Θεραπεύοντας τον καρκίνο από μέσα προς τα έξω

Θεραπεύοντας τον καρκίνο από μέσα προς τα έξω

Η βραβευμένη ταινία Θεραπεύοντας τον καρκίνο είναι διάρκειας δύο ωρών, σε δύο μέρη, και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων.

Το 1ο μέρος Θεραπεύοντας τον καρκίνο, ασχολείται με τις αποτυχίες των συμβατικών θεραπειών καρκίνου και δείχνει πως η συμβατική ιατρική άγρια ​​- και παραπλανητικά – υπερβάλλει τα οφέλη των θεραπειών, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τους κινδύνους.

Θα σας παράσχει τις πληροφορίες που χρειάζεστε για να αξιολογήσετε με ακρίβεια τους κινδύνους και τα οφέλη οποιασδήποτε θεραπείας και να μιλήσετε έξυπνα στο γιατρό σας για τέτοιες θεραπείες. Υπάρχει επίσης ένα τμήμα σχετικά με την «βιομηχανία καρκίνου», το οποίο εξηγεί το ιστορικό των θεραπειών του καρκίνου, την καταστολή εναλλακτικών θεραπειών και γιατί η χημειοθεραπεία, η ακτινοβολία και η χειρουργική επέμβαση είναι οι μοναδικές θεραπείες που διατίθενται στην επικρατούσα ιατρική.

Το 2ο μέρος του Θεραπεύοντας τον καρκίνο, δείχνει πώς ο καρκίνος μπορεί να θεραπευτεί επιτυχώς με διαιτητικές θεραπείες και φυσική συμπλήρωση. Εξηγεί τις κοινές παρανοήσεις σχετικά με τον καρκίνο, δείχνει πώς οι δίαιτες που έχουν σχεδιαστεί για την καταπολέμηση του καρκίνου είναι πιο επιτυχημένες από τις συμβατικές θεραπείες, συζητά τα εκπληκτικά ευρήματα έρευνας με τον Τ. Colin Campbell (Συγγραφέας του βιβλίου The China Study – Η Μελέτη της Κίνας) και έχει συνεντεύξεις με ανθρώπους που έχουν αναστρέψει καρκίνους με δίαιτα. Συζητά επίσης τη συμπλήρωση και γιατί η στάση είναι σημαντική στην αναστροφή όχι μόνο του καρκίνου, αλλά και κάθε ασθένειας.

Πέρασαν 10 χρόνια μέχρι αυτό το ντοκιμαντέρ να γίνει ελεύθερο (δωρεάν), για να μπορέσω να το αναρτήσω… απολαύστε το…

Πηγή: www.RaveDiet.com

 

Αυτός είναι ο Τρικαλινός καθηγητής που «τρέλανε» τον Guardian με το πρόγραμμα εκπαιδευτικής ρομποτικής σε μαθητές


«Τα Τρίκαλα καινοτομούν», «τα Τρίκαλα ο πρώτος δήμος με free wifi από το 2004», «τα smart Trikala είναι εδώ»,
«το λεωφορείο χωρίς οδηγό ”παρκάρει” στα Τρίκαλα». Τα τελευταία χρόνια αυτή η θεσσαλική πόλη έχει συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας, και όχι άδικα. Έγινε «έξυπνη πόλη», κάνοντας τη ζωή των πολιτών πιο εύκολη.

Πρόσφατα, ο Guardian αποθέωσε τα Τρίκαλα, με ένα αφιέρωμα για την πόλη, που είναι πλέον παράδειγμα προς μίμηση. Ιδιαίτερη μνεία έκαναν στο ρεπορτάζ και στο πρόγραμμα εκπαιδευτικής ρομποτικής που εφαρμόζεται στα σχολεία της πόλης.

«Τα Τρίκαλα είναι η μοναδική ελληνική πόλη που προμηθεύει τους μαθητές των -120- σχολείων με Lego και ρομποτικά κιτ Rasberty Pi, μέσω του e-Trikala, της αμιγώς δημοτικής εταιρίας που ιδρύθηκε το 2008 με σκοπό να χρηματοδοτεί την τοπική καινοτομία», έγραφε ο Guardian.

Και μίλησε με τον εκπαιδευτικό που έστησε την… ομάδα που κερδίζει, τον καθηγητή Πληροφορικής, Βασίλη Σπάχο από το 7ο Λύκειο Τρικάλων. Είναι ο υπεύθυνος για το εργαστήριο εκπαιδευτικής ρομποτικής και ο άνθρωπος που βοήθησε τα παιδιά να διακριθούν σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Η HuffPost Greece μίλησε με τον κ. Σπάχο για τα επιτεύγματα των παιδιών αυτών, τους ορίζοντες που τους ανοίγει η εκπαιδευτική ρομποτική στη μάθηση αλλά και πόσο εύκολο είναι να μπει η εκπαιδευτική ρομποτική σε κάθε σχολείο της χώρας.

 

 

Οι Βλάχοι: Η καταγωγή, η γλώσσα, και η μακραίωνη ιστορία τους

 Με ένα ακόμα…επίμαχο και πολυσυζητημένο θέμα θα ασχοληθούμε σήμερα. Με τους Βλάχους. Με την καταγωγή και την ιστορία τους. Τις αναφορές γι’ αυτούς σε βυζαντινές πηγές. Την προέλευση της ίδιας της λέξης «Βλάχος» αλλά και της λέξης «Αρμάνοι» με την οποία αυτοπροσδιορίζονται οι ίδιοι. Αλλά και την «πορεία» τους στο πέρασμα των αιώνων.

Ποιοι είναι οι Αρμάνοι – Βλάχοι;

Όπως γράφει ο πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Νικόλαος Μέρτζος, βλάχος κι ο ίδιος στην καταγωγή, στο βιβλίο του «Οι Αρμάνοι Βλάχοι», έκδ. της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης, 2010, «ο όρος Βλάχοι αποτελεί ετεροπροσδιορισμό. Έτσι ορίζονται από τρίτους όσοι αυτόχθονες αρχαίοι πληθυσμοί, προ πάντων ορεσίβιοι αλλά και αστοί, λατινοφώνησαν στην προφορική αποκλειστικά λαλιά τους επειδή υπηρέτησαν όλη τη ζωή τους ως στρατιώτες και αξιωματούχοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Ελλάδα και στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής. Επί μακρούς αιώνες παρέμειναν επίμονα ενδογαμικοί, δηλαδή παντρεύονταν μονάχα μεταξύ τους, και, γι’ αυτό, διατήρησαν ανόθευτη τη γηγενή καταγωγή τους. Ανέκαθεν εμείς οι αποκαλούμενοι Βλάχοι αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Αρμάνοι, δηλαδή Ρωμαίοι πολίτες της καθ’ ημάς Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που κατά τους τελευταίους αιώνες της επονομαζόταν και Ρωμανία. Ως Ρωμαίοι, άλλωστε, αυτοπροσδιορίζονται επί χίλια διακόσια και άνω χρόνια όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες οι οποίοι ακόμη μέχρι σήμερα αυτοπροσδιορίζονται, επίσης, ως Ρωμιοί. Αρειμάνιοι στην ελληνική γλώσσα σημαίνει αγέρωχοι πολεμιστές. Και ανέκαθεν οι Βλάχοι ήμασταν πολεμιστές».

