Μια εκ βαθέων εξομολόγηση του π.Gabriel Bunge, του παπικού ιερομονάχου που έγινε ορθόδοξος

   Συνέντευξη στο περιοδικό Neskoutsny Sad και στην δημοσιογράφο Anna Paitcheva παραχώρησε ο ιερομόναχος Gabriel Bunge.Ο π.Γαβριήλ γεννήθηκε το 1940 στην Κολωνία.Το 1963 έγινε βενεδικτίνος μοναχός και το 1973 ιερέας.Είναι διδάκτωρ στη φιλοσοφία και στη θεολογία.Επίσης είναι πατρολόγος εξειδικευμένος στον αββά Ευάγριο τον Ποντικό.Από το 1980 ζει σαν ερημίτης στην Ελβετία,στην Σκήτη του Τιμίου Σταυρού.Το 2010 έγινε ορθόδοξος.

 

N.S-Γίνατε ορθόδοξος σε μια προχωρημένη ηλικία.Πολλές φορές τέτοιες αποφάσεις τις παίρνουμε σε προχωρημένη ηλικία.Η μεταστροφή σας στην Ορθοδοξία έλαβε μέρος στη Μόσχα τον Αύγουστο του 2010 και θορύβησε πολύ τους καθολικούς.Είπατε ότι η απόφασή σας ωρίμασε κατά τη διάρκεια της ζωής σας.Είσαστε θεολόγος,γνωστός πατρολόγος,ερημίτης.Διηγηθείτε μας πως εξελίχθηκαν τα πράγματα

-π.Γαβριήλ:Από μικρός ακόμη έζησα το δράμα της διαίρεσης των χριστιανών:Ο πατέρας μου ήταν προτεστάντης και η μητέρα μου καθολική.Βαπτίστηκα καθολικός.Στα 21 μου χρόνια αποφάσισα να γίνω μοναχός αλλά ο πατέρας μου αντέδρασε.Σπούδασα φιλοσοφία και έπειτα για 2 μήνες πήγα στην Ελλάδα με κάποιους φίλους.Ήταν η στιγμή όπου ανακάλυψα την ορθόδοξη εκκλησία.Στην Αθήνα αρχίσαμε διάφορες συζητήσεις με έλληνες φοιτητές της θεολογικής σχολής οι οποίοι μας φιλοξενούσαν.Μια φορά είπα σε έναν απ’αυτούς-ο οποίος αργότερα έγινε διάσημος θεολόγος:«Όλα είναι όμορφα σε εσάς εκτός από ένα πράγμα.Το ότι είστε χωρισμένοι από εμάς.Αυτός απάντησε:«Κάνεις λάθος.Εσείς είστε χωρισμένοι από εμάς».

Αυτή η απάντηση ήταν ένα σοκ για εμένα.Ήμουν μέλος της καθολικής εκκλησίας όπως εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι.Γνώριζα τους προτεσταντες.Τώρα γνώριζα κάτι καινούργιο.Ήξερα ότι την ελληνική εκκλησία την ίδρυσε ο Απ.Παύλος συνεπώς δεν έστεκε η κατηγορία ότι απομακρύνθηκαν από την εκκλησία της Ρώμης.Αυτή η συζήτηση μου προκάλεσε ένα σωρό σκέψεις.Τελικά έγινα μοναχός.Αρχικά σε μια μονή βενεδικτίνων στην Γερμανία.Σύντομα οι αδελφοί παρατήρησαν την αφοσίωσή μου στην ανατολική παράδοση.Μετά με έστειλαν στο Chevetogne στο Βέλγιο σ΄ένα μοναστήρι βενεδικτίνων ανατολικού ρυθμού.Προσπαθούσα να εμβαθύνω τις σκέψεις μου,διάβαζα,μελετούσα την ιστορία του χωρισμού των εκκλησιών.Μόνο μια επιστροφή στις ρίζες θα μπορέσει να φέρει μια προσέγγιση.Πράγματι η εκκλησία ήταν ενωμένη για περισσότερο από μια χιλιετία.Πιστεύω να βρεθεί ένας κοινός παρονομαστής,όπως και πολλοί άλλοι το πιστεύουν.

