Χοσέ Μουχίκα…Δες την φωτογραφία μαζί με την σύζυγό του και μάντεψε (χωρίς όμως να δεις την ανάρτηση…) τι επάγγελμα να έκανε αυτός ο «ανθρωπάκος”..

Φωτογραφία της Κατερινα Μωραϊτη.
«Εφηύραμε ένα βουνό περιττών αναγκών. Είμαστε υποχρεωμένοι να αγοράζουμε διαρκώς, να πετάμε πράγματα… Τις ζωές μας σπαταλάμε. Όταν εγώ αγοράζω κάτι ή όταν αγοράζετε κάτι εσείς, δεν πληρώνουμε με χρήματα. Πληρώνουμε με τον χρόνο που ξοδέψαμε από τη ζωή μας για βγάλουμε αυτά τα χρήματα. Η διαφορά είναι ότι δεν μπορείς να αγοράσεις ζωή. Η ζωή απλά περνάει και φεύγει. Και είναι τρομερό να ξοδέψεις τη ζωή σου, χάνοντας την ελευθερία σου”. ( Σεπτέμβριος 2015)

Ο Χοσέ Μουχίκα που είχε τον τίτλο του «φτωχότερου προέδρου στον κόσμο «,  έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών. 

Ο ίδιος τον αρνιόταν: 


«Εγώ δεν νιώθω φτωχός. Φτωχός είναι όποιος αγωνίζεται να διατηρήσει ένα πολυτελές επίπεδο ζωής, επιθυμώντας όλο και περισσότερα υλικά αγαθά», έλεγε. 

Ο πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάης ήταν και ζούσε σαν ένας απλός αγρότης, που αρνιόταν την χλιδή. 

Γνωστός και ως «El Pepe», γεννήθηκε στην Ουρουγουάη και έγινε πρόεδρος της χώρας του, κερδίζοντας τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών το 2009.

Ήταν παντρεμένος με τη Λουτσία Τοπολάνσκι και ζούσε τη φάρμα τους, καλλιεργώντας χρυσάνθεμα. 
Δεν φορούσε γραβάτα και αρνήθηκε το προεδρικό αυτοκίνητο που του προσφέρθηκε, επιμένοντας να κυκλοφορεί με ένα VW Beetle του 1987.
Κάθε μήνα δώριζε σε φιλανθρωπίες το μεγαλύτερο μέρος του μισθού του, διατηρούσε ένα ποσό μόνο για τα απαραίτητα και δεν ήθελε να επωφελείται των παροχών που έχει το αξίωμά του…


https://amfoterodexios.blogspot.gr/

 

 

Διότι η κάθε θλίψις όπου μας γίνεται, αδελφοί μου, είτε εξ ανθρώπων είτε εκ δαιμόνων, είτε εξ αυτής της ι­δίας μας φύσεως, πάντοτε έχει κλεισμένον εντός αυτής το ανάλογον κέρδος.