Στον πρόλογο του ίδιου βιβλίου, ο Πρόεδρος της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης, Καθηγητής Ιατρικής του ΑΠΘ, Θεόδωρος Ι. Δαρδαβέσης, γράφει: «…οι Βλάχοι δεν πρέπει να θεωρούνται ως μια εξελληνισμένη εθνοτική ομάδα ή ως μια πληθυσμιακή ομάδα διχασμένη από τις εθνικές προπαγάνδες των αρχών του 20ου αιώνα, αλλά ως μια γνήσια έκφραση της ρωμιοσύνης, που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας».

Η άποψη αυτή, που θεωρείται σήμερα η πλέον ορθή, δεν ήταν πάντα αποδεκτή.

Ο Κ. Παπαρρηγόπουλος, ο Ν. Α. Βέης, ο Π. Αραβαντινός κ.ά. έχοντας ως μοναδικό κριτήριο τη γλώσσα των Βλάχων και την ομοιότητά της με τη ρουμανική, θεωρούσαν ότι οι βλαχόφωνοι Έλληνες Ηπείρου, Μακεδονίας και Θεσσαλίας, έχουν κοινή καταγωγή με τους Βλάχους των περιοχών γύρω από τον Δούναβη και τον Αίμο της Βουλγαρίας. Αντλώντας επιχειρήματα από τους βυζαντινούς χρονογράφους Κίνναμο, Κεκαυμένο και Χαλκοκονδύλη, δέχονται ότι οι βλαχόφωνοι της Βόρειας Ελλάδας, μετοίκησαν σ’ αυτή από την περιοχή του Δούναβη.

Ο Γιώργης Έξαρχος, στο δίτομο έργο του «Οι Ελληνόβλαχοι (Αρμάνοι)», θεωρεί ως ορθότερη ερμηνεία της προέλευσης των Βλάχων, αυτή που έδωσε το 1832 ο Κωνσταντίνος Κούμας. Γράφει λοιπόν ο μεγάλος Λαρισαίος εκπαιδευτικός και Διδάσκαλος του Γένους: «Ό,τι συνέβη εις τους επέκεινα του Ίστρου, Δάκας και Γέτας, είχεν πολύ πρότερον να γίνεται εις τους εντεύθεν του Ίστρου (=Δούναβη) λαούς […]. Αποτέλεσμα τούτων ήτο, ότι Μακεδόνες, Θετταλοί, Έλληνες, έμαθον την γλώσσαν των νικητών των (ενν. των Ρωμαίων) και πολλοί έχασαν την ιδικήν των. Εις μόνον τας μεγάλας πόλεις αντείχεν η Ελληνική Γλώσσα. Όλοι ούτοι οι λαοί ονομάζονται με κοινόν όνομα ΒΛΑΧΟΙ» (Κωνσταντίνος Μ. Κούμας, «Ιστορίαι των Ανθρωπίνων Πράξεων», εν Βιέννη 1832, τόμος ΙΒ’ σελ. 520-521).

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πάρα πολλές απόψεις ακόμα. Αν χρειαστεί, θα επανέλθουμε. Ας δούμε τώρα την προέλευση της λέξης «Βλάχοι».

Η ετυμολογία της λέξης Βλάχος

Για την προέλευση της λέξης Βλάχος, έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις. Θα αναφέρουμε εδώ, τις κυριότερες από αυτές.

i. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη Βλαχά (ή βληχή) = το βέλασμα
ii. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη βλαχάν ή βλίχαν(ος) ή βλίκανον = ο βάτραχος
iii. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη βλάχνον ή βλάχρον ή βλαχρόν ή βλάθρον ή βλήχρα ή βλήχρον = το φυτό φτέρη
iv. Προέρχεται από τη λατινική λέξη flaccus = αυτός που έχει μεγάλα αφτιά
v. Προέρχεται από την ελληνική λέξη Βράχος
vi. Προέρχεται από την αιγυπτιακή λέξη φελάχος = ποιμένας, βοσκός. Η θεωρία αυτή, με βασικό υποστηρικτή τον διαπρεπή αρχαιολόγο και εθνολόγο Αντώνιο Κεραμόπουλλο (1870-1961), φαίνεται ότι δεν ευσταθεί.

Μια άλλη εκδοχή, θέλει τη λέξη Βλάχοι να προέρχεται από τη γερμανική λέξη Volci. Έτσι ονόμαζαν οι Γερμανοί πρώτα τους Κέλτες και μετέπειτα όλους τους λατινόγλωσσους Ρωμαίους και μη Ρωμαίους γείτονές τους.

Ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης στο «Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας», εκδ. ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ, 2009, γράφει τα εξής:

Βλάχος < σλαβ. Vlaha  < παλ.γερμ. Wal(a)h < λατ. Volcae (> ελυστ. Ουάλκαι), ονομασία κελτικού φύλου που είχε εκλατινιστεί και ζούσε υπό γερμανική κυριαρχία.
Και συνεχίζει με μία «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ»
Οι Βλάχοι ή Αρωμούνοι (Arman «Ρωμαίοι») του ελληνικού χώρου προέρχονται από πληθυσμούς που είχαν εκλατινιστεί κατά τη ρωμαϊκή περίοδο και μιλούν λατινογενή διάλεκτο, συγγενή προς τα Ρουμανικά. Η  λατ. ονομασία Volcae (απ’ όπου το μεσν. Βλάχοι), που αναφερόταν στους Κέλτες υπηκόους της Ρωμαϊκής και αργότερα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, αποτελεί την αφετηρία στην οποία ανάγονται τα ονόματα διαφόρων σημερινών κελτικών υπολειμμάτων στην Ευρώπη, π.χ. Ουαλοί (Welsh, Μ. Βρετανία), Βαλόνοι (Wallons, γαλλόφωνοι του Βελγίου), Γαλάτες (Gaylois, Γαλλία).

Οι Γερμανοί, και στη συνέχεια όλοι οι Σλάβοι, ονόμαζαν Βλάχους όλους τους λατινόφωνους λαούς ανεξάρτητα από την καταγωγή καθενός απ’ αυτούς. Η δε Πολωνία μέχρι σήμερα, ονομάζει Wloshy, δηλαδή Βλαχία, την Ιταλία!

Βυζαντινές πηγές για τους Βλάχους και τη γλώσσα τους

Ο πρώτος που χρησιμοποιεί βλάχικες λέξεις, στο έργο του «Περί Κτισμάτων», είναι ο ιστορικός Προκόπιος, που έζησε στα χρόνια του Ιουστινιανού 6ος αιώνας.

