Συγκλονιστική μαρτυρία του σκηνοθέτη και του ηθοποιού, που υποδύθηκε τον Χριστό!

Σχετική εικόνα
~ Λέει ο Μελ Γκίμπσον 
(ο σκηνοθέτης της ταινίας):
 “Η ελπίδα μου είναι αυτή η ταινία να έχει ένα τρομερό μήνυμα πίστης, αγάπης, συγχώρησης και ένα μήνυμα του καταπληκτικού θάρρους και της θυσίας. 
Η ελπίδα μου είναι να επηρεάσει τους ανθρώπους σε πολύ βαθύ επίπεδο και να τους αλλάξει κάπως και αυτό το μήνυμα είναι ένα αρκετά καλό μήνυμα για να το προωθήσουμε τώρα. Υπάρχει πολύ αναστάτωση στον κόσμο σήμερα. Νομίζω ότι όταν ο κόσμος δοκιμάζεται μ’ αυτό τον τρόπο, συνήθως οι άνθρωποι αρχίζουν να επιστρέφουν σε κάτι υψηλότερο για να γεμίσει το κενό στην ψυχή τους, ιδιαίτερα αν η γη κράζει με πόνο από όλα τα βάσανα και το φόβο που έχουν επιφέρει ο πόλεμος και το μίσος. Για μένα, δεν νομίζω ότι υπάρχει καλύτερο μήνυμα που μπορείς να βγάλεις προς τα εκεί έξω, απ’ αυτό που είναι μέσα σ’ αυτή την ταινία.” Σε μια προβολή της ταινίας στο Σικάγο ο Γκίμπσον είπε: 
“Ίσως οι κριτικοί επιτεθούν στην ταινία.” 
Και συνεχίζει: 
“Εγώ όμως έχω κάνει την καριέρα μου και την έχω βαρεθεί. Δημιούργησα μία κοσμική ουτοπία για τον εαυτό μου στο Χόλιγουντ, η οποία είναι κενή. Υπάρχουν σπουδαιότερα πράγματα. Ο ανθρώπινος πολιτισμός άλλαξε για πάντα από το Χριστό. Είτε είσαι πιστός, είτε όχι, ο θάνατός Του έχει επιρροή πάνω σου.”
(από το ιστολόγιο Κόκκινος Ουρανός… )

~ Η ταινία κατηγορήθηκε ακόμα ότι προωθεί τον αντισημιτισμό!  Για αυτό η σκηνή που ο Ιουδαϊκός λαός φωνάζει στον Πόντιο Πιλάτο «Το αίμα του ας είναι επάνω μας, και επάνω στα παιδιά μας» αφαιρέθηκε μετά από πιέσεις της εβραϊκής κοινότητας καθώς η φράση θεωρήθηκε αντισημιτική αιχμή και αφαιρέθηκε στο τελικό μοντάζ!… 

~ Ενδιαφέρον παρουσιάζουν διάφορα «περίεργα» περιστατικά κατά την διάρκεια που γυριζόταν η ταινία, τα οποία κατά πολλούς μαρτυρούν ότι Θεός φάνηκε να εργάζεται μέσα από θαυματουργικές καταστάσεις…. 
Στο Τέξας, ένας 20χρονος που είδε την ταινία, ομολόγησε στους αστυνομικούς, ότι πριν από δυο μήνες είχε σκοτώσει τη 19χρονη έγκυο φίλη του! 
Όπως τους “εξομολογήθηκε”, αποφάσισε να παραδοθεί, αφού είδε την ταινία του Μελ Γκίμπσον, σε μία προσπάθεια να λυτρώσει τη ψυχή του από την αμαρτία. 
Η 19χρονη Ασλεϊ Νικόλ Γουίλσον, είχε βρεθεί απαγχονισμένη στο σπίτι της στις 18 Ιανουαρίου. 
Δίπλα της είχε βρεθεί ένα σημείωμα στο οποίο εξηγούσε τους λόγους της αυτοκτονίας. 
Το σημείωμα όμως είχε συντάξει ο Νταν Λιτς έτσι ώστε το έγκλημα να μοιάζει με αυτοκτονία… 

 ~ Ο Jim Caviezel είναι ο ηθοποιός,
που υποδύθηκε τον Χριστό στην ταινία
«Τα Πάθη του Χριστού».
Σχετική εικόνα
Εδώ ομολογεί Τον Χριστό και αφηγείται την ιδιαίτερη εμπειρία του μέσα από το ρόλο του σε αυτή την ταινία…

(η ιδέα της ανάρτησης ανήκει στο Νέστορα και στην Ουρανία…)

 

https://amfoterodexios.blogspot.gr/2018/01/blog-post_63.html
 

«Να κρατήσετε τις παλιές ταυτότητες και να ξεσηκωθείτε, αν θελήσουν να σας δώσουν τέτοια ταυτότητα»

Ήταν κι άλλοι προσκυνητές, περί τα δέκα άτομα όλοι μαζί, και καθίσαμε στα κούτσουρα.
Τότε, ο Γέροντας πήγε μέσα στο Κελλί του και μας έφερε την ταυτότητα ενός Ελληνοαμερικανού. Στο πάνω μέρος είχε τον γραμμωτό κώδικα και από κάτω την φωτογραφία. Μας την έδειξε και μας είπε:

«Να κρατήσετε τις παλιές ταυτότητες και να ξεσηκωθείτε, αν θελήσουν να σας δώσουν τέτοια ταυτότητα. «Ταυτότητα» θα πει ότι ταυτίζεσαι. Αντιπροσωπεύει, δηλαδή, αυτό που είσαι».

Κουρτέσης Χρήστος, συνταξιούχος ΔΕΗ, Κοζάνη
Μαρτυρίες Προσκυνητών, Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, τόμος Β’, σελ 216

https://topothoumeno.blogspot.gr/2018/03/blog-post_598.html#more
 

παράκληση

Περπάτησα πάρα πολύ
και τα φτερά μου τα `χω χάσει.
Μα εσύ που δεν πατάς στη γη
καν’ την ψυχή μου να πετάξει…
Μ’ ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι,
ένα αεράκι να μας πάρει…
Φωτιά κι αέρας να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας…

Είναι η καρδιά μου μια αυλή
σ’ ένα κελί που όλο μικραίνει.
Μα εσύ που έχεις το κλειδί
έλα και πες μου το «γιατί»…
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει,
το όνειρό μου ξαποσταίνει…
Νερό κι αρμύρα να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας…

Έχω ένα κόμπο στο λαιμό
και μια θηλιά που όλο στενεύει.
Έλα και κάνε μουσική
την τρέλα που με διαφεντεύει…
Κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς,
τραγούδησέ τες να χαρείς…
Μ’ ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας…

 

«Μην τολμήσεις!» Νέο τραγούδι για την Τουρκική προκλητικότητα εν όψει της 25ης Μαρτίου…

Νέο τραγούδι για την Τουρκική προκλητικότητα εν όψει της 25ης Μαρτίου 2018


https://www.youtube.com/watch?v=jabZuiXaRpg&t=46s

Μουσική-ερμηνεία : Νίκος Δρυμούσης
Στίχοι : Νίκος Θεοδωρόπουλος
Από το έργο : «Το Έπος του Αιγαίου»

Στα ψηλά είναι ο Θάνος
δε σηκώνει και πολλά
σε ρηχά νερά ο Πάνος
θα σου κάνει τη ζημιά

Δες πως σκίζει τα ουράνια

ο Βαγγέλης με ορμή
γιο προσμένει από τη Ράνια
και πετάει σαν πουλί

Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις

να πατήσεις σε δικό μας χώμα μη σκεφτείς
Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις
Πάνω περιμένει ο Ζήσης
κάτω είναι ο Περικλής

Σ’ έχει κόψει με το κιάλι

δε σε παίρνει να κρυφτείς
Με το μάτι του Μιχάλη
έχεις μπλέξει θα το δεις

Πρόσεξε με το Μελέτη

πρόσωπο να μη βρεθείς
όρκο έδωσε στην Μπέτυ
να γυρίσει νικητής

Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις

να πατήσεις σε δικό μας χώμα μη σκεφτείς
Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις
Πάνω περιμένει ο Ζήσης
κάτω είναι ο Περικλής

 

Σταμάτης Σπανουδάκης: Εγώ και όσα λέω …

«Και για να γίνει το θαύμα χρειάζεται μόνο πίστη. Πίστη παιδική, πίστη
ακλόνητη. Πίστη παραμυθένια. Πίστη ερωτευμένου. Και να ζητάς, με όλη τη
δύναμη της λαβωμένης και κομματιασμένης, ψυχής σου. Και τότε το θαύμα
γίνεται…»
Σταμάτης Σπανουδάκης: Εγώ και όσα λέω…
Θά΄θελα λίγο να μιλήσω, για όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια, στην χώρα
μας. (Θα μπορούσα να πώ συμβαίνουν στη γή, αλλά αισθάνομαι πολύ
περισσότερο Ελληνας, παρά πολίτης της γής).
Θά πώ λίγα λοιπόν, για το «Ελληνικό πρόβλημα».
Ένα από τα κακά πού πάθαμε σαν Έλληνες, είναι πιά νά μή μιλάμε, αλλά να
γράφουμε σέ facebook και τα τοιαύτα και έτσι με τα λόγια, τίς επισημάνσεις
και τα παράπονα μας, να κάνουμε τον θλιβερό και εντελώς μάταιο «αγώνα»
μας.
Όλοι «ξέρουμε ποιός φταίει» (έκαστος βέβαια με το σεναριο πού τον βολεύει
η καταλαβαίνει), «τί θάπρεπε νάχει γίνει», «πώς φτάσαμε ως εδώ» και άλλα,
κουραφέξαλα.
 Εν τώ μεταξύ, με πολύ συγκεκριμένο σχέδιο καί πρόγραμμα, όλα προχωράνε
όπως «πρέπει» καί κανείς μα κανείς δεν φαίνεται ικανός, να σταματήσει
αυτή την πρωτόγνωρη κατρακύλα.
Ποιος είναι ό υπεύθυνος, ποιός ο κακός, ποιός ο ιθύνων νούς, ποιός ο
πραγματικός εχθρός;
 Τί κρύβεται πίσω από όσα παράλογα, ζούμε; Όι σιωνιστές, η Αμερική, η
Γερμανία, οί Μασσόνοι, οί αγορές, το κεφάλαιο, οί σοσιαλιστές, οί
φιλελεύθεροι, οί αριστεροί, οί δεξιοί, οί πιό αριστεροί, οι πιό δεξιοί.
Καί άλλοι πολλοί. Διαλέχτε.
Όσο πιό πίσω καί πιο βαθειά πασχίζω να πάω, τόσο χάνομαι.
Οί περιπτώσεις και οί πιθανότητες, αναρίθμητες. Τα σενάρια, ών ούκ έστιν
αριθμός. Οί γνώμες, σάν τα χασμουρητά. Όλοι έχουν κι’ απο μία. Καί ο
θυμός, περισσεύει.
Πάντα «μικραίνω» τα πράγματα, για να τα καταλάβω. Αλλά και για να
καταλάβω, τόν εαυτό μου καί τούς γύρω μου.
Καί καταφεύγω συνήθως στούς «μύθους», στα παραμύθια, στην τσάτρα πάτρα
ιστορία πού έμαθα, αλλα κυρίως σε εκείνη τήν άλλη, πού χωρίς να τής
ζητηθεί, κυλάει στό αίμα μου.
» Και παρέα με τούς μύθους, ταξιδεύω στ’ ανοιχτά.
Γιατί ότι είναι κρυμμένο, μυστικό καί μαγεμένο, αγαπάω αληθινα»
Εκεί λοιπόν, στήν ζωή μου, βρήκα όλα όσα έψαχνα. Τήν πίστη, την αγάπη, την
έμπνευση, την δύναμη κι’ αυτό το ασυμβίβαστο και διαφορετικό, πού δέν
βλέπει ότι οί άλλοι, αλλά κάτι δικό του, άπιαστο και φαινομενικά,
ανθρωπίνως αδύνατο.
Με αυτά λοιπόν τα «παιδικά» εφόδια πορεύτηκα, και έτσι ακριβώς συνεχίζω.
Ξέρω από καιρό επίσης, ότι η λογική, η εξυπνάδα, η γνώση, η μόρφωση, είναι
χρήσιμα όπλα, αλλά παρωχημένα καί άχρηστα, όταν έχεις να κάνεις με τα
μεγάλα. Δηλαδή τή ζωή καί το θάνατο.
Εκεί, θές «πυρηνικά όπλα».
Όχι παράλογα, όχι υπόλογα, αλλά σαφώς, υπέρλογα. Μόνο το υπέρ τόν λόγον,
μπορεί να εξηγήσει τά ανεξήγητα, να αγγίξει τό Θεό.
Κι’ αυτό, τό έχουμε όλοι μέσα μας.
Με το πού γεννιόμαστε.
Αλλα σιγά, σιγά παύουμε να το ακούμε και να το εμπιστευόμαστε.
Και πιστεύουμε σε επιστήμες, αποδείξεις, ανθρώπους, θεωρίες πολιτικές και
μή, στά άστρα, στόν καφέ καί στού κουφού την πόρτα ….
Πάμε λοιπόν στά κατ’ εμέ σίγουρα.
Άλλωστε, εγώ γράφω, αυτό πού διαβάζετε.
Ένας ναρκομανής που χτυπάει τη δόση του, δεν σώζεται με καλά λόγια, ευχές,
απειλές ή συμβουλές. Χρειάζεται, «Aμεση δράση».
Εγώ μία μόνο τέτοια ξέρω στην ζωή μου και μιλάω, από προσωπική εμπειρία.
Τόν Ιησού Χριστό.
Μόνον αυτός μπορεί να επέμβει καί να συντελέσει το θαύμα. Καί ο ναρκομανής
να γίνει «εν ριπή οφθαλμου» καλά.
Ο κουτσός να περπατήσει, ο τυφλός να δεί.
Καί για να γίνει αυτό χρειάζεται μόνο, πίστη. Πίστη παιδική, πίστη
ακλόνητη. Πίστη παραμυθένια. Πίστη ερωτευμένου.
Και να ζητάς, με όλη τη δύναμη τής λαβωμένης και κομματιασμένης, ψυχής σου.
Καί τότε το θαύμα γίνεται.
Κι απ» τά τάρταρα πού είσαι, μεταφέρεσαι, σε μιά στιγμή, στόν παράδεισο.
Τό ξέρω, το έζησα καί πολλοί άλλοι, κοντά μου.
Μέ μιά γρήγορη λογική υπέρβαση λοιπόν και ταξιδεύοντας από το προσωπικό
στό συλλογικό, θα έλεγα, ότι αυτό ακριβώς, πάει πολύ στραβά στην χώρα μας.
Χάσαμε την πίστη.
Ανταλλάξαμε τον Χριστό με μπιχλιμπίδια, πού τώρα μας τα παίρνουν.
Ανταλλάξαμε την πίστη με ιδέες και λόγια, δηλαδή ιδεολογίες.
Εξ’ ορισμού δημιουργήματα τού νού, ο οποίος όμως, αδυνατεί να συλλάβει,
τον δημιουργό του.
Δέν είναι φτιαγμένος ο νούς μας, γι’ αυτό. Βοηθητικό εργαλείο είναι.
Άλλωστε ποιά ιδεολογία, μπορεί να πάρει σαφή θέση απέναντι, στόν θάνατο;
Καμμία.
Όλες μιλούν για το εδώ καί τώρα. Αρα, είναι όλες τους για μένα,
πνευματικά, φιλοσοφικά, αλλά και ουσιαστικά, άχρηστες.
Κοντά στον ζωντανό Χριστό λοιπόν καθημερινά, κουβαλώντας, τίς ατέλειες,
τίς αμαρτίες και τα λάθη μας, καί γλυκά παρακαλώντας, να γίνει το δικό Του
θέλημα, για τον εαυτό μας και την χώρα μας.
Μήν θυμώνετε με τούς πολιτικούς, τούς τηλεαστέρες, τούς διαπλεκόμενους καί
λοιπούς, πνευματικά ελάχιστους.
«Δείχνουν νικητές κι είναι νικημένοι, δείχνουν ζωντανοί κι’ είναι πεθαμένοι»
Δεν καταλαβαίνουν, δέν λυπούνται, δεν έχουν τύψεις, δεν γνωρίζουν πατρίδα.
Να θυμώνετε αντιθέτως, με τόν εαυτό σας πού ένα βήμα, ή μιά ειλικρινής
στιγμή, σας χωρίζει από την σωτηρία και την αλήθεια, πού πάντα περιμένουν
πλάι σας.
Κάθε μέρα, ένα βηματάκι.
Μιά καλή σκεψη, μια καλη πράξη, ένα κλείσιμο για λίγο τής τηλεόρασης για
μια μικρή προσευχή, μια ευλογία για έναν εχθρό.
Μικρά παιδικά βηματάκια για να βάλουμε τον εαυτό μας, στήν άλλη διάσταση.
Τής πίστης, τής χαράς, τής ελπίδας και τελικά τής αγάπης.
Ότι τόσο δά ελάχιστο κάνει ο καθένας μας για τον εαυτό του, το κάνει
τελικά, για την χώρα του.
Μόνο αν αλλάξω εγώ, αλλάζουν όλα γύρω μου.
Ο Θεός να με συγχωρήσει, πού αν και νήπιο, τολμάω, να διδάσκω.
Πείτε το ποιητική αδεία, η συνθετική παραζάλη.
Καί συγχωρείστε με.
Να΄μαστε όλοι ευλογημένοι!
Σταμάτης.

