Eίναι «ψηφιακή ηρωίνη»: Πώς οι οθόνες μεταμορφώνουν τα παιδιά μας σε ψυχωτικούς τοξικομανείς

Η Σούζαν αγόρασε στον 6χρονο γιο της ένα iPad όταν πήγαινε πρώτη Δημοτικού. «Σκέφτηκα «Γιατί να μην δοκιμάσει;», μου είπε κατά τη διάρκεια μια συνεδρίας μας. Το σχολείο του Τζον είχε αρχίσει να χρησιμοποιεί τις συσκευές σε όλο και μικρότερες τάξεις, ο δάσκαλος τεχνολογίας εκθείαζε τα εκπαιδευτικά τους ωφέλη, οπότε η Σούζαν θέλησε να κάνει ότι ήταν καλύτερο για το ξανθό της αγοράκι που λάτρευε να διαβάζει και να παίζει μπέιζμπολ.

Αρχικά άφηνε τον Τζον να παίζει διάφορα εκπαιδευτικά παιχνίδια στο iPad του. Ώσπου ο μικρός ανακάλυψε το Minecraft, το οποιο ο δάσκαλος τεχνολογίας χαρακτήρισε «ηλεκτρονικό Lego». Θυμόταν πόσο λάτρευε η ίδια ως παιδί να χτίζει και να παίζει με τα τουβλάκια της, οπότε άφησε το γιο της να παίζει Minecraft το απόγευμα.
Στην αρχή η Σούζαν ήταν αρκετά ευχαριστημένη. Ο Τζον έμοιαζε να απασχολείται με δημιουργικό παιχνίδι καθώς εξερευνούσε τον κόσμο του ηλεκτρονικού παιχνιδιού. Παρατηρησε μεν οτι το παιχνίδι δεν ηταν ακριβώς όπως τα Lego που θυμόταν -στα παιδικα της χρόνια δεν χρειαζόταν να… σκοτώσει ζώα και να βρει σπάνια στοιχεία για να επιβιώσει και να πάει στο επόμενο επίπεδο. Αλλά ο Τζον έμοιαζε να χαίρεται πολύ, ενώ το σχολείο του είχε μέχρι και όμιλο Minecraft, οποτε… πόσο ασχημο μπορεί να ήταν;
Παρ’ ολ’ αυτα, η Σούζαν δεν μπορουσε να αρνηθεί πως έβλεπε αλλαγές στον Τζον. Είχε αρχίσει να απορροφάται όλο και περισσότερο από το παιχνίδι του, είχε χάσει το ενδιαφέρον του για το μπέιζμπολ και το διάβασμα βιβλίων και αρνούταν να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού. Μερικά πρωινά ξυπνούσε και της έλεγε οτι εβλεπε τετράγωνα στα όνειρά του.
Αν και αυτο την απασχολούσε, πίστευε πως ο γιος της μπορεί απλά να είχε ζωηρή φαντασία. Καθώς η συμπεριφορά του συνέχιζε να χειροτερεύει, προσπάθησε να του πάρει το παιχνίδι, αλλά ο Τζον άρχισε να έχει κρίσεις θυμού. Οι εκρήξεις του ήταν τόσο άσχημες που ενέδιδε, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό της ξανά και ξανά ότι «ειναι εκπαιδευτικό»

Τότε μια νύχτα συνειδητοποίησε πως κάτι δεν πήγαινε καθόλυ καλά.
«Μπήκα στο δωμάτιο του για να τον ελέγξω. Υποτιθεται πως θα κοιμόταν… Και τρόμαξα τόσο!«
Tον βρήκε να κάθεται στο κρεβάτι του και να κοιτάζει με τεράστια μάτια στο κενό, ενώ το φωτεινό του iPad βρισκοταν διπλα του. Έμοιαζε να είναι σε έκσταση. Μέσα στον πανικό της, η Σουζαν χρειάστηκε να τον ταρακουνήσει πολλές φορές για να συνέλθει. Δεν μπορούσε να καταλάβει πως το κάποτε υγιές, χαρούμενο αγοράκι της ειχε εθιστεί τοσο στο παιχνιδι που είχε μεταλλαχτεί σε έναν κατατονικό, ναρκωμένο άνθρωπο.


Αυτος ειναι και ο λογος που οι γονείς που είναι περισσότερο προσεκτικοί με την τεχνολογία ειναι οι σχεδιαστές τεχνολογίας και οι μηχανικοί. Ο Steve Jobs ήταν γνωστός για το πόσο λίγη τεχνολογία επέτρεπε στα παιδιά του. Στελέχη και μηχανικοί της Silicon Valley στελνουν τα παιδιά τους σε σχολεία που δεν χρησιμοποιούν τεχνολογία. Οι ιδρυτές της Google Sergey Brin και Larry Page πήγαν σε μοντεσσοριανά σχολείο, όπως και ο δημιουργός του Αmazon Jeff Bezos και ο δημιουργός της Wikipedia Jimmy Wales.
Πολλοί γονείς καταλαβαίνουν ότι οι φωτεινές οθόνες έχουν αρνητική επιρροή στα παιδιά. Βλέπουμε τις επιθετικές εκρήξεις θυμού όταν παίρνουμε τις συσκευές μακριά, καθώς και την ελλειπή ικανότητα συγκέντρωσης όταν τα παιδιά παύουν να δέχονται αδιάκοπα ερεθίσματα από τις συσκευές τους. Ακόμα χειρότερα: βλέπουμε παιδιά που βαριούνται, που είναι απαθή, αδιάφορα και βαρετά όταν δεν έχουν μια συσκευή στα χέρια τους.