Περίπου την ίδια εποχή, ο Ιωάννης Λυδός, λατινομαθής, νομικός και φιλόσοφος (περ. 490-578), αποκαλύπτει την ύπαρξη λατινόφωνων πληθυσμών στις ευρωπαϊκές χώρες. Στο έργο του «Περί των Αρχών της Ρωμαίων Πολιτείας», αναφέρει ότι: «Υπήρχε παλιός νόμος όσα γίνονταν από τους επάρχους, ακόμα και από τις άλλες αρχές, να λέγονται στην ιταλική γλώσσα…και όσα γίνονται στην περιοχή της Ευρώπης (έτσι ονομαζόταν εκείνη την εποχή η Βαλκανική) διαφύλαξαν την αρχαιότητα από ανάγκη, διότι οι κάτοικοί της, αν και ήταν στο μεγαλύτερο μέρος έλληνες, μιλούσαν ιταλικά («τη των Ιταλών φθέγγεσθο φωνή», γράφει στο πρωτότυπο) και ιδιαίτερα οι δημόσιοι υπάλληλοι».

Διαπιστώνει λοιπόν ο Λυδός, ότι κατά τον 6ο αιώνα, στα Βαλκάνια ομιλείται η ιταλική (λατινική) γλώσσα, όχι μόνο από τους Έλληνες, που αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού της Χερσονήσου του Αίμου αλλά κι από τους υπόλοιπους.

Το γεγονός αυτό, αποδεικνύει την ελληνικότητα των λατινόφωνων – βλαχόφωνων πληθυσμών, πράγμα που καταρρίπτει τη ρουμανική προπαγάνδα ότι οι λατινόφωνοι λαοί των Βαλκανίων είναι ρουμανικής καταγωγής.

Επόμενη μαρτυρία για βλάχικες λέξεις, προέρχεται από τον Θεοφύλακτο Σιμοκάττη, ο οποίος άκμασε μεταξύ 610 και 640. Αναφερόμενος σε εκστρατεία του στρατού της Ρωμανίας (Βυζαντίου), υπό τον στρατηγό Κομεντιόλο εναντίον των επιδρομέων Αβάρων, στην περιοχή Κορνομπάτ Αετού (δυτικά της Μεσημβρίας), που έγινε το 589, γράφει τα εξής:

Θέλοντας να αιφνιδιάσει τους Αβάρους, ο Κομεντίολος, διέταξε τους στρατιώτες του να τους επιτεθούν πριν ξημερώσει. Κάποια στιγμή, το φορτίο ενός από τα μεταγωγικά ζώα έγειρε και κάποιος φώναξε στον οδηγό του ζώου «ρετόρνα, ρετόρνα, φράτερ». Η φράση αυτή σημαίνει στα αρμάνικα – βλάχικα «γέρνει, γέρνει (ενν. το φορτίο) αδελφέ».

Δημιουργήθηκε αδικαιολόγητος πανικός στο στράτευμα, καθώς «οι στρατιώτες νόμισαν ότι τους διατάσσουν να κάνουν μεταβολή λόγω αιφνιδιαστικής εμφάνισης άλλου εχθρού. Γύρισαν λοιπόν τότε προς τα πίσω κραυγάζοντας «επιχωρίω γλώττη…ρετόρνα».

Αυτό οφειλόταν, στο ότι η λέξη ρετόρνα, εκλήφθηκε από πολλούς ως εντολή να γυρίσουν πίσω, ενώ είχε τη σημασία «έλα πίσω» (να δεις τις αποσκευές που θα πέσουν από το ζώο). Το ίδιο περιστατικό, περιγράφει και ο Θεοφάνης, σπουδαίος Βυζαντινός ιστορικός: «Τόρνα, τόρνα, φράτρε και ο μεν κύριος του ημιόνου την φωνήν ουκ ήσθετο οι δε λαοί ακούσαντες και τους πολεμίους επιστήναι αυτοίς υπονοήσαντες, εις φυγήν ετράπησαν τόρνα, τόρνα μεγίσταις φωνές ανακράζοντες».

Η περιγρφή του Θεοφάνη και η χρήση της λέξης «τόρνα», είναι πιο κοντά στην ιστορική πραγματικότητα και το γλωσσικό ιδίωμα των Βλάχων.

Ο αυτοκράτορας, λόγιος, συγγραφέας και διανοούμενος, Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος (912-953), γράφει για «ελληνίζοντες (που) και την πάτριον Ρωμαϊκήν γλώσσαν αποβαλλόντες».

Ο Πορφυρογέννητος αναφέρεται σε πληθυσμούς που επί των ημερών του απέβαλαν την πατρική τους γλώσσα, τη ρωμαϊκή. Δεν δίνει περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτούς ωστόσο από όσα γράφει διαπιστώνουμε ότι από εκείνη την εποχή αρχίζει μια διαδικασία «γλωσσικού απολατινισμού» πληθυσμών που είχαν εκλατινιστεί γλωσσικά τους προηγούμενους αιώνες.
Η πρώτη μνεία στην ύπαρξη Βλάχων γίνεται από τον Γεώργιο Κεδρηνό (11ος αιώνας) ο οποίος αναφερόμενος στον ηγεμόνα των Βουλγάρων Συμεών και την οικογένειά του γράφει:
«Τούτων δε των τεσσάρων αδελφών Δαβίδ μεν ευθύς απεβίω αναιρεθείς μέσον Καστορίας και Πρέσπας κατά τας λεγομένας Καλάς Δρυς μετά τινών Βλάχων οδιτών».
Βέβαια δεν γνωρίζουμε ποιους ακριβώς εννοούσε με τη λέξη «Βλάχοι» ο Κεδρηνός.

Ο Σωκράτης Λιάκος γράφει:

«Εις την στενωπό Πισοδερίου έλαβε χώραν κατά το έτος 980 μ.Χ. περίπου και το γεγονός του φόνου του Δαυίδ, πρωτότοκου υιού του κόμητος Νικολάου, μέγα ισχύοντος παρά τοις Βουλγάροις όπως μας λέγει ο Σκυλίτζης εις την θέση Καλάς Δρυς, από Βλάχους οδίτας. Το όνομα τούτο Καλάς Δρυς ή Καλαί Δρυς ταυτίζεται με τα τοιούτα: Κάλεα ντι Ντούρους (Οδός Δυρραχίου) και Κάλεα ντι Ρίσσον (Δρόμος του Λυγκός) στη γλώσσα των τότε και σήμερα αρμανόγλωσσων (Βλαχόφωνων-Λατινομακεδονόγλωσσων) φυλάκων αυτής, γεγονός που αποκαλύπτει ότι οι οδοφύλακες της στενωπού αυτής ήσαν Αρμανόφωνοι= Βλαχόφωνοι= Λατινομακεδονόγλωσσοι, ό, τι είναι και μέχρι σήμερα».

Ο Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος (976-1925) σε έγγραφο με την υπογραφή του (1020) που βρέθηκε στο Σινά, γράφει: «Θεσπίζομεν ταύτα πάντα κατέχειν τον αυτόν αγιώτατον Αρχιεπίσκοπον και λαμβάνειν το κανονικόν αυτών πάντων και τον ανά πάσαν Βουλγαρίαν Βλάχων και των περί τον Βαρδάρειον Τούρκων όσοι εντός Βουλγαρικών όρων εισί…».
Ούτε όμως ο Βασίλειος διευκρινίζει ποιοι ακριβώς ήταν οι «ανά πάσαν Βουλγαρίαν Βλάχοι», με αποτέλεσμα οι ιστορικοί να δώσουν διάφορες εκδοχές.

Ο Βυζαντινός ιστορικός Ιωάννης Κεκαυμένος (11ος αι.) στο έργο του «Στρατηγικόν», δεν μιλά καθόλου κολακευτικά για τους Βλάχους, χαρακτηρίζοντάς τους γένος άπιστο, απειθάρχητο αλλά και ότι αποτελούσαν ξεχωριστό έθνος, συγγενικό με τους Δακορουμάνους.
Γράφει μεταξύ άλλων: «Ουδέποτε εφύλαξε πίστιν (το γένος των Βλάχων) προς τινά ουδέ προς τους αρχαιοτέρους βασιλείς των Ρωμαίων. Πολεμηθέντες παρά του βασιλέως Τραϊανού και παντελώς εκτριβέντες, εάλωσαν (…) ούτοι γαρ εισίν οι λεγόμενοι Δάκαι και Βέσαι ώκουν δε πρότερον πλησίον του Δουναβίου ποταμού και του Σάου (…) ένθα νυν Σέρβοι αρτίως οικούσιν, εν οχυροίς και δυσβάτοις τόποις».

Οι απόψεις του Κεκαυμένου προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις στα νεότερα χρόνια. Ο Αντώνιος Κεραμόπουλλος γράφει:

«Δεν γνωρίζομεν αν ο βασιλεύς προήγαγε αυτόν εις ανώτερο αξίωμα δια τούτο» (την εμπαθή δηλαδή στάση του απέναντι στους Βλάχους. Και σε άλλο σημείο: «Ο Κεκαυμένος… τυφλούται εκ του μίσους κατά των αποστατούντων Βλάχων και αποδιοπομπούμενος μέχρι Δακίας και Σαύου το μισητόν γένος υβρίζει συλλήβδην Κουτσοβλάχους τε και Δάκας».
Το λάθος του Κεκαυμένου, είναι ότι ταυτίζει τους Βλάχους με τους Δακορουμάνους, γιατί τους θεωρεί ομόφυλους.

Η Άννα Κομνηνή, στο έργο της «Αλεξιάδα», δίνει πληροφορίες για τους Βλάχους της Θεσσαλίας:

«Και τοις μέρεσι της Λαρίσσης εγγίσας και διελθών δια του βουνού των Κελλίων και την δημοσίων λεωφόρον δεξιόθεν καταλιπών και του βουνού τον ουτωσί εγχωρίως καλούμενον Κίσσαβον, κατήλθεν εις Εζεβάν, χωρίο δε τούτον Βλαχικόν της Ανδρωνείας έγγιστα διακείμενου».

Σε άλλο σημείο, αναφέρεται στους Βλάχους του Αίμου, της Μακεδονίας και των περιοχών του Δούναβη:

«Νυκτός δε καταλαβόντος Πουδίλου τινός εκκρίτου των Βλάχων και την των Κομάνων δια του Δανούβεως διαπεραίωσιν απαγγείλοντος, δέον έκρινε αναζούσης της ημέρας μετακαλεσάμενος τους εκκρίτους των συγγενών τε και ηγεμόνων βουλεύασθαι ό,τι δει ποείν…Των γουν Κομάνων παρά των Βλάχων τας δια των κλεισουρών ατραπούς μεμαθηκότων και ούτω τον Ζυγόν ραδίως διεληλυθότων άμα τω τη Γολόνη προσπελάσαι ευθύς οι έποικοι ταύτης δεσμήσαντες τον την φυλακήν του κάστρου πεπιστευμένον παραδεδώκασι τοις Κομοίνοις…»

Και παρακάτω: «… και οπόσοι τον νομάδα βίον είλοντο (Βλάχους τούτους καλείν οίδε διάλεκτος) (και τους άλλοθεν εξ απασών των χωρών ερχομένους ιππέας τε και πεζούς».
Από όσα γράφει η Άννα Κομνηνή, προκύπτουν τα εξής:

Βορειότερα της Λάρισας, υπήρχε Βλαχοχώρι, που ονομαζόταν Εζεβάν. Υπήρχαν Βλάχοι κοντά στον Δούναβη, που ήταν γείτονες με τους Κουμάνους. Οι Βλάχοι ζούσαν ή κινούνταν κοντά στον Αίμο. Οι Βλάχοι έκαναν νομαδική ζωή, δεν διευκρινίζει όμως αν ήταν ή όχι λατινόγλωσσοι.

Ο Ιωάννης Κίνναμος, (1143 – 1185), θεωρεί τους Βλάχους αποίκους από την Ιταλία. Γράφει χαρακτηριστικά:

«Λέοντα δε τινά Βατάτζην επίκλησιν, ετέροθεν στράτευμα επαγόμενον άλλοτε συχνόν και δη και Βλάχων πολύν όμιλο οι των εξ Ιταλίας άποικοι πάλαι είναι λέγονται, εκ των προς τω Ευξείνω καλουμένω Πόντω χωρίων εμβαλείν εκέλενεν εις Ουννικήν».
Ο Νικήτας Ακομινάτος – Χωνιάτης (13ος αι.), αναφέρεται σε Βλάχους της περιοχής του Αίμου, γράφοντας τα εξής:

«Και έλαθε δια σμικροπρέπειαν και άλλας μεν πόλεις καλαμησάμενος, αι κατ ‘ Αγχίαλον συνωκίζοντο, εαυτώ δε μάλιστα και Ρωμαίοις εκπολεμώσας τους κατά τον Αίμον το όρος Βαρβάρους, οι Μυσοί πρότερον ωνομάζοντο, νυνί δε Βλάχοι κικλήσκονται»
Στο ποιητικό του έργο «Χρονική Ιστορία», ο μοναχός Εφραίμ Αίνιος, αναφέρεται συχνά στη Βλαχία και τους Βλάχους.

«Ων χάριν Μυσών εκταραχθέν πως έθνος κατ’ Αίμον οικούν, οι κικλήσκονται Βλάχοι»
Αναφορές γίνονται ακόμα στον «Κώδικα Νόμων», του Στέφανου Δουσάν και στο ποίημα «Πουλολόγος» (14ος αι)

«Και αν τύχουν εκ την Ζαγοράν Βούλγαροι είτε Βλάχοι».

Ο ποιητής Ιωάννης Κατράρης, στο «Προς τον φιλόσοφον και ρήτορα Νεόφυτον», γράφει:
«Βούλη και μορφή ακούσαι;
Την μεν γέννην έστι Βλάχος,
Αλβανίτης δεν την όψιν,
Του δε σώματος την θέσιν.
Βουλγαροαλβανιτόβλαχος»
Μνεία για τους Βλάχους, γίνεται και σε λαϊκό τραγούδι του 10ου αιώνα.

