Το 2017-18 θα είναι η περίοδος του τελειώματος

«Σας λέω μόνο το ένα δέκατο, ώστε οι Κύπριοι να μην φοβούνται…»

Μόρφου Νεόφυτος: Θα ζήσουμε εκφοβισμό μόνο για τρεις μέρες

Το πρωινό που η Βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι ενεργοποιούσε το Άρθρο 50 της Συνθήκης της ΕΕ, κοινοποιώντας την πρόθεσή της να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ανηφόριζα προς την Ευρύχου, προς τη Μητρόπολη Μόρφου, όπου με ανέμενε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος. Γνώριμο το τοπίο, μια που πολλές είναι οι φορές που συνομιλούμε μπροστά σ’ ένα ανοικτό μαγνητόφωνο, παρέα μ’ ένα φλιτζάνι καφέ. «Δεν είναι τυχαίο που ανταμώνουμε σήμερα», μου είπε χαμογελώντας, και με ρώτησε αν είχα διαβάσει τη δήλωση της Βασίλισσας της Αγγλίας πριν έναν περίπου μήνα, που έλεγε ότι δεν θα αφήσει τη χώρα της να παραμείνει σε ένα επικίνδυνο κλαμπ.


Μιλήσαμε για την Ευρώπη, που όπως λέει, διαλύεται. Για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που εξηγεί πως μαίνεται εδώ και έξι χρόνια. Για τους υδρογονάνθρακες, για τους οποίους επισημαίνει ότι αποτελούν πηγή πολέμου και όχι πλούτου.

Στάθηκε στον εκφοβισμό που θα ζήσουμε για τρεις μέρες από την Τουρκία, αλλά και για τη λύση του Κυπριακού, που δεν θα είναι αποτέλεσμα συνομιλιών, αλλά θα επέλθει όταν θα αναγνωρίσουν οι Ρώσοι, Αμερικανοί και Εβραίοι το κουρδικό κράτος. Δώσαμε τηλεφωνικό ραντεβού τη Δευτέρα του Πάσχα για να σχολιάσουμε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία. Δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε ούτε μια λέξη από όσα μου είχε προβλέψει στην Ευρύχου.

Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


 

Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΕΙΔΗΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ: «ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ»

Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΕΙΔΗΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ:

«ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ»

Γράφει ο Ενορίτης

             Ὅλες οἱ ἄλλες εἶναι ἁπλῶς  εἰδήσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ κορυφαία εἴδηση στὴν παγκόσμια ἱστορία: «Οὐκ ἔστιν ὧδε,ἀλλ’ ἠγέρθη». Τὴ μετέδωσε τὸ δια-δίκτυο τοῦ Οὐρανοῦ, οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι. Καὶ τὴ μάθανε πρῶτες οἱ γυναῖκες. Ἦταν ὅμως  μία εἴδηση προαναγγελμένη, προφητευμένη. Πῶς ἦταν δυνατὸν νὰ κρατήσει ὁ τάφος «τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς»;  Πολὺ σωστὰ εἶπε ὁ ἄγγελος στὶς Μυροφόρες: «Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη». Τὸ κοσμοσωτήριο γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ βεβαιώνει πανηγυρικὰ τὴ θεότητα τοῦ Κυρίου καὶ στηρίζει τὴν πίστη μας σ’ αὐτήν.

             Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός! Καὶ μὲ τὴν Ἀνάστασή Του ἄνοιξε τὸ δρόμο καὶ γιὰ τὴν δική μας ἀνάσταση. Ἔγινε ἡ ἀπαρχὴ τῆς ἀναστάσεως ὅλων τῶν νεκρῶν. «Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο»!

             Ἡ πίστη σήμερα λιγοστεύει. Καὶ πολλοὶ ἐκ τοῦ κόσμου ἐγείρουν ἀποδεικτικὲς ἀμφιβολίες γιὰ τὴν Ἀνάστασή Του. Οἱ περισσότεροι κακοπροαίρετα. Ἂν καὶ ἡ πίστη, ἡ βεβαιότητα γιὰ τὰ μὴ ὁρώμενα, εἶναι δῶρο του Θεοῦ, δὲν εἶναι κακὸ, σὰν τὸ Θωμᾶ, νὰ ἀναζητᾶ κανεὶς δικανικὲς ἀποδείξεις. Καὶ αὐτὲς προσφέρονται πολλές, ἱκανὲς νὰ πιστοποιήσουν καὶ στὸ λογικοκρατούμενο ἄνθρωπο τὴ βασιμότητα τῆς Εἴδησης.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Η δίκη του Χριστού ήταν μία δίκαιη δίκη, έγινε σύμφωνα με το νόμο και τη δικονομία;

Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

ΜΙΑ ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ 

Χρήστου Δερμοσονιάδη (Δικαστή)

  Όταν ο Πιλάτος βεβαιώθηκε για την αθωότητα του Χριστού και θέλησε να τον απολύσει τότε οι Ιουδαίοι φώναξαν: «Ημείς νόμον έχομεν και κατά τον νόμον ημών οφείλει αποθανείν, ότι Θεού υιόν εαυτόν εποίησε.» (Ιωάν.10’7). Αυτή είναι και η σημερινή θέση των Εβραίων.

Ισχυρίζονται ότι ο Χριστός παρέβη πράγματι το Μωσαϊκό Νόμο και δίκαια κατεδικάσθη σε θάνατο. Είναι δυνατόν όμως η ανθρώπινη Δικαιοσύνη να έφθασε σε τέτοια αντίθεση προς τη Θεία Δικαιοσύνη ώστε να καταδικάσει σε θάνατο τον ίδιο το Θεό και εν ονόματι του Νόμου να θανατώσει το Δημιουργό; Το βασικό λοιπόν ερώτημα είναι αν η δίκη του Χριστού ήτανε μία δίκαιη δίκη, κατά το ανθρώπινο μέτρο, αν δηλαδή έγινε σύμφωνα με το νόμο και τη δικονομία. Συνέχεια ανάγνωσης

 

«ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ» , πάντα επίκαιρο! Σα να γράφτηκε για σήμερα. Να το διαβάσουν όσες ηλικίες δεν το διάβασαν.