Αποτέλεσμα εικόνας για gabriel bunge

Ο λόγος για τον οποίον αποφάσισα να γίνω ορθόδοξος θα ακουστεί δυσάρεστα στα αυτιά των καθολικών.έφτασα δυστυχώς στο συμπέρασμα ότι η συμφιλίωση είναι αδύνατη στο επίπεδο των δομών και των ιεραρχιών.Αυτό δεν θα συμβεί, επειδή η Δύση και η Ανατολή απομακρύνονται η μια από την άλλη κατά τη διάρκεια των αιώνων.Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν επειδή είναι δύσκολο να βρεις τον φταίχτη.Πρόκειται για γεγονότα ιστορικά.Όταν κατάλαβα ότι είναι αδύνατον να τα βρουν οι εκκλησίες αποφάσισα να γίνω ορθόδοξος.Έπρεπε σε προσωπικό επίπεδο να κάνω την δική μου συμφιλίωση.
Προσευχήθηκα πολύ,σκέφτηκα.Δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο από το θέλημα του Θεού.Επαναλάμβανα συνεχώς στην προσευχή μου:«Εάν δεν είναι σύμφωνο με το θέλημά Σου,στείλε μου ένα σημάδι.Μόνο Εσύ μπορείς να με εμποδίσεις να το κάνω»!
Συναντηθηκα μια φορά στο Μιλάνο με τον επίσκοπο Ιλαρίωνα Αλφέεβ.Του είπα τις σκέψεις μου.Ήθελα να δω την αντίδρασή του.Μου είπε ότι θα γίνει το θέλημα του Θεού.Τα υπόλοιπα έγιναν μόνα τους:«Να’μαι εδώ στη Ρωσία και είμαι ευτυχισμένος που είμαι εδώ

-NS-Εν τω μεταξύ τα sites και ο τύπος των καθολικών λένε ότι είστε ένας προδότης
-π.Γ.Δόξα τώ Θεώ δεν έχω υπολογιστή και δεν ξέρω τι λένε οι άνθρωποι.Δεν με ενδιαφέρει καθόλου.Από αφέλεια πίστευα ότι αυτό το θέμα θα περάσει απαρατήρητο,δεν έγινε όμως έτσι.Να,πέρασαν πενήντα χρόνια από όταν έγινα μοναχός,τριάντα χρόνια απ’όταν αποτραβήχθηκα σε μια απομονωμένη σκήτη.Όταν θέλησα να γίνω μοναχός,όλοι ήταν εναντίον μου.Ο πατέρας μου ήταν διάσημος επιστήμονας.Το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσα,όλοι οι παιδικοί και νεανικοί μου φίλοι,όλοι ήταν εναντίον μου,κανένας δεν με υποστήριξε,με εξαίρεση τον πνευματικό μου καθοδηγητή,έναν γηραιό ηγούμενο σε κάποιο μοναστηρι.Πολλές φορές δεν πρέπει να περιμένεις ομόφωνη έγκριση όταν παίρνεις σοβαρές αποφάσεις.
Δεν το φανταζόμουν ότι γενόμενος ορθόδοξος θα υπήρχαν τόσο σφοδρές αντιδράσεις.Δεν έχω τίποτα-το έχω ξαναπεί αυτό-ενάντια στους καθολικούς.Εγώ απλά πιστεύω στην Μια,Αγία,Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.Ο Χριστός θα ξαναενώσει τις εκκλησίες,εμείς οι άνθρωποι δύσκολα θα το κάνουμε.Αυτό που συνέβη με εμένα είναι μια προαναγγελία αυτου που θα συμβεί έστω και σε έναν άλλον κόσμο.

-NS-Πριν 30 χρόνια εγκαταλείψατε το μοναστήρι για να γίνετε ερημίτης στις Ελβετικές Άλπεις.Πώς βλέπετε το μέλλον σας.
-π.Γ.Είδα στη Ρωσία πολλά μέρη που θα μου άρεσε να ζήσω.Μου άρεσε πολύ στην Μονή Βαλαάμ.Οι μοναχοί εκεί με υποδέχθηκαν πολύ φιλικά.Πέρασα μια μέρα με τους ερημίτες.Είχα την αίσθηση ότι βρήκα αυτό που έψαχνα μια ολόκληρη ζωή.Τελικά όμως πήγα να μείνω μόνος μου στην σκήτη μου στην Ελβετία.

-NS-Εαν φύγετε από εκεί,ποιός θα φροντίζει τα πνευματικά σας παιδιά.Τι θα απογίνουν;
-Δεν έχω κάποιο ποιμνίο με την πραγματική έννοια της λέξης.Έρχονται στην σκήτη μου πολλοί επισκέπτες για να εξομολογηθούν και να συζητήσουν μαζί μου.Δεν έχω όμως κάποια ποιμαντική ευθύνη.Σπάνια φεύγω από τη σκήτη μου…..
…Δυό ορθόδοξοι επίσκοποι,τους οποίους γνώριζα πολυ καιρό και με τους οποίους συναντήθηκα στη Μόσχα μου είπαν:«’Ησουν πάντοτε ένας από εμας.Τώρα κοινωνάμε από το ίδιο ποτήριο»Ακριβώς αυτό επιζητούσα.Σε όλα τα βιβλία μου μετάφρασα κείμενα τα οποία χρονολογούνται από την πρώτη χιλιετηρίδα.δηλαδή πριν από το σχίσμα.Ο πάπας Βενέδικτος ο 16ος γνωρίζει την Ορθοδοξία και κάνει συχνές αναφορές σ΄αυτήν.Σε μια από τις ομιλίες του την δεκαετία του ’70 (ο τωρινόςπάπας) είπε ότι εαν ενώνονταν οι εκκλησίες,η Ρώμη δεν θα είχε το δικαίωμα να απαιτήσει πιο πολύ από ότι είχε την πρώτη χιλιετηρίδα.Θα ήταν αρκετό να κρατηθεί η ενότητα.Ένας Ορθόδοξος,εγώ ας πούμε,θα έπρεπε να του απαντήσει:«Πολύ ωραία ας επανέλθουμε στο τι ισχυε την πρώτη χιλιετηρίδα»Εγώ όμως δεν πιστεύω ότι αυτό είναι δυνατόν.Η καθολική εκκλησία έχει εξαπλωθεί σ’όλον τον κοσμο,αλλά δεν έχει καθόλου ομοιότητες στην Αμερική,στην Αφρική,στην Ευρώπη.Έχουν διαφορετικές τάσεις,μερικες φορές αντιφάτικες και δεν επικοινωνούν μεταξύ τους.Και εαν κάποιοι θα το δεχόνταν,κάποιοι θα το αρνιόνταν.

-NS-Λένε ότι οι ορθόδοξοι είναι πιο επιφυλακτικοί από τους καθολικούς και όχι αντίθετα
-Το 1861 όταν πήγα στην Ελλάδα οι καθηγητές μου στην Βόννη μου έλεγαν να μην πολυέρχομαι σε επαφή με τους ορθοδόξους:«Είναι σχισματικοί,να μην έχεις επαφές μαζί τους»…Η δεύτερη Βατικάνεια Σύνοδος άρχισε κάποιες αλλαγές.Έκανε ένα άνοιγμα προς τον κόσμο.Οι καθολικοί θέλουν να δείχνουν φιλικοί προς εμας…

[δες και αυτό, που είναι σύνοψη αυτού]

 

 

Η πειθώ ενός βασιλικού

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Συνεχώς, συνεχώς, συνεχώς. Εκεί που τελειώνει η υπομονή, καρφώνεται ο σταυρός, ο πόνος, το αίμα, το μαρτύριο, έλεγε ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης.

«Όλοι μας λέμε υπομονή» έγραφε κάποτε ο Γέροντας σε περασμένη ηλικία, «αλλά έρχεται η ώρα που και αυτή τελειώνει, και τότε πλέον αρχίζει το μαρτύριο το κρυφό, το πικρό δάκρυ, οι καρδιακοί πόνοι, οι καρδιακοί αναστεναγμοί, το καρδιακόν αίμα».

Νομίζεις ότι υπομένεις, ότι τάχα κατάφερες πολλά. Έχει, όμως, πολύ παραπέρα, ακόμη χωματόδρομο και μοναχική φλογέρα.

Τελειώνει η υπομονή μετά τη χιλιοστή, τη δισχιλιοστή, την τρισχιλιοστή ημέρα.  Η υπομονή ήταν για πριν, αλλά τελείωσε κι αυτή μετά τα τέσσερα, τα πέντε, τα σαράντα πέντε χρόνια.

Συνεχώς, συνεχώς, συνεχώς. Πιο βαθιά ο σταυρός! Όσο, όμως, πιο βαθιά ο σταυρός, τόσο πιο παχιός και εύοσμος ο βασιλικός της αναστάσεως σου.

