Είπεν ο Γέρων …

Όπως το κερί, εάν δεν θερμανθή και δεν μαλακώση πολύ, είναι αδύνατον να αποτυπώση την σφραγίδα, έτσι και ο άνθρωπος, εάν δεν δοκιμασθή με πόνους και θλίψεις και ασθενείας, δεν δύναται να δεχθή την σφραγίδα των αρετών του Θεού.

Όσιος Διάδοχος Φωτικής

 

Μάθημα δογματικής από έναν άγιο. Κανονικά μόνο οι άγιοι, οι θεωμένοι που «είδαν και έπαθαν Χριστό», δικαιούνται να ομιλούν περί δόγματος. Στο Κολυμπάρι της Κρήτης υπήρχαν, άραγε, τέτοιοι;

Αποτέλεσμα εικόνας για δογματα

 

Η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής εκκλησίας από το Σχίσμα του 1054 μέχρι και σήμερα,  βρίσκεται στο διαφορετικό τρόπο σύλληψης  του Ευαγγελίου του Χριστού. 

Η Δύση, εκείνη την εποχή αλλά και προ αυτής,  άρχισε να λαμβάνει το Ευαγγέλιο ως θεωρία και ύστερα, ως μία από τις πολλές θ ε ω ρ ί ε ς περί του κόσμου και της ζωής,  ενώ η Ανατολή κατενόησε το Ευαγγέλιο ως ά σ κ η σ η και π ρ ά ξ η. 

Συνακόλουθα η Δογματική στη Δύση έγινε καθαρή θεωρητική Επιστή- μη, δηλαδή μία από τις πολλές φιλοσοφίες, ενώ στην Ανατολή, ήταν και παρέμεινε μέχρι σήμερα μια επιστήμη της πράξης.

Η Δογματική είναι πρακτική επιστήμη. Αυτό είναι κάτι το οποίο οι αιρετικοί θεολόγοι είτε δεν το γνώριζαν είτε το λησμόνησαν. Η Δογματική ήταν εξ αρχής μια πρακτική επιστήμη, πράγμα που εγνώριζαν οι Απόστολοι,  οι Άγιοι και οι ασκητές της Ανατολικής Εκκλησίας και γι αυτό αγωνίζονταν ώστε κάθε δόγμα να το πραγματώσουν επάνω τους, στη ζωή τους.

Το Δόγμα της Αγίας Τριάδος για παράδειγμα  περί του ενός Τριαδικού Θεού, φαινόταν σε πολλούς λαϊκούς, ακόμη και θεολόγους των αιρετικών, ως το πιο αφηρημένο απ’ όλα τα Δόγματα. 

Όμως, στο Μηναίο της Ορθόδοξης Εκκλησίας γίνεται λόγος για πολλούς Αγίους οι οποίοι δια της ασκήσεως μετέβαλαν τον εαυτό τους  σε «κατοικητήριον της Αγίας Τριάδος». Συνέχεια ανάγνωσης

 

Εδώ η γιαγιά ευωδιάζει!!

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Η κυρία Βικτωρία, με το πέρασμα του χρόνου, απέκτησε πρόβλημα στην καρδιά της.

«Η μητέρα μου ήταν καρδιακή» λέει ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης [φώτο], «και όταν πέθανε η αδερφή της, πολύ στεναχωρήθηκε και τη χτύπησε περισσότερο η καρδιά και την πήγε ο αδερφός μου, ο αξιωματικός, ο Χαράλαμπος, στο νοσοκομείο». Λίγες μέρες μετά, η Βικτωρία εκοιμήθη.

Η μητέρα του παπά Εφραίμ του Κατουνακιώτη είχε την επιθυμία, σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της ζωής της, να κουρευτεί μοναχή. Η συνεννόηση ήταν ότι θα την κάνουν μοναχή όταν θα κοπιάσει η τελευταία ώρα της, λίγο πριν φύγει από τον κόσμο.

Όταν πλησίαζε το τέλος της κυρίας Βικτωρίας, λόγω της καρδιάς της και της αναγκαστικής μεταφοράς της στο νοσοκομείο, ο αδερφός του παπά Εφραίμ, ο Χαράλαμπος, είπε στη μητέρα του:

«Μητέρα, θέλεις να σε κάνουμε καλόγρια;».

Η κυρία Βικτωρία, αποκρίθηκε αμέσως:

«Θέλω, παιδί μου».  Συνέχεια ανάγνωσης

 

Αδυνατώ, τους αγγέλους να τρομοκρατώ

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Σχετική εικόνα

 

Μία άστεγη έξω από το σπίτι μου. Όλο το πρωί ψαχουλεύει ένα πλαστικό μπουκάλι, κάτι χαρτιά, χαϊδεύει τα λουλούδια και αφαιρείται.

Με παιδεύει η σκέψη να τη ρωτήσω τι κάνει, μήπως δεν πρέπει να ψαχουλεύει τον κήπο μου. Τα χέρια της πλένει; Δεν ξέρω, τι κάνει. Πηγαινοέρχεται και ξανακάθεται.

Αν της μιλήσω, θα την τρομοκρατήσω. Θα το πάρει μαλωτικά το θέμα και θα φύγει.

Κατά βάθος, θέλω να μείνει.

Μέσα μου, λέω: «Τους αγγέλους να τρομοκρατώ;».

Το κάνουμε συχνά. Κάνουμε τα πάντα, τα αδύνατα δυνατά, να καταφέρουμε τα περιστέρια να ψοφήσουν, να πέσουνε μπρούμυτα έξω απ’ την αυλή μας.

Τα καταφέρνουμε συχνά. Τι άνθρωποι είμαστε πια;

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/08/blog-post_29.html#more

 

Σκέψεις ποιητικές και ένθεες …

Δεν θέλω να πείσω,
μα να ζήσω.
Δεν θέλω να κάνω τον έξυπνο,
μα να ξυπνήσω.
Δεν έχω εμμονή
με την αμαρτία σου,
αφού κι εγώ αμαρτάνω.
Ψάχνω πίσω απ’ αυτή,
την ομορφιά σου την κρυμμένη.
Δεν σε κρίνω,
δεν με έστειλε ο Θεός γι’ αυτό.
Δεν μου δίνει χαρά η πίεση,
μα η ελευθερία
που προσκαλεί
στην αγάπη του Θεού.
Ιεραποστολή μου
θέλω να ‘ναι η χαρά μου.
Η πίστη μου,
να μη φέρνει λογομαχίες,
μα ανάσα
εκεί που νιώθεις να πνίγεσαι.
Κι όταν πεινάς,
να σου δίνω λίγο ζεστό ψωμί.
Κι όταν διψάς,
να μη λέω λόγια σκέτα.
Κι όταν πεθαίνεις
να σου ψιθυρίζω
¨Χριστός ανέστη!¨

Κι ας κάνει κρύο…

 

Τα πήλινα χέρια της

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Φεύγοντας ο Έλληνας στο εξωτερικό, απ’ τη μία αιμορραγεί η Ελλάδα, απ’ την άλλη αιμοδοτείται ο κόσμος με καλή κι ευλογημένη Ελλάδα.

Άλλοι από ανάγκη. Άλλοι το θέλησαν. Για άλλους προέκυψε. Πάντως, τώρα, κάποιος Έλληνας φεύγει και πάει να δουλέψει στα ξένα.

Ο Έλληνας στα ξένα κρατάει την Ελλάδα μέσα στις βαλβίδες της καρδιάς του και έξω στο χνούδι του προσώπου του.

Ο Έλληνας στο εξωτερικό κρατάει Χριστούγεννα και Πάσχα, τα Φώτα, τη Θεοτόκο και Μανούλα του Θεού που τόσο ωραία τη γιορτάζουμε μέσα στη γλυκάδα του Αυγούστου. Θα πάει ο Έλληνας έξω και δε θα έχει Παναγίτσα μαζί του;

Οι Έλληνες έχουμε τα πάντα. Τους ήρωες μας. Τους φιλοσόφους μας. Τους αυτοκράτορες μας. Μα, πάνω απ’ όλα, τους Αγίους μας. Εκεί πέρα έξω που πηγαίνουμε, θυμόμαστε πάντα Κυριακή.

Τα πήλινα χέρια της μητέρας σου, θυμήσου.

Σε σταύρωσε η μητέρα σου όταν έφυγες και σε έταξε μέσα στο εικόνισμα.

«Παναγίτσα, το παιδάκι μου» είπε. «Που πάει στα ξένα».

ΘΥΜΗΣΟΥ.

 

http://constantinoupolin.blogspot.gr/2017/11/blog-post_3.html#more

 

Αγρυπνία στον Ι. Ν. Αγίου Αθανασίου Μπάρας Τρικάλων

Με την ευκαιρία της εορτής των Ταξιαρχών Μιχαήλ & Γαβριήλ και πασών των επουρανίων δυνάμεων, στον Ι. Ναό Αγίου Αθανασίου Μπάρας Τρικάλων, την Τρίτη 7-11-2017 θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία  μετ’ αρτοκλασίας.

Η Ιερά Αγρυπνία  θα αρχίσει στις 08:30 το βράδυ και θα τελειώσει περίπου στις 12:30 τα μεσάνυχτα.

Εκ του Ιερού Ναού