Αλλά είναι ακόμα χειρότερο απ’ ότι πιστεύουμε.
Τώρα ξέρουμε πως όλα αυτά τα iPads, τα κινητά, τα Xboxes ειναι μια μορφή ψηφιακού ναρκωτικού. Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι μπορούν να επηρεάσουν το μπροστινό μέρος του εγκεφάλου με τον ίδιο τρόπο που το επηρεάζει η κοκαίνη. Η τεχνολογία είναι τόσο υπερδιεγερτική που ανεβάζει τα επιπεδα ντοπαμίνης όσο τα ανεβάζει το σεξ.
Αυτό το εθιστικό αποτελέσμα είναι ο λόγος που ο Dr. Peter Whybrow, διευθυντής του τμήματος νευροεπιστήμης στο UCLA αποκαλεί τις οθόνες «ηλεκτρονική κοκαϊνη», ενώ κινέζοι ερευνητές «ηλεκτρονική ηρωίνη». Ο Dr. Andrew Doan, επικεφαλής του τμήματος έρευνας πάνω στους εθισμούς για το πεντάγωνο και το αμερικάνικο ναυτικό αποκαλεί τα βιντεοπαιχνίδια και την τεχνολογία οθόνης «ψηφιακά ναρκωτικά»


Σωστά καταλάβατε: το μυαλό του παιδιού σας καθώς παίζει Minecraft μοιάζει με έναν εγκέφαλο υπο την επήρεια ναρκωτικών. Για αυτό και ειναι δύσκολο να ξεκολλήσουμε τα παιδιά από τις οθόνες τους και τα βρίσκουμε ιδιαίτερα ευερέθιστα όταν διακόπτεται ο χρόνος τους μπροστά στην οθόνη. Εκατοντάδες πια κλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι οθόνες αυξάνουν την κατάθλιψη, το άγχος και την επιθετικότητα και μπορούν να οδηγήσουν σε ψυχωσικά επεισόδια κατά τα οποία ο παίκτης χάνει την επαφή με την πραγματικότητα.
Στην κλινική μου μελέτη με πάνω από 1000 εφήβους τα τελευταία 15 χρόνια, βρήκα το παλιό ρητό «Μια ουγκιά πρόληψης αξίζει όσο μια λίβρα θεραπείας» να ταιριάζει απόλυτα όταν μιλάμε για εθισμό στην τεχνολογία. Μόλις το παιδί περάσει τη διαχωριστική γραμμή του αληθινού τεχνολογικού εθισμού, η θεραπεία μπορεί να είναι πολύ δύσκολη. Για την ακρίβεια, βρήκα πολύ ευκολότερο να θεραπεύσω χρήστες ηρωίνης και κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, παρά χαμένους στο μάτριξ video gamers ή εθισμένους στα social media και το Facebook.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του 2013 της αμερικανικης ακαδημίας παιδιάτρων, τα παιδιά ηλικίας 8-10 ετών ξοδεύουν 8 ώρες τη μέρα σε διάφορα ψηφιακά μέσα, ενώ οι έφηβοι περνούν 11 ώρες μπροστά σε οθόνες. 1 στα 3 παιδιά χρησιμοποιεί τάμπλετς ή κινητά πριν καν μιλήσουν. Σύμφωνα με το βιβλίο “Internet Addiction” της Dr. Kimberly Young, 18% των χρηστών του internet στη φάση του κολλεγίου υποφέρουν από τεχνολογικό εθισμό στις ΗΠΑ.
Μόλις ένας άνθρωπος περάσει στον ολοκληρωτικό εθισμό οποιουδήποτε τύπου, πρέπει πρώτα να αποτοξινωθεί ώστε να μπορέσει στη συνέχεια η οποιαδήποτε θεραπεία να έχει αποτέλεσμα. Με την τεχνολογία αυτό σημαίνει ολοκληρωτική αποχή από τα ψηφιακά μέσα: όχι υπολογιστές, όχι κινητά, όχι tablets. Σε προχωρημένα στάδια απαγορεύεται ακόμα και η τηλεόραση. Η συνήθης περίοδος αποχής είναι από 4 εως 6 βδομάδες, αυτός είναι ο χρόνος που χρειάζεται για ένα υπερδιεργεμένο νευρικό σύστημα να κάνει «επανεκκίνηση». Αλλά αυτό δεν είναι εύκολο στην τωρινή μας κοινωνία όπου οι οθόνες βρίσκονται παντού. Ένα άτομο μπορεί να ζήσει χωρίς ναρκωτικά ή αλκοόλ. Με τον τεχνολογικό εθισμό όμως είναι αδύνατο, υπάρχουν παντού ψηφιακοί πειρασμοί.
Οπότε πώς προστατεύουμε τα παιδιά μας από το να ξεπεράσουν το όριο; Δεν είναι εύκολο.
Το κλειδί είναι να αποτρέψεις το 4χρονο, 5χρονο ή 8χρονο σου από το να κολλήσει σε οθόνες. Αυτό σημαίνει Lego αντί για Minecraft, βιβλία αντί για iPads, φύση και άθληση αντί για τηλεόραση. Αν χρειαστεί, ζητήστε από το σχολείο του παιδιού σας να μην του δώσει τάμπλετ μέχρι να γινει 10 ετών (άλλοι συστήνουν 12)

Nα κάνετε ειλικρινείς συζητήσεις με το παιδί σας σχετικά με το γιατί του περιορίζετε την πρόσβασή του σε οθόνες. Να τρώτε φαγητό με τα παιδιά σας χωρίς ηλεκτρονικές συσκευές στο τραπέζι -ακριβώς όπως ο Steve Jobs είχε δείπνα με τα παιδιά του χωρίς τεχνολογία. Μην πέφτετε θύματα του «Ο γονιός είναι αφηρημένος», καθώς όπως ξέρουμε τα παιδιά κάνουν ότι βλέπουν.
Όταν μιλαω στα 9χρονα διδυμα αγόρια μου, τους εξηγώ με ειλικρίνεια το γιατί δεν θέλουμε να έχουν ταμπλετ ή να παιζουν βιντεοπαιχνίδια. Τους εξηγώ πως κάποια παιδιά παίζουν τόσο πολύ με τις συσκευές τους που δυσκολεύονται να σταματήσουν ή να κοντρολάρουν το πόσο θα παίξουν. Τα έχω βοηθήσει να καταλάβουν ότι αν μπλέξουν με οθόνες και παιχνίδια όπως κάποιοι άλλοι φιλοι τους, θα επηρεαστούν άλλα κομμάτια της ζωής τους: μπορεί να μην θέλουν πια να παίζουν μπέιζμπολ, να μην διαβάζουν συχνά βιβλία, να χάσουν το ενδιαφέρον τους στην επιστήμη και τη φύση και να κόψουν τη σχέση τους με τους αληθινούς τους φίλους. Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερος κόπος να πειστούν, καθώς έχουν δει από πρώτο χέρι τις αλλαγές στη ζωή κάποιων φίλων τους εξαιτίας της προσκόλλησης τους σε μια οθόνη.

Οι ψυχολόγοι καταλαβαίνουν πως η υγιής ανάπτυξη των παιδιών περιλαμβάνει επικοινωνία, δημιουργικό φανταστικό παιχνίδι και επαφή με τον αληθινό, φυσικό κόσμο. Δυστυχώς ο εθιστικός κόσμος της οθόνης θαμπώνει και εμποδίζει αυτές τις διαδικασίες υγιούς ανάπτυξης.
 
 

Ξέρουμε επίσης ότι τα παιδιά είναι πιο επιρρεπή σε εθισμούς όταν νιώθουν μόνα, αποξενωμένα και βαριούνται. Για αυτό πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά να συνδέονται με αληθινές εμπειρίες ζωής και αληθινούς δεσμούς και σχέσεις. Το παιδί που ασχολείται με δημιουργικές δραστηριότητες και επικοινωνεί με την οικογένειά του έχει λιγότερες πιθανότητες να ξεφύγει στον ψηφιακό κόσμο φαντασίας. Αλλά ακόμα και ένα παιδί που λαμβάνει όλη την αγάπη και την υποστήριξη του κόσμου, κινδυνεύει να πέσει στο Μάτριξ, μόλις έρθει σε επαφή με τις οθόνες και νιώσει την επίδρασή τους. Άλλωστε, 1 στους 10 ανθρώπους έχουν από τη φύση τους έντονες τάσεις εθισμού.
Στο τέλος, η Σούζαν πήρε το τάμπλετ από το γιο της, όμως η θεραπεία ήταν μια ανηφόρα με πολλές λακούβες και οπισθοχωρήσεις…
Τέσσερα χρόνια αργότερα, με πολλή υποστήριξη, ο Τζον ειναι πολυ καλυτερα. Χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή γραφείου και έχει βρει κάποια ισορροπία στη ζωή του: παίζει σε ομάδα και έχει αρκετούς φίλους στο σχολείο. Αλλά η μητέρα του είναι ακόμα σε επιφυλακή ως προς τη χρήση τεχνολογίας από μεριάς του, γιατί όπως κάθε εθισμός μπορεί κανείς εύκολα να ξαναυποκύψει σε κάποια στιγμή αδυναμίας. Το να προσέχει πως έχει υγιείς δραστηριότητες, ότι απουσιάζει ο υπολογιστής από το δωμάτιό του και το βραδινό φαγητό δεν συνοδεύεται από οποιαδήποτε μορφή τεχνολογίας είναι όλα κομμάτι της λύσης του προβλήματος.

~ Dr. Nicholas Kardaras
New York Post /πηγή

 

 

Ο τωρινός πολιτικός κόσμος δεν πείθει. Χρειαζόμαστε σε ευρύ φάσμα νέα πολιτική ηγεσία

Από τον Σαράντο Καργάκο *
Αποτέλεσμα εικόνας για Σαράντος Καργάκος
Ε ἶναι κοινή διαπίστωση, κάτι πού ἐπιβεβαιώνεται καί ἀπό τίς δημοσκοπήσεις, ὅτι ὁ τωρινός πολιτικός κόσμος δέν πείθει. Χρειαζόμαστε σέ εὐρύ φάσμα νέα πολιτική ἡγεσία. Οἱ παροῦσες ἡγεσίες εἶναι ἐν πολλοῖς δέσμιες παλαιῶν ἁμαρτημάτων καί παρωχημένων ἰδεολογιῶν. Τά κόμματά μας ἔχουν γίνει καθρέφτες ἀντικρυστοί πού ἀλληλοκοιτάζονται, ἀλληλοδιαβάζονται, ἀλληλοϋβρίζονται καί ἀλληλοεπαναλαμβάνονται. Τό ἕνα ἀντιγράφει τό ἄλλο.
Δέν ὑπάρχει μέσα τους πτητική ὁρμή καί δημιουργική πνοή.
 Ποῦ ἦσαν οἱ κομματικές νεολαῖες ὅταν ἔγινε ἡ καταστροφή τῆς Μάνδρας; Εὐτυχῶς πού προσέτρεξαν οἱ γειτονικοί Ρομά καί ξαλάφρωσαν τούς Μανδριναίους ἀπό κάποια …περιττά! Κάποιοι ἐνορατικοί λόγοι μέ ἐντυπωσιακό πλοῦτο λέξεων δέν προσφέρουν στή νέα γενιά ἕνα ἐμπνευστικό ἀποτύπωμα πού σταδιακά νά ἐξελιχθεῖ σέ πυρετό δημιουργίας, σέ πυρετό προσφορᾶς, στόν ἑαυτό της πρωτίστως.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

“Culture War”. Χάσαμε και σηκώσαμε τα χέρια;

https://2.bp.blogspot.com/-y1ecX8jmd_Y/W6D-2GlxOEI/AAAAAAABKSU/wlfGdm9Ofi00OFubI1y4KEqeFeSrp0nzQCLcBGAs/s400/Francis_12-1993.jpg

 

Όπως έχετε αντιληφθεί, αρκετά άρθρα του ΚΟ ασχολούνται με το να καταδεικνύουν το πώς η νεοταξική / αριστερή προπαγάνδα, πέρα από τον χώρο της πολιτικής και της παιδείας, έχει κυριαρχήσει στον χώρο της «κουλτούρας». Στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στην μουσική, στην διαφήμιση, στα σπορ, στα video games! Ναι, είναι μια πραγματικότητα που μας θλίβει, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα. Ποιος μπορεί να παραγνωρίσει την δύναμη αυτών των μέσων και αυτών των χώρων που απευθύνονται στις μάζες (και που τις χειραγωγούν εν τέλει) στο να διαμορφώσουν την «κουλτούρα» του σημερινού ανθρώπου; Είναι περιττό να αναλύσουμε το πόσο επηρεάζει τον τρόπο σκέψης και τελικά δράσης, η τηλεόραση, η δύναμη της διαφήμισης, οι ταινίες του κινηματογράφου, η μουσική βιομηχανία, αλλά και τα video games. Έστω τις νεότερες γενιές.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ξυπνήστε και μην περιμένετε να ξυπνήσει «ο βασιλιάς Ιωάννης…

Καλή υπομονή σε όσους κοιμούνται και ξυπνούν ονειρευόμενοι ότι όπου να’ναι βγαίνει το σπαθί από το θηκάρι του κοιμώμενου Έλληνα βασιλιά Ιωάννη, ο οποίος θα επιβάλει στον κόσμο την ειρήνη, την ορθοδοξία και τον ελληνισμό!! Ξυπνήστε και πάψτε να νταντεύεστε με οράματα, ψεύτικες ελπίδες και  θρύλους που κάποιοι έφτιαξαν στις δύσκολες ημέρες της σκλαβιάς και σήμερα κάποιοι τις μετέτρεψαν σε προφητείες. Πάψτε να ζείτε σε εικονική πραγματικότητα· μην παρασύρεσθε από το πλήθος των «προφητών» που σας πείθουν να κάθεστε στον καναπέ του σπιτιού σας και να περιμένετε «να βγει το σπαθί του βασιλιά», για να «ξυπνήσει ο βασιλιάς» και να σας δημιουργήσει μια παραδεισένια ζωή από απόψεως πίστεως και υλικών αγαθών (όπου θα τρώτε με χρυσά κουτάλια και πηρούνια, και θα γίνουμε μία ποίμνη, εις ποιμήν). Και μάλιστα την ίδια στιγμή που αντί «να βγει το σπαθί του βασιλιά από τη θήκη», βγάζουν εσάς από το σπίτι και σας το παίρνουν οι τράπεζες, κατάσχουν τα περιουσιακά σας στοιχεία, τους τραπεζικούς λογαριασμούς,… και πολλοί τρώνε από τα σκουπίδια, και στην καλύτερη περίπτωση από τα συσσίτια.