Αποτέλεσμα εικόνας για ζητειται ελπισ

Ἀντώνης Σαμαράκης – Ζητεῖται Ἐλπίς

Ὅταν μπῆκε στὸ καφενεῖο, κεῖνο τὸ ἀπόγεμα, ἤτανε νωρὶς ἀκόμα. Κάθισε σ᾿ ἕνα τραπέζι, πίσω ἀπὸ τὸ μεγάλο τζάμι ποὺ ἔβλεπε στὴ λεωφόρο. Παράγγειλε καφέ.

Σὲ ἄλλα τραπέζια, παίζανε χαρτιὰ ἢ συζητούσανε.

Ἦρθε ὁ καφές. Ἄναψε τσιγάρο, ἤπιε δυὸ γουλιές, κι ἄνοιξε τὴν ἀπογευματινὴ ἐφημερίδα.

Καινούριες μάχες εἶχαν ἀρχίσει στὴν Ἰνδοκίνα. «Αἱ ἀπώλειαι ἑκατέρωθεν ὑπῆρξαν βαρύταται», ἔλεγε τὸ τηλεγράφημα.

Ἕνα ἀκόμα ἰαπωνικὸ ἁλιευτικὸ ποὺ γύρισε μὲ ραδιενέργεια.

«Ἡ σκιὰ τοῦ νέου παγκοσμίου πολέμου ἁπλοῦται εἰς τὸν κόσμον μας», ἦταν ὁ τίτλος μιᾶς ἄλλης εἴδησης.

Ὕστερα διάβασε ἄλλα πράγματα: τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, προαγωγὲς ἐκπαιδευτικῶν, μιὰ ἀπαγωγή, ἕνα βιασμό, τρεῖς αὐτοκτονίες. Οἱ δυό, γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους. Δυὸ νέοι, 30 καὶ 32 χρονῶ. Ὁ πρῶτος ἄνοιξε τὸ γκάζι, ὁ δεύτερος χτυπήθηκε μὲ πιστόλι.

Ἀλλοῦ εἶδε κριτικὴ γιὰ ἕνα ρεσιτὰλ πιάνου, ἔπειτα κάτι γιὰ τὴ μόδα, τέλος τὴν «Κοσμικὴ Κίνηση»: «Κοκταίηλ προχθὲς παρὰ τῷ κυρίῳ καὶ τῇ κυρίᾳ Μ. Τ. Χάρμα εὐμορφίας καὶ κομψότητος ἡ κυρία Β. Χ. μὲ φόρεμα κομψότατο ἐμπριμὲ καὶ τὸκ πολὺ σίκ. Ἐλεγκάντικη ἐμφάνισις ἡ δεσποινὶς Ο. Ν.»

Ἄναψε κι ἄλλο τσιγάρο. Ἔριξε μιὰ ματιὰ στὶς «Μικρὲς Ἀγγελίες»:

ΠΩΛΕΙΤΑΙ νεόδμητος μονοκατοικία, κατασκευὴ ἀρίστη, ἐκ 4 δωματίων, χόλ, κουζίνας, λουτροῦ πλήρους, W.C.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εἰς σοβαρὸν κύριον δωμάτιον εἰς β´ ὄροφον, εὐάερον, εὐήλιον…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιάνο πρὸς ἀγοράν… Συνέχεια ανάγνωσης

 

Και τα παγκάρια των Εκκλησιών παίρνει ο Τσίπρας.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ούτε ο Διοκλητιανός και οι υπόλοιποι αντίχριστοι δεν ήταν τόσο εφευρετικοί στο πόλεμο κατά της Εκκλησίας του Χριστού όσο η Κυβέρνηση του Τσίπρα και όσων πίσω από αυτόν καλύπτονται. Αφού το διεφθαρμένο Ελληνικό Κράτος φορολόγησε αλύπητα την Εκκλησία, ακόμη και το Άγιον Όρος,  τώρα έρχεται με μια πονηρότατη διάταξη και με τις ευλογίες του ΣτΕ να βάλει χέρι κατευθείαν στο παγκάρι των Εκκλησιών. Θα έρχεται δηλαδή ο υπάλληλος του Υπουργείου και θα μετράει το παγκάρι της Εκκλησίας, θα παίρνει το 50% και θα φεύγει αφήνοντας τον παπά και τους επιτρόπους με άδεια χέρια. Να αντιμετωπίσουν δηλαδή, με το υπόλοιπο 50% όλα τα έξοδα. Ρεύμα, νερό, θέρμανση, αγορά κεριών κλπ.  Ακόμη από αυτά τα μηδενικά έσοδα θα πρέπει να βγούν και φόροι της Εκκλησίας στο Κράτος …! Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΑΜΒΛΩΣΗ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ;

Ομάδα Γυναικών «Αγάζηλος»

Να ένα σοβαρό ερώτημα που δε σηκώνει βιαστικές απαντήσεις, και στο οποίο οι πιο αρμόδιες ν’ απαντήσουν είναι οι ίδιες οι έγκυοι. Καμιά φορά χρειάζεται και η βοήθεια ενός λογικού, ψύχραιμου, υποστηρικτικού ανθρώπου για να βρεθούν οι λύσεις, που μπορεί να είναι μπροστά στα μάτια μας και να μην τις βλέπουμε. Ορίστε, πώς έλυσε αυτό το θέμα μια γυναίκα μερικά χρόνια πριν:

«Αγαπητή Ομάδα Αγάζηλος,
Συγχαρητήρια για το site σου κι ελπίζω να έχεις βοηθήσει κάποιες κοπέλες που ήταν στην κατάσταση της αμφιταλάντευσης για το αν πρέπει να κάνουν έκτρωση ή όχι. Από τη μεριά μου θα ήθελα να απευθυνθώ και προσωπικά σε αυτές τις κοπέλες που θα διαβάσουν αυτό το γράμμα, να σκεφτούν πάρα πολύ καλά πριν κάνουν οποιαδήποτε κίνηση απελπισίας (γιατί αυτό είναι η άμβλωση).
Η περίπτωση η δική μου είναι αρκετά ιδιάζουσα αλλά θα τολμήσω να πω ότι όσον αφορά την αμφιταλάντευση είμαι το ζωντανό παράδειγμα.
Οδηγήθηκα κι εγώ από τον πατέρα του παιδιού μου στο χειρουργικό κρεβάτι για να εκτρώσω το παιδί μας, με τη δικαιολογία ότι δεν ήμασταν ακόμη παντρεμένοι και ότι θα κάναμε άλλα παιδιά στο μέλλον! Ήταν πέντε μέρες μετά το Πάσχα του 2001. Ο Χριστός αναστήθηκε κι εγώ πιεζόμουν να στείλω στο θάνατο μια ζωντανή ύπαρξη. Όλες εκείνες τις ημέρες αμφιταλαντευόμουν.