Τέλος, ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης (15ος αιώνας), θεωρεί (δεν αναφέρει πηγές ή αποδεικτικά στοιχεία), ότι το έθνος που κατοικεί στην Πίνδο της Θεσσαλίας, εγκαταστάθηκε εκεί από την Δακία. Το έθνος αυτό ονομάζεται Βράχοι. Στην Πίνδο, κατοικούν Βλάκοι, που είναι ομόγλωσσοι με τους Δάκες του Δούναβη και μοιάζουν μεταξύ τους. Οι Βράκοι ή Βλάκοι (Βλάχοι) ζουν ως ένοπλοι είναι διαιρεμένοι σε δύο περιοχές χώρες, η μία κοντά στον Δούναβη και η άλλη στην Μπογδανία (σημ. Μολδαβία!)

Η εμφάνιση του όρου «Βλαχία»

Ο όρος «Βλαχία», πρωτοεμφανίζεται στο «Οδοιπορικό» του Ισπανοεβραίου περιηγητή Βενιαμίν εκ Τουδέλης, που το 1160, βρέθηκε ως περιηγητής στην Ελλάδα.

Επισκεπτόμενος τη Φθιώτιδα, συνάντησε Βλάχους που κατοικούσαν στα βουνά γύρω από τη Λαμία, τη δε Λαμία, που αποκαλεί Sinon Potamo= Ζητούνι, «κείται εις τους πρόποδας των αρέων της Βάχίας». δηλαδή στις υπώρειες της Όθρνος.

Σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Αλέξιου Γ’ (1195 – 1203), αναφέρεται η «Provincia Valachie», ως  τμήμα της Θεσσαλίας.

Τέλος, στο κείμενο της «Partitio Romanie» (1204), όπου αναφέρονται οι περιοχές και οι χώρες που δόθηκαν μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους στον Βονιφάτιο Μομφερατικό, γίνεται μνεία στην «Provintia Blachie», τμήμα της Θεσσαλίας.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι Βυζαντινές πηγές (πλην Κεκαυμένου και Χαλκοκονδύλη) δεν αναφέρονται σε κάθοδο Βλάχων από τη Δακία προς την Ελλάδα, κάτι που αποτέλεσε βασικό επιχείρημα της προπαγάνδας των Ρουμάνων, που ήθελαν να «οικειοποιηθούν» τους Βλάχους και να δημιουργήσουν μειονοτικό ζήτημα στην Ελλάδα.
Από παντού προκύπτει ότι οι Βλάχοι είναι λατινόφωνοι Έλληνες. Όσο για τη Βλαχία, τον όρο αυτό συναντάμε τον 12ο αιώνα, και αναφέρεται σε τμήματα της Θεσσαλίας και την περιοχή της Φθιώτιδας. Δεν υπάρχει ιστορική πηγή που να αναφέρει τον όρο Βλαχία σε περιοχές πάνω από τον Δούναβη ή σε περιοχές μεταξύ του Δούναβη και Αίμου μέχρι και τον 12ο αιώνα.

 πηγή

Πηγές: Γιώργης Έξαρχος, «ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΒΛΑΧΟΙ ΑΡΜΑΝΟΙ» εκδόσεις Καστανιώτη 2001 (2 τόμοι)
Ορέστης Κουρέλης, «Βλαχόφωνοι Έλληνες», ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ Αδελφών Κυριακίδη α.ε., 2010
Ντούσαν Πόποβιτς, «ΑΡΜΑΝΟΙ ΒΛΑΧΟΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ»
«Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών», 2010.
Νικόλαος Μέρτζος, «Οι Αρμάνοι Βλάχοι», έκδ.
ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΑΝΔΡΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 2010.

 

 

Ὁ ἀποσιωπώμενος ὀρυκτός πλοῦτος τῆς Μακεδονίας

εἰκών ἀπό ἐδῶ
Διαβᾶστε,ἀνά νομόν,τόν ὀρυκτόν πλοῦτον τῆς Μακεδονικῆς γῆς καί ἀναλογισθεῖτε ἕναν ἀκόμη λόγον γιά τόν πόλεμον πού δέχεται ἡ ἔρημος αὐτή χώρα,ἀπό ξένους ἀλλά καί ἐγχωρίους (τούς χειρωτέρους) ἐχθρούς.

Τό κατωτέρῳ θέμα εἶναι ἀπό τό ἱστολόγιον : ΟΔΥΣΣΕΙΑ TV.

Ο ΑΠΟΣΙΩΠΩΜΕΝΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

 

Τι κάνουμε αν το παιδί δεν έχει φίλους στο σχολείο;

Αποτέλεσμα εικόνας για παιδικη μοναξια

Το προαύλιο δεν είναι απλά ένας χώρος για παιχνίδι. Είναι μια μικρή κοινωνία. Κι εκεί τα
Το προαύλιο δεν είναι απλά ένας χώρος για παιχνίδι. Είναι μια μικρή κοινωνία. Κι εκεί τα παιδιά, μακριά από τα όρια της οικογένειας και το αυστηρό πλαίσιο της τάξης, μπορεί να δείξουν το πιο σκληρό πρόσωπό τους.  Όχι γιατί τα παιδιά είναι σκληρά. Αλλά γιατί δεν έχουν αναπτύξει ακόμα τις κοινωνικές δεξιότητες των μεγάλων, γιατί δεν έχουν ακόμα ξεκάθαρη αντίληψη του τι είναι σωστό και τι λάθος ή γιατί, πολύ απλά, θέλουν να δοκιμάσουν τη δύναμή τους.
Η μικρή σου ήρθε σπίτι κλαίγοντας επειδή οι φίλες της δεν την παίζουν πια…
Πηγή : Μπορώ

