε εστιακό βάθος 10 χιλιόμετρα, διάρκεια 10 δευτερολέπτων και έγινε αισθητός σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία.

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/10/blog-post_26.html#more

 

Το θαύμα σε μουσουλμάνους που συγκλονίζει

 

Μια από τις πολλές φορές που πηγαίναμε με τον ιερέα του χωριού μου, τον παπά Αλέκο, να εξυπηρετήσουμε τον συνοικισμό της Αμφιπόλεως» [ανατ. Μακεδονία κοντά στο Στρυμώνα], διηγήθηκε ο Γέροντας Γρηγόριος της Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Μεταμορφώσεως, συναντήσαμε κάποιον ηλικιωμένο που τότε βοηθούσε στην εκκλησία της Αμφιπόλεως. Συζητώντας μαζί του μας διηγήθηκε ένα γεγονός που συνέβη επί τουρκοκρατίας, όταν αυτός ήταν παιδί δώδεκα ετών:

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΡΊΖΕΙ ΣΥΝΈΧΕΙΑ!

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΡΊΖΕΙ ΣΥΝΈΧΕΙΑ!

Ὀνομάζομαι Ἀσπασία Βαρβαρέσου καὶ εἶμαι στρατιωτικὸς Ε.Α. τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας.

Ὁ ἅγιος Σοφιανός, ἐπίσκοπος Δρυϊνουπόλεως, εἶναι μεγάλος ἅγιος καὶ θαυματουργός.

Πρὸς δόξαν Θεοῦ θὰ σᾶς διηγηθῶ ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματά του. Πολλὰ σημεῖα κάνει ὁ ἅγιος Ἱεράρχης σὲ προβλήματα οἰκονομικά, τὰ ὁποῖα μετὰ τὴν ἐπίκλησή του ἀπὸ ἐμᾶς τὰ ἐπιλύει ἄμεσα. Ἀκόμη ἀνοίγει τὸν δρόμο, ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθοῦμε σὲ δημόσιες ὑπηρεσίες. Θὰ καταγράψω ἀναλυτικὰ καὶ ἕνα ἄλλο θαῦμα ποὺ ἔγινε μία Κυριακὴ ἀπόγευμα τοῦ 2015.

Πηγαίναμε μὲ τὸ αὐτοκίνητό μου στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, τοῦ ἐν Βουναίνοις, στὰ Καμπιὰ τῆς Βοιωτίας.

Συνταξιδιῶτες ἦταν ὁ πατὴρ Νεκτάριος Πέττας καὶ δύο πανεπιστημιακοὶ καθηγητές τοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ὁ ἕνας ἦταν ὁ κ. Φώτιος Α. Δημητρακόπουλος.

Μετὰ τὴν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ, ποὺ τέλεσε ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς, πατὴρ Νεκτάριος Μήτσου, μᾶς πρόσφεραν καφὲ καὶ κουλούρια. Ἀφοῦ ἐκφράσαμε τὸν σεβασμό μας καὶ τὶς εὐχαριστίες μας, κατευθυνθήκαμε πρὸς τὸ αὐτοκίνητό μου, ποὺ τὸ εἶχα σὲ ἕναν κατάλληλο χῶρο γιὰ πάρκινγκ, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν μάνδρα τῆς Μονῆς. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Συγκλονιστικό θαύμα αγίου Ιακώβου Τσαλίκη στην Κύπρο

Ὁ ἀρχιμανδρίτης Ἰάκωβος Καλογήρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου διηγεῖται πῶς ὁ ἅγιος Ἰακώβου Τσαλίκης τοῦ ἔσωσε τὴ ζωὴ μετὰ ἀπὸ τροχαῖο ἀτύχημα ποὺ τοῦ συνέβη στὶς 12 Ἀπριλίου 2012.