Θυμάμαι που το Μεγάλο Σάββατο πριν την Ανάσταση, είχα πάει στην εκκλησία και είδα στον τοίχο μια εικόνα με το Χριστό να κρατάει ένα εκτρωμένο έμβρυο και να κλαίει. Όμως παρότι η εικόνα αυτή με είχε συγκλονίσει, και προσευχόμουν κι έκλαιγα, βρισκόμουν ακόμα υπό την επήρεια του συντρόφου μου να κάνω την έκτρωση.
Όμως ο Θεός άκουσε τις προσευχές μου και τη στιγμή που ο αναισθησιολόγος ήταν έτοιμος να βάλει στη φλέβα τη βελόνα με το αναισθητικό, μου έδωσε φώτιση και είπα στο γιατρό «μπορώ να σου πω κάτι πριν μου κάνεις την έκτρωση;» Εκείνος κάνει νόημα στον αναισθησιολόγο να μην βάλει τη βελόνα στη φλέβα. Του λέω λοιπόν με δύναμη ψυχής που μου την έδωσε η Παναγία η Zωοδόχος Πηγή (που εκείνη τη μέρα γιορτάζαμε τη μνήμη της): «Μπορείς να μην μου την κάνεις;». Ο γιατρός με αποφασιστική απάντηση μου λέει «Σήκω». Δεν με έβαλε σε δίλημμα τύπου «Είσαι σίγουρη;». Κι εκεί κρίθηκε η μάχη που έδινα με τον εαυτό μου και με όλους τους υπόλοιπους, που δεν ήθελαν να έρθει στη ζωή αυτό το πλάσμα.

Φωτο από το άρθρο Πώς τα συναισθήματά μας επηρεάζουν το αγέννητο παιδί μας

 

Γέννησα τη Ζωή μου (έτσι τη βάφτισα) και τώρα είναι 6 χρονών. Είναι το νόημα και η φωτεινή ηλιαχτίδα στη ζωή μου, είναι τα πάντα μου. Εξακολουθώ να είμαι ανύπαντρη μητέρα όχι από «άποψη». Η οικονομική μου κατάσταση δεν είναι πολύ άνετη και γι’ αυτό δυσκολεύομαι κάπως με την καθημερινότητα. Όμως επειδή η ζωή είναι μια πάλη κι ένας αγώνας που καλείσαι να αποδείξεις το «ευ αγωνίζεσθαι», είμαι πολύ καλά και συνειδητοποιημένη πλέον. Σίγουρα θα ήθελα να υπήρχε κάποιος που θα ήθελε να μοιραστούμε το ζυγό της ζωής αλλά αυτό θέλει κότσια και δυστυχώς δεν βρίσκονται εύκολα τέτοιοι άνθρωποι.

Όμως δεν απελπίζομαι ούτε απογοητεύομαι.  Συνέχεια ανάγνωσης

 

Όλοι μαζί οι Έλληνες…

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Ας κάνει λίγο υπομονή ο αναγνώστης, κι ας διαβάσει το κείμενο, που λίγο πιο κάτω παραθέτω. Μιλά κι αυτό γι’ έναν Απρίλη, που πάντα θα «βγαίνουν άνθια και καρποί». Είναι ο Απρίλης του ’41. Το έθνος καταματωμένο, αλλά υπερήφανο, διέσωσε την τιμή της ανθρωπότητας στις αετοράχες της Πίνδου. Στον Βορρά, η σκοτεινή νύχτα της γερμανικής Κατοχής, ετοιμάζεται να προσθέσει κι άλλη μια ατίμωση. Καλώς ειπώθηκε, ότι κάποιοι λαοί δεν γράφουν ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο. Και συνεχίζουν να εγκληματούν….
Το κείμενο:

«Είμαστε πιά στον Απρίλη του 1941. Η άνοιξη αγνοούσε τα έργα των ανθρώπων και είχε φτάσει στην Αθήνα με όλο το φώς της, με τα δυνατά της χρώματα, με το ελαφρό αεράκι της, με όλη την εγκαρδιότητά της. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ

Σαράντος Καργάκος

Εξαγγέλθηκαν πρό μηνῶν νέα μέτρα γιά τήν παιδεία πού θά ἐφαρμοσθοῦν

–ἄν ἐφαρμοσθοῦν–

κατά τήν τρέχουσα καί μή φθάνουσα τριετία.

Ὅλα αὐτά ὅμως ἀφοροῦν στό πρόβλημα καί ὄχι στήν οὐσία τῆς παιδείας.

Ἀποστολή τῆς παιδείας εἶναι νά φτιάχνει ἀνθρώπους

καί ὄχι κιβὠτια μέ κάποιες γνώσεις.

Τό τί ἄνθρωπο θέλουμε ἦταν τό πρόβλημα πού ἀπασχόλησε ὅλους τούς ἀρχαίους φιλοσόφους

καί τούς νεώτερους παιδαγωγούς.

Κι ὅλοι ἔρριχναν τό βάρος τους στό ἦθος,

στήν εὐγένεια (ὄχι ἀπαραιτήτως στους κομψούς τρόπους),

στήν εὐπρέπεια καί στή λεβεντιά.

Σήμερα, ὡς πρός αὐτά,

πηγαίνουμε ἀπό τό κακό στό χειρότερο.