Μην κοιμάστε με το «νανούρισμα» που σας κάνουν, ώστε να ελπίζετε ότι κάποτε θα ξυπνήσει ο βασιλιάς Ιωάννης. Εσείς ξυπνήστε. Μην δέχεστε να σας αποκοιμίζουν όλοι αυτοί με το ότι θα πάρουμε την Αγιά-Σοφιά. Ξυπνήστε· τώρα μας παίρνουν την Ελλάδα, τη Μακεδονία, τα σπίτια μας, τις περιουσίες μας, τα θρησκευτικά μας, την ανόθευτη πίστη μας, τον πολιτισμό μας, μετακομίζουν τους μουσουλμάνους στην Ελλάδα και αλλοιώνουν την ταυτότητά μας, και κάποιοι σας κρατούν κοιμισμένους και σας τρέφουν με όνειρα βασιλιάδων και θρύλων. Ο Απόστολος Πέτρος μας λέει: «ου γαρ σεσοφισμένοις μύθοις εξακολουθήσαντες εγνωρίσαμεν υμίν την του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού δύναμιν και παρουσίαν…» (Β΄ Πετρ.,κεφ.α΄,16). Και ο Απόστολος Παύλος λέει: «7 τους δε βεβήλους και γραώδεις μύθους παραιτού» (Α΄ Τιμοθ. κεφ.Δ΄), και «4 μηδέ προσέχειν μύθοις» (Α΄ Τιμοθ., κεφ.α΄).

Όπως όλοι διαπιστώνουμε, δυστυχώς οι σημερινοί Έλληνες έχουμε μετατραπεί από ορθόδοξος λαός σε «καθολικώς διαμαρτυρόμενο». Όσοι αγαπούν το έθνος και την πατρίδα, βλέπουν ότι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα εκχωρούνται με δανειακή σύμβαση στους εταίρους ευρωπαίους μας, βλέπουν να εκχωρούν την ελληνική Μακεδονία μας, και να καθιστούν τα Σκόπια ως δήθεν «έθνος Μακεδονία» –συνταγματικώ τω τρόπω-, με γλώσσα μακεδονική, υπηκοότητα κ.λ.π. Βλέπουν τα όσα τεκταίνονται στην Θράκη με την μουσουλμανική μειονότητα και ταυτόχρονα βλέπουν όλα τα νησιά του Αιγαίου να αποκτούν μουσουλμανική μειονότητα, αναλογικά μεγαλύτερη από αυτή της Θράκης! Βλέπουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να μην μπορούν να ζήσουν εδώ και να μεταναστεύουν στην Ευρώπη της Γερμανίας, Γαλλίας κ.λ.π., και την ίδια στιγμή πάνω από ένα εκατομμύριο μουσουλμάνοι πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες, αναπληρώνουν τα κενά· και η «φίλη» μας Γερμανία επιστρέφει σε εμάς εδώ,  όσους μετανάστες έφθασαν εκεί. Είναι φυσικό πλέον να αλλοιώνεται η εθνική μας ταυτότητα με γοργό ρυθμό και μετατρεπόμαστε σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία· ανεξάρτητη εθνική οικονομία δεν υπάρχει, καθώς η οικονομική πολιτική ρυθμίζεται απόλυτα από τους ευρωπαίους εταίρους μας. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Τὸ μήνυμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου γιὰ τὴν κρίση τῆς ἐποχῆς μας! Ὁ λόγος του διαχρονικὸς καὶ ἀληθινός.

Αποτέλεσμα εικόνας για κωνσταντίνος στρατηγόπουλος

 

Ἂν ὁ λόγος εἶναι γιὰ τὴν ἑνότητα φυσικὰ ἀκόμη καὶ ὁ χῶρος τῆς Ἐθνικῆς ἑνότητας δὲν καταξιώνεται ἂν αὐτὴ ἡ ἑνότητα δὲν καταξιώνεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἑνότητα τῶν πάντων. Δὲν ὑπάρχει ἑνότητα ὁποιασδήποτε μορφῆς, γάμου, κοινωνίας, κράτους χωρὶς τὸ Χριστό. Γι΄ αὐτὸ βλέπετε ἡ Ἑλλάδα πάντοτε στεκόταν πάνω στὴν Ἐκκλησία πρωτογενῶς. Βάζω τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ὡς πρωτογενές μέγεθος. Γιὰ νὰ μποροῦμε σήμερα σ΄ αὐτοὺς τοὺς πολὺ κρίσιμους καιροὺς νὰ μιλᾶμε γιὰ Ἐθνικὴ ἑνότητα, χωρὶς τὸ ἦθος, τὸ ἄρωμα, τὴν ἐωδία τῆς Ἐκκλησίας, δὲν ὑπάρχει λόγος ποὺ μπορεῖ νὰ μιλήσουμε. Θὰ εἶναι πάντοτε διχαστικά, κομματιασμένα, κομματικά. Ἄρα δὲν ἐλπίζω τίποτε γιὰ ἑνότητα, χωρὶς τὴν παρουσία τὴν ἔντονη, τὴν ζωντανή, τὴ βιωματική τῆς Ἐκκλησίας μας. Δὲν τὸ ξεχωρίζω, κάνω μία ὑπέρβαση. 

