Πολύ σημαντικό ντοκιμαντέρ με ελληνικούς υποτίτλους για την αγιασμένη ζωή του Αγίου Γέροντος Ιακώβου, Ηγουμένου της Μονής του Οσίου Δαυίδ στην Εύβοια…

Σχετική εικόνα

Ευχαριστούμε τους συντελεστές της ταινίας και την Ιερά Μονή του Οσίου Δαυίδ του Γέροντος για την ευγενή παραχώρηση της ταινίας…

https://amfoterodexios.blogspot.gr/
 

Η αίτηση του Αγίου Παϊσίου, στον Σταθμό Χωροφυλακής Αγίου Όρους, για την έκδοση Αστυνομικής Ταυτότητας

Τον Αύγουστο του 1961, ο Μοναχός Παΐσιος προσήλθε στον Σταθμό Χωροφυλακής του Αγίου Όρους και υπέβαλε αίτηση έκδοσης Αστυνομικής Ταυτότητας.

Οι δύο μάρτυρες που βεβαίωσαν τα στοιχεία της ταυτότητας του αιτούντος, ήταν ο Ιερομόναχος Ευμένιος Φιλοθεΐτης και ο Μοναχός Ευδόκιμος Φιλοθεΐτης.

Οι φωτογραφίες που δημοσιεύω είναι από το αρχείο του φίλου Κωστας Γκιοργκινης

 

https://agioritikesmnimes.blogspot.com/2018/06/10709.html

 

Συλλειτουργούσε με αγίους «Ο όσιος Γεώργιος της Δράμας»

Συλλειτουργούσε με αγίους αλλά και ο ίδιος εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη ενώ ήταν στη Δράμα!

Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959), Πόντιος στην καταγωγή, εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930, όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δρα στηριότητα.
Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις, που ήταν απόρροια της οσιακής του βιοτής. “Δυνα μώστε την πίστη σας”, συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά, “και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία, ώστε ν’ αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού, το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα…”.
Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959).
Όταν θα λειτουργούσε, σηκωνόταν γύρω στα με σάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. Ήταν ακούραστος και ιεροπρε πής. Δεν βιαζόταν, και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα.
Κάποτε, ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση, μια χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. Ήταν οι δαίμονες, που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση.
Στην προσκομιδή διάβαζε πολλά ονόματα. Ορι σμένα τα σημείωνε, είτε ζωντανών είτε νεκρών, κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους ή για τον τρόπο που πέθαναν, ώ στε να τελέσουν μνημόσυνα, λειτουργίες και ελεημοσύνες.
Σε μιαν αγρυπνία, στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη, πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέ ροντα Γεώργιο, αν και ήταν απών, να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του, με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας.
Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. Η επαφή του αυτή με τους αγί ους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. Συχνά συλλειτουργούσε με άγιους. “Σπάνια λει τουργώ μόνος”, έλεγε με απλότητα. “Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα”.
Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. Στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φω τεινό. “Είχαμε ουράνιους επισκέπτες”, εξήγησε αργότερα· “τον άγιο Μηνά, τον άγιο Γεώργιο, τον άγιο Νικόλαο…”.
Άλλη φορά, στο τέλος της θείας μυσταγωγίας, είπε συγκινημένος: “Είχαμε μουσαφιρέους, τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη· αυστηρός μουσαφί ρης ο τίμιος Πρόδρομος”. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του, έτρεμε το χέρι του.
Όταν συλλειτουργούσε με αγίους, στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει, και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες.
Την παραμονή του ελληνοϊταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς.
– Τί έχεις γέροντα και κλαις; τον ρωτούσαν.
– Έμεινα ορφανός, απαντούσε εκείνος. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο.
Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θεί ας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. Έτσι, σε μια νυχτερινή λειτουργία, την ώρα που διάβαζε το Ευ αγγέλιο, τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδα φος. Σε άλλη θεία λειτουργία, την ώρα της μεγάλης εισόδου, τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα, να σταματάει στο κέντρο του ναού μια σπιθαμή ψηλό τερα από το δάπεδο και τέλος, μπαίνοντας στο άγιο βήμα, ν’ ακουμπάει στο έδαφος.
Κάποτε ένας επισκέπτης, αυτόπτης μάρτυρας πα ρόμοιων γεγονότων, τα διηγήθηκε στους άλλους πι στούς. Τον κάλεσε τότε ο γέροντας, του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά:
– Ό,τι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον!
Μια γυναίκα, μετά από κάποια μυσταγωγία, του είπε:
– Σε είδα, γέροντα, να λάμπεις δυνατά.
Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε:
– Είμαι άξιος εγώ να λάμπω; Ο Χριστός είναι άξιος. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου…
Από το βιβλίο του Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, «Ο όσιος Γεώργιος της Δράμας» (έκδοση Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα), Δράμα.
http://www.pemptousia.gr/2018/05/sillitourgouse-me-agious-alla-ke-o-idios-emfanistike-sti-thessaloniki-eno-itan-sti-drama/
 

 

 

Η συγκλονιστική εμπειρία μιας Γερμανίδας με τον Άγιο Γέροντα Πορφύριο!!!