Καί τό πρότυπο τοῦ χειρότερου δίνουν ὄχι μόνον οἱ μαθητές

ἀλλά κάποιοι «ἀπελευθερωμένοι» καθηγητές καί δάσκαλοι.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Αναφορές σε συντοπίτη μας αγιορείτη ιερομόναχο για την «ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΑ»

Ι. Μ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Ο «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΑΣ»

 Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 30η Μαρτίου 2017
     Η παναίρεση του Οικουμενισμού, το δαιμονικό αυτό κατασκεύασμα των εσχάτων χρόνων, ο τελευταίος πρόδρομος του Αντιχρίστου, κατά τον αείμνηστο π. Αθανάσιο Μυτιληναίο, μεταχειρίζεται απίστευτα τεχνάσματα και μεθοδεύσεις, προκειμένου να επικρατήσει. Με στόχο να παραπλανήσει, άλλοτε καταφεύγει σε διαστροφή ιστορικών γεγονότων, (βλέπε προσπάθεια παρουσιάσεως του Σχίσματος Ανατολής και Δύσεως ως οφειλόμενο σε ανθρώπινες εμπάθειες και μίση, ή σε πολιτικούς λόγους και πάντως όχι σε δογματικές πλάνες των Δυτικών).

Άλλοτε καταφεύγει σε προβολή ορισμένων λόγων αγίων και σε αποσιώπηση άλλων λόγων των, (βλέπε λόγους του αγίου Μάρκου του Ευγενικού προ της ενάρξεως της Ψευδοσυνόδου Φεράρας -Φλωρεντίας και άλλους λόγους του μετά την λήξη της). Άλλοτε σε επινόηση να δοθεί ειδική ερμηνεία σε δογματικές αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, (βλέπε προσπάθεια των οικουμενιστών να ερμηνεύσουν τον όρο «Εκκλησία» στους ετεροδόξους, ως δήθεν τεχνικό όρο). Άλλοτε σε προσπάθεια να παρουσιαστεί η Ψευδοσύνοδος της Κρήτης ως Ορθόδοξη και ως λαβούσα δήθεν Ορθόδοξες αποφάσεις, (βλέπε πρόσφατο ανακοινωθέν «Προς τον λαό» της Δ.Ι.Σ.). Ενώ άλλοτε επιχειρεί  να διαστρέψει λόγους αγίων και να τους παρουσιάσει ως έχοντες δήθεν οικουμενιστικές ιδέες και αντιλήψεις και ως προωθούντες τον Οικουμενισμό. Στην τελευταία αυτή περίπτωση θα πρέπει να εντάξουμε την προσπάθεια κάποιων οικουμενιστών να διαστρεβλώσουν ορισμένους λόγους και πράξεις των νεοφανών αγίων της Εκκλησίας μας, Πορφυρίου και Παΐσίου, προκειμένου να τους παρουσιάσουν ως «οικουμενιστές» και ως επευλογούντες την αίρεση.
    Στις γραμμές που ακολουθούν, θα αναφερθούμε σε μια τέτοια περίπτωση, που αφορά συγκεκριμένα τον άγιο Πορφύριο. Με βάση έγκυρες πληροφορίες που λάβαμε στο Γραφείο μας, τα τελευταία χρόνια ιδρύθηκε κάποιο σωματείο με την επωνυμία «ΕΛΑΙΑ Α.Μ.Κ.Ε.», με έδρα τον Πειραιά, (οδός Πατριάρχου Ιωακείμ 39, τ. κ. 18539). Ως πρόεδρος φέρεται ο αγιορείτης ιερομόναχος π. Γεώργιος Αλευράς ο Καυσοκαλυβίτης. Από πληροφορίες που συλλέξαμε, σκοπός του σωματείου είναι η εθνική, ηθική και κοινωνική εξύψωση της χειμαζόμενης από την τελευταία κρίση Πατρίδος μας. Μάλιστα προβάλλεται ως πρότυπο πορείας της πολιτείας μας η μορφή και το έργο του αειμνήστου πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννου Καποδίστρια. Για το σκοπό αυτό το σωματείο εξέδωσε και πολυτελή τόμο με τίτλο «Ο Άγιος της Πολιτικής», με σπάνιο αρχειακό υλικό για τον πρόωρα αδικοχαμένο πολιτικό, με συγγραφέα τον κ. Ιωάννη Κορνιλάκη, διευθύνοντα σύμβουλο του σωματείου.
     Μέχρις εδώ όλα καλά και επαινετά. Ωστόσο το εν λόγω σωματείο φαίνεται ότι δεν αρκείται στην πατριωτική του δράση, αλλά επεκτείνει τις δραστηριότητές του και σε εκκλησιαστικά θέματα. Όπως αποδεικνύεται από το περιεχόμενο του ως άνω βιβλίου, στις σελίδες του προβάλλονται με κατάλληλο και έντεχνο τρόπο παράλληλα με το πρόσωπο και το έργο του Ιωάννου Καποδίστρια και οικουμενιστικές θέσεις, που δεν έχουν καμιά σχέση με τον μεγάλο πολιτικό ηγέτη της πατρίδος μας. Γίνεται λόγος για την άρση των αναθεμάτων το 1965, προβάλλεται η γνωστή φράση, «ίνα ώσιν εν»,η οποία  χρησιμοποιείται για να στηριχθεί την οικουμενιστική ιδεολογία, παρατίθενται λόγοι του Πάπα Βενεδίκτου του 16ου περί ενότητος των «Εκκλησιών», γίνεται λόγος περί διεσπασμένης Εκκλησίας κλπ. Τέλος παραθέτουν πολλές εικόνες αναγεννησιακής τεχνοτροπίας, μεταξύ των οποίων και μία με τίτλο: «Παναγία ίνα ώσιν εν, η Πατριώτισσα». Στην εικόνα αυτή απεικονίζεται η Θεοτόκος σε στάση δέησης, να κρατάει στα δύο χέρια της δύο ομοιώματα ναών, την Αγία Σοφία Κωνσταντινουπόλεως και τον Άγιο Πέτρο Ρώμης, που συμβολίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία και την Ρωμαιοκαθολική «Εκκλησία», τον Παπισμό. Αναμφίβολα το ομοίωμα του ναού παραπέμπει στην  έννοια της Εκκλησίας και ως εκ τούτου η παράσταση