Τι πρέπει να ξέρεις: Τα παιδιά έχουν την τάση να ενοχλούν, να καταπιέζουν και να απορρίπτουν οποιοδήποτε παιδί αντιλαμβάνονται πως για κάποιο λόγο είναι σε θέση αδυναμίας. Συνήθως, την αρχή κάνει ένα παιδί που έχει τη θέση του αρχηγού στην ομάδα και οι άλλοι το ακολουθούν ή αποδέχονται τη συμπεριφορά του.
Ακόμα και τα κορίτσια, που σπάνια εκφράζουν επιθετικότητα με τη μορφή φυσικής βίας, μπορεί να είναι σκληρά, πληγώνοντας τους άλλους με τα λόγια ή ένα περιφρονητικό βλέμμα ή απλώς γυρνώντας την πλάτη τους.
Να θυμάσαι ότι επειδή το παιδί ίσως δεν σου πει ότι έχει πέσει θύμα αποκλεισμού ή εκφοβισμού, είναι σημαντικό να μπορείς να αναγνωρίσεις τα σημάδια, ιδιαίτερα αν έχεις παρατηρήσει ότι ξαφνικά απομονώνεται και προτιμά να παίζει μόνο του, δείχνει αγχωμένο κι άκεφο κάθε πρωί πριν φύγει για το σχολείο, βρίσκει δικαιολογίες για να μην πάει σχολείο, είναι οξύθυμο ή νευρικό.
Τι πρέπει να κάνεις:
  • Ν’ αποφύγεις μια δραστική επέμβαση όπως αλλαγή σχολείου ή απειλητικό τόνο απέναντι στα άλλα παιδιά.
  • Να ενημερώσεις τον εκπαιδευτικό και να συζητήσεις μαζί του για το αν πραγματικά υπάρχει πρόβλημα.
  • Να το μάθεις πώς να βάζει μόνο του όρια στη συμπεριφορά των άλλων, όταν το ενοχλούν, με φράσεις όπως: «Άσε με ήσυχο» ή «Μην με ενοχλείς».
  • Να ενισχύσεις τις φιλίες του με παιδιά από το σχολείο, φέρνοντάς τα πιο συχνά σε επαφή εκτός σχολείου.
  • Να βοηθήσεις το παιδί σου να καταλάβει ότι  δεν πειράζει αν δεν κερδίζει την αποδοχή όλων.
  • Να το ενθαρρύνεις ν’ αποδεχτεί τις διαφορές ή τις ιδιαιτερότητές του και να καταλάβει ότι η μοναδικότητα του καθενός είναι ένα στοιχείο που του δίνει αξία.
  • Να το ενθαρρύνεις να κάνει φίλους από διαφορετικούς κύκλους (οικογενειακοί φίλοι, γείτονες, συγγενικό περιβάλλον, κ.λπ.) κι όχι μόνο από το σχολείο.
  • Να φροντίσεις να ξεκινήσει ένα ομαδικό σπορ, έτσι ώστε να νιώσει πώς είναι να είναι ενσωματωμένο σε ομάδα.
  • Να το προτρέπεις να συνεχίζει την προσπάθεια σε κάτι που το δυσκολεύει, αντί να τα παρατάει και να εγκαταλείπει.
  • Να το μάθεις να στρέφεται σε σένα ή στο δάσκαλό του για να μοιραστεί το πρόβλημά του.
  • Ν’ απευθυνθείς στον ειδικό αν και ο εκπαιδευτικός συμφωνεί ότι το παιδί εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες στις συναναστροφές του.
  • Στην περίπτωση που έχεις παρατηρήσει ότι το παιδί σου έχει την τάση να εξαιρεί παιδιά από την παρέα ή είναι χειριστικό, έχεις υποχρέωση να συζητήσεις μαζί του για την άδικη  συμπεριφορά του.
Υποψήφια θύματα αποκλεισμού μπορεί να είναι:
οποιοδήποτε παιδί με κάποια ιδιαιτερότητα, που το διαφοροποιεί έστω και λίγο από τα υπόλοιπα, π.χ. πολύ ψηλό ή πολύ κοντό, παχύ, με γυαλιά, ξενικής καταγωγής, πολύ καλός ή πολύ αδύνατος μαθητής κ.λπ.
-παιδιά ευαίσθητα που αντιδρούν στα πειράγματα πιο έντονα, π.χ. θυμώνουν, κλαίνε, ή απομονώνονται.
-παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση, ντροπαλά ή εσωστρεφή.
Το διαβάσαμε στο περιοδικο Παιδί και νέοι γονείς
 

10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί ν΄αντιμετωπίσει τη ζήλια για το αδερφάκι του!

 

Από: Ελένη Χαδιαράκου |

Και ξαφνικά το παιδί σας αισθάνεται ότι όλα αλλάζουν. Ένας μικρός εισβολέας κλέβει την προσοχή και την αγάπη σας. Ναι, το παιδί ζηλεύει το μικρό του αδερφάκι κι εσείς καλείστε να το διαχειριστείτε σωστά και άμεσα.

Η ζήλια είναι υγιής και φυσιολογική και απορρέει από το γεγονός ότι τα παιδιά αγαπούν. Το συναίσθημα αυτό που μας δημιουργεί τόσα προβλήματα αντιπροσωπεύει μια κατάκτηση στην ανάπτυξη του παιδιού, που καταδεικνύει την ικανότητα του να αγαπήσει. Μην ξεχνάμε πως ένα νήπιο, δεν είναι ικανό να κατανοήσει ή να αιτιολογήσει τις συμπεριφορές των ενηλίκων. Το μόνο που διαθέτει είναι το ένστικτό του, το οποίο εκείνη τη στιγμή του λέει πως εσείς αρνείστε την προσοχή που θα ήθελε να του αφιερώσετε. Η δική του, λοιπόν, συμπεριφορά εξαρτάται αποκλειστικά από τη δική σας. Επίσης αυτό που δεν θα πρέπει να ξεχνάμε είναι πως κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, είναι μοναδικό και το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι να συγκρίνεται με άλλους. Τα παιδιά, όπως άλλωστε και οι ενήλικοι, χρειάζονται χρόνο για να γνωριστούν. Όταν με τον καιρό αρχίζει να παίζει με το αδελφάκι της και να το γνωρίζει καλύτερα, θα το αποδεχτεί και ευκολότερα.
Η ζήλια εμφανίζεται στη νηπιακή ηλικία κυρίως και συνήθως με τον ερχομό ενός καινούριου μέλους στην οικογένεια. Το παιδί φθονεί το νέο μωρό και καταβάλει κάθε προσπάθεια για να ξανακερδίσει την κυρίαρχη θέση που είχε για την μαμά του. Έτσι, στις πρώτες ηλικίες είναι συνηθισμένο να βλέπουμε τα παιδιά να εκφράζουν συμπεριφορές προηγούμενης ηλικίας. Ζητάνε από την μητέρα τους να θηλάσουν ή άλλες φορές αρχίζουν να βρέχονται πάλι. Με κάθε τρόπο προσπαθούν να ξανακερδίσουν την προσοχή της μητέρας τους.


