Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί – Ακούστε το τραγούδι και διαβάστε με προσοχή τους στίχους

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές
την πρώτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
αδέρφια πήραν οι οχτροί
κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές
την άλλη μέρα
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά
την τρίτη μέρα
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί
κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά
την άλλη μέρα
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
μοιράσαν δώρα οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά
την πέμπτη μέρα
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
κρατούσαν δίκιο οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια
σαν κάθε μέρα
Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης & Μαρία Δημητριάδη ( Ντουέτο )
 

40 απλές ερωτήσεις για τη Μακεδονία. Πρίν μειοδοτήσετε θα πρέπει να τις απαντήσετε κε Κοτζιά και κε Τσίπρα.

 

40 απλές ερωτήσεις για τη Μακεδονία

Του Λυσίμαχου Σαμασίτη

  1. Πώς θα ονομάζεται ο κάτοικος της «Βόρειας Μακεδονίας»?
  1. Τι προέλευση έχει η λέξη Μακεδονία?
  2. Αν με 4 λέξεις πριν το Μακεδονία επι 25 χρόνια (Former Yugoslavian Republic Of)όλοι τους αποκαλούσαν Macedonia, με μια μόνο λέξη μπροστά – North, Nova – γιατί να αλλάξει αυτό?
  3. Τι το τόσο σημαντικό έχουμε να κερδίσουμε με την παραχώρηση του όρου «Μακεδονία»?
  4. Τι έχουμε να κερδίσουμε με την ένταξη των Σκοπίων σε ΕΕ και ΝΑΤΟ?
  5. Ποιος βιάζεται να λυθεί το θέμα?
  6. Αν δεν βιαζόμαστε εμείς, τότε γιατί σπεύδουμε?
  7.  Μας πιέζει κάποιος? Αν ναι, ποιός? Με τι αντάλλαγμα?
  8. Η ονομασία του κρατιδίου με τον όρο Μακεδονία, πώς θα φανεί στην αλβανική μειονότητα, που είναι το 30%του πληθυσμού?

Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΜΑΝΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΑΙ Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ»

Ένας νεαρός άνδρας πήγε να υποβάλλει αίτηση για μια διευθυντική θέση σε μια μεγάλη εταιρεία. Αφού πέρασε την αρχική συνέντευξη , έπρεπε τώρα να συμφωνήσει και ο γενικός διευθυντής για την πρόσληψη.