Κρατούσε, μία φορά, μία γυναίκα έναν παχιό βασιλικό, πηγαίνοντας προς την εκκλησία. Ξάφνου, τη σταμάτησε ένας άνθρωπος. Της λέει: «Πω, πω, να τον πάρω αγκαλιά!». «Ποιον, καλέ;» του λέει. «Τον βασιλικό, κυρία. Να τον ασπαστώ. Σας παρακαλώ».

Τον αγκάλιασε, τον χόρτασε, μόνον το στόμα του δεν έβαλε να δαγκώσει ένα τσαμπί βασιλικό. Δεν ξεκόλλαγε ο άνθρωπος, ο ντυμένος με πανάκριβα ρούχα, με κουστούμι, με γραβάτα, ένας πράγματι τζέντλεμαν, που, όμως, κουβαλούσε επί χρόνια τον δικό του αναστάσιμο Σταυρό.

«Η γυναίκα μου, κυρία μου, έχει αυτό. Ξεκουράστηκα με τον βασιλικό. Τα τελευταία χρόνια πολεμώ, για να μην πω το ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ. Την αγαπώ. Με έπεισε ο βασιλικός σας: την αγαπώ!».

«Πότε ο Χριστός ευαρέστησε τον Πατέρα Του;» ερωτάει ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης. «Όταν θαυματουργούσε κάτω ή όταν ανέβηκε πάνω στον Σταυρό; Σας ερωτώ: Πότε;».

Κουβαλώντας αδιαμαρτύρητα, κάποια στιγμή ανακαλύπτεις το απρόσμενο: τον αγαπώ (!) τον σταυρό που κουβαλώ (!) τον καρδιακόν αναστεναγμό…

Ω, είναι για μένα!

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/09/blog-post_22.html#more

 

«ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ…»

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΤΑΙΒΑΝΕΖΑ ΠEΛΑΓΙΑ YU

«…Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε…».