Οι άνθρωποι του κόσμου αγαπούν τον κόσμον, επειδή δεν εγνώρισαν ακόμη τήν πικρίαν του. Είναι ακόμη τυφλοί εις την ψυχήν και δεν βλέπουν τι κρύπτεται μέσα εις αυτήν την προσωρινήν χαράν. Δεν ήλθεν ακό­μη εις αυτούς φώς νοητόν· δεν έφεξεν ακόμη ήμερα σωτηρίας. Όμως εσείς, όπου τόσα έχετε ιδεί και έχετε ακούσει, πρέπει καλώς να εννοήσετε ότι των πρόσκαιρων οι απολαύσεις ωσάν σκιά παρέρχονται. Και ο καιρός της ζωής περνά και χάνεται και δεν γυρίζει οπίσω. Ο καιρός του παρόντος βίου είναι καιρός τρυγητού, καιρός θέρους. Και ο καθένας συνάγει τροφήν, όσον δύναται καθαράν και ταμιεύει αυτήν εις τήν άλλην ζωήν. Δέν κερδίζει ο έξυπνος, ο ευγενής ή ο πλούσιος, αλλά όποιος υβρίζεται και μακροθυμεί, όποιος αδικείται και συγχωρεί, όποιος συκοφαντείται και υπομένει. Εκείνος που γίνεται σπόγγος και καθαρίζει ό,τι του λέ­γουν ό,τι ακούει. Αυτός καθαρίζεται και λαμπρύνεται περισσότερον. Αυτός φθάνει εις μέτρα μεγάλα. Αυτός εντρυφά εις θεωρίας μυστηρίων. Και τέλος αυτός είναι απ’ έδώ μέσα εις τόν Παράδεισον. Όθεν, αδελφοί μου καλοί και ηγαπημένοι, όποιος από εσάς αδικείται εις τον κόσμον αυτόν και θελήσει να ζητήσει το δίκαιον, ας γνωρίζει ότι είναι αυτό. Να βαστάζει το βάρος του αδελφού του, του πλησίον του, μέχρις εσχάτης πνοής και να κάμνει υπομονήν εις όλα τα λυπηρά της παρούσης ζωής. Διότι η κάθε θλίψις όπου μας γίνεται, αδελφοί μου, είτε εξ ανθρώπων είτε εκ δαιμόνων, είτε εξ αυτής της ι­δίας μας φύσεως, πάντοτε έχει κλεισμένον εντός αυτής το ανάλογον κέρδος. Και όποιος την περνά δι’ υπομο­νής λαμβάνει την πληρωμήν· ενταύθα τον αρραβώνα, εις την άλλην ζωήν το τέλειον.

Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού

 

Είσαι και ήσουν έτοιμη να γίνεις μάνα;

Μια πιστή Ρωσίδα πήγε στον πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε «Πατερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να κάνω οικογένεια. Μου δίνετε την ευχή σας; Θέλω να ευχηθείτε για μένα και να με ευλογήσετε. Ήρθε η ώρα είμαι ώριμη πλέον στην ηλικία και θα παντρευτώ».
Και την ρωτά ο πνευματικός «Είσαι έτοιμη να φέρεις στον κόσμο έναν Άγιο. Μπορείς το παιδί που θα μεγαλώσεις να δείξεις ένα τέτοιο κλίμα γύρω σου ώστε να πάρει αυτή την υποψία της Αγιότητας;. Τότε σου δίνω την ευλογία μου.» Συνέχεια ανάγνωσης

 

Τοιούτος έπρεπεν ημιν …

 

Αν ποτέ δεις κάποιον ανάξιο και πονηρό βασιλέα, ή άρχοντα, ή επίσκοπο, μην απορήσης, μήτε να κατηγορήσης τήν πρόνοια του Θεού….
Αλλά μάλλον μάθε απ’ αυτό, και πίστευε ότι παραδιδόμεθα σε τέτοιους τυράννους, εξ αιτίας των ανομιών μας, κι όμως πάλι δεν αφήνουμε τα κακά μας έργα…

Αγίου Αναστασίου του Σιναΐτου

 

«Κάνε την καρδιά σου Μοναστήρι. Χτύπα εκεί το σήμαντρο.

«Κάνε την καρδιά σου Μοναστήρι. 
Χτύπα εκεί το σήμαντρο. 
Κάλεσε εκεί για Αγρυπνία, θυμίασε, 
και ψιθύρισε ακατάπαυστα προσευχές. 
Ο Θεός είναι δίπλα σου.»
Άγιος Λουκάς ο Ιατρός (11 Ιουνίου)
Το βίντεο είναι από Ρουμανικό Μοναστήρι.
(Румынский монах и доска)
 

Κηδεύεται στο Μορφοβούνι το παλληκάρι μας … ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ!

~ «Δεν ξέρω αν ήταν κατάρριψη ή πτώση.

Ό,τι και να ήταν, ο λεβέντης δεν γυρνά πίσω.

Και ο μόνος που δεν ευθύνεται γι’ αυτό, είναι εκείνος…

Από σήμερα η χώρα είναι φτωχότερη κατά έναν λεβέντη…”

Αντε ωρε λεβεντη, πετα ψηλα και φυλαξε μας μαζι με τους αλλους.

(Μαζί με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, τον Πανορμίτη, λέμε εμείς του «Ομοθυμαδόν”, πιστεύοντας ότι ο Κύριος θα τον κατατάξει στο Τάγμα του Αρχαγγέλου).

 

 Î¦Ï‰Ï„ογραφία του Γιάννης Τσιτλακίδης.
Εχω τυχει σε ολονυχτια νεκρου ιπταμενου στην πτερυγα μαχης που υπηρετουσα.
Οι ανθρωποι αυτοι ειναι νεοι. 

Και πεθαινουν νεοι και ανολοκληρωτοι.
Κανουν οικογενεια μικροι. 

Οι γυναικες τους μενουν πισω στην μοναδα και μεγαλωνουν τα μωρα τους.
Καθε μερα ειναι και ενα ατελειωτο καρδιοχτυπι. 

Καθε βομβος μαχητικου ειναι κι ενας αναστεναγμος.
Θα γυρισει πισω αποψε; 

Θα τους παρει αγκαλια; 
Θα ξαπλωσουν μαζι; 
Θα μεινει ολη τη νυχτα μαζι με την οικογενεια ή θα εκτοξευθει η αδρεναλινη απο τα scramble στα readiness;
Ασφυκτικα κλεισμενος στο μικροσκοπικο cockpit του μαχητικου, προσπαθει να χωρεσει αυτος, η πιστη του και η συνειδηση του.
Οι πιρουετες στον ουρανο δεν ειναι για εντυπωσιασμο, αλλα για αποφυγη των πυρων του εχθρου. 

Και οι στροβιλισμοι αυξανουν τα g. 
Και το οξυγονο δεν φτανει. 
Και δεν ξεχωριζεις αν απο κατω σου ειναι η θαλασσα ή ο ουρανος.
Και οι τραγικες φιγουρες που μενουν πισω προσπαθουν να καταλαβουν γιατι εγινε ολο αυτο;
Για τα αρρωστημενα παιχνιδια ορισμενων υπανθρωπων, παλιοσκυλων του πολεμου, αλητων τουτης της γης.
Η χηρα σε σοκ. 

Μια γυναικα νεα, μολις ειχε αρχισει να νιωθει μητερα, αδυνατει να εξηγησει στα δυο κουκλια της πως ο μπαμπας δεν θα ερθει αποψε σπιτι, ουτε αυριο, ουτε μεθαυριο…
Αδυνατει να το εξηγησει και στον εαυτο της. Οι ηρεμιστικες ενεσεις ουτε που την αγγιζουν. Σπαρταραει απο τον θρηνο και την απογνωση. Μουρμουραει το ονομα του ιπταμενου της και μεσα απο αναφιλητα ακουγεται ενα ”γιατι;”.
Στοιχειωμενες φιγουρες οι γονεις του παλικαριου, στεκονται μετα βιας ορθιοι και κρατουν τα εγγονια σφιχτα στην αγκαλια τους. Οι φιλοι του ζευγαριου (ιπταμενοι κι αυτοι με τις γυναικες τους) ειναι εκει, βουβοι, αμιλητοι, στηλες αλατος σε μια πενθιμη κατασταση που θα επρεπε να ειχε απαγορευθει με νομο.
Ολοι αυτοι φυλασσουν Θερμοπυλες για εμας.
Θελεις να σου πω και το αντιτιμο που λαμβανουν για τα φυλακτρα;
Ασε, δεν θες να σου το πω. 

Θα φριξεις. 
Να ξερεις παντως πως ειναι πολυ λιγοτερα απο καποιων αλλων ”δημοσιων κοπροσκυλων”. 
Και σου μιλαω για εναν Ιπταμενο αξιωματικο.
Σου μιλαω γι’ αυτον που βλεπεις να πεταει απο πανω σου με δεος στις εθνικες εορτες, κανοντας ελιγμους που για εκεινους ειναι ρουτινα σε καταστασεις εμπλοκης.
Τους καμαρωναμε τους ιπταμενους στην μοναδα. 

Μερικοι ηταν ευεξαπτοι, αλλα κι αυτους τους κατανοοουσαμε. 
Ποιος δεν θα ηταν ευεξαπτος οταν δεν θα ηξερε αν στα επομενα πεντε λεπτα θα πετουσε πανω απο τη Σκυρο υπερασπιζομενος τη πατριδα και μη γνωριζοντας αν θα γυρισει πισω;
Οπως ο λεβεντης που επεσε σημερα.
Οχι, φυσικα δεν τον γνωριζω. 

Τον θαυμαζω ομως.
Γιατι εκεινος επεσε σημερα, οπως και αρκετοι πριν απο αυτον, για να μπορω εγω να εχω ζωη κι ελευθερια εδω στη στερια.
Κι επειδη αχαριστος δεν ειμαι, του χρωσταω πολλα. 

Μα δεν μπορω να του τα δωσω.
Μπορω μοναχα να γραψω αυτες τις γραμμες και να τον τιμησω κοιτωντας ψηλα στον ουρανο, γνεφοντας του ενα μεγαλο ”Ευχαριστω”!
Δεν ξερω αν ηταν καταρριψη ή πτωση.
Ο,τι και να ηταν, ο λεβεντης δεν γυρνα πισω.
Και ο μονος που δεν ευθυνεται γι’ αυτο, ειναι εκεινος. 

Γιατι ειμαι σιγουρος πως εκανε ο,τι ηταν ανθρωπινως δυνατον να μην συμβει αυτο.
Απο σημερα η χωρα ειναι φτωχοτερη κατα εναν λεβεντη.
Αντε ωρε λεβεντη, πετα ψηλα και φυλαξε μας μαζι με τους αλλους.

 

https://amfoterodexios.blogspot.gr/
 

Καταλαβαίνετε ότι τίποτα πλέον σήμερα δεν είναι αθώο …

Νηπιαγωγεία «ουδέτερα φύλου» στην Σουηδία διδάσκουν τα αγόρια να φοράνε φουστάνια.

Ποιο σκοτεινό σχέδιο κρύβεται πίσω από την προσπάθεια κατάργησης των φύλων;

 

ΚΟ: Πριν λίγες ημέρες παρατήρησα στην Αθήνα τα λεωφορεία να έχουν μεγάλες διαφημίσεις της Benetton που είχαν το μότο “gender free zone”, που σημαίνει ζώνες ελεύθερες από το φύλο… Με εικόνες «gender fluid” multi-culti νεαρών μοντέλων. Καταλαβαίνετε ότι τίποτα πλέον σήμερα δεν είναι αθώο. Το σύνθημα αυτό έχει αρχίσει και προωθείται συνεχώς, ως το επόμενο βήμα «ισότητας» και «απελευθέρωσης από στερεότυπα». Θα το δείτε με διάφορες παραλλαγές («clothes have no gender”, «color have no gender” κλπ), ενώ ήδη έχουν αρχίσει να το χρησιμοποιούν τα αγαπημένα παιδιά του συστήματος, οι κολαούζοι της Νέας Τάξης, οι λεγόμενοι «αντίφα» και «αντεξουσιαστές». Το φύλο λογίζεται κάτι σαν βάρος ή φόρος (μου θυμίζει τα duty free) από το ποίο πρέπει να απαλλαγούμε. Να «ελευθερωθούμε». Επαγγέλλονται «ελευθερία», ενώ είναι δούλοι της διαφθοράς, όπως γράφει ο Απόστολος Πέτρος (Β΄ Πέτρου 2:19) και προετοιμάζουν το έδαφος για την πιο στυγνή τυραννία που γνώρισε ο κόσμος. Κράτος – παρακράτος – εμπορικοί κολοσσοί όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί. 

LifeSiteNews / ΚΟ

Πολλά προσχολικά εκπαιδευτικά ιδρύματα που χρηματοδοτούνται από το σουηδικό κράτος είναι πλέον «ουδέτερα από πλευράς φύλου» (“gender-neutral”) και διδάσκουν τα παιδιά να απορρίπτουν τις φυσικές τους κλίσεις προς τις αρσενικές ή θηλυκές δραστηριότητες και αντίθετα τους ζητούν να κάνουν δραστηριότητες που συνήθως συνδέονται με το αντίθετο φύλο. Συνέχεια ανάγνωσης