παραπέμπει στην αποδοχή, ότι η παπική θρησκευτική κοινότητα είναι αληθής Εκκλησία, ισότιμη με την Ορθόδοξη! Στα σπλάγχνα της Παναγίας εικονίζεται μέσα σε κύκλο ο χάρτης της Ελλάδος με τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Πάνω από την Παναγία εικονίζεται ο Χριστός σε στάση ευλογίας και πάνω από τον Χριστό η φράση «ίνα ώσιν εν». Δεξιά και αριστερά της εικόνος εικονίζονται οι άγιοι Γεώργιος και Δημήτριος, οι άγιοι αρχάγγελοι  Μιχαήλ και Γαβριήλ, ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο άγιος προφήτης Ηλίας. Η όλη παράσταση θέλει να διακηρύξει την θερμή δέηση της Θεοτόκου προς τον ύπερθεν αυτής εικονιζόμενο Υιό της για την «ένωση των Εκκλησιών» Ορθοδοξίας και Παπισμού, ενώ ο Χριστός ευλογεί την εν λόγω οικουμενιστικού τύπου ένωση με βάση τους λόγους του «ίνα ώσιν εν», κατά την αρχιερατική του προσευχή.
    Το ότι αποδίδεται οικουμενιστικού τύπου ερμηνεία στη περιλάλητη φράση «ίνα ώσιν εν», αποδεικνύεται από ορισμένα αποσπάσματα του βιβλίου. Στη σελίδα 186 ο συγγραφέας γράφει: «Εκατόν τριάντα οκτώ χρόνια αργότερα, [από την επιστολή που έστειλε ο Καποδίστριας προς τον τότε Πάπα της Ρώμης] και συγκεκριμένα στις 7 Δεκέμβρη 1965 με το νέο ημερολόγιο, Ανατολή και Δύση Κωνσταντινούπολη και Ρώμη, Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και Ρωμαιοκαθολική, Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας και Πάπας Παύλος ΣΤ΄  κάνουν το πρώτο βήμα προς το ευαγγελικό, ίνα ώσιν εν, αίροντες τα ένθεν κακείθεν αναθέματα των δύο εκκλησιών από το 1054». Παρά κάτω στη σελίδα 691 γράφει: «Αποκορύφωμα εχθρότητας, αντιπαλότητας, διάσπασης και διαχωρισμού υπήρξε το σχίσμα Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και Δυτικής Ρωμαιοκαθολικής το 1054. Ο συμβολισμός του τρομαχτικός. Διάσπαση του χριστιανικού δόγματος, διάσπαση της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, διάσπαση Αυτού του ίδιου του σώματος του Χριστού».
     Στο σημείο αυτό θεωρούμε αναγκαίο, να κάνουμε ένα σύντομοσχόλιο γύρω από την Ορθόδοξη ερμηνεία της φράσεως «ίνα ώσιν εν», επειδή η φράση αυτή έχει κακοποιηθεί βάναυσα από τους οικουμενιστές, οι οποίοι την χρησιμοποιούν κατά κόρον, για να δηλώσουν, ότι αυτή δήθεν αναφέρεται στην μελλοντική ενότητα των εκκλησιών και ότι ο Χριστός προανήγγειλε ότι όλες οι χριστιανικές ομολογίες θα αποκτήσουν στο μέλλον ενότητα μεταξύ τους και θα αποτελέσουν τη «Μία» εκκλησία, υπονοώντας, ότι η Εκκλησία τώρα είναι διεσπασμένη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύοντας το χωρίο αυτό παρατηρεί: «Ίνα ώσιν εν, καθώς συ, Πάτερ, εν εμοί, και εγώ εν σοι […] Τι είναι, λοιπόν, το ‘Εν ημίν’; Στην πίστη προς εμάς. Επειδή βέβαια τίποτε δεν σκανδαλίζει όλους, όσο η διάσπαση, αυτό κατασκευάζει, ώστε να γίνουν ένα. Τι, λοιπόν; Το κατόρθωσε αυτό, λέγουν; Και πάρα πολύ το κατόρθωσε. Διότι, όλοι όσοι πίστευσαν μέσω των Αποστόλων είναι ένα, μολονότι κάποιοι από αυτούς αποσπάστηκαν […]», (Ε.Π.Ε.14,594). Δηλαδή η αίτηση του Κυρίου προς τον Θεόν Πατέρα «ίνα πάντες εν ώσιν» εκπληρώνεται ήδη εντός της Μιας Ορθοδόξου Εκκλησίας, διά της ταυτότητος της Ορθοδόξου Πίστεως πάντων. Η ενότητα εντός της Εκκλησίας δεν είναι κάτι το ζητούμενο, αλλά είναι δεδομένη, είναι μια πραγματικότητα που υφίσταται. Δεν υφίσταται εκκρεμότητα ως προς την ενότητα, αλλ’ εκείνο που εκκρεμεί είναι η υπό των ετεροδόξων αποδοχή της μόνης αληθούς Ορθοδόξου Πίστεως. Κατά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο η φράση «ίνα πάντες εν ώσιν» «συνδέεται αναπόσπαστα με άλλες φράσεις, όπως ‘καθώς συ, πάτερ, εν εμοίκαγώ εν σοι’, (Ιω.17, 21) και τη φράση ‘εγώ εν αυτοίς και συ εν εμοί ίνα ώσι τετελειωμένοι εις εν’, (Ιω.17, 23) και επίσης την άλλη φράση ‘ίνα θεωρώσι την δόξαν την εμήν ην δέδωκάς μοι’, (Ιω.17, 24). Και σαφώς, εδώ, ο Χριστός αναφέρεται στην ενότητα των Αποστόλων κατά θεωρίαν της δόξης του Θεού, την θέα του ακτίστου Φωτός, που έγινε την ημέρα της Πεντηκοστής, γιατί ακριβώς τότε οι Απόστολοι απέκτησαν και ενότητα ουσιαστική μεταξύ τους. Επομένως όσοι εκ των Αγίων μέσα στην ιστορία φθάνουν στη θέωση και στη θεωρία του ακτίστου Φωτός, αποκτούν ενότητα με τους Αποστόλους, έχουν την ίδια πίστη με αυτούς και εφαρμόζεται το χωρίο αυτό, του Χριστού, ‘ίνα ώσιν εν’», («Ο Οικουμενισμός στην πράξη, ήτοι την θεολογία και την άσκηση», στον Συλλογικό τόμο «Οικουμενισμός, Γένεση-Προσδοκίες-Διαψεύσεις», Εκδ. Θεοδρομία, τομ. Β΄, σελ. 787). Επίσης η φράση «ίνα ώσιν εν» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με όσα προηγουμένως είπε ο Κύριος στον παραβολικό λόγο του περί της αμπέλου και των κλημάτων, τα οποίααποκόπτονται από την άμπελο. Τα κλήματα τα οποία δεν φέρουν «καρπόν» αληθούς Ορθοδόξου πίστεως και αγιοπνευματικής ζωής είναι οι αιρετικοί, οι οποίοι «αίρονται», αποκόπτονται από  τον αμπελουργό Πατέρα, και παύουν να αποτελούν κλήματα της νοητής αμπέλου, της Εκκλησίας, παύουν δηλαδή να αποτελούν μέλη της Εκκλησίας. Επομένως το «ίνα ώσιν εν»,  που λέει παρά κάτω ο Κύριος, δεν αφορά τα αποκοπέντα κλήματα. Δηλαδή σε καμιά περίπτωση δεν προσεύχεται ο Κύριος, να παραμείνουν τα αποκοπέντα κλήματα, (=οι αιρετικοί),ενωμένα με την άμπελο, (=την Εκκλησία), διότι τα κλήματα αυτά απορρίπτονται εις το «πυρ» το εξώτερο, σύμφωνα με τη διαβεβαίωση του Κυρίου: «εάν μη τις μείνη εν εμοί, εβλήθη έξω ως το κλήμα και εξηράνθη, και συνάγουσιν αυτά και εις το πυρ βάλλουσι, και καίεται» (Ιωάν.15,6).
   Τόσον ο συγγραφέας του ως άνω βιβλίου, όσον επίσης και ο Πρόεδρος του σωματείου π. Γεώργιος Αλευράς, αγνοούντες προφανώς την Ορθόδοξη θεολογική ερμηνεία του χωρίου «ίνα πάντες εν ώσιν», έφθασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι, η «ένωση των Εκκλησιών» δεν αποτελεί μόνον δέηση της Θεοτόκου, αλλά και εσχατολογική «παρακαταθήκη» του Χριστού και ταυτόχρονα «παρακαταθήκη» του αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου και συνάμα «παρακαταθήκη» του Ιωάννη Καποδίστρια. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο π. Γεώργιος υπήρξε υποτακτικός του αγίου Πορφυρίου και έζησε μαζί του ως «δόκιμος» μοναχός για 5-6 μήνες, μέχρι της οσιακής κοιμήσεώς του. Σε ομιλία του στις 16 Δεκεμβρίου 2010 στην Πρεσβεία της Ρωσικής ομοσπονδίας στην Αθήνα, κατά την διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου «Ιωάννης Καποδίστριας- Ο άγιος της Πολτικής» αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ο Γέρων Πορφύριος έβλεπε τον διχασμό των ανθρώπων σαν καταστροφή και πονούσε μέρα και νύχτα. Γι’ αυτό λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, για μισή ώρα περίπου, ψέλλιζε στα χείλη την Αρχιερατική Προσευχή του Ιησού Χριστού προς τους μαθητές, το ‘ίνα ώσιν έν’, αδιαλείπτως. Μ’ αυτή την ευχή πήγε στον αγαπημένο του Χριστό. Προσευχόταν για την ενότητα της Εκκλησίας, για την ενότητα όλου του κόσμου», (Ιερομ. Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης, Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής, Ιεράς Σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους).
    Το ότι δυστυχώς ο π. Γεώργιος παρερμήνευσε τους τελευταίους λόγους του αγίου Πορφυρίου, αποδεικνύεται από όσα καταθέτει, σχετικά με το θέμα που μας απασχολεί,ο αγιορείτης ιερομόναχος π. Δαμασκηνός, τέως αρχιγραμματέας της Ιεράς Κοινότητος του αγίου  Όρουςσε επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, (15.8.2014). Γράφει: «Δυστυχώς ο αγιορείτης Ιερομόναχος Γεώργιος Αλευράς, Καυσοκαλυβίτης, εις το βιβλίον του κ. Κορνιλάκη: «Επιστολαί του Καποδίστρια»…διαστρέφει το περιεχόμενον της τελευταίας προσευχής του αγίου Πορφυρίου, «ίνα ώσιν εν» και την ερμηνεύει, ότι αφορά την ένωσιν της Ρώμης και της Κωνσταντινουπόλεως  και είναι δήθεν σύμφωνος με την γραμμήν των διαλόγων, ως γίνονται σήμερον. Ο υποφαινόμενος, ερμηνεύων την πραγματικήν ‘έννοιαν της τελευταίας προσευχής του αγίου Πορφυρίου, όστις έχει ενώπιόν του μίαν εξαμελή συνοδείαν με τα προβλήματα τα συγκεκριμένα που έχει κάθε συνοδεία, εύχεται για την ενότητά της καθώς απέρχεται εκ του παρόντος βίου και αποχαιρετά τα συγκεκριμένα πρόσωπα, που με υποδειγματικόν σεβασμόν και αγάπην τον υπηρετούν…Ο γράφων ως γνωρίζων εκ του σύνεγγυς τον άγιον Πορφύριον από τα φοιτητικά του χρόνια, κατά την δεκαετία του 1960, ότε ούτος ήτο εφημέριος εις την Πολυκλινικήν Αθηνών της οδού Πειραιώς και διατηρήσας την πνευματικήν επικοινωνίαν μέχρι της κοιμήσεώς του, βεβαιώνει ότι ο άγιος Πορφύριος δεν συνεφώνει με τας μεταβάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχου εις την Ρώμην, ούτε με τους διαλόγους, καθ’ ον τρόπον γίνονται». Όπως μας βεβαιώνει ο π. Δαμασκηνός, τον Δεκέμβριο του 1987, καθ’ ον χρόνον εργαζόταν με την σύνταξη σχεδίου επιστολής προς τον τότε Οικουμενικό Πατριάρχη  κυρό Δημήτριο, διά της οποίας