Όταν η ζήλια «κρύβεται»
Κάποια παιδιά, λόγω χαρακτήρα και προσωπικότητας, δεν δείχνουν καθαρά τη ζήλια τους. Για παράδειγμα, δεν γίνονται ποτέ επιθετικά, δείχνουν πως αγαπούν το αδελφάκι τους, αλλά με την πρώτη ευκαιρία τού κλέβουν το μπιμπερό ή μπαίνουν μέσα στην κούνια τους προσποιούμενα τα βρέφη. Άλλα πάλι, μην μπορώντας να εκφράσουν το άγχος τους, το «σωματοποιούν». Σε αυτή την περίπτωση, αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να τα βοηθήσουμε να «εξωτερικεύσουν» αυτή τη ζήλια. Να τους εξηγήσουμε πως κάθε συναίσθημα είναι υπαρκτό και αποδεκτό. Και, βέβαια, όλο αυτό να τους το εξηγήσουμε χαρίζοντάς τους παράλληλα μεγάλες δόσεις στοργής και τρυφερότητας.
Αναγνωρίστε τη ζήλια

Ένα παιδί που ζηλεύει μπορεί να εκφραστεί με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους:
-Μπορεί να γίνει επιθετικό με στο αδερφάκι του ή μαζί σας χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Βρίσκοντας παράλογες και ασήμαντες δικαιολογίες, δείχνει τον εκνευρισμό του, χτυπάει, βρίζει,  και δαγκώνει.
-Δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και υιοθετεί αντικοινωνική συμπεριφορά. Αρνείται πεισματικά να πάει στο σχολείο, να συμμετάσχει σε κοινωνικές εκδηλώσεις και εξόδους.
-Αρνείται πεισματικά να φάει ή αποκτά ιδιοτροπίες στο φαγητό.
-Παρουσιάζει διαταραχές στον ύπνο του. Αρνείται ή δυσκολεύεται να κοιμηθεί, ξυπνάει στη μέση της νύχτας, απαιτεί να κοιμηθεί στο δωμάτιό σας ή «βρέχει» το κρεβάτι του.
-Μιμείται συμπεριφορές του βρέφους, κατουριέται, μιλάει και κλαίει σαν μωρό.
– Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορεί να αρχίσει να αρρωσταίνει συχνά και να γίνει ξαφνικά φιλάσθενο.

Αντιμετωπίστε την

1. Συζητήστε μαζί του για το πώς νιώθει και αφήστε το να εκφραστεί.  Ακόμη κι αν θεωρείτε παράλογα αυτά που νιώθει, θα πρέπει να τα σεβαστείτε.

2. Μην το μειώνετε.

3. Ικανοποιήστε τις επιθυμίες του όσο αυτές, βέβαια, είναι στο πλαίσιο της λογικής. Σε καμιά περίπτωση, όμως, μην επιχειρήσετε να ικανοποιήσετε κάθε παράλογη απαίτησή του.
4. Ενθαρρύνετέ το να αισθανθεί φιλικά και θετικά απέναντι στο αδερφάκι του. Εξηγήστε του ότι τώρα θα έχει παρέα και θα αποκτήσει έναν καλό φίλο για να παίζει και να συζητάει.
5. Προτρέψτέ το να αναλάβει ευθύνες -αν φυσικά το επιτρέπει η ηλικία του- απέναντι στο αδερφάκι του. Ζητήστε του να το προσέξει, να το ταΐσει, να παίξει μαζί του και να το καθησυχάζει όταν κλαίει. Τα παιδιά χαίρονται όταν τους συμπεριφερόμαστε σαν ενηλίκους.
6. Εξηγήστε του ότι οι ανάγκες του μωρού τον πρώτο καιρό είναι μεγάλες και ότι την ίδια προσοχή δίνατε και στο ίδιο όταν ήταν μωρό.
7. Δώστε του να καταλάβει ότι η αγάπη σας γι’ αυτό δεν είναι λιγότερη, ότι μπορείτε να αγαπάτε και τα δύο εξίσου και ότι πάντα θα είναι κάτι ξεχωριστό για εσάς.
8. Δείξτε του έμπρακτα την αγάπη σας και δώστε του την προσοχή που τόσο έχει ανάγκη. Μπορεί το νέο σας μωρό να χρειάζεται περισσότερο τη φροντίδα σας, όμως και οι ανάγκες του πρώτου σας παιδιού είναι αυξημένες, ίσως τώρα είναι πολύ περισσότερο.
9. Μην το συγκρίνετε ποτέ.
10. Προσπαθήστε να το κοινωνικοποιήσετε. Οργανώστε το έτσι, ώστε να συναντά συχνότερα τους συνομήλικους φίλους του.
Τέλος…ζητήστε από το στενό σας περιβάλλον, καθώς και από την οικογένεια, να μοιράζουν εξίσου την προσοχή τους και στα δύο παιδιά.

Με τη συνεργασία της Νέλλυς Θεοδοσίου (παιδοψυχολόγος).

 

 

ΑΣ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΜΑΣ ΩΣ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΩΦΕΛΙΜΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Η νηστεία για τρεις μέρες μπορεί να αναγεννήσει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα!

 

Αποτέλεσμα εικόνας για νηστεια υγεια

Ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου μπορεί να αναγεννηθεί μόνο με νηστεία για μόλις τρεις μέρες, καθώς ενεργοποιεί τον οργανισμό να ξεκινήσει την παραγωγή νέων λευκών κυττάρων του αίματος, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Η νηστεία για μόλις τρεις ημέρες μπορεί να αναγεννήσει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα, ακόμα και σε ηλικιωμένους, βρήκαν οι επιστήμονες σε μια σημαντική ανακάλυψη που περιγράφεται ως «αξιοσημείωτη» Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ο καθορισμός υπό του εγκεφάλου των χαρακτήρων του φύλου

Δείτε το μέχρι τέλος αξίζει!! Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ.  Σταύρος Μπαλογιάννης σε μία εκτενή του εισήγηση στην ημερίδα «Ταυτότητα και φύλο» εξηγεί την σύνδεση του φύλου του ανθρώπου με τον εγκέφαλο και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίον η σύνδεση αυτή επηρεάζει την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου. Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους όσους διαστροφικά υποστηρίζουν πως το φύλο μπορεί να αλλάξει με μία απλή αίτηση….