Σχετική εικόνα
«Κάποτε συνόδευσα στον Άγιο Γέροντα μία Γερμανίδα γιατρό, η οποία κατόπιν των δικών μου αφηγήσεων περί της αγιότητος του Παππούλη μας, είχε μεγάλη επιθυμία να τον επισκεφθεί.

Η Γερμανίδα δεν γνώριζε την Ελληνική γλώσσα. Όμως σε λίγα λεπτά αρχίζει ένας διάλογος μεταξύ τους, τον οποίον κατ’αρχήν θεώρησα φυσικό.
Καθώς περνούσε όμως η ώρα, παρατήρησα, ότι ο ένας καταλάβαινε πολύ καλά τον άλλον χωρίς να χρειάζονται διερμηνέα. Μάλιστα συζητούσαν και περί ιατρικών θεμάτων. Η Γερμανίδα γιατρός, χαρούμενη, αποχώρισε, από το κελλάκι του – τότε έκπληκτη εγώ τον ερωτώ:
-Γέροντα γνωρίζετε Γερμανικά;
-Άντε μωρέ, μου λέει χαμογελώντας, που ξέρω γερμανικά. Δεν άκουγες, εγώ της μιλούσα ελληνικά και εκείνη μου μιλούσε γερμανικά. Και οι δύο όμως καταλαβαίναμε στην γλώσσα μας! Μη ρωτάς. Αυτά τα κάνει το Άγιο Πνεύμα!
Άκουσα πως και άλλες φορές είχε συμβεί αυτό το θαύμα με το χάρισμα της διερμηνείας των γλωσσών, με μια Γαλλίδα, μ’έναν Ιρλανδό, με Σέρβο και Ρουμάνο…”
 
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

https://amfoterodexios.blogspot.gr/

 

«Φόνισσα και διαβολογυναίκα, δεν ήρθες γιατί έκανες φόνους αλλά γιατί είχες εφιάλτες»

Δια χειρός Αργυρούλας Θάνου, Καλαμπάκα

Θα σας πω όμως μια ιστορία για μια μαμή, πώς σώθηκε επί των παιδικών μου ημερών. Τρείς γυναίκες το 1938, ξεκίνησαν για εξομολόγηση, στον όσιο Γεώργιο Καρσλίδη, που ασκήτευε στη Σίψα της Δράμας. Έξω απ’ τη Δράμα δέκα χιλιόμετρα. Ο Άγιος που είχε μεταξύ των πολλών χαρισμάτων, το προορατικόν, το προφητικόν και τα λοιπά, αυτός ο Άγιος λοιπόν, – μικρό είναι το εκκλησάκι του, όσοι έχετε πάει στη Σίψα…
το έχετε δει το εκκλησάκι πόσο μικρό είναι και πόσο το κελάκι του, ύστερα κατόπιν οι μοναχές το μεγάλωσαν λιγάκι, αλλά το πρώτο και το παλιό ήτανε πολύ μικρό,- βγήκε μπροστά στην πόρτα, και όταν οι γυναίκες έφτασαν περίπου στα είκοσι μέτρα τις σταμάτησε.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ω Άγιε μου, αληθινέ μου

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Ο αυτοκράτωρ των Ρωμαίων Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας ο Ισαπόστολος, έβαζε μέσα στα χέρια του τις παλάμες του Οσίου Παύλου του Αρχιεπισκόπου Νεοκαισάρειας, «και κατεφίλει αυτάς», μαρτυρώντας αυτό επακριβώς ο Συναξαριστής του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου.

Οι παλάμες του Οσίου Παύλου είχαν υποστεί φριχτό βασανιστήριο με πυρωμένο σίδερο, ήταν καμένες, δηλαδή, κατεστραμμένες για χάρη της αγίας Πίστεως, οπότε ο αοίδιμος Μέγας Κωνσταντίνος έπαιρνε αυτές τις παλάμες και τις ακούμπαγε πάνω στα μάτια του, στο σώμα του, εκφέροντας ταυτόχρονα τα λόγια: «Δεν χορταίνω να καταφιλώ τας χείρας ταύτας, αίτινες διά τον Xριστόν μου έγιναν νεκραί και ανενέργητοι».