Ο διευθυντής ανακάλυψε από το βιογραφικό του, ότι ο νεαρός είχε εξαιρετικές ακαδημαϊκές σπουδές. Ρώτησε, «Πως κατάφερες να κάνεις αυτέ τις σπουδές; Μήπως πήρες υποτροφίες;»
«Όχι του απάντησε ο νεαρός».
«Ο πατέρας σου κατέβαλλε όλα αυτά τα δίδακτρα;» ρώτησε ξανά ο διευθυντής.
«Ο πατέρας μου κύριε πέθανε όταν ήμουν ενός έτους, η μητέρα μου ήταν αυτή που πλήρωνε τα δίδακτρά μου» Απάντησε.
« Που εργάζεται η μητέρα σου;»
«Η μητέρα μου εργάζεται ως καθαρίστρια ρούχων. Πλένει ρούχα για άλλους»
Ο διευθυντής ζήτησε τότε από το νεαρό να του δείξει τα χέρια του. Ο νεαρός έδειξε τα χέρια του τα οποία ήταν λεία και πολύ απαλά.
«Έχεις βοηθήσει ποτέ τη μητέρα σου στο πλύσιμο των ρούχων;»
«Ποτέ, η μητέρα μου ήθελε πάντα να μελετώ και να διαβάζω όσο το δυνατόν περισσότερο. Εκτός αυτού, η μητέρα μου πλένει τα ρούχα πιο γρήγορα από μένα.
Ο διευθυντής είπε: «Θέλω να σου ζητήσω κάτι. Όταν πας σπίτι σήμερα, πήγαινε να καθαρίσεις τα χέρια της μητέρας σου και θα τα ξαναπούμε αύριο το πρωί».
Ο νεαρός θεώρησε ότι οι πιθανότητες να πάρει τη θέση, ήταν πολύ μεγάλες. Όταν πήγε πίσω στο σπίτι, ζήτησε από τη μητέρα του να τον αφήσει να καθαρίσει τα χέρια της. Η μητέρα παραξενεύτηκε και με ανάμεικτα συναισθήματα άπλωσε τα χέρια της προς το γιο της.
Ο νεαρός άρχισε να πλένει τα χέρια της μητέρας του σιγά-σιγά, ενώ δάκρυα έσταζαν από τα μάτια του όση ώρα το έκανε αυτό. Ήταν η πρώτη φορά που παρατήρησε ότι τα χέρια της μητέρας του ήταν τόσο ζαρωμένα, και ότι υπήρχαν τόσες πολλές μελανιές πάνω τους. Μερικές μελανιές μάλιστα ήταν τόσο οδυνηρές, που η μητέρα του βογκούσε όταν τις άγγιζε.
Ήταν η πρώτη φορά που ο νεαρός συνειδητοποίησε ότι ήταν αυτά τα χέρια που έπλεναν σε καθημερινή βάση ρούχα για να μπορέσει να πληρώσει τα δίδακτρά του. Οι μελανιές στα χέρια της, ήταν το τίμημα που η μητέρα έπρεπε να πληρώσει για την εκπαίδευσή του και το μέλλον του παιδιού της.
Μετά τον καθαρισμό των χεριών της μητέρας του, ο νεαρός άρχισε να πλένει σιγά – σιγά όλα τα ρούχα που είχαν στοιβαχτεί για πλύσιμο, μονολογώντας «Μάννα συγγνώμη και σ’ ευχαριστώ για όλα» Μάννα συγγνώμη και σ’ ευχαριστώ για όλα»… ενώ δάκρυα συνέχιζαν να τρέχουν από τα μάτια του.
Εκείνο το βράδυ, μητέρα και ο γιος έκατσαν και κουβέντιασαν για αρκετή ώρα.
Την άλλη μέρα το πρωί, όταν ο νεαρός πήγε στο γραφείο του διευθυντή συγκινημένος και βουρκωμένος, βλέποντάς τον έτσι, τον ρώτησε.
«Για πες μου λοιπόν, τι έγινε χθες στο σπίτι σου; Τι έκανες; Έμαθες κάτι καινούργιο»
Ο νεαρός απάντησε: «Καθάρισα τα χέρια της μητέρας μου, αλλά και έπλυνα τελικά όλα τα ρούχα που είχε για πλύσιμο»
«Τώρα κατάλαβα και εκτίμησα την προσπάθεια της μητέρας μου. Χωρίς τη μητέρα μου, δεν θα ήμουν αυτό που είμαι σήμερα. Συνειδητοποίησα με την πράξη αυτή, πόσο σημαντική είναι η βοήθεια που σου προσφέρουν οι άλλοι. Έχω καταλήξει να εκτιμώ την αξία και τη σημασία που έχει το να βοηθά ο ένας τον άλλο στην οικογένεια και στην κοινωνία»
Ο διευθυντής τότε του είπε: «Αυτό είναι που ψάχνω σε ένα συνεργάτη. Θέλω να προσλάβω ένα άτομο που δεν θα σκέφτεται μόνο το εαυτό του, που μπορεί να γνωρίζει και να εκτιμά τη βοήθεια, τις προσπάθειες και τα δεινά των άλλων, για να επιτευχτούν κάποια πράγματα στη ζωή και δεν θα θέτει τα χρήματα ως μοναδικό στόχο του στη ζωή του. Έχεις προσληφθεί»
Αυτό το νεαρό άτομο εργάστηκε πολύ σκληρά, έλαβε αξιώματα στην επιχείρηση και απολάμβανε το σεβασμό των υφισταμένων του. Κάθε εργαζόμενος που είχε, εργάστηκε επιμελώς και ως ομάδα με τους υπόλοιπους. Οι επιδόσεις της εταιρείας βελτιώθηκαν σημαντικά.
http://miteriko.blogspot.gr/2018/05/blog-post_81.html

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Μας «πασσάρουν» τις ηλεκτρονικές ταυτότητες για λόγους -δήθεν- ασφαλείας, την ίδια στιγμή που παντού αποδεικνύονται διάτρητες.