Ναὶ στὴν ἑνότητα «ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ», κι ἐκεῖ ὅλα βρίσκουν τὸ ρόλο τους. Βλέπετε ἡ Ἐκκλησία κάνει Ἱεραποστολὴ καὶ ἑνώνει λαοὺς καὶ φυλὲς σὲ μία ἑνότητα, σὲ μία οἰκογένεια μέσα. Γιὰ ὅλα αὐτὰ τὰ κοινωνικὰ θέματα, ἐὰν δὲν ἔχουμε θεολογικὴ ματιά, δὲν κάναμε τίποτε. Δὲν ἀπαιτοῦμε νὰ γίνουμε θεολόγοι, ἀλλὰ καὶ μόνο ποὺ εἴμαστε στὴν Ἐκκλησία αὐτὸ εἶναι Θεολογία. Ἀκοῦμε τὰ πάντα, στὴν Πεντηκοστὴ «εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσεν». Αὐτὸ θὰ τὸ ξεχάσουμε; Σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, σὲ αὐτὴν τὴν κρίσιμη ἐποχή, σ΄ αὐτὲς τὶς κρίσιμες μέρες ποὺ χτυπιόμαστε κάτω νὰ βροῦμε κάποια ἑνότητα μεταξὺ κομματικῶν παρεμβάσεων καὶ διχαστικῶν ἀντιλήψεων.
Γιὰ νὰ λέμε τὴν ἀλήθεια, γιὰ τὴ λεγομένη εἰκονικὴ μὴ ὑπαρκτὴ οἰκονομικὴ κρίση, ἔχω τὸ λόγο μου ποὺ τὸ λέω, τὸ φωνάζω ἐδῶ καὶ τρία χρόνια αὐτό. Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τονίσω κάτι, εἶναι δεδομένο Θεολογικά, κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο «νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου»,εἴμαστε σὲ μία κρίση συνέχεια, τὸ τονίζω μεταπτωτικὰ εἴμαστε σὲ κρίση. Αὐτὴ ἐδῶ ἡ κρίση ἡ συγκεκριμένη, πῶς ἔτσι ξεπετάχτηκε, ἐμφανίστικε. Νὰ δώσω ἕνα παράδειγμα, φαντατσεῖτε ποὺ εἶμαι χειρουργὸς καὶ πρέπει νὰ κάνω μία ἐπέμβαση καὶ πρέπει νὰ ἔχω ὡραία μηχανήματα, ὅσο καλὸς καὶ νὰ ΄μαι. Ἂν τὰ μηχανήματα ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἀπὸ πλατίνα εἶναι ἀπὸ τενεκέ, ὁ καλύτερος χειρουργὸς δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτε χωρὶς νὰ ἔχει ἕνα καλὸ ἐργαλείο στὰ χέρια του. Τί ἐπέμβαση θὰ κάνει μὲ ἕναν τενεκέ;

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Τελευταία γραμμή άμυνας, ένα συλλαλητήριο 1.000.000 ατόμων στο Σύνταγμα την ημέρα της ψηφοφορίας κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών


Του Σάββα Καλεντερίδη

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, επιστρέφοντας από την εξορία στις Σεϊχέλες, όπου είχε παραμείνει επί τρία χρόνια τιμωρούμενος για τον ένδοξο και ηρωικό αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959) στην Κύπρο, την 1η Μαρτίου 1959, και αφού είχε υπογράψει τις εκ του αποτελέσματος αποδειχθείσες προδοτικές Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, ανεφώνησε στο πλήθος που τον επευφημούσε το «Νενικήκαμεν», με το οποίο ο Φειδιππίδης ανήγγειλε στους Αθηναίους τη νίκη του Μαραθώνα.
Στην υποδοχή δεν μετείχε επίσημα η ΕΟΚΑ, αφού ο αρχηγός της Γεώργιος Γρίβας – Διγενής βρισκόταν σε κατάσταση απόγνωσης, λόγω των συμφωνιών που είχαν υπογραφεί, για τις οποίες είχε γράψει: «Η πικρία διά τους όρους της συναφθείσης συμφωνίας ήτο τοιαύτη, ώστε ψυχικώς η οργάνωσις δεν συμμετέσχεν εις την υποδοχήν ταύτην. Είμαι βέβαιος ότι και ο λαός εώρταζε απλώς την επάνοδον του εξορίστου εθνάρχου, χωρίς αι εκδηλώσεις αύται να έχουν καμμίαν σχέσιν με τας Συμφωνίας, τας οποίας κατ’ ουσίαν εδέχθη με κατήφειαν, χωρίς να γνωρίζη καλώς το περιεχόμενό των».Οσο για τον πρωθυπουργό της Ελλάδος Κ. Καραμανλή, είχε δηλώσει ότι η ημέρα υπογραφής των συμφωνιών «είναι η ευτυχέστερη μέρα της ζωής μου».
Τότε, ο πρέσβης της Ελλάδας στο Λονδίνο Γιώργος Σεφέρης είχε αντιταχθεί εγκαίρως στην υπογραφή των συμφωνιών αυτών, λέγοντας ότι «με αυτές θα φέρουμε τους Τούρκους στην Κύπρο». Δεκαπέντε χρόνια μετά, οι ίδιοι κύκλοι που έπεισαν Μακάριο και Καραμανλή να δεχτούν εκείνες τις προδοτικές συμφωνίες έπεισαν τον δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη να οργανώσει το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να βρεθούν στην Κύπρο, προκαλώντας χιλιάδες θύματα, νεκρούς, αγνοουμένους, τραυματίες, βιασθείσες γυναίκες και παιδιά, και 200.000 πρόσφυγες. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Yπό διαταραχή

Από τον Μανώλη Κοττάκη
Εικόνα: Μανώλης Κοττάκης
Πολύ φοβάμαι ότι όσοι ορίζουμε την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου στην πατρίδα μας σήμερα -κόμματα, ΜΜΕ, διανοούμενοι- δεν έχουμε πάρει είδηση ποια είναι η συγκλονιστική μεταβολή που βρίσκεται εν εξελίξει στην ελληνική κοινωνία. Από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ συζητούμε για τη νέα τακτοποίηση της εξουσίας. Για το τι θα γίνει στο μέλλον. Αγνοώντας, προφανώς, τι γίνεται τώρα. «Θα φύγει το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα ή όχι;» «Θα πάρουμε καλύτερη ρύθμιση για το χρέος ή όχι;» «Θα ισχύσει νέος εκλογικός νόμος στις εκλογές ή όχι;» «Πότε θα γίνουν οι εκλογές;» «Και, αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία, ποιος θα συνεργαστεί με τον πρώτο;» Ετσι πορευόμαστε! Κάπως έτσι, αγαπητοί, η ζωή περνά κάτω από τα πόδια μας. Και εμείς, οι δημοσιογράφοι, που χάσαμε το αποκλειστικό της οικονομικής χρεοκοπίας, σήμερα κινδυνεύουμε να χάσουμε ένα άλλο, εξίσου σημαντικό: το αποκλειστικό της ρημαγμένης κοινωνίας. Της κοινωνικής χρεοκοπίας. 

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Η «εξομολόγησή» μου.

Αποτέλεσμα εικόνας για γενια παθητικοτητασ

Γράφει ο Ενορίτης.

Με τον τόσο γρήγορο και ξέφρενο κατήφορο των ηθών και των θεσμών, δεν προλαβαίνουμε να «χωνέψουμε» την αποκαθήλωση της Ελλάδας που ξέραμε, της Ελλάδας που μας παρέδωσαν οι γονείς μας και σε  εκείνους οι γονείς τους.

Το  αφύσικο νομιμοποιείται ως φυσικό και γίνεται κοινωνικά αποδεκτό. Η κανονικότητα θεωρείται αναχρονισμός. Έτσι, αφού με  χλιαρότητα «αντιδράσαμε» στο σύμφωνο συμβίωσης (=αποδόμηση του γάμου), με περισσότερη χλιαρότητα και αδιαφορία δεχθήκαμε το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων «ζευγαριών». Το αφύσικο της μειονότητας ήλθε να καταλάβει τη θέση της κανονικότητας της πλειοψηφίας.

Εσχάτως, με τέλεια παθητικότητα που συνιστά για πολλούς σημείο, αποδεχθήκαμε και την ανατροφή (έστω και με τη μορφή του ανάδοχου γονέα) παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Όποιος έχει ακόμα τα μυαλά του και δεν ήπιε το τρελό νερό της εποχής, αντιλαμβάνεται χωρίς πολλά-πολλά επιχειρήματα τι συνεπάγεται αυτό. Σε λίγο, με τέλεια παθητικότητα, θα δεχθούμε να επιβάλλουν νομοθετικά το γάμο των ομοφύλων και το πλήρες δικαίωμα υιοθεσίας. Εκεί πάει το πράγμα. Ήδη σε όλο τον κόσμο 2.000.000 παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε ομόφυλες «οικογένειες». Διαλύεται ο κατά την τάξη του Δημιουργού θεσμός της οικογένειας. Δημιουργείται από τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ο νέος άνθρωπος.