διαμαρτυρόταν σύσσωμη η Ιερά Κοινότης για την πατριαρχική επίσκεψη στη Ρώμη, άκουσε το τηλέφωνο και τον άγιο Πορφύριο να ομιλεί: «-‘Τι γράφεις μωρέ;’- Γράφω, Γέροντα, την επιστολήν, ην προτίθεται η Ι. Κοινότης να αποστείλει, ως διαμαρτυρίαν, εις τον Παναγιώτατον Πατριάρχην Δημήτριον, δια την επίσκεψίν του εις την Ρώμην. -‘Διάβασε το γράμμα να ακούσω’ …Έγραφα λοιπόν: ‘Πως Παναγιώτατε, μετέβητε εν τω αμοίρω της Χάριτος Ναώ των απ’ αιώνων αιρετικών; Η Ρώμη δεν έχει την Χάριν του Αγίου Πνεύματος, ούτε έγκυρα μυστήρια’. Και ο π. Πορφύριος μου απαντά: -‘Ωραία τα γράφεις. Θα αρέσει η επιστολή εις τον Πατριάρχην. Δεν μπορείς να είπης εις τους Παπικούς, ότι έχουν Χάριν, και Μυστήρια. Δεν έπρεπε ο Πατριάρχης να μεταβεί εις την Ρώμην, διότι αυτοί κερδίζουν, χωρίς να διορθώνονται και ζημιούται η Ορθοδοξία…», (Περιοδ. Θεοδρομία, έτος 16, τεύχος 3, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2014, σελ.363-364).
     Επανερχόμενοι στο σχολιασμό της εικόνος «Παναγία ίνα ώσιν εν η Πατριώτισσα», προσθέτουμε, πέραν των όσων εσημειώσαμε προηγουμένως, ότι η εν λόγω εικόνα αποκτά και εθνικιστικό περιεχόμενο. Το γεγονός ότι η Παναγία εικονίζεται να φέρει στα σπλάγχνα της την Ελλάδα και επιγράφεται ως «η Πατριώτισσα», υποδηλώνει ξεκάθαρα ότι έχει προτίμηση σε ένα έθνος – λαό, τον Ελληνικό. Προφανώς λησμονεί το σωματείο και ο π. Γεώργιος, ότι ο εθνικισμός και ο εθνοφυλετισμός, οι οποίοι έχουν ταλαιπωρήσει αφάνταστα την Εκκλησία, έχουν καταδικασθεί ως αίρεση από την Ενδημούσα Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως το 1872. Δεν υπάρχει «Θεός του Ισραήλ», ή Θεός της Ελλάδος, ή της Ρωσίας, ή της Σερβίας» κλπ. Ούτε «Παναγία Ελληνίδα, ή Ρωσίδα, ή Σερβίδα» κλπ., αλλά «τα πάντα και εν πάσι Χριστός» (Κολ.3,1). Υπάρχει η «καινή κτίσις» (Γαλ.6,15), όπου «ουκ ένι  Ιουδαίος ουδέ  Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένιάρσεν και θήλυ· πάντες γαρ υμείς εις εστε εν Χριστώ  Ιησού» (Γαλ.3,28). Ο Χριστός και η Παναγία ανήκουν σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος και όχι μόνον σε κάποιο συγκεκριμένο έθνος, ή  σε μερίδα «εκλεκτών». Βεβαίως αυτή η παγκοσμιότητα της Εκκλησίας δεν αίρει σε καμιά περίπτωση την έννοια της υγιούς φιλοπατρίας, η οποία είναι θεμιτή και ευλογημένη, εν όσο πιστεύεται με ακρίβεια η σώζουσα πίστη και τηρούνται οι σωτήριες εντολές του Θεού. Η Παναγία μας γίνεται προστάτης της Πατρίδος μας όταν ο ελληνικός λαός μετανοεί και βαδίζει πάνω στις εντολές του Ευαγγελίου.
    Κλείνοντας, παρακαλούμε τον πιστό λαό του Θεού καθώς και τους αγαπητούς αναγνώστες μας, να επαγρυπνούν και να προσέχουν, διότι το θηρίο της αιρέσεως μεταχειρίζεται απίστευτους τρόπους και δόλιες μεθοδεύσεις, προκειμένου να επιτύχει τους στόχους του, το «σβήσιμο» της Εκκλησίας στον ωκεανό της οικουμενιστικής αβύσσου. Ο κίνδυνος να πλανηθεί κανείς δεν είναι μικρός, όταν μάλιστα δεν διαθέτει θείο φωτισμό και επαρκή θεολογική γνώση. Το μεγάλο δίδαγμα, η μεγάλη αλήθεια που συνάγεται, απ’ όσα παραθέσαμε παρά πάνω, είναι ότι το θηρίο της αιρέσεως έχει τη δύναμη να πλανήσει όχι απλώς λαϊκούς, αλλά ακόμη και μοναχούς, που εγκατέλειψαν την ματαιότητα του κόσμου, για να επιτύχουν ευκολότερα την σωτηρία τους. Και μάλιστα μοναχούς όχι τυχαίους, αλλά μοναχούς, που είχαν την ευλογία και τη θεία δωρεά, να χρηματίσουν μαθητές αγίων γερόντων, όπως είδαμε προηγουμένως με τον ιερομόναχο π. Γεώργιο, για τον οποίο όλοι μας πρέπει να προσευχόμεθα, να του δώσει ο Θεός μετάνοια και φωτισμό. Ο διάβολος δεν αστειεύεται. Σκοτώνει ψυχές! Δεν είναι εύκολο, να διακρίνει κανείς τις παγίδες που μας στήνει, δεδομένου ότι προκειμένου να παραπλανήσει, καλύπτει την πλάνη και το ψεύδος με ευλογοφανή θεολογικά επιχειρήματα, με ευσέβεια και εκκλησιαστικότητα. «Εν μέσω παγίδων διαβαίνομεν και επί επάλξεων περιπατούμεν». Αυτά δεν τα λέμε για να πανικοβληθούμε και να τρομάξουμε, αλλά για να προσέχουμε μήπως και εμείς, χωρίς να το καταλάβουμε, πέσουμε στην παγίδα της αιρέσεως. «Βλέπετε ουν πως ακριβώς περιπατείτε, μη ως άσοφοι, αλλ’ ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, ότι αι ημέραι πονηραί εισι», (Εφ.5,15-16) μας λέει ο απόστολος.  Οδηγοί μας ας είναι οι Άγιοι Πατέρες μας και όσοι ελάχιστοι τους μιμούνται στις «πονηρές» ημέρες, που επέτρεψε ο Κύριος να ζήσουμε.
Εκ του Γραφείου επί τω Αιρέσεων και των Παραθρησκειών