Είμαι Κινέζα, γεννήθηκα στην Ταϊβάν και το χριστιανικό μου όνομα είναι Πελαγία. Ήμουν προτεστάντισσα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γίνω Ορθόδοξη. Μου αρέσει να διαβάζω την Αγία Γραφή και έχω όλες τις εκδόσεις της στα κινεζικά.
Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα και διαπίστωσα ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή χώρα. Ταξιδεύοντας στην πατρίδα σας, πριν φθάσω ακόμα, μέσα στο αεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί είναι οι Έλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλούσαν, πώς γελούσαν και πώς χειροκροτούσαν τον πιλότο κατά την προσγείωση, πράγμα απίστευτο για μας τους Ασιάτες που είμαστε συντηρητικοί και δεν εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Τώρα πια ξέρω ότι η ελευθερία έχει μέσα της λίγο πάθος και λίγο ένταση φωνής.
Στην Ελλάδα επισκέφθηκα πολλές εκκλησίες, συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσα τα Άχραντα Μυστήρια έκλαιγα, παρόλο που δεν καταλάβαινα την ελληνική γλώσσα γιατί η Ορθόδοξη πίστη είναι ίδια.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να είχα γεννηθεί Ορθόδοξη να μεταλάβαινα τη Θεία Κοινωνία και να φιλούσα τις Άγιες Εικόνες από τα βρεφικά μου χρόνια μέχρι τον θάνατό μου.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί αντί της Θείας Κοινωνίας τρώμε και πίνουμε τα φαγητά των ειδώλων.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να γεμίζουν τα αυτιά μου από Άγιους Ύμνους.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα αυτιά μας είναι γεμάτα με ήχους από τις σούτρες και τα ουρλιαχτά των ειδώλων.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να οσφραίνομαι τη γλυκιά ευωδία του λιβανιού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που η όσφρησή μας είναι γεμάτη από καπνούς από τις θυσίες στα είδωλα.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε τα χέρια μου να αγγίζουν τις εικόνες, τα Άγια Λείψανα και να αγκαλιάζουν την αγάπη του Χριστού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα χέρια μας αγγίζουνε είδωλα, ειδωλόθυτα και αγκαλιάζουν το τίποτα.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να ανάβω λαμπάδες στον Χριστό και όχι όπως εδώ που καίμε χρήματα για τα φαντάσματα.
Έψαχνα την αλήθεια, χρησιμοποιώντας περισσότερες από 30 διαφορετικές εκδόσεις της Αγίας Γραφής, οι οποίες δυστυχώς όλες τους είναι γεμάτες λάθη (μεταφρασμένες από ετεροδόξους).
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε να μπορώ να διαβάζω την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο!
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί έχουμε μάτια κι όμως είμαστε τυφλοί.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να μπορώ να βλέπω παντού τη χάρη του Θεού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί βλέπουμε παντού ναούς ειδώλων.
Ναι, είμαι Ορθόδοξη, αλλά ως Ταϊβανέζα, τα Ορθόδοξα βιώματά μου είναι φτωχά.
Κλαίω για μένα γιατί δεν έχω τη δυνατότητα να δείξω στους συμπατριώτες μου το μεγαλείο της πίστης μας… Οι άνθρωποι εδώ θέλουν να δουν σημεία και θαύματα…
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί δεν έχουμε τη χάρη να βλέπουμε και να ακούμε τόσα θαύματα, τόσα άγια λόγια που έχετε δει και ακούσει 2000 χρόνια στην Ελλάδα και που ακόμα βλέπετε… Η Ταϊβάν δεν είναι ορθόδοξη χώρα, οι γιορτές μας δεν μοιάζουν καθόλου με τις δικές σας.
Λυπάμαι που στην Ελλάδα έχετε τόσο όμορφα βουνά, που τα καίτε και δεν τα φροντίζετε, αλλά θαυμάζω που σχεδόν κάθε βουνό έχει κι ένα μοναστήρι. Εμείς έχουμε τόσο όμορφα βουνά, αλλά γεμάτα από ναούς, μοναστήρια και είδωλα βουδιστικά.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα ώστε να μπορώ να πάω να προσευχηθώ σε κάποιο μοναστήρι εύκολα.
Κλαίω για μένα και τους συμπατριώτες μου. Πρώτη φορά πήγα σε Μοναστήρι, στην Ιερά Μονή Τίμιου Πρόδρομου, στο Πήλιο. Ταξίδεψα από την Ταϊβάν στην Ελλάδα 16 ώρες με το αεροπλάνο, μερικές ώρες με το τραίνο ως τη Λάρισα και άλλη μία ώρα, με το αυτοκίνητο της Μονής, που το οδηγούσε μια αδελφή…
Είδα τα παλιά ερείπια της Ιεράς Μονής, είδα τόσα αλλά μέρη στην Ελλάδα εγκαταλελειμμένα και μάτωσε η καρδιά μου. Στην Ταιβάν δεν έχουμε τόσο αρχαία Άγια και όμορφα μέρη, αλλά εσείς δεν τα εκτιμάτε.
Κλαίω που δεν έχουμε εδώ όμορφες εικόνες. Κλαίω γιατί νοιώθω τον Χριστό αδύναμο, γυμνό.
Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε.
Η Ταιβάν είναι χώρα με μεγάλη ανάπτυξη αλλά βρίσκεται στο σκοτάδι του σατανά και η πνευματική μας ζωή είναι κενή.
Στην Ελλάδα είδα πολλούς Έλληνες, ιδίως τις Κυριακές, να γλεντάνε να πίνουν και να μην πηγαίνουν στην εκκλησία. Εδώ όμως στην Ταϊβάν οι συμπολίτες μου αλλά κυρίως οι νέοι, ακόμα και να ήθελαν να έρθουν στην εκκλησία μας είναι σχεδόν αδύνατο, διότι η μόνη Ορθόδοξη εκκλησία που υπάρχει είναι ένα δωμάτιο στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας στην άκρη της Ταϊπέι και πολλές φορές πολύς κόσμος μένει έξω από την Εκκλησία γιατί ο χώρος είναι μικρός.
Αδελφοί και αδελφές μου στην Ελλάδα, παρόλο που είμαι πνευματικά ανάπηρη, έχω ακόμα τα πόδια μου ζωντανά ώστε να γονατίσω μπροστά σας και να ζητιανέψω.
Θα παρακαλέσω να με θεωρήσετε σαν τον φτωχό Λάζαρο, να μας θρέψετε με τα απομεινάρια του πνευματικού πλούτου που έχετε, να μας ρίξετε μερικά ψίχουλα από τα αποφάγια σας, από τα αφιερώματα που χαρίζετε στις εκκλησίες σας, από τα πολλά εκκλησάκια που έχετε σε κάθε γωνιά της πατρίδος σας.
Το Ορθόδοξο ποίμνιο μας όπως γνωρίζετε είναι μικρό, λιγότερο από εκατό ψυχές. Δεν είμαστε πλούσιοι. Δεν έχουμε τη δύναμη να αγοράσουμε μια καλή αίθουσα μέσα στην πόλη για να καλύψουμε τις λατρευτικές μας ανάγκες, τις κατηχήσεις, τα μαθήματα που παραδίδει ο π. Ιωνάς και να προσελκύσουμε τους νέους κυρίως όσους θέλουν να μας γνωρίσουν από κοντά. Αυτούς που μέχρι τώρα πληροφορούνται για την ύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ταϊβάν μέσω διαδικτύου.
Δεν σας ζητώ να χτίσουμε Εκκλησία. Θα κόστιζε εκατομμύρια. Βοηθήστε μας μόνο να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο χώρο στο κέντρο της πρωτεύουσας τον οποίο θα μετατρέψουμε σε Εκκλησία για χάρη του έθνους μου, των αδελφών μου, που δεν άκουσαν και δεν γνώρισαν ποτέ τον Χριστό μας. Είμαστε 23.000.000 άνθρωποι! Κι όμως σας έχουμε ανάγκη…
Αδέλφια μου αν χρειαστεί να δουλέψω για σας, για να ξεπληρώσω λιγάκι την αγάπη σας, θα το κάνω με όλη μου την καρδιά και σε όλη μου τη ζωή.
Ευχαριστώ και να με συγχωρείτε !!!
 