Όταν οι ερευνητές ασφάλειας ανακάλυψαν τον περασμένο μήνα ότι το ασφαλές υλικό που κατασκευάστηκε από την Infineon Technologies της Γερμανίας δεν ήταν τελικά τόσο ασφαλές, ήταν σαφές ότι θα υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις.
Υπάρχουν πολλές smartcards και άλλες συσκευές εκεί έξω, που έχουν τσιπ Infineon μέσα τους, και το ελάττωμα «ROCA» στον βασικό αλγόριθμο γενιάς ζεύγους του Infineon έδωσε τη δυνατότητα σε κάποιον να ανακαλύψει το ιδιωτικό κλειδί ενός στόχου, απλώς γνωρίζοντας το δημόσιο κλειδί του.
Τώρα, σε μια ανάλογη περίπτωση με την πρόσφατη εμπειρία της Εσθονίας, η Ισπανία φαίνεται να έχει μεγαλύτερη – και αναμφισβήτητα πιο χαοτική – δυσκολία στη διαχείρηση των συνεπειών για τις  Έξπυπνες Κάρτες/Εθνικές Ταυτότητές της.
Το μεγάλο ελάττωμα ασφαλείας της Εσθονίας επηρέασε μόνο περίπου 760.000 Κάρτες, αν και οι Εσθονοί χρησιμοποιούν πραγματικά τις Κάρτες τους για μια μεγάλη ποικιλία δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών.
Σε αντίθεση με αυτό το ποσοστό, στην Ισπανία υπάρχουν περίπου 60 εκατομμύρια έξυπνες Κάρτες/Ταυτότητες. Ωστόσο, σύμφωνα με ένα άρθρο της El País, οι Ισπανοί χρησιμοποιούσαν τις δικές τους μόνο σε ποσοστό 0,02 % σε εφαρμογές δημοσίων υπηρεσιών, όταν έγινε η έρευνα πριν μερικά χρόνια.
Ο Dan Cvrcek είναι ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας ασφαλείας Enigma Bridge, η οποία ιδρύθηκε από ερευνητές που βρήκαν το ελάττωμα της ROCA.
Είπε στον ZDNet ότι η εκμετάλλευση του ελάττωματος θα μπορούσε να επιτρέψει σε επιτιθέμενους να αναστρέψουν ή να ακυρώσουν τα συμβόλαια που υπέγραψαν οι άνθρωποι, εν μέρει επειδή οι Ισπανοί δεν χρησιμοποιούν χρονικά σήματα για πολύ σημαντικές υπογραφές.