 

 

Πού είναι οι μοναχοί, η εμπροσθοφυλακή της Ορθοδοξίας;

Αποτέλεσμα εικόνας για παπασ οικουμενισμος

Ο μοναχός δεν πρέπει να επιτρέπει την παραμικρή καινοτομία σε θέματα πίστεως, κατά τον Άγιο Πατέρα και μεγάλο μοναστικό ηγέτη, οργανωτή του μοναχικού βίου Θεόδωρο Στουδίτη.

Δεν φοβήθηκε τις απειλές και τους διωγμούς των εικονομάχων αυτοκρατόρων και πατριαρχών αλλά μέσα στην Κωνσταντινούπολη, στον περίβολο, της Μεγάλης Ιεράς Μονής Στουδίου, οργάνωσε λιτανεία με λαμπαδηφορία χιλίων μοναχών, που κρατούσαν τις απαγορευμένες άγιες εικόνες στα χέρια τους.

Δέκα χιλιάδες μοναχούς της Παλαιστίνης συγκέντρωσαν παλαιότερα στα Ιεροσόλυμα οι Άγιοι Σάββας Ηγιασμένος και Θεοδόσιος Κοινοβιάρχης, και άλλοι μέγιστοι μοναχικοί ηγέτες, και έσωσαν την Ορθοδοξία από την αίρεση του Μονοφυσιτισμού.

Ποιος θα σώσει τώρα την Εκκλησία από την παναίρεση του Οικουμενισμού και την δολιότητα του Παπισμού;