Ανώνυμος είπε…

Σίγουρα αξίζει να καθίσουμε το βράδυ να το δούμε. Για να μπορούμε με επιχειρήματα να τους αντικρούσουμε, και να βοηθήσουμε και όσους είναι μπερδεμένοι με αυτό το θέμα.
To φύλο είναι ο βιoλογικός πυρήνας της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ο Δ.Πατέλης είπε κάτι φοβερό:
» Εάν λοιπόν έχουμε μια τέτοια ακύρωση του βιολογικού πυρήνα συγκρότησης της μελλοντικής προσωπικότητας, πιστέψτε με δεν υπάρχει θέμα στην μετέπειτα ζωή του ατόμου που να μη το διαθλά μέσω αυτής της παρέκβασης, παρέκκλισης, από τον έμφυλο προσδιορισμό της ύπαρξής του βιολογικά. Αυτό θα το δείτε και εμπειρικά. Ψάξτε να δείτε εμπειρικά τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν υποστεί αυτή την αλλαγή προσανατολισμού με ή χωρίς ιατρική παρέμβαση, και πείτε μου αν είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν ένα από τα μείζονος κλίμακας προβλήματα της κοινωνίας και της ανθρωπότητας της εποχής χωρίς να το διαθλούν από αυτό.»Και συνεχίζει:
«Έχουμε μία αντίστροφή διάθλαση, δεν έχουμε μόνο διάθλαση μέσω του κοινωνικού στο βιολογικό στο άτομο, αλλά έχουμε το επόμενο βήμα της αποδόμησης της κοινωνίας μετά την επιθετική ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού [που ισχυρίζεται ότι είναι «φύση» η ιδιοτέλεια και το ατομικό συμφέρον].
Δεν είναι μόνο η κοινωνία συνονθύλευμα ατόμων εγωιστικά και ιδιοτελώς σκεπτόμενων ως προς τα κίνητρά τους, άρα που ανάγονται στη βιολογία τους, αλλά έχουμε ακόμα μια μεγαλύτερη επίθεση της κυρίαρχης ιδεολογίας και προπαγάνδας στο βιολογικό πυρήνα συγκρότησης της προσωπικότητας, στη βιολογική υπόσταση του ατόμου ως θεμέλιο της προσωπικότητας.
Δηλαδή δεν του έφτανε που αποδόμησε την κοινωνία σε άτομα ιδιοτελώς σκεπτόμενα, φιλοτομαριστές, αλλοτριωμένους κι αλλοτριωτικούς, αλλά πάει να συνθλίψει και τον ίδιο τον βιολογικό πυρήνα συγκρότησης της οποιασδήποτε ατομικότητας, άρα της προσωπικότητας.
Ο άνθρωπος που θα υποστεί αυτή την συνειδησιακή, ασυνείδητη κατά κύριο λόγο, μετάλλαξη λόγω αυτού του τύπου της χειραγώγησης, και θα προσπαθήσει να έχει αντίστοιχη κατασκευή με παρεμβάσεις ιατρικού και παραιατρικού τύπου πάνω στο σώμα του, θα είναι τόσο καταρρακωμένος που δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα, μα τίποτα.
Δεν είναι τυχαίο ότι στρατηγικά think tanks όπως αυτά του Stratford σε δημόσιες στρατηγικές τους εκθέσεις αναφέρουν πόσο προς όφελος των στρατηγικών συμφερόντων της κυριαρχίας των ΗΠΑ είναι η επιβολή αυτών των LGBTQ προτύπων.
Όχι μόνο διότι παίζουν για ένα target group καταναλωτικών αγαθών που προσανατολίζονται σε άτεκνες καταστάσεις, ομοφύλων ζευγαριών, ατέκνων, μονογονεικών κλπ οικογενειών, αλλά και διότι αυτό είναι το πιο χειραγωγήσιμο υλικό.
Είναι αδύνατο να σηκώσει κεφάλι ως προς τα επαναστατικά θεμελιώδη προτάγματα ένα καταρρακωμένο άτομο ως προς το βιολογικό πυρήνα συγκρότησης της προσωπικότητάς του εάν έχει υποστεί μια τέτοια χειραγωγική μετάταξη.”

 

 

Εἴμαστε ἀπόλυτα σίγουροι, ὅτι τελικά δέν θά κλαποῦν ἤ δέν θά ἀλλοιωθοῦν τά προσωπικά μας δεδομένα;

Ὅλοι μας, εἴτε σέ περισσότερο εἴτε σέ μικρότερο βαθμό, ἔχουμε αὐτοβούλως ἐκθέσει – ἴσως καί ἐσφαλμένως – πολλά ἀπό τά προσωπικά μας δεδομένα, στό διαδίκτυο χρησιμοποιώντας τά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως.

Ἀμέτρητες φωτογραφίες, ἀκόμη καί μικρῶν ἀνηλίκων παιδιῶν καί ἐπίσης ἀμέτρητες ἀναρτήσεις μέ ἰδέες καί ἀπόψεις σέ Facebook, Twitter, e-mail, bloggs , skype , linkedin, viber, messenger , ἔξυπνες κάρτες μέ rfid , ἠλεκτρονικές συναλλαγές μέ τράπεζες γιά τό «χτίσιμο» τοῦ ἀφορολόγητου, κινητά μέ gps, πλοηγοί ὁδηγήσεως γιά αὐτοκίνητα , ἴσως καί ἠλεκτρονικά εἰσιτήρια δημόσιων μεταφορῶν, ψηφιακές κάρτες ἀσθενείας, κάρτες μισθοδοσίας – πληρωμῆς – ἐξοφλήσεως οἰκονομικῶν δεδομένων – χρεῶν, κωδικοί TAXIS, ἀριθμοί κάρτας πολίτη καί ἕνα σωρό ἄλλες ἐφαρμογές ἐναποθέτουν-ἀποθηκεύουν, σέ βάσεις δεδομένων ἀνά τόν κόσμο, ὁλόκληρη τήν καθημερινή μας ζωή, ὁλόκληρη τήν προσωπικότητα καί τόν χαρακτήρα μας, ὁλόκληρη τήν ψυχοσύνθεσή μας, ὅλη τήν κοινωνική δραστηριότητά μας σέ κάθε λεπτό σέ κάθε γεωγραφικό στίγμα! Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ – Θα μείνετε με ανοικτό το στόμα !

Πηγή: Azionetradizionale  
Μετάφραση-σχόλια: Ιωάννης Αυξεντίου
Κάθε ύπαρξη της δημιουργίας έχει μέσα της την Ιδέα του Ωραίου, και αυτό το μικρό ιαπωνικό ψάρι με την ονομασία ‘pufferfish’ είναι μία απρόσμενη επιβεβαίωση. Βρίσκουμε πολύ περισσότερη αρμονία στην συνεχή δημιουργία αυτού του μικρού όντος, παρά στα πολλά έργα των σύγχρονων “καλλιτεχνών”.

Είναι ακριβώς ο άνθρωπος, ο άρχοντας της δημιουργίας, που απομακρύνθηκε από το Ωραίο ακόμη και όσον αφορά την αποκλειστικά αισθητική και εξωτερική όψη. Ευτυχώς, η φύση δωρίζει ακόμη στον κόσμο μεγαλειώδεις νύξεις λαμπρότητας, παρά την αποτρόπαια καταφρόνηση και τις τροποποιήσεις που ο άνθρωπος εφαρμόζει ενάντια στην ίδια τη φύση.

Όμως το θαυμαστό φαινόμενο που θα παρακολουθήσετε παρακάτω, μας δημιουργεί και άλλες σκέψεις: είναι δυνατόν αυτός ο  μαθηματικός-γεωμετρικός προγραμματισμός εντός του εγκεφάλου αυτού του όντος να είναι αποτέλεσμα της ‘τύχης και της αναγκαιότητας’;

Οι επιστήμονες εξηγούν ότι φτιάχνει αυτό το έργο τέχνης για να ελκύσει τη θηλυκή σύντροφο του. Και ασφαλώς τίθεται το ερώτημα, ήταν ανάγκη να κάνει κάτι τόσο χρονοβόρο και πολύπλοκο; δεν θα έφθανε η εξαπόλυση μίας χημικής ουσίας ή μιας οσμής ή μία αλλαγή στον χρωματισμό του δέρματος του ή μία ιδιαίτερη κίνηση, για να επιτύχει τον ίδιο σκοπό; Γιατί να εκφράζεται τόση πολυπλοκότητα, τόση αρμονία και ομορφιά;

Μήπως για να αντανακλάται μέσα στον κόσμο εκείνο το -προ πάντων των αιώνων- Ουράνιο Κάλλος; Καλή  θέαση!