«Εξακολουθώ να μην νομίζω ότι μπορείς να κάνεις μια μεγάλη επίθεση που θα στοχεύει πολλούς ανθρώπους,» είπε ο Cvrcek.
Ωστόσο, πρόσθεσε, το κόστος μιας μεμονωμένης επίθεσης «μειώθηκε ραγδαία». Η υπόθεση ήταν ότι η επίθεση κοστίζει μεταξύ $20.000 και $40.000, αλλά τώρα κοστίζει «ρεαλιστικά $2.000».
Κάθε Κάρτα/Ταυτότητα, γνωστή ως DNIe, διαθέτει ένα τσιπ που περιέχει δύο πιστοποιητικά, ένα για ταυτοποίηση και ένα για την ηλεκτρονική υπογραφή πράξεων.
Σύμφωνα με τον El Diario, οι αρχές αντέδρασαν στη αποκάλυψη της τρωτόττηας του τσίπ Infineon τον Οκτώβριο, ανακαλώντας, στις 6 Νοεμβρίου, όλα τα πιστοποιητικά που εκδόθηκαν από τον Απρίλιο του 2015.
Επιπλέον, οι αρχές έχουν απαγορεύσει στους πολίτες να υπογράφουν (ηλεκτρονικά) έγγραφα με την Κάρτα/Ταυτότητα στα τερματικά αυτοεξυπηρέτησης που βρίσκονται σε πολλούς αστυνομικούς σταθμούς.
Αυτή η απόφαση επηρεάζει κάθε Κάρτα/Ταυτότητα, όχι μόνο εκείνες που έχουν το ελάττωμα. Ωστόσο, οι άνθρωποι μπορούν ακόμα να υπογράψουν ψηφιακά έγγραφα online, χρησιμοποιώντας έναν μικρό αναγνώστη καρτών που συνδέεται με τους υπολογιστές τους.
Οι αναγνώστες χρειάζονται για την αναβάθμιση των Καρτών/Ταυτοτήτων που υπέστησαν τη ζημιά. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακόμα ενδείξεις για το πότε θα ενημερωθούν οι Κάρτες/Ταυτότητες που υπέστησαν τη ζημιά. Πράγματι, δεν φαίνεται να υπάρχουν πολλές επίσημες πληροφορίες, κάτι που δεν έχει περάσει απαρατήρητο στον ισπανικό τεχνολογικό τύπο.
«Ούτε η αστυνομία ούτε άλλοι δημόσιοι φορείς έχουν δώσει περισσότερες πληροφορίες μέσω των λογαριασμών των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης σχετικά με τον αντίκτυπο της ευπάθειας και τον τρόπο δράσης του πολίτη σε περίπτωση που έχει επηρεαστεί από τη ζημιά», δήλωσε ο Xataka.
Τουλάχιστον, η Izenpe, η Βασκική αρχή πιστοποίησης, η οποία έχει ανακαλέσει 30.000 πιστοποιητικά, έχει δώσει πληροφορίες για τον τρόπο αντικατάστασής τους, πρόσθεσε το blog.
Εν μέσω αυτού του χάους, φαίνεται επίσης ότι ορισμένοι άνθρωποι με πρόσφατα εκδοθείσες κάρτες DNIe εξακολουθούν να μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν, παρά την υποτιθέμενη ανάκληση των πιστοποιητικών τους. «Δεν με πειράζει αν συνεχίσει έτσι μέχρι να υπάρξουν νέα πιστοποιητικά», τουιτάρισε ένας χρήστης.
Ο Toomas Ilves, πρώην πρόεδρος της Εσθονίας, δήλωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι πίστευε ότι εκατομμύρια άνθρωποι σε διάφορες χώρες, έχουν πληγεί από το ελάττωμα της ROCA, αλλά οι αρχές τους «σιώτησαν».
https://id-ont.blogspot.gr/2018/05/blog-post_85.html#more

 

 

Μια ιστορία που θα κάνει κάθε μαμά να δακρύσει ..

«Η αρρώστια όλων των μαμάδων»

Αποτέλεσμα εικόνας για «Η αρρώστια όλων των μαμάδων»
Κάπου, σε ένα σπίτι, εκεί γύρω από τη γειτονιά σου, ζει ένα κοριτσάκι. Το λένε Χριστιάννα. Το κοριτσάκι είχε την καλύτερη μαμά του κόσμου. Το φιλούσε και το κρατούσε αγκαλιά, σχεδόν όλη μέρα όταν ήταν μικρό.
 
Όμως, καθώς το κοριτσάκι μεγάλωνε, η μαμά του άλλαζε. Γινόταν πιο σοβαρή, και συνέχεια του έλεγε τι πρέπει να κάνει και τι να μην κάνει. Ακόμα και η φωνή της είχε αλλάξει. Το χαμόγελο σπάνια φαινόταν πια στα χείλη της και η διάθεση για παιχνίδι την είχε εγκαταλείψει. 
 
Η Χριστιάννα είχε στενοχωρηθεί πάρα πολύ και έψαχνε με το μικρό μυαλουδάκι της να βρει, τι κακό είχε βρει τη μαμά της και κάθε μέρα ήταν όλο και χειρότερα. Μάλλον θα ήταν κάποια αρρώστια, που είχε κολλήσει, και την άλλαζε τόσο πολύ.
 
Μετά από καιρό, παρατήρησε πως κάθε φορά που εκείνη έπεφτε και χτυπούσε, ή κάθε φορά που ήταν στο κρεβάτι με πυρετό, η μαμά της χειροτέρευε. Η ανησυχία της μεγάλωνε και γραμμές χάραζαν το μέτωπό της. Έτσι, κατέληξε πως εκείνη αρρώσταινε τη μαμά της και άρχισε να γίνεται πολύ προσεκτική. Έπλενε τα χέρια της, δεν έτρεχε στις σκάλες και σταμάτησε να ρουφάει τις μύξες της.
 
Όμως, όχι μόνο δεν είδε καμία αλλαγή, αλλά πρόσεξε πως και οι άλλες μαμάδες ήταν το ίδιο σοβαρές. Ίσως είχαν όλες κολλήσει την ίδια αρρώστια. Επίσης, ήταν φανερό πως όσο κι αν προσπαθούσε, δεν θα κατάφερνε ποτέ να σταματήσει να σκοντάφτει, κι ας μην ανέβαινε πάνω στα κάγκελα του σχολείου, και να κρυολογεί, ακόμα κι αν δεν έβγαζε το μπουφάν της. Είχε απελπιστεί, πώς να βρει τον τρόπο να κάνει τη μαμά της καλά;
 
  • Ένα πρωί, ενώ ήταν έτοιμοι να φύγουν για το σχολείο, η μαμά της είχε πάθει την καθημερινή της κρίση. Γύριζε γύρω γύρω και μάζευε πράγματα, έδινε κοφτές οδηγίες σε όλους και φώναζε δυνατά την ώρα κάθε δύο λεπτά. Την στιγμή που είχε σκύψει να δέσει τα κορδόνια της μικρής Χριστιάννας, όχι γιατί δεν ήξερε να το κάνει μόνη της, αλλά για να τελειώνουν πιο γρήγορα, η κόρη της έπιασε το πρόσωπο της μητέρας της με τα δυο της χεράκια και της είπε: «Τι ωραία που ήταν τότε που ήθελες να γίνεις σαν εμένα. Θυμάσαι;» και συνέχισε: «Εγώ δε θέλω να μεγαλώσω και να αρρωστήσω, όπως εσύ και οι άλλες μαμάδες.»
 
Η μαμά της δεν είχε χρόνο να της εξηγήσει ότι δεν ήταν άρρωστη, πως απλώς είχε τόσα να σκεφτεί και να κάνει. Πώς να περιγράψει σε ένα παιδί τι σημαίνει να είσαι μεγάλος; Πως να της πει ότι ανησυχούσε τόσο για εκείνη; Ένα δάκρυ γέμισε τα μάτια της και επάνω του γυάλισε όλη η λαχτάρα της μητέρας της να περάσει όμορφα με την κόρη της, όπως όταν ήταν ένα μικρό μωράκι στην αγκαλιά της. Όμως ο χρόνος είχε γίνει λίγος και εκείνη ήθελε να μην της λείψει τίποτα.
 
  • Ήθελε να είναι πάντα καλά. Δεν είχε καταλάβει ότι με αυτόν τον τρόπο της στερούσε το πιο σημαντικό, τη μαμά της. Εκείνη τη φιγούρα που γεμίζει ευτυχία κάθε παιδική καρδιά. Δεν είχε καταλάβει ότι το γέλιο της μητέρας είναι πολυτιμότερο από όλους τους θησαυρούς πάνω στη Γη.
Αποτέλεσμα εικόνας για «Η αρρώστια όλων των μαμάδων»
Η Χριστιάννα έβαλε το χέρι της μέσα στο δικό της και της είπε: «Μη στενοχωριέσαι, με έχεις μάθει να προσέχω και δεν θα κολλήσω ποτέ αυτή την αρρώστια, που κλέβει τα γέλια και τα παιχνίδια.» Η μαμά της έσκυψε και της έδωσε ένα φιλί στο μέτωπο για να σφραγίσει αυτή την συμφωνία μεταξύ τους και έβαλε τα δυνατά της να θυμάται πόσο όμορφα είναι να είσαι παιδί.

Από τότε, σκοπός της μητέρας της ήταν να δείξει στην κόρη της, ότι μπορεί να γίνει μεγάλη, χωρίς να χάσει την παιδικότητά της, γιατί εκεί κρύβεται όλη η χαρά της ζωής. Ακόμα κι όταν έχανε το δρόμο της, προς τον ενθουσιασμό, και απογοητευόταν από όσα γίνονταν γύρω της, αρκούσε μια ματιά μέσα στα παιδικά μάτια για να ξαναβρεί τη σπίθα, που θα κερνούσε φλόγα τη ζωή της.
 
Κείμενο – Έλενα Κατσαντώνη

 

 

«Θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι τη Βασιλεία του Θεού είτε το θέλεις είτε όχι.

 

Συγχωρώ σημαίνει βλέπω τον άλλον όπως είναι, με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του, με όλα τα βαρίδια του, και λέω:
«Θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι τη Βασιλεία του Θεού είτε το θέλεις είτε όχι. Και είτε είσαι καλός είτε κακός, θα σε κουβαλήσω στους ώμους μου, θα σε φέρω μπροστά στον Κύριο και θα πω: Κύριε, όλη μου τη ζωή κουβάλησα αυτόν τον άνθρωπο, γιατί φοβόμουνα μήπως χαθεί. Τώρα είναι δικό σου θέμα να τον συγχωρήσεις, στο όνομα της δικής μου συγχώρησης!…» Πόσο όμορφο θα ήταν αν μπορούσαμε να σηκώνουμε έτσι «αλλήλων τα βάρη» και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο, χωρίς να προσπαθούμε να λησμονήσουμε το αδύνατο σημείο του ενός, την αμαρτία του άλλου ή την κατάσταση εκείνου που περνά δύσκολες ώρες! Πράττοντας δε αναλόγως να μην τον αφήνουμε να γονατίσει υπό το βάρος του πειρασμού αλλά αντίθετα να τον προστατεύουμε, ώστε να εμποδίζουμε την παράδοσή του σε αυτό ακριβώς που θα μπορούσε να τον κάνει να γονατίσει. Αν περιβάλαμε τον αδύνατο με άγρυπνη και τρυφερή αγάπη, πόσοι άνθρωποι δε θα ξαναέβρισκαν το νου τους και πόσοι δε θα γίνονταν άξιοι συγχώρησης-μιας συγχώρησης που θα τους δινόταν δωρεάν!

Αnthony Bloom
Το μυστήριο της ίασης

 

Το dispensationalist εσχατολογικό θεολογικό υπόβαθρο πίσω από την μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ


«Το Ισραήλ έχει ευλογήσει αυτόν τον κόσμο δείχνοντας μας Εσένα, τον αληθινό Θεό, μέσα από το μήνυμα των προφητών του, των Γραφών και του Μεσσία».

Αυτά τα λόγια είπε στην προσευχή του στα εγκαίνια της νέας πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ τη Δευτέρα, ο Robert Jeffress, ο ίδιος πάστορας που έκανε το «Make America Great Again» ύμνο. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Η μετά-νοια φάρμακο θεραπείας όλων των παθών …

Εκατοντάδες νεαροί και θαρραλέοι πρώην ομοφυλόφιλοι και πρώην τρανσέξουαλ από όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες μαζεύτηκαν στην πρωτεύουσα της Αμερικής το προηγούμενο Σαββατοκύριακο για να διακηρύξουν δημόσια την ελευθερία που έχουν βρει μέσα από την προσωπική τους σχέση με τον Ιησού Χριστό.

Το μήνυμά τους φυσικά, βρίσκεται σε έντονη αντίθεση με το «κοινό» LGBT δόγμα, το οποίο μέχρι τώρα έχει επιβληθεί και έχει κυριαρχήσει στον εθνικό διάλογο.

ΗΠΑ: Πρώην «τρανς γυναίκα»: Πέταξα τα φορέματά μου και τα μέικ απ μου, για να ακολουθήσω τον Χριστό