Μα, και επίσης του Αγίου Παφνουτίου και των λοιπών Ομολογητών καταφιλούσε ο Μέγας Κωνσταντίνος τους βγαλμένους οφθαλμούς και τα κατεστραμμένα μέλη τους απο τα χρόνια των διωγμών, επιδιώκοντας να παίρνει αγιασμό o αυτοκράτωρ και να βάζει περιουσία στην ψυχή του.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΆΓΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

Στον Κωνσταντίνο εμφανίστηκε ολόλαμπρος ό Σταυρός

– είδε ό Κωνσταντίνος, θαύμασε και δόξασε τον Θεό Πατέρα

– ήταν από τον Υιό Του Σημείον μέγα!

Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από τον Σταυρό:

 είναι το σημείο του Πάθους και των πρόσκαιρων δεινών, αλλά και το Σημείο της τελικής μας νίκης, κατά των παθών!

Με αυτό το Σημείο, πού θαύματα ενεργεί,

έβαλε ό Κωνσταντίνος αρχή και κατάκτησε την οικουμένη.

Καταμεσής της Ρώμης των ειδώλων, πού τον Σταυρό εδίωκε,

αύτός ύψωσε τον Σταυρό προς δόξαν Θεού.

του Σωτήρος Χριστού! 

Το ξύλο αυτό πού επί τρεις αιώνες σπασμένο ήταν, καταραμένο τώρα έγινε γιά την Νέα Ρώμη Σημείο μέγα και ιερό!

Επί τρεις αιώνες ό Σταυρός δεχόταν εμπτυσμούς-

και ή γη, των αιμάτων των άγιων μαρτύρων, τούς ποταμούς.

Δυναστείες ολόκληρες, αυτοκράτορες επηρμένοι και δυσώδεις,

ό ένας μετά τον άλλο συνετρίβησαν,

σαν εύθραυστα καλάμια, οι θηριώδεις-

Μα το σημείο τού Σταυρού παρέμεινε όρθιο, ακτινοβόλο-

θαυμαστός και πανενδόξως κατηύγασε τον κόσμο όλο!

Ό Κωνσταντίνος το αναγνώρισε και το ανύψωσε, ακόμη πιο ψηλά.

Γι’ αυτό το όνομά του στο εορτολόγιο λάμπει με γράμματα χρυσά!

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/

 

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΓΙΩΝ – ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΣΙΛΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΡΟΜΑΝΟΦ

Τους αγίους μπορούν να τους κατανοήσουν μόνον οι άγιοι, σύμφωνα με τον λόγο του οσίου Γέροντος Σωφρονίου. Και η σφραγίς της αγιότητος των βασιλομαρτύρων Ρομάνοφ έρχεται από μερικούς εκ των πιο ευρέως τιμωμένων αγίων του εικοστού αιώνος, όπως τον άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης, τον άγιο Τύχωνα Μόσχας, τον άγιο Ιωάννη Μαξιμόβιτς και τους οσίους πατέρες της Όπτινα.
 
Στο παράρτημα «Σφραγίς Αγιότητος» από το αναμενόμενο έργο Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ, υπάρχουν καταγεγραμμένες οι σημαντικώτερες σχετικές αναφορές. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι από κήρυγμα του αγίου Τύχωνος, το 1904:
 
«Τα γενέθλια του ηγεμόνα μας συμπίπτουν με την ημέρα που η Ορθόδοξη Εκκλησία μας αφιέρωσε στην μνήμη του Πολύαθλου Ιώβ. Σε κάποιον άσχετο άνθρωπο η σύμπτωση θα φανή σαν ένα τυχαίο γεγονός. Στα μάτια, όμως, ενός πιστού δεν μπορούν να υπάρξουν τυχαία γεγονότα, ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για τον εκλεγμένο από τον ίδιο τον Θεό κατά την ώρα αυτήν της ανάγκης … Ο τσάρος μας, όπως παλαιότερα ο Ιώβ, έλαβε το ένα μήνυμα μετά το άλλο για αποτυχίες των στρατευμάτων, για καταστροφικές πυρκαγιές, για σεισμούς, για κατολισθήσεις βουνών και πλημμύρες. Δύναται ο τσάρος μας να σηκώση όλες αυτές τις συμφορές με ελαφριά καρδιά; Μπορεί να αποφύγη το να υποφέρη για την πάτρια γη του; Ωστόσο, πληγές ακόμη πιο επώδυνες φέρουν θάνατο στην καρδιά του. Όπως ο Ιώβ, είναι παρεξηγημένος από τους φίλους του και υποφέρει από την παρεξήγηση αυτήν…».

https://www.romanovs.eu/blog/martyries-agion