+++
 
ΠΗΓΗ: ΙΕΡΟ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

 

 

Κι, όμως δεν είναι ψέμμα. Είναι η εκκοσμίκευση και το πνεύμα της.

Αποτέλεσμα εικόνας για δεσποταδες πανηγυρια

Τον τελευταίο καιρό συγκεκριμένοι Ιεράρχες έχουν ξεπεράσει και το Ζακ-Υβ Κουστώ στα ταξίδια… Με πρόσχημα να ευχηθούν σε έτερο Άγιο αδελφό η να εορτάσουν τους Αγίους, καταγράφουν μίλια που θα ζήλευε και ο Βασιλάκης της Aegean! Πάντως εκτός από επανωκαλύμμαυχο έχουν μαζί τους και τον διακοφωτογράφο, ένας νέος βαθμός Ιερωσύνης, που εξυπηρετεί την φωτογραφική εικόνα του Αρχιερέως. Έχουμε φτάσει διάκονοι να ξεχνάνε τα δικεροτρίκερα για να βγάλουν ανφάς τον Μητροπολίτη τους, μη τυχόν και κοπούν στην οντισιόν… Τι κάνει η ριμάδα επόμενη ημέρα!

            ………………………………..

Πηγή

 

Ο Παναγιώτης της Μαδαγασκάρης

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Αποτέλεσμα εικόνας για ιεραποστολη μαδαγασκαρη

Ο Παναγιώτης είναι ο πρωταγωνιστής μίας εκ των μικρών ιστοριών του Εορτολογίου 2015 της Ιεράς Μητροπόλεως Μαδαγασκάρης. Ο ντόπιος νεαρός ασπάστηκε την Ορθοδοξία, μπαίνοντας με ζήλο στη ζωή της ορθοδόξου κοινότητος. Ήταν, μάλιστα, μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας.

Συνέβη, όμως, το εξής:

Ξάφνου, ο Παναγιώτης σταμάτησε να έρχεται στην εκκλησία, ενώ τα μέλη της ιεραποστολής δεν τον είχαν δει για περισσότερο από έναν χρόνο.

 

Μερικοί αναρωτήθηκαν, αν ο Παναγιώτης έχασε τον ζήλο του για την Ορθοδοξία. «Άραγε τον έπεισε η οικογένεια του να επιστρέψει στην πατρογονική του πίστη;». Το 60% του πληθυσμού της Μαδαγασκάρης είναι «ανιμιστές», με τις πιέσεις ευάριθμες και μάλλον καθημερινές.

Όμως, η έκπληξη! Στη γιορτή της Πεντηκοστής, ο Παναγιώτης επέστρεψε. Εμφανίστηκε ευλαβικός στην εκκλησία, με το κεφάλι σκυμμένο, κάνοντας σεμνά τον σταυρό του. Τα μέλη της κοινότητας πήραν μεγάλη χαρά. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, πλησίασαν διακριτικά τον Παναγιώτη για το που ήταν εξαφανισμένος, για τόσον καιρό.

«Πήγα ανατολικά να βρω δουλειά» τους λέει. Εξήγησε στους αδελφούς ότι ήταν στην πόλη Joamasina, όπου η ορθόδοξος ιεραποστολή δεν είχε ακόμη εκκλησία.