 

 

Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΡΧΙΣΕ

Σχετική εικόνα

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.            «Ὑπάρχει ἕνας πόλεμος ποὺ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη». Ἔτσι ἄρχιζε ἕνα ἄρθρο ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἑλληνικὴ ἔκδοση τῆς μεγάλης εἰδησεογραφικῆς ἱστοσελίδας Huffington Post στὶς 24 τοῦ περασμένου Φεβρουαρίου. Ποιὸς εἶναι αὐτὸς ὁ πόλεμος;
.         «Πρόκειται γιὰ τὸν πόλεμο κατὰ τῶν μετρητῶν», διευκρινίζει ὁ ἀρθρογράφος. Καὶ συνεχίζει: «Διεξάγεται σὲ ὅλο τὸν κόσμο, ἐνῶ στὴ χώρα μας ἔχει λάβει μία ἰδιαίτερα ἐπιθετικὴ μορφή… Ὅλο καὶ περισσότεροι ἀναλυτὲς κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου ὅτι ἡ κατάργηση τῶν μετρητῶν στὴ φυσική τους μορφή, μᾶς ὁδηγεῖ σ᾿ ἕναν ὁλοκληρωτισμό, ὅπου ἡ ἰδιωτικότητα καὶ τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν θὰ περιοριστοῦν δραματικά, καὶ ὅλοι μας θὰ εἴμαστε ἀνυπεράσπιστοι, ὑπὸ τὸν ἔλεγχο καὶ τὴν παρακολούθηση τοῦ κράτους, τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, τὸν χρηματοπιστωτικὸ τομέα καὶ τοὺς συλλογεῖς προσωπικῶν δεδομένων ἀπὸ τὸν κλάδο τῆς πληροφορικῆς».
.         Στὴ συνέχεια ἡ Huffington Post Greece παραθέτει συνέντευξη τοῦ κ. Νόρμπερτ Χέρινγκ (Norbert Haring), ἀρθρογράφου στὴ μεγαλύτερη οἰκονομικὴ ἐφημερίδα τῆς Γερμανίας, τὴ Handelsblatt. Ὁ κ. Χέρινγκ ἔχει γράψει πρόσφατα τὸ βιβλίο «Ἡ κατάργηση τῶν μετρητῶν καὶ οἱ συνέπειές της. Ὁδεύοντας πρὸς τὸν ὁλοκληρωτικὸ ἔλεγχο», ποὺ κυκλοφορεῖ καὶ στὰ Ἑλληνικά.
Τὸ σύνηθες ἐπιχείρημα ὅτι μὲ τὴν κατάργηση πληρωμῆς μὲ μετρητὰ θὰ παταχθεῖ ἡ φοροδιαφυγὴ «εἶναι παρατραβη­γμένο καὶ παράλογο». «Παραβλέπεται τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ μεγάλες πολυεθνικὲς “ἐξοικονομοῦν” δισεκατομμύρια σὲ φόρους νόμιμα, ἡμινόμιμα ἢ ἐντελῶς παράνομα μέσω τῆς μεταφορᾶς ἠλεκτρονικοῦ χρήματος. Οἱ ἐφοριακοὶ τῆς δίωξης οἰκονομικοῦ ἐγκλήματος ποὺ ἐρευνοῦν τέτοιου εἴδους πρακτικὲς κατηγοροῦνται ὡς τρελοὶ καὶ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὶς ὑπηρεσίες τους», λέει ὁ κ. Χέρινγκ. Καὶ φέρνει ὡς παράδειγμα τὸ περιστατικὸ ἑνὸς τέτοιου ὑπαλλήλου ποὺ κατηγόρησε μία τράπεζα γιὰ φοροδιαφυγὴ καὶ τὸν ἔκλεισαν σὲ ψυχιατρεῖο.
.         Αὐτὸς εἶναι ὁ ἐφιαλτικὸς κόσμος, στὸν ὁποῖο ὁδηγούμαστε μὲ τὴ σχεδιαζόμενη κατάργηση τῶν μετρητῶν καὶ τὸν ἐξ­­αναγ­κασμὸ διενέργειας τῶν συναλλα­γῶν μὲ ἠλεκτρονικὸ χρῆμα, ποὺ τόσο πιεστικὰ ἐπιβάλλει ἡ Κυβέρνηση τῆς χώρας μας τελευταῖα.
.         Κι αὐτὸ σημαίνει ὅτι οὐσιαστικὰ ἄρχισε παγκόσμιος πόλεμος. Ὅλη δὲ αὐτὴ ἡ ἱστορία ἴσως προετοιμάζει τὸ ἔδαφος γιὰ σύστημα παρόμοιο μὲ αὐτὸ ποὺ τὸ βιβλίο τῆς «Ἀποκαλύψεως» περιγράφει ὅτι θὰ ἔχει ἐπιβληθεῖ τὸν καιρὸ τῆς φρι­κτῆς κυριαρχίας τοῦ Ἀντιχρίστου. Κι ὁ διεστραμμένος κόσμος μας βαδίζει ἀδιάφορος πρὸς αὐτὸν τὸν ἐφιάλτη, γιὰ νὰ πληρώσει ἔτσι ἀκριβὰ τὸ τίμημα τῆς ἀποστασίας του ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου.