Τα μυστικά του Παρθενώνα

Το εκπληκτικό αυτό ντοκιμαντέρ του PBS με τίτλο: «Secrets of the Parthenon» (τα μυστικά του Παρθενώνα) αναλύει τον τρόπο που χτίστηκε ο περίφημος Παρθενώνας και καταγράφει λεπτό προς λεπτό τις προσπάθειες των τελευταίων δεκαετιών για την αναστήλωση του, από τους καλύτερους επιστήμονες του κόσμου, διεισδύοντας στα βάθη του ιερού αυτού βράχου της Ακροπόλεως.

 

Απολαύστε το εκπληκτικό αυτό ντοκιμαντέρ, διάρκειας μίας ώρας και γνωρίστε «Τα μυστικΠροεπισκόπησηά του Παρθενώνα»

.

 

 

Η Άλωση της Πόλης: Ανάμνησις και Αυτοκριτική

Αποτέλεσμα εικόνας για αλωση της πολης

 

Από τό περιοδικό «Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ»

της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους,

αριθμ. 23 του 1998

.

 Με αυτό το θέμα εκφωνήθηκε ομιλία υπό του ιερομ. Λ.Γ. της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου εις τον Ι.Ν. Μεταμορφώσεως Βόλου την 29ην Μαΐου 1998. Από την αξιοπρόσεκτη και επίκαιρη αυτή ομιλία αναδημοσιεύουμε το μεγαλύτερο μέρος της προς σωφρονισμό μας.

…Όταν προσεγγίζουμε την ιστορία εκκλησιαστικά, στην πραγματικότητα θεολογούμε. Ψηλαφούμε τα ίχνη της παρουσίας του Θεού μέσα στην ιστορία. Ο Κύριος είναι παρών στην ιστορία δια των ακτίστων ενεργειών του, προνοών και ρυθμίζων τα πάντα προς το συμφέρον και την σωτηρία μας: «Κύριος πτωχίζει και πλουτίζει, ταπεινοί και ανυψοί» (Α’ Βασιλ. 2, 7).

Πίσω από το γεγονός της Αλώσεως κρύβονται οι ανεξιχνίαστες βουλές του Θεού….

…Προσεγγίζοντες, το γεγονός της Αλώσεως φέρομε στην μνήμη μας τέσσερα σημεία, με την ελπίδα ότι θα προκύψη και η ανάλογη πνευματική ωφέλεια σε όλους μας. Συνέχεια ανάγνωσης

 

Η Ιστορία μας είναι πολύτιμος καθρέπτης

 

Του Αρχιμανδρίτη π. Γεωργίου Καψάνη

Ο λαός μας βιώνει σήμερα μία κατάσταση, η οποία του προκαλεί έκπληξη, απορία, αγωνία, φόβο, οργή.Και όλα αυτά παράλληλα με περικοπές μισθών και συντάξεων, με φτώχεια, με ανεργία, με απολύσεις από την εργασία, με εκπατρισμό των ταλαντούχων νέων, με σχεδόν βέβαιη συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας, με απειλή εθνικών περιπετειών.

Το έθνος μας βιώνει κάτι που δεν θέλει πολύ για να φέρει τους ανθρώπους σε απόγνωση, τον λαό σε ξεσηκωμό, την κοινωνία στην κατάρρευση.

Διερωτάται ο λαός μας: Ποιός μας έφερε, ή γιατί φθάσαμε σε αυτό το σημείο;

Οι αναλύσεις που έχουν γίνει, κάνουν λόγο για αποτυχία του οικονομικού μοντέλου της Δύσης, για λάθη του πολιτικού συστήματος της χώρας, για οικονομικό ανορθολογισμό, για συνέπειες της εκτεταμένης διαφθοράς στην κοινωνία, για πειραματισμούς της Νέας Τάξης Πραγμάτων, για στοχοποίηση του λαού μας από ξένα κέντρα αποφάσεων, για μεθοδευμένη υπονόμευση των πνευματικών αρχών και αξιών που συγκροτούν την εθνική μας συνείδηση, κ.α.

Το Γένος μας όμως έχει μακρά και πλούσια ιστορία. Δεν είναι η πρώτη φορά που πέρασε τέτοιες και χειρότερες δοκιμασίες. Αν και έμεινε σήμερα μικρό και αδύναμο, όμως έχει την ίδια ψυχή.

Η Ιστορία μας είναι πολύτιμος καθρέπτης. Μπορεί ο λαός μας και πάλι να σταθεί με ειλικρίνεια μπροστά της και κοντά στις – οπωσδήποτε αξιόλογες οικονομικοπολιτικές αναλύσεις -, να κάνει και άλλους υπολογισμούς. Μπορεί να κάνει την αυτοκριτική του, να δει τις πνευματικές παραμέτρους της κρίσεως και να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του.

Οι εποχές που προηγήθηκαν από την άλωση της Θεσσαλονίκης και από την Άλωση της Πόλης έχουν πολλές ομοιότητες με την δική μας σήμερα. Τότε μεγάλοι και σοφοί πατέρες της Εκκλησίας και του Γένους προείδαν τον κίνδυνο, μίλησαν προφητικά, ζήτησαν από τους άρχοντες και τον λαό να ανανήψουν, να μετανοήσουν.

Σήμερα μπορούμε να ακούσουμε την φωνή τους καθαρώτερη, διδαγμένοι από την Ιστορία…Και σήμερα, παρά την ζοφερή εικόνα που διαγράφεται στον ορίζοντα, η ελπίδα του Γένους δεν εξέλιπε. Επειδή υπάρχει η ανάμνηση και η αυτοκριτική.

.

Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους – Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης (Πρωτοχρονιά 2012)

*από το βιβλίο: «Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ- ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ» – Εκδόσεις Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους 2012.

 

Πηγή: Σημεία Καιρών /το διαβάσαμε στο Σπιτάκι της Μέλιας

 

H προφητεία της γιαγιάς Κουφίταινας, για την Μικρασιατική καταστροφή!

Σπυρίδων Τριμυθούντος αχειροποιητη εικονα Κουφιταινας_κορωνος Ναξου_Спиридон Тримифунтский нерукотворная икона_St Spyridon Bishop of Tremithus_Greek Byzantine Orthodox Icon 2


Έτος 1900.
Ένα παιδί έξη χρονών, έπαιζε έξω από την αγροικία της γιαγιάς- Κουφίταινας στο «Ποτιστικό». Ήταν ανέμελο, χωρίς τις έγνοιες των μεγάλων.
Κράταγε μία σφεντόνα κι ήτανε απορροφημένο από χιλιάδες πουλιά που γέμιζαν τα δέντρα! Η αθώα του ψυχή δεν μπορούσε να φανταστεί, πως στο μέλλον θα κρατούσε μια άλλη σφεντόνα, αλλά που δεν θα ήταν για πουλιά! …
Σταμάτησε κάτω από μια αχλαδιά κι έτρωγε αχλάδια. Παιδί της ορεινής Ναξιώτικης γης π’ από μικρός μάθαινε να εξασφαλίζει την τροφή του και να επιβιώνει.

Ξαφνικά, η γλυκιά φωνή της γιαγιάς Κουφίταινας διέκοψε τις παιδικές του σκέψεις:
«Δημητράκη Δημητράκη!» Κι ο μικρός Δημητράκης έτρεξε προς την γιαγιά με πολύ σεβασμό, γιατί άκουγε τους μεγάλους τι έλεγαν γι’ αυτήν.
Τον ήθελε να της γεμίσει το βιτσιβιδάκι της με νερό, (μικρό πήλινο σταμνάκι)
Κι ο Δημητράκης, το πήρε από τα τρεμάμενα χέρια της, γεμάτος δέος.
Πήγε στο «Πηγαδάκι» και το γέμισε με δροσερό νερό.

Όταν γύρισε όμως, βρήκε την γιαγιά- Κουφίταινα δακρυσμένη κι η καρδιά του παιδιού κομπώθηκε! Η ευλογημένη γιαγιά, πήρε κοντά της το παιδί και του είπε: Δημητράκη παιδί μου, όταν εσύ πήγες στο «πηγαδάκι» για να μου φέρεις νερό, ήλθε ο ΑΓΙΟΣ Σπυρίδωνας εδώ στο φτωχικό μου και μου είπε:« Κυρά-Καλή, έρχεται μεγάλη καταστροφή για την Ελλάδα! Πόλεμος με την Τουρκία! Ξεριζωμός των Eλλήνων από τους Tούρκους στην Μικρά Ασία!Και το παιδί που έστειλες για να σου φέρει νερό θα πάει κι αυτό σε αυτόν τον πόλεμο! αλλά θα γυρίσει σώος.»

Αυτά, του έλεγε η γιαγιά κλαίγοντας με αναφιλητά! Το παιδί συγκλονίστηκε. Τα λόγια της γιαγιάς σμιλεύτηκαν στη μνήμη του Δημητράκη! Είχε ακούσει μία μεγάλη προφητεία! Κι αλήθεια πως μπορούσε να ξεχάσει και το τελευταίο που του είπε ότι: «Και συ παιδάκι μου θα πας σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά θα γυρίσεις σώος! Έτσι μου είπε ο ΑΓΙΟΣ Σπυρίδωνας»…

Πέρασαν 14 χρόνια, έτος 1914 και η προφητεία της Κυρά-Κουφίταινας επαληθεύτηκε! Οι πόλεμοι με την Τουρκία ξεκίνησαν! Ο μικρός Δημητράκης που τώρα ήταν άντρας επιστρατεύτηκε κι έτσι επαληθεύτηκε η Κούφιταινα και σε αυτό! Και στο τέλος ήλθε και η μεγάλη Μικρασιατική καταστροφή, ο ξεριζωμός του ελληνισμού! Κι αφού τελείωσε αυτός ο ολέθριος πόλεμος, ο μικρός Δημητράκης, ο έλληνας στρατιώτης Δημήτριος Μελισσουργός(Ο Φασολάκης) γύρισε σώος και αβλαβής στο χωριό του στην Κόρωνο της Νάξου!

Ο Δημήτριος Μελισσουργός έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στο χωριό του και πέθανε σε μεγάλη ηλικία. Αυτήν την καθ’ όλα αληθινή ιστορία, μου την διηγήθηκε ο ίδιος, όπως την είχε ‘πει και σε άλλους Κορωνιδιάτες. Μάλιστα, μου έλεγε πως επειδή γνώριζε από την προφητεία, ότι θα γυρίσει σώος από αυτόν τον πόλεμο, δεν φοβότανε τους Tούρκους! Χαρακτηριστικά, μου είχε ‘πει: «Γιάννη οι σφαίρες πέρναγαν δεξιά και αριστερά μου και καμιά δεν με έβρισκε!…» Όμως αυτή του η τόλμη εντυπωσίασε αλλά και προβλημάτισε τον διοικητή του κι όπως μου είπε, τον κάλεσε στην σκηνή του και του είπε: « Εσύ Μελισσουργέ είσαι έξυπνος άνθρωπος, μπορείς να μου ‘πεις γιατί δεν φοβάσαι και συνέχεια βρίσκεσαι στην πρώτη γραμμή;»

 Και τότε ο Δημητράκης του αφηγήθηκε τις προφητείες της Κουφίταινας κι ο διοικητής του έμεινε εκστατικός αλλά και λυπημένος, για το τρίτο μέρος της προφητείας που έμελε να έλθει, δηλαδή την καταστροφή του ελληνισμού στην Μικρά Ασία…

Γιάννης Τζουάνου

 

19 Μαίου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων

Ξενιτεία το φαρμάκ’ ισ’ πολλοί πίν’ν’ ατο
’ς σην καρδίαν με ποτήρα ατείν κχύν’ν’ ατο.
Ζούνε με αροθυμίας για να κλώσκουνταν
ση γαρήδες, ’ς σα μωρά ’τουν σουμά ν’ έρχουνταν
(οπίσ’ ν’ έρχουνταν).
Άλλ’ δουλεύν’νε πέντε χρόνα κι άλλ’ δουλεύν’νε εφτά
πολεμούν να γαζανεύν’νε και πολλά λεφτά.
Άλλος τσακών το ποδάρ’ν ατ’
κι άλλος κοφτ’ το χέρ’
για όλτς έν’ η ξενιτεία δίκοπον μαχαίρ’.
Μάνα που έν’ ο πατέρα μ’ κουΐζ’ το παιδί σ’
γράφτ’ σε η γαρή σ’ ’ς σο γράμμαν εχ’ κι εβγαίν’ η ψη σ’.
Θελτς να κλώσκεσαι ’ς σ’ οσπίτ’ ισ’ άμαν πουσμανεύ’ς
στεκ’ς εννέα δέκα χρόνα κι άλλα να μαζεύ’ς.
Ξενιτέα τα ποδάρα σ’ πολλά εβάρυναν
’κ’ εγνωρί’εις και τα παιδία σ’ γιατί ετράνυναν.
Κι η γαρή σ’ μαραζωμέντσα έντον ημ’σόν ψην
για τ’ ατέν ζωή ’κ’ επέμ’νεν θα εμπαίν’ σην γην.
Το κείμενο για τον ξεριζωμό των Ποντίων από τις Πατρίδες τους είναι παρμένο από το Ιστολόγιο »Η Μηχανή του Χρόνου.»
 

Μάθετε τι γράφει το Κοράνι για τους Έλληνες !

 
1437293739-caeb0b32468d250e2ef4815e880dcdfb

«Οι Έλληνες θα νικούν . Είναι θέλημα του Αλλάχ»   [Surah ΧΧΧ, 1-5]
 
(Φυσικά , με το ισχυρότερο όπλο στον κόσμο : τον πολιτισμό τους !
 Τα κανόνια σκουριάζουν . Ο πολιτισμός όμως διαιωνίζεται .)
 
Λίγοι γνωρίζουν ότι η ιερή λέξη «Κοράνιο» είναι ελληνικότατη και μάλιστα ομηρική *.
Προέρχεται από το ιερό ελληνικό ρήμα «κορέω»,
 που σημαίνει σπέρνω – τον Λόγο του Θεού ! – και κατ’ επέκταση «σαρώνω».
 Το ρήμα «κορέω» εκφράζει και την ιερή πράξη της δημιουργίας :
 όταν ο πατέρας μας «εκόρευσε», δηλαδή έσπειρε τον σπόρο του
 στην κόρη-μάνα μας και έπλασαν εμάς !
Σήμερα το ρήμα είναι γνωστό ως : «δια-κορεύω» ,
Στο «Κοράνιο» (η λέξη είναι   από το ελληνικό-ομηρικό : κορέω).
Το «Κοράνιο» έχει 114 «Κεφάλαια»
 (η αντίστοιχη «Αραβική» λέξη : «Surah» είναι και αυτή ελληνική , από το «Σειρά»).
 
Αλλά και η λέξη «Αλλάχ» είναι από το ελληνικότατο «άλιος» ,
που είναι η πρωτο-ελληνική λέξη Ήλιος : 
Ο πρώτος – πρώτος Θεός του πρωτο-Έλληνα Πελασγού
ήταν , όχι ο Δίας , όχι ο Κρόνος , αλλά ο Ήλιος !
Που χαρίζει το φως και τη ζωή στους Ανθρώπους : 
άλιος**ήλιος**Ελλάς (=το Φως)**Hellas**(Η=Χ) Αλλάχ…
Και το όνομα «Μωάμεθ» είναι δάνειο 
από το ελληνικότατο «μεγάθυμος» = ον με πλούσιο κόσμο ψυχής .
 
Καθηγητής Πάντειου Πανεπιστημίου 
Σταύρος Θεοφανίδης , 
                 Αποσπάσματα από το Βιβλίο του 
                      « Τα Αγγλικά Είναι Ελληνική Διάλεκτος »
                               (English is a Hellenic Dialect)
 

«ΕΓΩ ΓΡΑΙΚΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ, ΓΡΑΙΚΟΣ ΘΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ»

«Στὶς 24 Ἀπριλίου, ὁ αἰχμάλωτος Ἀθανάσιος Διάκος, μὲ ἀνοιχτὲς τὶς πληγές του, αἱμόφυρτος, μεταφέρεται στὴν Λαμία.…Ἡ ποινὴ ποὺ τοῦ ἐπιβλήθηκε ἦταν θάνατος διὰ ἀνασκολοπισμοῦ καὶ ἐκτελέστηκε τὴν ἴδια μέρα». Οἱ Ἥρωες τοῦ ᾽21 ἀνασκολοπίστηκαν, σφάχτηκαν, κατακρεουργήθηκαν, κάηκαν, γιὰ νὰ διαφεντεύουν τὸν πατρίδα καὶ τὴν μοίρα της οἱ ΟΥΤΙΔΑΝΟΙ ΤΗΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ, ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ, ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΩΝ.

.         […] Ἡ Στερεὰ καἡ Πελοπόννησος βρίσκονται σἐπαναστατικἀναβρασμὸ καὶ τὰ κακὰ μαντάτα δὲν ἀργοῦν νὰ φθάσουν στὸν Χουρσίτ. Ὁ Πασὰς τῆς Πελοποννήσου βρίσκεται στὴν Ἤπειρο ἐπικεφαλῆς στρατευμάτων γιὰ νὰ τιμωρήσει τὸν Ἀλὴ Πασά, ποὺ δείχνει τάσεις αὐτονομίας ἀπὸ τὸν Σουλτάνο. Ὁ Χουρσὶτ διατάσσει τὸν Ὀμὲρ Βρυώνη καὶ τὸν Κιοσὲ Μεχμὲτ νὰ καταστείλουν τὴν Ἐπανάσταση στὴ Ρούμελη καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ προχωρήσουν ἀπὸ δύο κατευθύνσεις πρὸς τὴν Πελοπόννησο γιὰ τὴν ἄρση τῆς πολιορκίας τῆς Τριπολιτσᾶς. Στς 17 πριλίου ο δύο πασάδες μ 8.000 νδρες στρατοπεδεύουν στ Λιανοκλάδι, λίγα χιλιόμετρα ξω π τὴν Λαμία. κίνδυνος εναι μεγάλος γι τος παναστατημένους λληνες.
.             Οἱ ὁπλαρχηγοὶ τῆς περιοχῆς συσκέπτονται στὸ χωριὸ Καμποτάδες (20 Ἀπριλίου 1821) καὶ ἀποφασίζουν νὰ ὑπερασπιστοῦν ὅλες τὶς διαβάσεις τοῦ Σπερχειοῦ (Ἀλαμάνας), διαμοιράζοντας τοὺς 1500 ἄνδρες ποὺ διαθέτουν, ὥστε νὰ ἀποκόψουν τὴν πρόσβαση τῶν Τούρκων πρὸς τὰ Σάλωνα καὶ τὴν Λιβαδιά. Τὸ ἐναλλακτικὸ σχέδιο τοῦ Γιάννη Δυοβουνιώτη γιὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετώπιση τῶν Τούρκων στὸν Γοργοπόταμο ἀπορρίπτεται. Ἔτσι, ὁ Πανουργιᾶς Πανουργιᾶς μὲ 600 ἄνδρες ὀχυρώνεται στὰ ὑψώματα τῆς Χαλκωμάτας, ὁ Δυοβουνιώτης καταλαμβάνει τὴν χαράδρα τοῦ Γοργοποτάμου μὲ 400 ἄνδρες καὶ ὁ Διάκος μὲ 500 ἄνδρες θὰ ἀντιμετώπιζε τὸν ἐχθρὸ στὴν ξύλινη γέφυρα τῆς Ἀλαμάνας (Σπερχειοῦ), πλησίον τῶν Θερμοπυλῶν.
.             Τὸ πρωὶ τῆς 23ης Ἀπριλίου οἱ Τοῦρκοι ἐπιτίθενται ταυτόχρονα καὶ στὰ τρία σώματα τῶν ἐπαναστατῶν. Ὁ Πανουργιᾶς καὶ ὁ Δυοβουνιώτης ὑποχρεώνονται νὰ ὑποχωρήσουν, πρὸ τῶν ὑπερτέρων δυνάμεων τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη, μὲ συνέπεια ὁ κύριος ὄγκος τῶν Ὀθωμανῶν ὑπὸ τὸν Κιοσὲ Μεχμὲτ νὰ ἐπιπέσει ἐπὶ τοῦ Διάκου στὴν Ἀλαμάνα. Ὁ Διάκος ἀρνεῖται νὰ φύγει καὶ νὰ σωθεῖ, ὅπως τὸν προέτρεψαν οἱ συμπολεμιστές του, καὶ ὡς ἄλλος Λεωνίδας μὲ μόνο 48 ἄνδρες μένει καὶ πολεμᾶ μέχρις ἐσχάτων. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μάχης, τὸ σπαθί του σπάει κι ἕνα ἐχθρικὸ βόλι τὸν τραυματίζει στὸν δεξιὸ ὦμο, στὸ ὁποῖο κρατᾶ τὸ πιστόλι. Πέντε Ἀλβανοὶ ὁρμοῦν στὸ χαράκωμά του καὶ τὸν συλλαμβάνουν αἰχμάλωτο.
.             Ὁ ἐπίλογος τῆς μάχης γράφεται τὴν ἑπομένη ἡμέρα. Στὶς 24 Ἀπριλίου, ὁ αἰχμάλωτος Ἀθανάσιος Διάκος, μὲ ἀνοιχτὲς τὶς πληγές του, αἱμόφυρτος, μεταφέρεται στὴν Λαμία. Οἱ Ὀθωμανοὶ τοῦ προτείνουν νὰ προσκυνήσει καὶ νὰ συνεργαστεῖ μαζί τους.  Ὁ Διάκος ὑπερήφανα ἀρνεῖται: «Ἐγὼ Γραικὸς γεννήθηκα, Γραικὸς θὲ νὰ πεθάνω», φέρεται νὰ τοὺς ἀπάντησε. Ὁ ἑλληνικῆς καταγωγῆς Ὀμὲρ Βρυώνης δὲν θέλησε νὰ τὸν σκοτώσει, ἀφοῦ τὸν γνώριζε πολὺ καλὰ ἀπὸ τὴν αὐλὴ τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ καὶ ἐκτιμοῦσε τὶς ἱκανότητές του. Ἐπέμενε, ὅμως, ὁ Χαλήλμπεης, σημαίνων Τοῦρκος τῆς Λαμίας, ὁ ὁποῖος ἔπεισε τὸν Κιοσὲ Μεχμέτ, ἱεραρχικὰ ἀνώτερο τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη, ὅτι ὁ Διάκος θὰ ἔπρεπε νὰ τιμωρηθεῖ παραδειγματικά, ἐπειδὴ εἶχε σκοτώσει πολλοὺς Τούρκους.
.             Ἡ ποινὴ ποὺ τοῦ ἐπιβλήθηκε ἦταν θάνατος διὰ ἀνασκολοπισμοῦ καὶ ἐκτελέστηκε τὴν ἴδια μέρα. Προτοῦ ξεψυχήσει, ὁ Διάκος λέγεται ὅτι εἶπε τὸ περίφημο αὐτοσχέδιο τετράστιχο: “Για ἰδὲς καιρὸ ποὺ διάλεξε/ὁ χάρος νὰ μὲ πάρει/τώρα π᾽ ἀνθίζουν τὰ κλαδιὰ/καὶ βγάζει ἡ γῆς χορτάρι”.

 

ΠΗΓΗ: sansimera.gr

 

Η δίκη του Χριστού ήταν μία δίκαιη δίκη, έγινε σύμφωνα με το νόμο και τη δικονομία;

Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

ΜΙΑ ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ 

Χρήστου Δερμοσονιάδη (Δικαστή)

  Όταν ο Πιλάτος βεβαιώθηκε για την αθωότητα του Χριστού και θέλησε να τον απολύσει τότε οι Ιουδαίοι φώναξαν: «Ημείς νόμον έχομεν και κατά τον νόμον ημών οφείλει αποθανείν, ότι Θεού υιόν εαυτόν εποίησε.» (Ιωάν.10’7). Αυτή είναι και η σημερινή θέση των Εβραίων.

Ισχυρίζονται ότι ο Χριστός παρέβη πράγματι το Μωσαϊκό Νόμο και δίκαια κατεδικάσθη σε θάνατο. Είναι δυνατόν όμως η ανθρώπινη Δικαιοσύνη να έφθασε σε τέτοια αντίθεση προς τη Θεία Δικαιοσύνη ώστε να καταδικάσει σε θάνατο τον ίδιο το Θεό και εν ονόματι του Νόμου να θανατώσει το Δημιουργό; Το βασικό λοιπόν ερώτημα είναι αν η δίκη του Χριστού ήτανε μία δίκαιη δίκη, κατά το ανθρώπινο μέτρο, αν δηλαδή έγινε σύμφωνα με το νόμο και τη δικονομία. Συνέχεια ανάγνωσης

 

ΜΠΟΥΤΟΒΟ, Ὁ Γολγοθᾶς τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας

Το τέταρτο Σάββατο μετά το Πάσχα, από το 2003, καθιερώθηκε Σύναξις των εν Μπούτοβο Νεομαρτύρων. Την ημέρα αυτή στο πολύγωνο Μπούτοβο τελείται Θεία Λειτουργία, δέηση και Μνημόσυνο (Τρισάγιο).
Κατά την έναρξη της Περεστρόικα, όταν εγκρίθηκαν ειδικές απόφασεις του Ανωτάτου Σοβιέτ και οι νόμοι για την αποκατάσταση της μνήμης, η αποκατάσταση των δικαιωμάτων των καταπιεσμένων, διατάχθηκε να βρεθούν οι τόποι ταφής των βαρυποινιτών και να δημοσιευτούν τα ονόματα των εκτελεσθέντων. 
Στην KGB της Μόσχας βρέθηκαν 11 τόμοι των πράξεων για εκτέλεση θανατικής ποινής εναντίον 20765 καταδικασμένων. Από αυτούς, περίπου 1000 άνθρωποι, όπως αποδεικνύεται από τη μελέτη των ανακριτικών υποθέσεων, μαρτύρησαν για τον Χριστό και την αφοσίωση στην Εκκλησία Του.
 Οι 255 απ’αυτους αγιοποιήθηκαν από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Μια ειδική έρευνα που διενεργήθηκε από υπαλλήλους του Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας (KGB), έδειξε ότι αυτοί οι άνθρωποι εκτελέστηκαν στο Μπούτοβο, τους εκτέλεσαν κατά την περίοδο από τις 8 Αυγούστου του 1937 έως τις 19 Οκτωβρίου του 1938. Στη Ρωσία δεν υπάρχει άλλο μέρος με Λείψανα τόσων πολλών Αγίων.
Oι μαζικές εκτελέσεις των ετών 1937-1938 ήταν το αποτέλεσμα των αποφάσεων του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΣΕ, απο τις 2 Ιουλίου 1937 και των συνακολουθούμενων εντολών του κρατικού επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων N.I. Εζόφ (№ 00439, 00447, 00485 και 00593, της 25ης, της 30ής Ιουλίου 1911 και της 20ης Σεπτεμβρίου) για τον αγώνα κατά των «εχθρών του λαού», συμπεριλαμβανομένων των «εκκλησιαστικών».
Στο πολύγωνο Μπούτοβσκι τους καταδικασμένους έφερναν από τις φυλακές της Μόσχας. Μετά την άφιξη τους πήγαιναν στις παράγκες, δήθεν για υγειονομικό έλεγχο. Αμέσως πριν από πυροβολισμό ανακοίνωναν την καταδίκη, έλεγχαν δεδομένα και τη φωτογραφία. Εκτελoύσε την απόφαση μία από τις «εκτελεστικές ομάδες» – ομάδα από 3-4 αξιωματικούς του ειδικού αποσπάσματος, κατά κανόνα,από τα άτομα με πείρα που υπηρετούσαν στα όργανα της NKVD από τον εμφύλιο πόλεμο, και είχαν βραβεία της Κυβέρνησης.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

O tempora, o mores!

Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της

 Roilos-georgios-poets-parnassos-literary-club.jpg
  • 1926 Φωκίων Νέγρης
  • 1927 Γεώργιος Χατζιδάκις
  • 1928 Κωνσταντίνος Ζέγγελης
  • 1929 Δημήτριος Αιγινήτης
  • 1930 Κωστής Παλαμάς
  • 1931 Γεώργιος Στρέιτ
  • 1932 Αλέξανδρος Βουρνάζος
  • 1933 Κωνσταντίνος Ρακτιβάν
  • 1934 Δημήτριος Καμπούρογλους
  • 1935 Μιχαήλ Κατσαράς
  • 1936 Θεόφιλος Βορέας
  • 1937 Αλέξανδρος Μαζαράκης Αινιάν
  • 1938 Αντώνιος Κεραμόπουλος
  • 1939 Δημήτριος Μπαλάνος
  • 1940 Μαρίνος Γερουλάνος
  • 1941 Γεώργιος Σωτηρίου
  • 1942 Νικόλαος Εξαρχόπουλος
  • 1943 Σπυρίδων Δοντάς
  • 1944 Κωνσταντίνος Άμαντος
  • 1945 Γεώργιος Μπαλής
  • 1946 Αριστοτέλης Κούζης
  • 1947 Ιωάννης Καλιτσουνάκης
  • 1948 Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος
  • 1949 Ιωάννης Πολίτης
  • 1950 Αναστάσιος Ορλάνδος
  • 1951 Γεώργιος Μαριδάκης
  • 1952 Εμμανουήλ Εμμανουήλ
  • 1953 Σωκράτης Κουγέας
  • 1954 Γρηγόριος Παπαμιχαήλ
  • 1955 Γεώργιος Ιωακείμογλου
  • 1956 Κωνσταντίνος Ρωμαίος
  • 1957 Παναγιώτης Πουλίτσας
  • 1958 Γεώργιος Φωκάς Κοσμετάτος
  • 1959 Σπύρος Μελάς
  • 1960 Παναγιώτης Μπρατσιώτης
  • 1961 Ιωάννης Τρικκαλινός
  • 1962 Επαμεινώνδας Θωμόπουλος
  • 1963 Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος
  • 1964 Ιωάννης Ξανθάκης
  • 1965 Γεώργιος Αθανασιάδης Νόβας
  • 1966 Κωνσταντίνος Τσάτσος
  • 1967 Μάξιμος Μητσόπουλος
  • 1968 Ερρίκος Σκάσσης
  • 1969 Αμίλκας Αλιβιζάτος
  • 1970 Λεωνίδας Ζέρβας
  • 1971 Σπυρίδων Μαρινάτος
  • 1972 Γρηγόριος Κασιμάτης
  • 1973 Ηλίας Μαριολόπουλος
  • 1974 Διονύσιος Ζακυθηνός
  • 1975 Παναγιώτης Ζέπος
  • 1976 Νικόλαος Λούρος
  • 1977 Πέτρος Χάρης
  • 1978 Μιχαήλ Στασινόπουλος
  • 1979 Καίσαρ Αλεξόπουλος
  • 1980 Γεώργιος Μυλωνάς
  • 1981 Ιωάννης Καρμίρης
  • 1982 Περικλής Θεοχάρης
  • 1983 Μενέλαος Παλλάντιος
  • 1984 Γεώργιος Μιχαηλίδης Νουάρος
  • 1985 Λουκάς Μούσουλος
  • 1986 Κωνσταντίνος Τρυπάνης
  • 1987 Κωνσταντίνος Μπόνης
  • 1988 Γεώργιος Μερίκας
  • 1989 Σόλων Κυδωνιάτης
  • 1990 Γεώργιος Βλάχος
  • 1991 Ιωάννης Τούμπας
  • 1992 Μιχαήλ Σακελλαρίου
  • 1993 Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος
  • 1994 Θεμιστοκλής Διαννελίδης
  • 1995 Μανούσος Μανούσακας
  • 1996 Ιωάννης Πεσμαζόγλου
  • 1997 Νικόλαος Ματσανιώτης
  • 1998 Αγαπητός Τσοπανάκης
  • 1999 Γεώργιος Μητσόπουλος
  • 2000 Νικόλαος Αρτεμιάδης
  • 2001 Νικόλαος Κονομής
  • 2002 Ιωάννης Ζηζιούλας Μητροπολίτης Περγάμου
  • 2003 Γρηγόριος Σκαλκέας
  • 2004 Σπύρος Ιακωβίδης
  • 2005 Εμμανουήλ Ρούκουνας
  • 2006 Κωνσταντίνος Στεφανής
  • 2007 Παναγιώτης Λ. Βοκοτόπουλος
  • 2008 Κωνσταντίνος Δρακάτος
  • 2009 Πάνος Α. Λιγομενίδης
  • 2010 Κωνσταντίνος Σβολόπουλος
  • 2011 Απόστολος Σ. Γεωργιάδης
  • 2012 Γεώργιος Κοντόπουλος
  • 2013 Σπύρος A. Ευαγγελάτος
  • 2014 Επαμεινώνδας Παν. Σπηλιωτόπουλος
  • 2015 Δημήτριος Νανόπουλος
  • 2016 Θανάσης Βαλτινός
  • 2017 Λουκάς Παπαδήμοςhttp://www.academyofathens.gr/el/presidents