Ο Παναγιώτης συνέχισε: «Μίλησα σε όλους για την Ορθοδοξία. Προσευχόμουν πάρα πολύ».

Ο νεαρός είχε στην τσέπη του ένα κομποσχοίνι.

«Λέω την ευχή του Ιησού κάθε μέρα και προσεύχομαι για εσάς επίσης. Το κομποσχοίνι μου είναι σε πολύ κακή κατάσταση γιατί το χρησιμοποιώ κάθε μέρα. Χρειάζομαι ένα καινούριο».

Όχι μόνον δε ξεριζώθηκε, αλλά είχε τουναντίον ανθίσει! Οι ορθόδοξοι αδελφοί εισέπραξαν συγκίνηση, ενώ ο Παναγιώτης επέστρεψε στην Joamasina κατά την αμέσως επόμενη μέρα.

Η ορθόδοξη ιεραποστολή έχει αμέτρητες τέτοιες ιστορίες. Η Ιερά Μητρόπολη Μαδαγασκάρης αξίζει της προσοχής και της διαρκούς υποστήριξης μας. Πληροφορήσου. Επικοινώνησε. Δώσε. Για να ανθίσουν στην «όγδοη ήπειρο» πολλοί περισσότεροι Παναγιώτηδες.

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/07/blog-post_21.html#more

 

~ Μην το πετάξεις… Χάρισε το!!!

Οργανώσεις που δέχονται μεταχειρισμένα είδη

Εδώ θα βρεις έναν κατάλογο από οργανώσεις που δέχονται μεταχειρισμένα είδη. Από ρούχα και παπούτσια μέχρι μικροέπιλα και ηλεκτρονικές ή ηλεκτρονικές συσκευές, ακόμα και αυτές που δε λειτουργούν πλέον. Μπορείς να χαρίσεις επίσης τα CD ή τα βιβλία που θέλεις να ακούσουν ή να διαβάσουν κι άλλοι, όπως και οτιδήποτε δε σου είναι πλέον χρήσιμο.
Ίσως αυτή να είναι και η πιο χρήσιμη από κάθε λίστα που αξίζει να αποθηκεύσουμε και να χρησιμοποιήσουμε.

Κέντρο Υποδοχής και αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων -Κ.Υ.Α.Δ.Α.

Δέχεται δωρεές σε ρούχα και παπούτσια, κουβέρτες, σεντόνια και παπλώματα για τους άστεγους της Αθήνας.
  Στοιχεία επικοινωνίας: Πειραιώς 35
Τηλ.: 210 52 39 465, 210 52 46 516,
www.kyada.gr

Ταβιθά

Φιλανθρωπικό κατάστημα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών που δέχεται δωρεές ρούχων σε καλή κατάσταση με σκοπό τη διανομή τους σε αστέγους και όσους έχουν ανάγκη,
Στοιχεία επικοινωνίας: Ακομινάτου 23, Πλατ. Καραϊσκάκη
Τηλ. 210 52 40 070
www.iaath.gr

Θεόφιλος

ΜΚΟ που στέλνει τρόφιμα, αντικείμενα, ρούχα σε πολύτεκνες οικογένειες σε όλη την Ελλάδα.
Στοιχεία επικοινωνίας: Παπαφλέσσα 9, Γαλάτσι.
Τηλ. 210 88 19 397, 210 88 28 036
www.theophilos.gr

Κιβωτός του Κόσμου

Μη κερδοσκοπικός οργανισμός ειδικής μέριμνας και προστασίας του παιδιού.
Στοιχεία επικοινωνίας: Ζηνοδώρου 3.
Τηλ. 210 51 41 953, 210 51 41 935,
www.kivotostoukosmou.org

Παιδικά Χωριά SOS

Δέχονται δωρεές σε είδος που αφορούν τις ανάγκες ενός παιδιού για ένδυση, διατροφή, εκπαίδευση, φάρμακα αλλά και τις ανάγκες λειτουργίας ενός σπιτιού.
Στοιχεία επικοινωνίας: Καραγιώργη Σερβίας 12-14, Αθήνα
Τηλ. 210 33 13 661-3
www.sos-villages.gr