Ζούμε τον ολοκληρωτισμό των μειονοτήτων. Αυτό όμως δεν μας δικαιολογεί. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Για μια Ελεύθερη Πατρίδα

EPA Slider Vouli

Τους είπα…

Είπα θα μιλήσω για την πολιτική γεωγραφία και την πρακτική των κομμάτων της χώρας. Τι έκαναν, δηλαδή, οι πολιτικές δυνάμεις τις τελευταίες δεκαετίες και έφεραν την χώρα στο χείλος της απόλυτης καταστροφής.
Είπα τι έκαναν:
Είπα ότι χρεοκόπησαν τη χώρα και κατάντησαν την πατρίδα μας ζητιάνα. Συμφώνησαν.
Είπα ότι κουρέλιασαν την Εθνική μας αξιοπρέπεια. Επιβεβαίωσαν.
Είπα ότι κομματικοποίησαν τα πάντα, διέλυσαν την παιδεία και έκαναν τα πανεπιστήμια κομματικά γραφεία. Συνηγόρησαν.
Είπα ότι διαχειρίστηκαν σκανδαλωδώς αλλεπάλληλους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς, και σκόρπισαν τα οικονομικά πακέτα της ΕΕ. Θαύμασαν.
Είπα ότι χρεοκόπησαν τα ασφαλιστικά ταμεία, τους μεταφορικούς κολοσσούς της χώρας, τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, τους μεγάλους κρατικούς οργανισμούς και τις ελληνικές τράπεζες. Σοκαρίστηκαν. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Ποῦ εὑρέθησαν τόσοι βρέ παιδιά;

Ἐὰν ἐρωτήσῃς ἕνα πεντάχρονο γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ νὰ φιλοξενήσῃς δέκα ἀνθρώπους, ποὺ ἦρθαν ξαφνικὰ στὸ σπίτι σου γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσῃς, μὲ τὴν τρυφερή του καρδούλα, θὰ σοῦ πῆ ναί!!!

Ἐὰν ὅμως τοῦ πῇς πὼς τὸ σπίτι σου χωρᾶ δέκα (10) κι ἐσὺ θὰ βάλης ἑκατὸ (100) καὶ περιμένουν ἀκόμη χίλιοι ἀπ’ ἔξω, γιὰ νὰ εἰσέλθουν, μόλις θὰ δοῦν ἀνοικτὴ τὴν πόρτα, τί ἀκριβῶς περιμένεις νά σοῦ πῇ;

Ἡ αὐθόρμητος ἐρώτησις-ἀπάντησις εἶναι: καί ποῦ θά τούς βάλης;

Σήμερα λοιπὸν ποὺ στὴν τελείως ἀνοχύρωτη Ἑλλάδα μπαίνουν 3000 ἄτομα ἡμερησίως, ἡ ἐρώτησις ποὺ προκύπτει καὶ ποὺ τὴν καταλαβαίνει ἀκόμη κι ἕνα πεντάχρονο, ἀλλὰ ὄχι ἕνας συνδικαλιστὴς «ἀλληλέγγυος» εἶναι: Καί ποῦ θά τούς βάλετε;

Θά βγοῦμε ἐμεῖς γιά νά χωρέσουν αὐτοί;

Βέβαια, ἐὰν λάβουμε ὑπ’ ὄψιν μας τὶς ἀφίσσες ποὺ κατακλύζουν τὴν Ἀθῆνα, ἀλλὰ καὶ τὴν Μυτιλήνη, ποὺ ἀναφέρουν πὼς «Ἕλληνας δὲν γεννιέσαι ἀλλὰ καταντᾶς»,
πὼς «ἡ Κύπρος δὲν εἶναι Ἑλληνική»,
πὼς «τὸ Αἰγαῖον ἀνήκει στὰ ψάρια του», οἱ ὁποῖες καὶ βρίθοῦν ἀνθελληνικοῦ μίσους, καταλαβαίνουμε πὼς αὐτὰ τὰ ὄντα, ποὺ τὶς δημιουργοῦν, εἴτε εἶναι πράκτορες, εἴτε πληρώνονται ἁδρὰ γιὰ νὰ καταστρέψουν τὴν χώρα μας καὶ τὸν λαό μας.

Αὐτὸ ποὺ δὲν καταλαβαίνω ὅμως εἶναι ἄλλο. Γιατί τόσα τσουτσέκια ὑποστηρίζουν μίαν ἄκρως ἀνθελληνική πολιτική;

Δύο τινὰ συμβαίνουν: Εἴτε πρόκειται γιὰ κοντόφθαλμα κομματόσκυλα, ποὺ ἐνῶ βλέπουν τὸ κακὸ νὰ μᾶς κτυπᾷ τὴν πόρτα καὶ νὰ μπουκάρῃ, ῥίχνοντας καὶ τὴν πόρτα μαζύ, ἀλλὰ δὲν τοὺς νοιάζει καὶ δὲν δίδουν δεκάρα οὔτε γιὰ τὴν πατρίδα οὔτε γιὰ ἐμᾶς ἀλλὰ οὔτε καὶ γιὰ τὸ μέλλον τῶν ἰδίων τῶν παιδιῶν τους, πρὸ κειμένου νὰ ἔχουν κάποιες κομματικὲς ὠφέλειες,
εἴτε πρόκειται γιὰ παντελῶς ἰδεοληπτικοὺς ἠλιθίους, ποὺ ἡ νοημοσύνη τους δὲν μπορεῖ νὰ συγκριθῇ ἀκόμη καὶ μὲ τὴν νοημοσύνη ἑνὸς πεντάχρονου.
Συζητᾶμε δῆλαδὴ γιὰ καμμένα μυαλά…

Ποῦ εὑρέθησαν τόσοι βρέ παιδιά;

Εὐστρατία Σουραβλᾶ