Χαμόγελο του Παιδιού

Δέχονται παιδικά ρούχα και άλλα αντικείμενα που αφορούν τις ανάγκες ενός παιδιού για ένδυση, διατροφή, εκπαίδευση, φάρμακα, αλλά και τις ανάγκες λειτουργίας ενός σπιτιού.
Στοιχεία επικοινωνίας: Ζήνωνος Ελεάτου 10, Μαρούσι, 15124
Τηλ. 210 33 06 140, 210 33 06 150
www.hamogelo.gr

Παιδιά του Δρόμου

Ο σύλλογος φιλοξενεί και ενισχύει ορφανά και φτωχά παιδιά από όλο τον κόσμο. Ευπρόσδεκτα είναι παιδικά ρούχα, παπούτσια, μικροέπιπλα και καρότσια.
Στοιχεία επικοινωνίας: Αρίστωνος 6-8, Μεταξουργείο
Τηλ. 210 52 39 402, 210 52 21 149

Ένα παιδί- Ένας κόσμος

Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που βρίσκεται κοντά σε οικογένειες που έχουν μικρά παιδιά και που επιζητούν στήριξη. Δέχονται προσφορές σε είδη ρουχισμού, παιδικά είδη (καρότισα, παιχνίδια, πάνες κ.ά), σχολικά είδη, οικιακές συσκευές κ.ά.
Στοιχεία επικοινωνίας: Ρεθύμνου 10, Αθήνα
Τηλ.: 210 88 38 512
www.paidi-kosmos.gr

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες

Οι δωρέες πο δέχεται ποικίλλουν ανάλογα με τη χρονική περίοδο και μπορεί να περιλαμβάνουναπό οικιακές ηλεκτρικές συσκευές και ηλεκτρονικό εξοπλισμό έως ρούχα ή τρόφιμα.
Στοιχεία επικοινωνίας: Σολωμού 25 Αθήνα
Τηλ. 210 38 00 990-1
www.gcr.gr

Praksis

Ανεξάρτητη, μη κυβερνητική οργάνωση με στόχο την καταπολέμηση του κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού των ευπαθών κοινωνικά ομάδων. Οι ανάγκες σε είδη ποικίλλουν ανάλογα με τη χρονική περίοδο.
Στοιχεία επικοινωνίας: 210 52 05 200, 210 82 13 704
www.praksis.gr

Κάριτας Ελλάς

Διεθνής οργάνωση της Καθολικής εκκλησίας που διατηρεί παραρτήματα σε πολλά μέρη της Ελλάδας.
Στοιχεία επικοινωνίας: Καποδιστρίου 52, Αθήνα.
Τηλ.: 210 52 47 879
www.caritas.gr

Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης

Μη κυβερνητική, μη κερδοσκοπική ανθρωπιστική οργάνωση όπου πωλούν σε χαμηλές τιμές και σε άριστη κατάσταση είδη δώρων, βιβλία, δίσκους, CD και μικροέπιπλα που τους προσφέρονται δωρεάν από τους πολίτες.
Στοιχεία επικοινωνίας: Φειδίου 18Α, Αθήνα.
Τηλ.: 210 38 16 886

Ομάδα ΡΕΤΟ

Ομάδα πρώην ναρκομανών η οποία δέχεται οτιδήποτε, είτε λειτουργεί είτε όχι, και απασχολεί άτομα για επισκευές ή κατασκευές. Μάλιστα μπορούν να έρθουν οι ίδιοι να παραλάβουν από το σπίτι σας τα αντικείμενα που διαθέτετε (έπιλα, ηλεκτρικές ή ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια κ.ά.)
Στοιχεία επικοινωνίας: 210 66 25 096
Διάβασε εδώ, «Σπίτι σε τάξη. Ζωή σε τάξη». Πώς είναι να τακτοποείς με τη μέθοδο KonMarie
Η λίστα είναι από το βιβλίο “Σπίτι σε τάξη. Ζωή σε τάξη” της Marie Kondo
από την Καίτη Φαρμάκη
( by Eleni Chatz)

https://amfoterodexios.blogspot.gr/

 

Συρράκο, η πατρίδα του Κρυστάλλη … ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

Το Συρράκο είναι ένα διαμάντι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από πέτρα, ένα αριστούργημα ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής που διατηρεί αναλλοίωτο το χρώμα και την αρχοντιά του. Ένα ακόμη πολύ καλό βίντεο με drone δημιούργησε για το χωριό με τα αρχοντικά, τα πετρόχτιστα γεφύρια, τις λαξευτές πέτρινες βρύσες και τα… σοκάκια